บทที่6
หลอมรวมพลังฟ้าดิน
ความจริงที่มันบังเกิดขึ้นทำให้หลี่หยุนไปตอนนี้มานั่งกุมขมับอยู่บริเวณเตียงเขายกมือทั้งสองข้างของตัวเองขึ้นมากุมขมับพร้อมกับแสดงท่าทางเคร่งเครียด
ในขณะที่เขากำลังนั่งคิดเกี่ยวกับเื่ที่เกิดขึ้นอยู่เสียงประตูถูกดันเปิดเข้ามาบริเวณด้านในซินซินสาวใช้คนสนิทข้างกายเอาเขาเข้ามาภายในห้องพร้อมกับถ้วยซุปที่ถูกยกเข้ามา
เมื่อนางก้าวเท้าเข้ามามองเห็นว่าท่านประมุขกำลังนั่งกุมขมับด้วยท่าทางที่เคร่งเครียดภายในใจของนางเต็มไปด้วยความประหลาดใจ
ค่อยๆเดินเข้าไปอย่างช้าๆก่อนที่จะเอ่ยถามขึ้นมา“ มีอันใดหรือเ้าคะท่านประมุขหรือว่าท่านาเ็ตรงไหน? ”
หลี่หยุนลดมือทั้งสองข้างของตนเองลงหลังจากนั้นก็ใช้ดวงตามองตรงไปที่นาง “ ร่างกายของข้าในตอนนี้… ”
เขายกฝ่ามือของตนเองขึ้นมาดูซินซินที่กำลังยืนอยู่นางใช้ดวงตามองที่หลังฝ่ามือของท่านประมุข
เมื่อใช้ดวงตาคู่นั้นจ้องมองก็มองเห็นว่าบริเวณหลังฝ่ามือบริเวณิัส่วนนั้นเกิดรอยเหี่ยวย่นเป็จำนวนมาก
เมื่อได้เห็นเช่นนั้นนางเลยแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนกทำการเคลื่อนกายเข้าไปอย่างรวดเร็วแล้วก็คว้าจับมือคู่นั้นขึ้นมาดู “อันใดกันเ้าคะเหตุใดจึงเป็เช่นนี้? ”
นางเอ่ยถามออกมาด้วยความสงสัยเกี่ยวกับสิ่งที่เกิดขึ้น
หลี่หยุนแสดงใบหน้ากังวลเช่นเดียวกันก่อนที่เขาจะตอบกลับไป“ ดูเหมือนว่าหลังจากพลังที่ข้าฝึกฝนมาทั้งชีวิตแตกซ่าน มันจะทำให้สังขารของข้าค่อยๆกลับไปเป็เช่นเดิม”
“ ไม่จริงใช่หรือไม่เ้าคะ!!! ” นางกล่าวขึ้นมาด้วยใบหน้าที่ตื่นตระหนกแล้วก็แสดงท่าทางที่ราวกลับไม่อยากจะเชื่อ
หลี่หยุนตอบกลับไปอย่างรวดเร็ว“ ไม่ได้มีเพียงแค่สิ่งนี้เท่านั้นที่ยืนยันได้ เ้าดูบริเวณเรือนผมของข้าสิมันกำลังเปลี่ยนเป็สีขาวแสดงให้เห็นได้ชัดเจนว่าร่างกายของข้ากำลังจะแก่ชรา ”
ซินซินได้ยินเช่นนั้นนางไม่อยากจะเชื่อถึงกับยกมือขึ้นมาปิดปากและแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง
หลี่หยุนพยายามสงบใจก่อนที่เขาจะตอบกลับนางไป“ ตอนนี้ร่างกายกำลังจะกลับไปสู่ร่างกายเดิมซึ่งถ้าเป็เช่นนั้นของข้าคงจะไม่มีโอกาสที่มีชีวิตอยู่อีกแล้ว”
หลี่หยุนเขาพูดที่เป็คนเขียนนิยายเื่นี้ขึ้นมาและเป็คนที่สร้างสรรค์ระบบและกฎเกณฑ์ทุกอย่างเขารู้เป็อย่างดีว่าภายในสถานที่แห่งนี้มนุษย์ธรรมดาทั่วไปแทบจะไม่มีผู้ใดเลยที่มีอายุเกิน 100 ปี
