“ท่านแม่...ข้าขออภัย” เสียงสั่นเครือของบุตรชายเอ่ย
เขายืนมองผู้เป็มารดาด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเ็ปอย่างแสนสาหัสความเ็ปภายในใจของเขาไม่อาจบรรยายออกมาเป็คำพูดได้
หยวนหนิงเซี่ย ดิ้นทุรนทุรายอย่างเ็ปอยู่ต่อหน้าบุตรชาย
ยาพิษร้ายกาจทำลายอวัยวะภายในของนางมาเนิ่นนานครั้งนี้เป็ครั้งสุดท้ายที่มันจะพรากชีวิตของนาง ความเ็ปจากการโดนพิษฮวาเฉาทำให้นางทุกข์ทรมานเป็อย่างยิ่ง
ถึงแม้ว่าบุตรชายจะไม่ได้หาทางช่วยชีวิตนางเอาแต่ยืนมองนางเฉย ๆ เช่นนี้แต่ทว่านางกลับไม่เจ็บแค้นเคืองโกรธบุตรชายของตนอย่าง โจวมู่เสวียน เลยแม้แต่น้อยเพราะความโง่เขลาในยามที่นางยังเยาว์วัย เป็ที่มาและเป็บ่อเกิดของปัญหาทั้งหมดจึงทำให้นางมีจุดจบที่น่าอนาถเช่นนี้
ในตอนนั้นนางช่างเป็สตรีที่ไร้เดียงสานัก
ตอนนั้นนางเป็ถึงบุตรสาวเพียงคนเดียวของจวนแม่ทัพหยวนเหลียงนางมีพี่ชายทั้งหมดสามคน พวกเขาล้วนแต่ดำเนินรอยตามบิดาทั้งหมดเว้นเสียแต่นางที่ไม่เอาไหน แต่ทว่าท่านพ่อของนางก็ยังรักนางยิ่งพี่ชายทั้งสามคนของนางล้วนแต่เฝ้าถนอมนางดั่งดาวล้อมเดือน
ปีนั้นนางได้พบกับ โจวเสิ่นเยี่ยนโดยบังเอิญ ยามนั้นเขาเป็เพียงหนึ่งในขุนพลเล็ก ๆ ของกองทัพอาชาทมิฬของบิดานาง
เขาเป็คนเก่งมีความสามารถโดดเด่น ทั้งรูปร่างหน้าตาจัดว่าไม่เป็รองใครฐานะและชาติกำเนิดก็ไม่ได้ย่ำแย่อะไรนักเมื่อเทียบกับนาง
รองจากท่านพ่อท่านแม่และท่านพี่ทั้งสาม ก็เป็เขานี่แหละที่ดีต่อนางที่สุด ตามใจ และเอาใจนางที่สุดหากได้ครองรักกับเขา โจวเสิ่นเยี่ยนจะต้องเป็รักนิรันดร์ของนางอย่างแน่นอน
เพราะคิดได้อย่างนี้ในตอนนั้นนางจึงดึงดันจะแต่งงานกับเขา โดยไม่สนใจความเห็นของบิดามารดาคิดเพียงแค่ว่าเขานั้นดีต่อนางเป็อย่างยิ่ง เขาเป็ถึงบุตรชายใหญ่ของตระกูลโจวหากสองตระกูลได้เกี่ยวดองกัน ย่อมเป็ผลดีต่อทั้งสองตระกูลมิใช่หรือ?
