อิง : นี่พวกแก!
ภา : อะไรๆหน้าตื่นมาเลยนะ
อิง : ฉันไปเจออาจารย์นุ่นเมื่อคืนควงนักศึกษาจูบกันในรถด้วย นี่รูป
ภา : เชี่ยอาจารย์ทำไมทำแบบนี้ว่ะรู้ทั้งรู้ว่าผิดก็จะทำ
อิง : นั้นนะสิเลวมาก ว่าป่ะฝ้าย ฝ้าย
ฝ้าย : อะไรหรอ?
อิง : ก็นี่ไงจารย์นุ่นจูบกับนักศึกษาในรถแย่มากแกว่าป่ะ?
ฝ้าย : อะ ออ ใช่แย่มากๆ
ตายแล้วทำไงยังไงดีอยู่ๆทำไมมีรูปหลุดออกมาได้แล้วทีนี้จะทำยังไงต่อดีล่ะ? ต้องรีบไปบอกพี่นุ่น
ฝ้าย : พี่นุ่นๆ ซวยแล้ว
นุ่น : อะไรๆไม่ต้องวิ่งเดี๋ยวล้มขึ้นมาจะทำไง
ฝ้าย : พี่จำเมื่อคืนที่เราอยู่บนรถกันสองคนได้ไหม? ที่เราจูบกัน
นุ่น : จำได้
ฝ้าย : ไอ้อิงมันถ่ายรูปเราตอนจูบกัน แต่มันไม่รูปว่าคนในรูปคือหนู
นุ่น : ก็ยังดีที่มันไม่รู้ว่าเป็หนูแต่ว่ายังไงตอนนี้หนูต้องฟังพี่คนเดียวไม่ว่าจะยังไงห้ามแสดงตัวเด็ดขาดทำตัวปกติเหมือนเดิม เดี๋ยวเื่นี้พี่จัดการเอง
ฝ้าย : ค่ะ หนูจะเชื่อพี่
หลังจากนั้นพี่นุ่นก็ถูกคนทั้งมหาลัยจ้องด้วยสายตาแปลกๆั้แ่ในคณะจนออกไปถึงหูคนคณะอื่นยิ่งข่าวแพร่กระจายไปมากข่าวเสียๆหายๆของพี่นุ่นก็เริ่มจะบานปลายจนทำให้เราแย่ไปด้วยแล้วที่แย่ลงไปคือพี่นุ่นถูกสั่งสอบจากคณบดีแต่สุดท้ายผลสอบออกมาก็ปรากฎว่าไม่มีความผิดเพราะพี่นุ่นบอกว่าคนที่อยู่ในภาพด้วยคือน้องสาวและเื่ทั้งหมดก็ซาลงแบบเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
นุ่น : เหนื่อยเอาเื่นะเนี่ย
ฝ้าย : นี่ขนาดถึงกับบอกว่าหนูเป็แค่น้องสาวเลยหรอ?
นุ่น : ก็เรามันตัวแสบนี่จะให้ทำไงล่ะ แต่ยังไงหนูก็ยังเป็แฟนพี่เหมือนเดิมนั้นแหละ
ฝ้าย : ปากหวานสุดๆ พี่พักผ่อนเถอะพรุ่งนี้มีสอนนะ
นุ่น : ทีวิชาพี่จำแม่นเลยนะเดี๋ยวอาจารย์คนอื่นเขาก็น้อยใจหรอก
ฝ้าย : ก็มันเป็วิชาที่หนูจะได้จ้องหน้าพี่นานๆหนิ
นุ่น : โอเคๆ ฝันดีนะจ๊ะคนสวย
ฝ้าย : ค่าฝันดีนะคะ
ผ่านมาหลายวันกับเื่วุ่นๆในที่สุดเราก็ได้นอนพักสักทีแต่ก็อย่างที่ว่าพรุ่งนี้มีสอนต้องตื่นไปทำงานแต่เช้าอีก.........เห้อ
ณ ห้อง311 วิชาประวัติศาสตร์
ฝ้าย : อรุณสวัสดิ์ค่ะ
นุ่น : โห้มาเช้ากว่าปกตินะ
ฝ้าย : ก็ต้องมาเช้าสิค่ะ หนูอยากมาเจอที่รักของหนูหนิ
นุ่น : ปากหวานจังเลยนะ
ฝ้าย : ก็นิดหน่อย
นุ่น : มานั่งเก้าอี้สิ
ฝ้าย : พี่จะทำ (ขึ้นคร่อม) พี่นุ่น!!!!!
นุ่น : อยู่นิ่งๆแปบหนึ่งสิ
ฝ้าย : พี่นุ่นคนอื่นเขาจะมาเห็นเอานะ
( จูบ )
ในขณะที่พวกเรากำลังจูบกันอย่างดื่มด่ำเราก็ลืมไปว่าเวลาเรียนกำลังคลานเข้ามาและแล้วก็มีนักศึกษาเข้ามาในขณะที่พวกเรากำลัง........
นักศึกษา : อาจารย์!!!!!!!!!
นุ่น : ชิบหายล่ะ
อิง : อาจารย์กำลังทำอะไรฝ้ายแล้วฝ้ายแกมาทำไมถึงเป็แบบนั้นล่ะ
นุ่น : ฟังอาจารย์ก่อนนะ
ภา : หลักฐานเต็มสองตาค่ะอาจารย์คงไม่ต้องถามหรอกมั้ง
อิง : แสดงว่าคนที่อยู่ในรูปคือฝ้าย
นุ่น : ใช่
อิง : แล้วคนที่ฝ้ายเคยเล่าว่าเป็รุ่นพี่ก็คืออาจารย์
ฝ้าย : ใช่
อิง/ภา : OMG ตายแล้วทำไมต้องมาเกิดเื่อะไรขึ้นเนี่ย
นุ่น : อาจารย์ขอนะ ขอให้รู้กันแค่ในสาขาเราได้ไหม ถ้าจารย์รู้ว่าใครปริปากออกนอกสาขา แบนสอบ ติดF
นักศึกษา : อาจารย์ก็การันตีเกรดให้พวกเราทั้งสี่สิบคนก่อนสิว่าต้องได้อย่างน้อย C
นุ่น : ก็ได้ตามนั้น
นักศึกษา : ถ้างั้นก็ รับทราบค่ะ/ครับ
สุดท้ายเื่มันก็ปิดไม่ไหวอยู่ดีแต่อย่างน้อยเรากับฝ้ายก็โอเคที่เื่มันเปิดเผยแค่ในเฉพาะสาขาและกลายเป็ว่าฝ้ายกลายเป็ตัวต่อรองในการเลิกคลาสแถมมันกลายเป็เื่ตลกที่อย่างน้อยทุกคนก็เข้าใจว่ามันคือความรัก ความรักที่ห้ามกันไม่ได้ ทุกคนต่างรู้ดีว่ามันขัดขวางไม่ได้จนที่สุดความลับของเราสองคนก็กลายเป็ความรักที่เราสองคนไม่จำเป็ต้องปิดบัง
/////
นศ.1 : แกว่าป่ะอาจารย์นุ่นแกก็รักไอ้ฝ้ายมากเลยนะถึงขั้นตื้อขอคบขนาดนั้น
นศ.2 : แกก็คงจะรักของแกแหละ ฉันอยากมีบ้างจัง
นศ.1 : หาผัวให้ได้ก่อนเถอะ
นศ.2 : เอ้าอีนี่
อะไรนะ?
.
.
.
.
.
พี่นุ่นมีแฟนแล้ว?
854K
