สามีนางคือตาแก่หัวล้าน
“ฟางจือ พระชายาเป็อะไรไป” เสียงที่คุ้นเคยดังขึ้นสลับกับเสียงร้องไห้
“พระชายาแค่หลับไป” คนที่ถูกเรียกว่าฟางจือพูดพร้อมซับน้ำตา เธออ้อนวอนต่อพระพุทธองค์หวังว่าคุณหนูของเธอจะไม่เป็อะไร หากคุณหนูเป็อะไรไปเธอคงไม่มีหน้าไปเจอกับนายหญิงหลิงเย่วชีผู้เป็มารดาของคุณหนูกับนายท่านเฟิงเชียวแน่
“แต่พระชายาหลับไปหลายวันแล้วนะเอาแต่พูดภาษาอะไรก็ไม่รู้” เด็กสาวแย้งเพราะสิ่งที่ฟางจือบอกเธอไม่เหมือนกับที่เธอเห็น
“ชิงฉง ปกติคุณหนูดีกับเ้าที่สุด เ้าอยากให้คุณหนูตายหรอ หากไม่มีคุณหนูเ้าจะอยู่ในวังหย่งอันอ๋องที่ใหญ่โตนี้ยังไง” เธอมองเด็กสาวที่อายุประมาณ 12 13 ปี เด็กชิงฉงเป็เด็กสาวกำพร้าที่คุณหนูนำกลับมาจากวัดฝานชิง เมื่อครั้งไปสวดมนต์ไหว้พระในปีนั้น เด็กคนนี้ถูกคนนำไปทิ้งที่ทางขึ้นเขาคุณหนูสงสารจึงนำกลับมาด้วยเลี้ยงดูเหมือนน้องสาว
ชิงฉง ได้ยินที่ฟางจือบอกเธอก็ร้องไห้อย่างหนักชีวิตเธอมีแค่พระชายากับฟางจือ
“หากพระชายาตาย ข้าจะตายตามนาง” เด็กสาวให้คำสัตว์พร้อมทั้งสะอื้น
“รำคาญจริง” เสียงแ่เบาบนเตียงขัดจังหวะทั้งสองคนทำให้พวกเธอชงัก
“คุณหนู ฟื้นแล้วหรือเ้าคะ” ฟางจือร้องเรียกหญิงสาวที่นอนอยู่บนเตียง
“อื้อ” เธอพยายามพยุงตัวเองขึ้นนั่ง
“กระจก ขอกระจก” เธอพูดเสียงเบาแต่ไม่ใช่ปัญหาสำหรับฟางจือ เธอรีบนำกระจกทองแดงใบเล็กมาให้คุณหนูอย่างรวดเร็ว
หญิงสาวบนเตียงมองกระจกทองแดงที่สะท้อนภาพหญิงสาวคนหนึ่งที่มีใบหน้ารูปไข่เรียวเล็กริมฝีปากบางดวงตากลมโตคิ้วบางๆ ดวงหน้างดงามไร้ที่ติ เพียงแต่ใบหน้านั้นดูอิดโรย ไม่มีชีวิตชีวาเลยสักนิดเธอรู้สึกหนาวในใจ มือเล็กบอบบางที่ขาวจนซีดยื่นมาลูบไล้ใบหน้า ใบหน้านี้ไม่ใช่ของเธอจริงๆ ด้วย ในฝันที่เธอเห็นคงเป็เื่จริงที่วิญญานเธอหลุดออกจากร่างไปเห็นเข้า เธอทะลุมิติมาจริงๆ ่ที่เธอหลับไปเธอเรียบเรียงความทรงจำของเ้าของร่างเดิมได้บางส่วน เ้าของร่างนี้มีชื่อว่า ไป่เฟิ่งชี บุตรสาวสายตรงจวนสกุลไป่ ท่านปู่ของเธอคือราชครูผู้เป็ที่เคารพของคนทั้งแคว้น ส่วนมารดาหลิงเย่วชี เป็บุตรสาวจวนแม่ทัพ ท่านพ่อมีนามว่าไป่เฟิงเชียว เป็แม่ทัพที่เก่งกาจเพียงแต่เมื่อ 14 ปีก่อน บิดาและมารดาของเธอนำทัพสกุลหลิงไปรบที่ชายแดนแคว้นอู่ ถูกลอบทำร้ายเนื่องจากข้อมูลการศึกรั่วไหล ทำให้ทั้งมารดาและบิดาของเธอเสียชีวิตในครั้งนั้น ผู้เฒ่าหลิงเสียใจเพราะการจากไปของลูกสาวไม่นานก็จากไปเช่นกัน เธอถูกเลี้ยงดูมาในจวนสกุลไป่ ถ้าจะพูดให้ถูกคือถูกเลี้ยงดูในเรือนราชครูไป่ แต่เมื่อ 5 ปีก่อนราชครูไปเสียชีวิตเนื่องจากแก่ชรา ก่อนสิ้นใจท่านได้ขอพระราชทานสมรสให้กับหลานสาวสายตรงเพียงคนเดียว หลังไว้ทุกข์สองปีให้แต่งกับหย่งอันอ๋องเซียวอี้เป็ชายาเอก แต่พระพันปีหลวงกลับไม่เห็นด้วย แต่ฝ่าาและหย่งอันอ๋องเซียวอี้ซึ่งเป็ลูกศิษย์ของท่านราชครู อีกทั้งฝ่าายังอยากปลอบโยนเธอที่ต้องเสียทั้งบิดามารดาในการศึก ท่านตาและท่านปู่ก็ไม่อยู่แล้ว เขาอยากดูแลบุตรธิดาของเพื่อนรักให้ดี จึงรับปากราชครู ซึ่งเื่นี้ทำให้พระพันปีหลวงเกียจเธอจนถึงทุกวันนี้ ระหว่างร่วมพิธีแต่งงาน กลับมีข่าวจากชายแดนแคว้นอู่ที่เคยพ่ายแพ้ให้กับกองทัพสกุลหลิงและศึกครั้งนั้นที่ทำให้บิดาและมารดาเธอเสียชีวิต ข่าวแจ้งว่า รัชทายาทแคว้นอู่นำทัพเข้าทหารสามแสนเข้ามาบุกตีชายแดนเพื่อแก้แค้นในเหตุการณ์เมื่อ 14 ปีก่อน ที่ถึงแม้แคว้นอู่ จะชนะาแต่กลับสูญเสียมากกว่าแคว้นเซียว และยังเสียแม่ทัพฝีมือดีเป็จำนวนมาก ต่างจากแคว้นอู่ที่ ใช้ทหารเพียงสองแสนในการทำาอีกครั้งแม่ทัพที่เสียชีวิตมีแค่ ไป่เฟิงเชียวและภรรยาเท่านั้น เนื่องจากเป็เหตุการณ์ด่วน ทำให้หย่งอันอ๋องที่กำลังอยู่ในพิธีแต่งงานทำได้เพียงกราบไหว้ฟ้าดินและส่งตัวพระชายาเข้าห้องหอแต่เพียงผู้เดียว เขาจึงเร่งออกเดินทางนำทัพไปชายแดนทันที
ทิ้งเ้าสาวให้เฝ้าเรือนหอคนเดียวมานานถึงสองปี ด้วยเหตุนี้ไม่ว่าเ้าของร่างจะไปที่ไหนก็ต่างถูกผู้คนซุบซิบอีกทั้งยังไม่เป็ที่โปรดปรานของพระพันปีผู้เป็มารดาของสามีทำให้เธอยิ่งเป็ที่รังเกียจและถูกนินทา ทำให้เ้าของร่างไม่ยอมออกไปไหน ผ่านมานานถึงสองปีหย่งอันอ๋องเซียวอี้กลับยังไม่มีท่าทีจะกลับมาพระชายาผู้ถูกทิ้งกลางงานแต่งก็ยิ่งถูกละเลยตามไปด้วย จนเมื่อหนึ่งเดือนก่อน เ้าของร่างป่วยหนักเนื่องด้วยร่างกายไม่แข็งแรงอยู่แล้วอีกทั้งยังเสียใจ ตรอมใจ ทำให้เธอเสียชีวิตไปทั้งที่ยังไม่เคยเจอหน้าสวามีด้วยซ้ำ และในเวลาเดียวกันเธอที่อยู่อีกโลกก็ทะลุมิติมาอยู่ในโลกนี้ อยู่ในร่างของพระชายาเอกผู้อาภัพ แม่เ้าโว๊ย อะไรกันเนี้ย เธอคิดมาตลอดถ้าหากได้ทะลุมิติเหมือนในนิยายในชีรี่ย์คงจะดี มีชีวิตดีๆ เหมือนนางเอกในนิยาย เป็ชนชั้นสูง วันๆ ไม่ต้องทำอะไร อยากมีสามีเป็อ๋องที่หน้าตาหล่อเหลาเหมือนในชีรี่ย์ แต่เท่าที่เ้าของร่างเดิมรู้คือสวามีของเธอเป็ผู้ชายตัวสูงใหญ่อีกทั้งยังตัวดำนิสัยโเี้แถมยังเป็ตาแก่หัวล้าน โอ๊ยเวรกรรมอะไรของเธอเนี้ย ถ้าจะให้โอกาสเธอเกิดใหม่ก็ขอให้เธอได้เป็คนปกติด้วยเถอะแต่นี่อะไร เธออยากตาย เธอไม่อยากอยู่ในฐานะนี้
786