ทว่ามันเองก็มีข้อยกเว้นสำหรับผู้ที่ฝึกฝนลมปราณภายในร่างกายหรือเรียกง่ายๆว่าเป็ผู้ที่ฝึกฝนขอบเขตพลัง
เพื่อทำการบ่มเพาะนักขัดเกลาพลังภายในร่างกายฝึกปรือลมปราณจนแข็งแกร่งไปจนถึงในระดับนึง
มันเองก็จะทำให้คนผู้นั้นมีพลังที่เหนืุ์เพียงแค่มีพลังลมปราณที่เป็พลังภายในร่างกายเท่านั้น
ผู้ที่ฝึกฝนลมปราณภายในร่างกายจนแข็งแกร่งสามารถรักษาสังขารของตนเองได้อย่างเช่นตัวของเขาในตอนนี้
หลังจากที่สูญเสียอารมณ์ลมปราณภายในร่างกายของตนเองไปเป็จำนวนมากสิ่งที่มันเกิดขึ้นก็คือร่างกายที่ไม่มีพลังรักษาค่อยๆกลับสู่วัยชราเช่นเดิมตามวัฏจักรของชีวิต
หลี่หยุนเลยรู้ได้ในทันทีว่าในตอนนี้ถ้าตัวของเขาปล่อยให้ตัวเองกลับสู่วัยชรา ร่างกายของเขาคงจะอยู่บนโลกนี้ได้อีกไม่นาน
เพราะว่าตัวตนของจอมมารหลี่หยุนเป็ผู้ที่มีอายุถึง120 ปี มันเกินอายุสังขารของมนุษย์ไปมากแล้ว
ซินซินได้ยินเช่นนั้นนางยิ่งแสดงใบหน้าตื่นตระหนกใ“ ถ้าเช่นนั้นจะทำอย่างไรดีล่ะเ้าคะ!! ถ้าตอนนี้มีผู้าุโห้าอยู่… ”
หลี่หยุนหันกลับไปมองนางก่อนที่จะตอบกลับ“ ในตอนนี้ไม่มีผู้ใดช่วยพวกเราได้ทั้งสิ้น ยกเว้นตัวของข้าเอง.. ”
ซินซินได้ยินเช่นนั้นก็แสดงใบหน้าสงสัยก่อนจะเอ่ยถามออกมา“ ท่านประมุขหมายความว่าอย่างไรหรือเ้าคะ? ”
หลี่หยุนทำการก้มใบหน้าของตนเองต่ำลงเล็กน้อยยกฝ่ามือของตนเองขึ้นมาแล้วใช้ดวงตามองดูฝ่ามือที่เริ่มเหี่ยวย่นของเขาเขาจ้องมองมันก่อนที่จะพูด “ในตอนนี้ที่ร่างกายของข้ากำลังแก่ชราเพราะว่าภายในร่างพลังปราณสูญสิ้น ”
“ เพราะแบบนั้นเพียงแค่สร้างขึ้นมาใหม่ก็พอ.. ”
ซินซินได้ยินเช่นนั้นตอบกลับไปด้วยท่าทางที่ตื่นตระหนก“ ท่านหมายความว่าอย่างไรเ้าคะท่านประมุข ตันเถียนในตอนนี้กำลังาเ็ถ้าฝืนทำการสร้างมันขึ้นมาในตอนนี้ก็แสดงว่าท่านคิดจะะเิแก่นิญญาและสร้างมันขึ้นมาใหม่ด้วยการหลอมรวมฟ้าดิน”
หลี่หยุนแสดงใบหน้าจริงจังก่อนจะพยักหน้า“ ใช่แล้ว!!! ”
“ ไม่ได้นะเ้าคะ!!!ถ้าท่านประมุขทำเช่นนั้นการะเิแก่นิญญาที่เป็ต้นกำลังภายในร่างกายแล้วทำการสร้างมันขึ้นมาใหม่มันแสดงว่าพลังฝึกฝนทั้งชีวิตของท่านจะต้องสูญสิ้นหวนคืนกลับสู่จุดเริ่มต้น… ”
หลี่หยุนได้ยินเช่นนั้นหันใบหน้าของตนเองไปมองที่นาง“ แล้วตอนนี้มันต่างอะไรกันกำลังฝึกฝนทั้งชีวิตของข้าตอนนี้ก็ไม่สามารถใช้ได้แตกต่างอะไรจากการสูญเสียมันไปแล้ว”