นี่เป็ความคิดที่ตื้นเขินและโง่เขลาของนางในยามนั้น
ความจริงอีกด้านหนึ่งก็คือแม้โจวเสิ่นเยี่ยนจะเป็คุณชายใหญ่ของตระกูลโจว และเป็บุตรชายสายตรงแต่ทว่าเขานั้นเป็เพียงบุตรชายของอดีตฮูหยินที่ตายไปแล้วมารดาของเขาเป็เพียงหญิงชาวบ้านธรรมดา ไม่อาจเทียบกับฮูหยินคนใหม่ของบิดาได้ฐานะของเขาในจวนจึงย่ำแย่เป็อย่างยิ่ง
และเพราะความรักบังตาหยวนหนิงเซี่ยจึงทำทุกวิถีทางเพื่อช่วยเหลือเขาผลักดันให้เขาได้มาซึ่งอำนาจและประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานอย่างก้าวะโกระทั่งนางกลายเป็ตัวต้นเหตุที่ทำให้คนทั้งตระกูลหยวนตายตกอย่างน่าอนาถ
วันนั้นนางเห็นบิดาและเห็นพี่ชายทั้งสามถูกบั่นคอจนศีรษะขาดวิ่นน่าสยดสยองสายตาของพี่ชายทั้งสามดูเคียดแค้นนางมากนอกจากนี้นางยังได้ยินเสียงด่าสาปแช่งของมารดา ได้ยินเสียงพี่สะใภ้และเสียงของหลาน ๆ ที่ร้องไห้ระงมพลางร้องขอชีวิตให้นางช่วยเหลือ แต่ทว่านางก็ทำเป็ไม่ได้ยินและเมินเฉยอย่างคนไร้ใจ
ความเ็ปนั้นตามหลอกหลอนนางมาหลายปีสุดท้ายสามีที่นางรักเหลือเกินก็ทรยศนางด้วยการรับอนุเข้ามาในจวน ไม่รักนางไม่เฝ้าถนอมนางเหมือนครั้งในอดีต หนำซ้ำยังขู่ว่าหากนางไม่เชื่อฟังเขาจะหย่ากับนางและขับไล่ให้นางไปอยู่ในชนบทเสีย
เขารู้ดีว่าตระกูลของนางล่มสลายแล้วไม่มีที่ให้ไป เขาจึงข่มเหงนางได้เต็มที่ อำนาจทางทหารของตระกูลนางที่เคยข่มเขาได้ก็ไม่อาจข่มเขาได้อีกต่อไปแล้วเพราะเช่นนี้เองเขาถึงเหิมเกริมและใจร้ายกับนางได้ถึงเพียงนี้
นางตาสว่างแล้วว่าเขาหลอกใช้นางเพื่อเป็สะพานสู่ความสำเร็จ นางโง่เขลานักที่เชื่อคำหวานของเขานางโง่เขลานักที่ไม่เชื่อฟังบิดามารดาและท่านพี่ทั้งสาม
ทุกวันนี้นางกล้าพูดได้เต็มปากว่าโจวเสิ่นเยี่ยนสามีของนางผู้นั้นสารเลวได้อย่างไร้ที่ติ
อนุที่เขาพาเข้าจวนมาผู้นั้นไม่เพียงได้รับความรักจากโจวเสิ่นเยี่ยนมากกว่านางไม่เพียงเป็ที่เชิดหน้าชูตาแต่นางยังให้กำเนิดบุตรชายแก่โจวเสิ่นเยี่ยนมากถึงสองคนทำให้นางได้รับความโปรดปรานมากยิ่งขึ้นอีกเป็เท่าทวีคูณ
