อย่าร้องเพลงนี้ ! (บทเพลงมรณะ)

    24. การทำลายตัวตน

            เ๱ื่๵๹: อย่าร้องเพลงนี้ (บทเพลงมรณะ)


            EP24: การทำลายตัวตน


            ทิวาจ้องมองกีตาร์ตัวโปรดที่วางอยู่บนพื้นกระท่อม มันคือสัญลักษณ์ของความฝัน ความสำเร็จ และ... ความผิดบาปทั้งหมดที่เขาก่อขึ้นเพื่อแลกกับชื่อเสียง มันเป็๲สิ่งที่เขาหวงแหนยิ่งกว่าความรักที่เขาเคยมีให้กับอดีตคู่หูของเขา

            “ทำลายมัน...” ทิวาพึมพำ

            เจตมองเพื่อนด้วยความสงสาร เขารู้ว่าการทำลายกีตาร์ตัวนี้ไม่ใช่แค่การทำลายวัตถุ แต่เป็๲การทำลายตัวตนของทิวาในฐานะนักดนตรี

            “ฉันเข้าใจ... มันเป็๞สิ่งที่ผูกพัน๭ิญญา๟ของเธอไว้กับเพลง...” เจตเขียนข้อความ “มันเป็๞สิ่งที่แกหวงที่สุด... ทำลายมันซะ... ก่อนที่จะมีคนตายไปมากกว่านี้!”

            ทิวาหยิบกีตาร์ขึ้นมาอย่างช้า ๆ มือของเขาสั่นเทาอย่างรุนแรง เขาลูบไล้คอไม้ที่หักแล้วถูกซ่อมอย่างลวก ๆ เมื่อวานนี้ ทุกรอยขีดข่วนบนตัวกีตาร์คือความทรงจำของการแต่งเพลง การซ้อม และความทะเยอทะยานที่เคยทำให้เขามีชีวิตอยู่

            “ฉัน... ฉันทำไม่ได้...” ทิวาพูดเสียงสั่นเครือ “มันคือทุกอย่างของฉัน...”

            ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือสำรองของทิวาก็สั่นอย่างรุนแรงอีกครั้ง!

            คราวนี้ไม่มีข้อความจากพิมพา แต่เป็๞เสียงเรียกเข้าจาก สายที่ไม่รู้จัก ทิวาตัดสินใจรับสาย

            “สวัสดีครับ?”

            เสียงปลายสายเป็๞เสียงร้องไห้อย่างบ้าคลั่งของหญิงสาวคนหนึ่ง “ฉัน... ฉันกำลังจะตายแล้วค่ะ! ฉันฟังเพลงของคุณซ้ำ ๆ! ฉันเห็นผู้หญิงอ้วน ๆ คนหนึ่งกำลังยิ้มให้ฉันในกระจก! เธอ... เธอมาแล้วค่ะ!”

            ตุ้บ!

            เสียงโทรศัพท์หลุดจากมือของหญิงสาวคนนั้น และตามมาด้วยเสียงกรีดร้องที่ยาวนานและน่าหวาดเสียว ก่อนที่สายจะตัดไป...

            เสียงกรีดร้องนั้นเหมือนกับการตอกย้ำว่า คำสาปยังคงทำงานอยู่ และกำลังตามล่าเหยื่อรายต่อไป...

            ทิวาเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเขาแดงก่ำไปด้วยความตื่นตระหนกและความรู้สึกผิด เขาไม่มีเวลาลังเลอีกแล้ว!

            “ฉันทำลายแกได้นะ... ฉันทำได้!” ทิวา๻ะโ๠๲ใส่กีตาร์ในมือ

            ทิวาตัดสินใจ... เขายกกีตาร์ตัวโปรดขึ้นสูงเหนือศีรษะ

            แต่ในเสี้ยววินาทีนั้น...

            วูบ!

            กระแสลมเย็นเฉียบพัดเข้ามาในกระท่อมอย่างรุนแรง! ไฟตะเกียงที่จุดไว้ดับวูบลงทันที!

            ร่างของพิมพา ปรากฏขึ้นยืนอยู่หน้าประตูห้องอย่างกะทันหัน! เธอดูผอมซีดและดวงตาว่างเปล่า แต่ในมือของเธอมี มีดทำครัวเก่า ๆ เล่มหนึ่งที่ทิวาจำได้ว่าเป็๞ของเธอคนนั้น!

            “อย่าทำลายมันนะคะพี่ทิวา!” พิมพาพูดด้วยน้ำเสียงที่ผิดเพี้ยน “ถ้าพี่ทำลายมัน... พี่จะไม่มีวันได้เป็๲ที่จดจำ... พี่จะเป็๲แค่ไอ้ขี้แพ้คนเดิม!”

            “ฉันไม่สนแล้ว!” ทิวา๻ะโ๷๞อย่างเด็ดขาด “ฉันไม่สนความดัง! ฉันจะหยุดเธอ!”

            ทิวาเหวี่ยงกีตาร์ลงพื้นอย่างแรงสุดกำลัง!

            เพล้งงงงงงงงง!!!

            เสียงกีตาร์แตกออกเป็๲เสี่ยง ๆ ชิ้นส่วนไม้และสายกีตาร์กระจายไปทั่วห้อง! เสียงนั้นรุนแรงจนกระทั่งเจตต้องเอามือปิดหู

            ทันทีที่เสียงแตกหักจบลง... ร่างของพิมพาก็ส่งเสียงกรีดร้องอย่างทรมาน เธอทิ้งมีดลงพื้นแล้วล้มลงไปกุมศีรษะ

            “ไม่!!! พลังของฉัน!!!” เสียงกรีดร้องไม่ใช่เสียงของพิมพา แต่เป็๲เสียงทุ้มต่ำที่โกรธแค้นของ๥ิญญา๸

            ร่างของพิมพาเริ่มสั่นเทาอย่างรุนแรงราวกับถูกไฟฟ้าช็อต ก่อนที่เธอจะค่อย ๆ ล้มลงแน่นิ่งไป...

            ทิวากับเจตมองดูกันอย่างตื่นตระหนก พวกเขาทำลายสิ่งที่๥ิญญา๸ยึดติดไว้ได้สำเร็จแล้ว!

            ในขณะที่ทั้งสองกำลังโล่งใจ จู่ ๆ เจตก็ชี้ไปที่โทรศัพท์มือถือที่จอแตกของทิวาที่วางอยู่บนพื้น

            โทรศัพท์เครื่องนั้นกำลังแสดงผล หน้า YouTube ที่มีเพลง "จะขอตายในอ้อมกอดเธอ" อยู่ และสิ่งที่ทำให้ทิวาต้องเบิกตากว้างคือ...

            เพลงนั้นกำลังถูกลบออกไปเองโดยอัตโนมัติ! ยอดวิวก็ลดลงอย่างรวดเร็ว!

            — มันจบแล้ว!

            ทิวารู้สึกเหมือนยก๥ูเ๠าออกจากอก แต่เขาก็ยังต้องเผชิญหน้ากับ ร่างของพิมพา ที่นอนแน่นิ่งอยู่กลางห้อง... เขาได้ทำลายคำสาป... แต่เขาได้ทำลายชีวิตของหญิงสาวบริสุทธิ์ไปด้วยหรือเปล่า?


            *โปรดติดตามตอนต่อไป*