“ ในตอนนี้เพื่อเอาชีวิตรอดถ้าต้องทำการะเิมันออกและสร้างขึ้นมาใหม่โดยการหลอมรวมฟ้าดินมันก็เหมาะสม”
ซินซินเมื่อได้ยินเช่นนั้นจริงอยู่ว่าความจริงนั้นไม่สามารถปฏิเสธได้แต่ว่านางเองก็ยังคงแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวล
หลี่หยุนมองเห็นนางแสดงใบหน้ากังวลเขาจึงตอบกลับไป“ ข้าเข้าใจดีการหลอมรวมฟ้าดินสร้างแก่นพลังขึ้นมาใหม่ไม่ใช่เื่ง่ายมีโอกาสที่จะผิดพลาดแล้วข้าจะกลายเป็คนพิการไปตลอดชีวิตแต่ถ้าไม่ทำเลยตอนนี้ชีวิตของข้าก็คงจะอยู่ได้อีกไม่นานเช่นเดียวกัน ”
“ เ้าออกไปเถอะ… ” เขาทำการกล่าวกับนางด้วยน้ำเสียงที่แ่เบา
ซินซินแววตาที่เต็มไปด้วยความอาวรณ์จ้องมองมาดวงตาคู่นั้นของนางเต็มไปด้วยทั้งความเป็ห่วงและความกังวล
ความรู้สึกมากมายสับสนหมุนเวียนเปลี่ยนไปมาแสดงออกมาให้บุรุษเบื้องหน้าได้ัั
จนสุดท้ายแล้วนางเองก็ยอมฟังคำพูดนั้นสุดท้ายต้องลุกออกจากบริเวณนั้นแล้วเดินออกจากห้องแห่งนี้ไป
หลี่หยุนเมื่อนางเดินออกไปเขากลับมาสนใจกับตนเองอีกครั้ง ดวงตาในตอนนี้มองไปที่ฝ่ามือทั้งสองข้างที่กำลังเหี่ยวย่นลงเรื่อยๆพลางกลับคิดภายในใจของตนเอง“ มีโอกาสเพียงแค่หนึ่งเดียวเท่านั้นถ้าไม่สามารถะเิลมปราณภายในร่างกายและิญญาขึ้นมาใหม่ได้ตัวของเราต้องตายอย่างแน่นอน”
“ กฎของการหลอมรวมแก่นิญญาขึ้นมาใหม่ เป็สิ่งที่ถูกกำหนดเอาไว้ด้วยตัวของเราเองมันคือการใช้พลังภายในร่างกายที่หลงเหลืออยู่ะเิแก่นิญญาเดิมที่อยู่ภายในตันเถียน”
“ หลังจากนั้นก็ทำการใช้พลังที่ะเิออกหลอมรวมและสร้างมันขึ้นมาใหม่แต่สิ่งที่แตกต่างก็คือจำเป็จะต้องใช้พลังฟ้าดินในการหลอมรวมเข้ามาด้วย ”
“ ส่วนสิ่งสำคัญที่สุดมันก็คือการที่เรากำหนดวิธีนี้ว่ามีคนทำสำเร็จเพียงแค่หนึ่งในล้าน ”
หลี่หยุนในขณะที่คิดตัวของเขาเองก็เต็มไปด้วยความกังวลเช่นเดียวกันเขาเป็คนคิดค้นวิธีนี้ขึ้นมาเองแล้วก็บันทึกลงไปภายในเื่
แต่ว่าเขานั้นได้เขียนให้วิธีนี้เป็วิธีที่พบเจอได้ยากที่สุดโดยทั่วไปแล้วคนที่โดนโจมตีจนแก่นิญญาาเ็ ไม่มีผู้ใดคิดโง่เขาใช้วิธีนี้หรอก
เพราะว่าถ้าทำการะเิแก่นิญญาและไม่สามารถหลอมรวมฟ้าดินและสร้างมันขึ้นมาใหม่ได้คนผู้นั้นอาจจะถึงแก่ชีวิตหรืออาจจะพิการไปตลอดชีวิต
ทว่าตัวของเขาในตอนนี้มันไม่มีเวลาแล้วถ้าเขาไม่ทำวิธีนี้เขาเองก็ถึงแก่ความตายอย่างแน่นอน
หลี่หยุนใน่หลายวันที่ผ่านมาลองัักับลมปราณภายในร่างกายของตนเองและลองเรียนรู้กับมันมามากพอสมควร