เด็กชายสองคนนั้นอายุน้อยกว่าบุตรชายของนางเพียงสองปี
คนทรยศก็คือ...โจวเสิ่นเยี่ยน
แต่คนโง่นั้นกลับเป็...นาง
เอาล่ะ...เพื่ออนาคตและเพื่อความอยู่รอดของบุตรชายแล้วนางจำเป็จะต้องทำทุกอย่างให้เป็ไปตามความปรารถนาของสามีผู้ชั่วช้าสารเลว
นางรู้ว่าเขาไม่พอใจนางและ้าให้นางสละตำแหน่งฮูหยิน นางก็จะยอมให้เขาสมปรารถนา
หยวนหนิงเซี่ยโง่เขลามาทั้งชีวิตแต่ในท้ายที่สุดนี้นางจะไม่มีทางโง่เขลาอีกเด็ดขาด
ในเมื่อเขา้าให้นางป่วยนางก็จะป่วย ในเมื่อเขา้าให้นางตาย นางก็จะตายนางยอมเดิมพันด้วยชีวิตก็เพื่อไถ่โทษให้กับความผิดของตนครั้งในอดีตและเพื่ออนาคตที่รุ่งโรจน์ของบุตรชายนาง
แม้กองทัพอาชาทมิฬของบิดานางจะถูกทำลายไปแล้วแต่เส้นสายใยอำนาจยังคงหลงเหลือ นางมอบมันทุกอย่างให้บุตรชายเพียรพยายามหาอาจารย์ดี ๆ มาให้บุตรชายวางแผนทุกอย่างเพื่อให้บุตรชายของนางแก้แค้นสำเร็จ
แม้กระทั่งยอมตายด้วยยาพิษเพื่อให้โจวมู่เสวียนสามารถเอาผิดบิดาได้ นางก็ยอมแลก
ในขณะที่นางกลายเป็เพียงิญญานางรับรู้ได้ว่าตนเองกลายเป็ิญญาร้าย คอยตามหลอกหลอนโจวเสิ่นเยี่ยนเข้าไปสาปแช่งเขาถึงในฝันไม่เว้นแต่ละวัน
นางติดตามบุตรชายไปทั่วทุกหนแห่งนางได้เห็นเขาเขียนคำร้อง ฟ้องร้องบิดาเป็เื่ราวใหญ่โตศพของนางถูกนำมาชันสูตรจนพบว่านางนั้นตายด้วยยาพิษที่สะสมมานานซึ่งผู้ที่วางยาพิษนางก็ไม่ใช่ใครที่ไหนแต่เป็สามีของนางผู้นี้เอง
ขณะนั้นคดีเก่าของแม่ทัพหยวนเหลียงก็ถูกรื้อฟื้นขึ้นมาอีกครั้งด้วยความช่วยเหลือของอดีตองค์รัชทายาทการเมืองพัวพันแบ่งฝักแบ่งฝ่ายซับซ้อนยิ่งแต่เดิมบิดาของนางนั้นเป็คนขององค์รัชทายาททั้งยังเป็กำลังสำคัญในการสู้รบและต่อต้านพวกฏ ด้วยเหตุนี้เองตระกูลหยวนของนางจึงถูกกวาดล้าง
ครานั้นด้วยคิดคดจะก่อฏ่ชิงอำนาจองค์ชายสี่จึงได้คิดใช้โจวเสิ่นเยี่ยนมาล่อลวงนางั้แ่แรกเพื่อใช้นางทำลายตระกูลหยวนของตนเอง
ที่แท้ความจริงก็เป็อย่างนี้เองหรอกหรือ?
