ดวงตาอันดำมืดในความมืดสลัวทำให้เจนเนตรไม่สามารถมองเห็นได้คำถามที่เอ่ยออกไปคล้ายว่ากำลังทิ่มแทงใจดำของอีกฝ่ายคนตัวสูงนิ่งเงียบสักครู่ก่อนจะค่อยๆ ขยับกายอีกครั้ง
ดูเหมือนเขาตั้งใจบดขยี้เรือนร่างเซ็กซี่ใต้อ้อมกอดแกร่งให้แหลกสลายไปในชั่วพริบตา
“ฉันหายใจไม่ออก”
“แต่ผมยังไม่เริ่มเลยนะคุณรออีกนิดสิ”
“จะบ้ารึไง”
เห็นทีท่าไม่ค่อยดีคราวนี้ปกป้องคงเอาจริงไม่ยอมปล่อยเจนเนตรแน่นอน เธอควรร้องเรียกให้เพื่อนช่วยส่วนเื่อื่นๆที่ไม่เคยอยากให้เพื่อนรับรู้ค่อยอธิบายให้หล่อนเข้าใจภายหลังก็แล้วกัน ดีกว่าต้องมาเสียตัวให้อีตาบ้าทว่ายังไม่ทันได้ะโขอความช่วยเหลือ ปากสีชมพูสุภาพดีก็ถูกอีกฝ่ายบดขยี้เสียก่อน
“อื๊มมม!!”
ััอันดุดันขออีกฝ่ายทำให้เจนเนตรแทบขาดอากาศหายใจเขาเอาจริง คราวนี้เธอคงไม่รอดแน่แท้ ไม่น่าคิดตื้นๆแล้วปล่อยให้เขามาอวดอ้างเป็แฟนจอมปลอมจนได้โอกาสกินเธอ
หญิงสาวกัดริมปากของอีกฝ่ายเต็มแรงจนได้กลิ่นคาวเืก่อนผลักชายหนุ่มให้ออกห่าง
“ซี๊ด!…แสบจริงๆ นะคุณ เอะอะก็ทำร้ายร่างกายผม ผมไม่ใช่พวกมาโซคิสม์นะบอกก่อน”
รู้สึกเจ็บระบมที่ริมฝีปากล่างทำให้ปกป้องหมดอารมณ์ปล้ำหญิงสาวเขาลุกขึ้นมานั่งอย่างเซ็งๆกะว่าคืนนี้จะได้สร้างบรรยากาศอันดื่มด่ำกับเธอเสียหน่อย แต่ทุกอย่างกลับตาลปัตร
ดูเหมือนในสายตาของเจนเนตรไม่ได้เห็นเขามีเสน่ห์เย้ายวนใจเหมือนหญิงสาวคนอื่นหรือว่าปกป้องควรถอดใจในการตามจีบเธอดี
พอคิดมาถึงตรงนี้คนตัวใหญ่ก็รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจอย่างบอกไม่ถูกนั่งงอนตุ๊บป่องอยู่ข้างๆ หญิงสาว ไม่เข้าใจว่าทำไมจึงรู้สึกอะไรมากมายแบบนี้ด้วย
เธอไม่สนใจเขาแค่หาคนใหม่ จีบคนใหม่ แค่นั้น ทุกอย่างก็ง่ายๆ เหมือนเดิม แต่ทำไมครั้งนี้มันยากนัก
แค่คิดว่าจะไปจากเธอก็รู้สึกปวดใจแล้วอย่าบอกนะว่าเขาตกหลุมรักเธอจนถอนตัวไม่ขึ้น
จะบ้าไปกันใหญ่เสือผู้หญิงอย่างเขาอ่อนไหวได้ถึงเพียงนี้เชียว แล้วดูสิเวลานี้ขอบตาร้อนผ่าวคล้ายว่าน้ำตาเ้ากรรมกำลังจะหลั่งไหลออกมา
เหมือนเด็กสามขวบที่ไม่ได้ดั่งใจก็พาลบีบน้ำตาน่าอายจริงๆ
“นั่งเงียบทำไมออกไปซิคุณ”
