ในฤดูร้อน...
แสงอาทิตย์ส่องแสงจ้าสนั่นในยามเช้า ความร้อนเริ่มผุดขึ้นตามพื้นดินและพื้นถนน เด็กอนุบาลต่างวิ่งเล่นใน่ปิดเทอม ในขณะที่ครอบครัวคนอื่นๆ เริ่มออกมาจากบ้านเพื่อไปทำมาหากินตามประสาคนต่างจังหวัด แต่ตาสมิงพึ่งจะขับรถกลับมาจากในตัวเมือง...
รถกระบะคันใหญ่นี้มีไว้เพื่อขนผลไม้และผักตามสวนที่แกปลูกหลายไร่รอบๆ บ้าน
ั้แ่ที่เมียตายไป ตาเฒ่าก็ทำงานในสวนคนเดียว แม้อายุจะมากแล้ว แต่ร่างกายยังคงฟิตปั๋งเหมือนหนุ่มๆ หน้าตายังคงคมคายเ้าเล่ห์ไม่เปลี่ยน สาเหตุที่ตาสมิงพึ่งกลับมาจากในเมืองนั้น ก็เพราะเอาผลไม้ไปส่ง แต่สาเหตุที่กลับมาเช้าแบบนี้ มีเฉพาะบางคนเท่านั้นที่รู้...
แกเป็คนเ้าชู้ั้แ่ไหนแต่ไร ยิ่งเมียตายชีวิตหนุ่มๆ ก็ประทุออกมา
ทุกครั้งที่ตาสมิงเข้าเมือง แกก็มักจะแวะพาสาวเล็กสาวใหญ่ไปที่ม่านรูด หรือไม่ก็แวะนวดที่ร้าน บางทีก็เช่ารีสอร์ทอยู่ทั้งคืน จะกลับมาอีกทีก็ตอนเช้าตรู่ มันเป็แบบนี้มาเกือบ 5 ปีแล้ว
ตืดด ตืดด ตืดด...
“ว่าไงไอ้ชัย”
ตาเฒ่าหยิบโทรศัพท์ขึ้นมายกหู ก่อนจะพูดคุยกับลูกชาย
“สบายดีมั้ยพ่อ”
“เออๆ ข้าสบายดี”
“ผมว่าจะกลับไปเยี่ยมสักหน่อย พ่อจะเอาอะไรมั้ย”
“เอ็งจะกลับมาทำไม อยู่ทำงานที่กรุงเทพนั่นแหละ”
“อ้าว ผมก็คิดถึงบ้านนะพ่อ”
“อยู่ที่นี่ลำบากจะตาย อีกอย่างข้าดูแลตัวเองได้”
“ไม่รู้ล่ะ อาทิตย์หน้าตอนผมเข้าบ้านพ่อก็เตรียมตัวให้พร้อมก็แล้วกัน”
“เอ๊ะ ไอ้นี่...”
ไม่ทันที่ตาสมิงจะพูดจบ ไอ้ลูกชายก็ตัดสายไปเสียแล้ว นับวันพันปีไม่เคยคิดจะกลับมาเยี่ยม อยู่ๆ นึกอยากจะมาก็มาซะอย่างนั้น ตาสมิงไม่ได้ติดอะไรถ้าลูกชายจะมาหา แต่ชายเฒ่าอยากจะเอาเวลาที่มีออกไปเที่ยวสาวในเมืองเสียมากกว่า เพราะ่นี้เครื่องยนต์ติดดีเหลือเกิน!
“เออ แต่จะว่าไป ข้าก็ยังไม่ได้เจอหน้าลูกสะใภ้เลยนี่หว่า”
ตาสมิงเกาคาง สาวเมืองกรุงที่ลูกชายได้แต่งงานด้วยสวยใช่ย่อย เล่นซะหนุ่มในหมู่บ้านมองตากันเป็มันั้แ่ 3 ปีที่แล้ว ป่านนี้จะเป็ยังไงบ้างก็ไม่รู้ เพราะั้แ่ที่ทั้งคู่แต่งานกัน หลานสักคนตาสมิงก็ยังไม่ได้อุ้ม แถมตอนบอกอยากมีหลานลูกสะใภ้ยังทำหน้าเจือนใส่อีก
เห็นทีครั้งนี้ตาสมิงคงจะต้องบอกไปตามตรงแล้วว่าเขานั้นอยากมีหลานเพียงใด...