ชีวิตนี้เป็นของเรา (จบ)

    บทที่ 16

            วันรุ่งขึ้นผมลาออกจากมหาวิทยาลัยเลย ไม่รอทำปริญญาอีกแล้ว คิดแต่เพียงว่า พ่อแม่ญาติพี่น้องของเราควรที่จะได้รู้กันเสียบ้างว่า คนอื่นๆ ในโลกนี้เขาปฏิบัติต่อเรายังไง...แต่ความพยายามของผมก็กลายเป็นหมันไปจนได้ ไม่มีใครสักคนเข้าใจว่าผมกำลังพูดอะ...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 4.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