เมื่อทุกอย่างถูกชำระสะสางคนผิดได้รับโทษ คนชั่วได้รับการลงทัณฑ์ บุตรชายของนางที่สร้างความดีความชอบสืบหาหลักฐานจนสามารถพลิกฟื้นคดีและคืนความยุติธรรมให้กับตระกูลหยวนได้ก็ควรได้กลายเป็ขุนนางผู้ทรงอำนาจมากที่สุด ทว่า... ทุกอย่างกลับไม่เป็เช่นนั้น
บุตรชายของนางกลับเลือกที่จะลาออกจากราชสำนักถือป้ายิญญาของนางเดินทางออกจากเมืองหลวง พร้อมกับหาวัดเล็ก ๆเพื่อออกบวชเข้าสู่เส้นทางธรรม
นางได้รับรู้ว่าแท้จริงแล้วบุตรชายของนางเ็ปมากเพียงใดเ็ปจนไม่อยากจะเกิดมาเป็คน ไม่อยากอยู่ท่ามกลางอำนาจ ไม่อยากแย่งชิงกับใครทั้งยังไม่อยากเห็นมารดาต้องตายแต่ทว่าเื่ราวทั้งหมดมันบีบคั้นให้เขาต้องยืนมองมารดานอนตายไปต่อหน้าต่อตามีเพียงวิธีนี้เท่านั้นถึงจะชำระล้างแค้นให้มารดาและเรียกร้องล้างมลทินให้ตระกูลหยวนได้
หากเลือกได้อีกครั้ง...เขาไม่อยากเกิดมาเป็คุณชายใหญ่ตระกูลโจวเลยจริง ๆ
หยวนหนิงเซี่ยใช้ทั้งชีวิตของตัวเองและใช้ความสุขทั้งชีวิตของบุตรชายเพื่อแก้แค้นและเพื่อชดเชยความผิดพลาดของตนในอดีตนางเป็ตัวต้นเหตุและเป็คนเริ่มต้นทุกอย่าง แต่กลับโยนทุกอย่างให้กับบุตรชายทั้งที่วันที่นางตั้งครรภ์ และคลอดเขาออกมาอย่างยากลำบาก ปณิธานในใจของนางคือการตั้งใจจะปกป้องเลี้ยงดูเขาให้ดีที่สุด
เป็แม่ที่ผิดต่อเ้า...เสวียนเอ๋อร์
หากมีโอกาสอีกครั้งแม่จะทำทุกอย่างเพื่อไม่ให้ลูกต้องเกิดมาเป็คนแซ่โจวไม่ต้องให้ลูกแบกรับความแค้นใด ๆ ทั้งสิ้น
เสวียนเอ๋อร์แม่ขอโทษ...
.
..
ณจวนแม่ทัพหยวนเหลียงที่ร่มรื่นและอบอุ่นกว่าจวนไหน ๆ
“คุณหนูเหม่อลอยอะไรกันเ้าคะ ชั่วระยะนี้เหม่อลอยบ่อยนัก” เสี่ยวผิง สาวใช้คนสนิทของหยวนหนิงเซี่ยเป็คนเรียกสติของเ้านายสาว
“ไม่มีอะไรก็แค่นึกถึงเื่บางเื่ก็เท่านั้น”หยวนหนิงเซี่ยพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งอย่างคนที่ผ่านโลกมาอย่างโชกโชนทั้งที่เวลานี้อายุอานามของนางเพียงแค่16 ปีเท่านั้น
ในตอนนี้เหมือนคำปรารถนาของนางจะกลายเป็ความจริงนางได้ย้อนกลับมาในตอนที่นางยังเป็เพียงเด็กสาวไร้เดียงสาในวัยสิบหกปีเวลานี้เป็่ที่นางได้พบกับโจวเสิ่นเยี่ยนในกองทัพอาชาทมิฬแล้ว
ตอนนั้นนางนึกสนุกอยากไปเที่ยวเล่นในค่ายทหารจึงได้พบกับเขา ความเป็จริงนางก็นึกสนุกแบบนี้อยู่บ่อยครั้งไปที่ค่ายทหารอยู่บ่อยครั้ง แต่นางก็ไม่เคยสะดุดตาเข้ากับบุรุษคนใดเลยสักคน
แต่ทว่าครั้งนี้กลับต่างออกไปนางดันไปสะดุดตาเข้ากับนายกองที่เพิ่งเข้ามาประจำการได้ไม่นานอย่างโจวเสิ่นเยี่ยน
ทุกคนในตระกูลหยวนมองออกว่าเขาเข้ามาอยู่ในกองทัพอาชาทมิฬเพราะมีจุดประสงค์แอบแฝงแต่หยวนหนิงเซี่ยไร้เดียงสาเกินไป นางจึงมองเจตนาของฝ่ายตรงข้ามไม่ออกหนำซ้ำยังตกหลุมรักเขาเข้าเสียด้วย
6K