“…”
เจนเนตรอยากจะส่องไฟฉายเพื่อดูว่าอีกฝ่ายเป็อะไรกันแน่ทว่าในเมื่อเขายอมรามือง่ายๆ เธอไม่ควรใช้แสงอาจทำให้ปลุกคนอื่นตื่นกลางดึก จึงเชื้อเชิญให้เขาออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนลงเล็กน้อยแต่เ้าตัวยังคงนั่งเงียบไม่โต้ตอบใดๆ
“ฉันกัดเจ็บเหรอ”
ในที่สุดก็ตัดสินใจเอ่ยถามออกไปทั้งที่จริงเจนเนตรไม่ได้รู้สึกสงสารปกป้องสักนิดเดียวเขาควรโดนมากกว่านี้เสียด้วยซ้ำ ทว่าเห็นว่าคนตัวสูงนิ่งเงียบไม่กระดิกตัวราวกับรูปปั้นไร้ชีวิตจึงแค่สงสัยเท่านั้น
ได้ยินเสียงสะอื้นไห้เบาๆทำให้เจนเนตรใขึ้นมา มือเรียวบางเอื้อมไปแตะไหล่ของอีกฝ่ายอย่างลืมตัว
ลืมเสียสนิทว่าไม่แน่อาจเป็แผนของเสือร้ายที่แสร้งอ่อนแอให้เธอตายใจจากนั้นค่อยขย้ำเธออย่างไร้การปรานี
“คุณเป็อะไร”
เขาสะบัดไหล่ให้มือเล็กหลุดจากบ่าคล้ายเด็กน้อยขี้แยเจนเนตรถึงกับทอดถอนใจอย่างเหนื่อยหน่าย เวลานี้เธอทำอะไรไม่ถูกไม่รู้ว่าจะปลอบใจอีกฝ่ายยังไงในเมื่อเธอเป็ฝ่ายเสียหายมากกว่า
คนแก่เข้าสู่วัยทองรึ!?
อารมณ์ถึงได้แปรปรวนปานนั้นอีกอย่างเขาเป็ชายชาตรีไม่น่าจะเ็ปจนร้องไห้ออกมาเพียงเพราะถูกเจนเนตรกัดแค่นิดเดียวชายหนุ่มน่าจะอึดทนกว่านี้ ทำไมจึงอ่อนแอนัก
ไม่สมกับเป็เสือเลย…
พ่อเสือแก่
เขี้ยวฟันก็ไม่ค่อยจะดียังคิดมากินเนื้อกวางสาวตัวน้อยอีกพอไม่ได้กินก็พาลร่ำไห้เสียใจ สมควรไหมนั่น
เจนเนตรส่ายหัวเธอควรปล่อยเขาเอาไว้ตรงนี้แล้วหนีไปมุดเต็นท์ของดารินแทนดีไหม
ดูเหมือนว่าแผนของปกป้องในครั้งนี้เข้าไปกระตุกจุดอ่อนของเจนเนตรเข้าอย่างจังเธอจึงไม่สามารถปล่อยให้เขาอยู่คนเดียวทำได้แค่นั่งอยู่เคียงข้างปล่อยให้อีกฝ่ายสะอื้นอยู่อย่างนั้น
กุกกักๆๆ
เสียงเปิดเต็นท์ของปกป้องดังขึ้นทำให้คนทั้งสองหันหน้ามามองกันในความมืดสลัวเจนเนตรสงสัยว่าใครเข้าไปในเต็นท์ของเขาในเมื่อเ้าตัวนั่งอยู่ข้างๆ
“คุณปกป้องคะ”
เสียงกระซิบกระซาบเรียกดังขึ้นในค่ำคืนดึกดื่นเจนเนตรจึงรู้ว่าอีกฝ่ายเป็ใคร คราวนี้เธอถึงกับนึกขำในใจว่านลินกล้าแอบเข้าไปในเต็นท์ของชายหนุ่มโดยไม่มียางอายสักนิด