หลี่หยุนหันไปจ้องมองอาหารที่ซินซินยกมาให้กับตนเองเขาทำการยื่นมือของตนเองไปหยิบอาหารตามนั้นและนำขึ้นมากินจนหมด
เมื่อทำการเตรียมการร่างกายพร้อมเขาขึ้นมานั่งอยู่บนเตียงด้วยท่าทางนั่งสมาธิ
หลังจากนั้นทำการพับปิดดวงตาทั้งสองข้างของตนเองลงโคจรพลังลมปราณภายในร่างกายของตนเองไปมา
ก่อนหน้านี้แก่นิญญาของเขาาเ็เสียหายปราณแม้จะมีอยู่มันก็มีอยู่เพียงแค่น้อยนิด
จึงกล่าวว่าสูญสิ้นแล้วก็ไม่ผิดแต่ในตอนนี้เขากำลังรวบรวมลมปราณอันน้อยนิดของตนเองมากักไว้ที่แก่นิญญา
เมื่อลมปราณภายในร่างกายมาถูกกักไว้ที่แก่นิญญาไม่มีผู้ใดรู้เลยว่าเขาใช้เวลาในการรวบรวมลมปราณอันน้อยนิดภายในร่างกายมาสะสมทีละนิดทีละนิดอยู่บริเวณแก่นิญญาใช้เวลาไปถึงสี่ชั่วโมงเต็มๆ
ร่างกายในตอนนี้เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าใบหน้าเต็มไปด้วยเม็ดเหงื่อ ทว่าในตอนนี้ลมปราณที่ถูกรวบรวมเอาไว้มันก็มากเพียงพอที่จะะเิกันิญญาของตนเองแล้ว
วิธีนี้ถูกกล่าวขานว่าเป็การเกิดใหม่ของผู้ฝึกฝนขอบเขตพลังบ่มเพาะมันถูกกล่าวขานว่าเป็วิชาหลอมรวมฟ้าดิน
ไม่เพียงเท่านั้นยังมีอีกชื่อหนึ่งที่รู้จักกันดีในชื่อที่ว่าพญาหงสาจุติโอกาสมีเพียงแค่หนึ่งในล้าน
หลี่หยุนยิ่งเข้าใกล้เวลาที่ต้องลงมือทำภายในใจยิ่งเต้นรัวและยิ่งรู้สึกกังวลมากขึ้น
หลังจากที่เตรียมใจจนเสร็จเรียบร้อยหลี่หยุนใช้เวลานั้นใช้ลมปราณภายในร่างกายของตนเองทั้งหมดะเิแก่นิญญาภายในร่างกายของตนเองให้แตกออก
“ ตรึง!!! ” เสียงอากาศะเิออกรอบกาย ภายในห้องที่ทั้งเล็กและอบอ้าวแห่งนี้มีลมปราณหมุนเวียนไปมาเป็เกลียวคลื่นหมุนเวียนรอบร่างกายของหลี่หยุน
ในขณะที่แก่นิญญาโดนะเิจนแตกออกคล้ายคลึงกับหัวใจโดนบีบรัดพลังทั่วทั้งร่างกายสูญสิ้นไปเป็เวลาหนึ่งลมหายใจ
สังขารทั่วทั้งร่างกายของหลี่หยุนเปลี่ยนแปลงกายเป็ชายชราวัย120 ปี ผมทั้งหัวกลายเป็สีขาวโพลนร่างกายที่เหี่ยวย่น
ไม่ขนาดนั้นเองลมปราณที่กำลังไหลเวียนอยู่บริเวณรอบๆทั้งหมดถูกดูดกลับเข้ามาภายในร่างกายกำลังฟ้าดินสั่นะเืไปทั่วทั้งสรวง์จุติลงที่กระท่อมเล็กๆภายในเมืองทะเลทราย
ร่างกายของหลี่หยุนส่องแสงสว่างขึ้นมาเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็วแก่นิญญาของเขาถูกสร้างขึ้นมาใหม่ไม่เพียงแค่่วัยย้อนกลับตอนนี้ทั้งใบหน้าและรูปร่างของเขากลับกลายเป็หนุ่มฉกรรจ์วัย20 ปีครั้ง
…..
17K