ส่วนอีกฝ่ายก็แอบมุดเข้ามาอยู่ในเต็นท์ของเจนเนตรหมายจะปลุกปล้ำเธอทำเมีย เขาสองคนช่างเหมาะสมอะไรกันขนาดนี้คนทั้งสองน่าจะได้กันเองเสียมากกว่าที่ชายหนุ่มมาตามราวีเธออยู่แบบนี้
“ฉันว่าคุณควรกลับไปที่เต็นท์นะคุณนลินกำลังตามหาคุณอยู่”
เจนเนตรกระซิบเสียงแ่ทว่ากลับถูกคนตัวสูงปิดปากเธออีกครั้งด้วยมือใหญ่
“อย่าพูด”
เสียงทุ้มเข้มดังขึ้นแ่เบาราวกับว่าปกป้องหวาดกลัวต่อนลินมากมายหญิงสาวสุดแซ่บที่กล้าเสนอเรือนร่างให้เขาในกลางดึก เจนเนตรไม่เข้าใจว่าทำไมต้องกลัวในเมื่อเขากำลังหิวอยู่ก็แค่กินกันต่อหน้าเธอ เื่พวกนี้เธอไม่ถือสาหรอก เธอจะทำเป็ไม่รู้ไม่เห็นไม่ได้ยินก็ได้
ไม่เห็นต้องอายเลย
คนอย่างปกป้องพัฒนาไปไกลเกินกว่าจะมานั่งกระดากอายต่อสายตาของเจนเนตรต่อให้เธอเข้าไปนั่งจ้องชายหนุ่มเอากับนลินก็ไม่สะทกสะท้านถึงทรวงอีกฝ่ายแม้แต่น้อย
อีกอย่าง…เขาได้จะเลิกเศร้าโศกที่ไม่ได้กินเจนเนตรเพราะมีกวางเนื้อหวานตัวอื่นเข้ามาเสนอตัวถึงที่อย่างไร
“เอ้า…ไม่อยู่ หรือจะไปเข้าห้องน้ำ”
เสียงหวานเบาหวิวยังคงดังขึ้นอย่างต่อเนื่องทำให้เจนเนตรไม่กล้าขยับกายกลัวว่าจะถูกจับได้ว่า อีกฝ่ายมาหาเธอในเต็นท์แทน
“นอนรอดีกว่าเขาคงเซอร์ไพรส์ที่เห็นฉัน ฮิ”
เสียงของหญิงสาวหน้าด้านเกินกว่าใครจะจินตนาการดังขึ้นจากนั้นเสียงกุกกักก็ดังขึ้นอีกครั้งคล้ายอีกฝ่ายกำลังถอดเสื้อผ้ารอชายหนุ่ม
เจนเนตรกลืนน้ำลายลงลำคออันแห้งผากแทนชายหนุ่มพลางจินตนาการถึงทรวดทรงองค์เอวเซ็กซี่ของนลินหล่อนไม่ได้ขี้ริ้วขี้เหร่ขนาดที่ปกป้องจะเมินหนี หากเขาอยู่ในเต็นท์ด้วยป่านนี้คงเริงรักกับนลินไปเรียบร้อยแล้ว
จากสายตาของเจนเนตรย่อมรับรู้ได้ว่านลินไม่ธรรมดาลีลาเริงรักของนลินไม่แพ้เจนเนตรอย่างแน่นอนขึ้นอยู่กับว่าฝ่ายชายจะเลือกแบบไหนแค่นั้นเอง
ทว่าดูแล้วปกป้องจะเอนเอียงมาทางเจนเนตรมากกว่าให้ความสนใจนลินดูเหมือนว่าเขาจะชอบเธออย่างที่บอกจริงๆ นั่นแหละกระนั้นเธอก็ไม่ได้หวั่นไหวง่ายดายเพียงเพราะความหนักแน่นของชายหนุ่มในครั้งนี้
เฝ้ารอให้นลินกลับเต็นท์ของตัวเองเนิ่นนานจนรอไม่ไหวเจนเนตรเผลอเคลิ้มหลับไปทั้งที่ยังนั่งอยู่อย่างนั้น
95
