เธอขึ้นไปที่ชั้นสามของห้างก่อนจะมุ่งหน้าไปที่ร้านขายผ้าเมตรและทำการเลือกผ้าและเส้นใยชนิดต่างๆ การมีผ้าเมตรพวกนี้อย่างน้อยๆ เธอก็จะสามารถตัดเย็บเสื้อผ้าหรือพวกที่นอนเองได้เมื่อพูดถึงการตัดเย็บแล้วซินดี้ก็ไม่ลืมที่จะเลือกซื้อจักรเย็บผ้า เธอซื้อทั้งจักรเย็บผ้าหัวดำแบบโบราณที่ไม่ต้องใช้ไฟฟ้าและเลือกแบบที่ใช้ไฟฟ้า แบบมีหน้าจอดิจิตัลพร้อมปักลายมาด้วย
“ขอโทษนะคะจักรเย็บผ้าหัวดำเหลือแต่แบบมือสองลูกค้าจะรับเฉพาะหัวหรือรับแบบทั้งโต๊ะเลยคะ”
“ถ้าเป็มือสองสภาพดีก็ฉันก็รับค่ะเอาแค่เฉพาะหัวก็พอ ขอสองตัวนะคะ”
“แบบดั้งเดิมลูกค้าซื้อสองตัวนะคะส่วนแบบใช้ไฟฟ้าพร้อมลายแพทเทิร์นนี้ลูกค้า้าทั้งห้าตัวเลยถูกต้องไหมคะ?”พนักงานเอ่ยถามอย่างแปลกใจ
“ใช้แล้วค่ะหรือว่าถ้าทางร้านมีจักรสำหรับอุตสาหกรรมฉันก็้าอีก 20 ตัวค่ะ”
“มีค่ะๆทางเรามีในสต็อกมากเท่าที่ลูกค้า้าเลยล่ะค่ะ ถ้าซื้อมากขนาดนั้นสมัครสมาชิกด้วยเลยไหมคะ มีคอร์สสอนด้วย ปกติราคาสอนตัดเย็บนี่เป็หมื่นเลยนะคะและตอนนี้ยังมีการรับประกันสินค้าสามปีเต็ม”
ซินดี้คิดว่าเื่คอร์สเรียนคงไม่ทันส่วนการรับประกันสินค้าก็ไม่จำเป็เพราะพรุ่งนี้เธอก็ต้องจากโลกนี้ไปแล้ว
“เอ่ออย่างว่าอย่างงั้นอย่างงี้เลยนะคะพี่ทางร้านสามารถเปลี่ยนเื่คอร์สเรียนเป็ส่วนลดได้หรือเปล่าคะ ส่วนการรับประกันฉันก็ไม่เอาค่ะฉันมั่นใจว่าของๆ ร้านนี้ใช้ดีและทนทานอยู่แล้ว”
“เื่นั้นฉันขออนุญาตไปปรึกษาทางผู้จัดการสักครู่นะคะคุณลูกค้า”พนักงานสาวหายไปครู่หนึ่งก่อนจะกลับมาพร้อมกับข่าวดี
“เื่ที่คุณลูกค้าขอร้องขอมาทางผู้จัดการอนุมัติค่ะ คุณลูกค้าจะได้ส่วนลดที่เปลี่ยนจากคอร์สสอนและส่วนลดจากการซื้อสินค้าหลายชิ้นส่วนการรับประกันไม่สามารถเปลี่ยนได้ค่ะ ที่ร้านเรายังมีสินค้าอื่นๆ ให้เลือกอีกเยอะเลยลองเดินดูก่อนได้ค่ะหรือจะไปร้านข้างๆ กันก็ได้ ทั้งสองร้านเป็เครือเดียวกัน แต่ทางนั้นจะขายพวกเตียงและเครื่องนอนค่ะ”พนักขายรีบกุลีกุจอต้อนรับขับสู้ลูกค้าชั้นดีอย่างซินดี้ เพราะการที่ขายสินค้าได้มากขนาดนี้แน่นอนว่าค่าคอมมิชชั่นของตนก็จะต้องมากตามไปด้วย
ซินดี้พยักหน้าก่อนจะไปที่ร้านด้านข้างตามคำแนะนำขอพนักงานขายคนเมื่อครู่นี้เธอเลือกชุดเครื่องนอนมาหลายชุดโดยไม่กังวลเื่เงิน เพราะการได้นอนที่นอนดีๆ นั้นคือกำไรชีวิตซินดี้นั้นมีคติที่ว่าหน้าตาและที่นอนคือของที่ควรค่าแก่การลงทุน
“คุณลูกค้าครับคุณลูกค้าสนใจหมอนด้วยไหมครับ ทางเรามีหมอนหลายแบบทั้งหมอนสำหรับกาารนอนตะแคงซ้าย หมอนสำหรับคนถนัดนอนตะแคงขวาหมอนสำหรับคนนอนคว่ำหรือนอนหงายก็มีหมดนะครับ อีกทั้งยังสามารถเลือกความนุ่มและเส้นใยได้อีกด้วยจะเป็ขนเป็ด ขนห่าน ใยสังเคราะห์ ยางพาราเรามีหมดเลยครับ”
‘เดี๋ยวก๊อน!~สมัยนี้หมอนมีให้เลือกเยอะขนาดนี้เลยเร๊อะ!?’
“แฮ่ะๆเอาหมอนธรรมดาที่ไม่แข็งจนเกินไปค่ะ ส่วนพวกปลอกหมอนชุดเครื่องนอนนั้นขอสีกรม สีขาวแล้วก็สีเทานะคะ เอาแบบสามฟุตกับหกฟุต”
“เอาผ้านวมอันนี้เพิ่มด้วยนะคะเอามาห้าผืนเลย”
พนักงานแต่ละร้านที่ซินดี้เข้านั้นแต่ละคนมีความสุขกันมาก พอหมดจากสองร้านนี้ซินดี้ก็ทำเช่นเดิมคือให้พนักงานขนไปที่รถและเก็บเข้าใส่ในมิติ
แผนกที่เป็เป้าหมายต่อไปของซินดี้ก็คือแผนกเครื่องสำอางและสกินแคร์ อันไหนที่ชอบ อันไหนที่ดัง อันไหนที่ใช่เธอเลือกมันมาทั้งหมดไม่ใช่แค่สินค้าเคาน์เตอร์แบรนด์เท่านั้น เพราะซินดี้ยังเลือกซื้อที่ดรัคสโตว์อีกด้วยเพราะบางทีของราคาถูกและดีมันก็มีอยู่ในโลก ยิ่งของถูกแบบนี้เธอสามารถใช้มันหากำไรที่ต่างโลกได้
ไม่ใกล้ไม่ไกลจากแผนกเครื่องสำอางซินดี้เหลือบเห็นร้านขายนาฬิกาข้อมือ เธอจึงเลือกนาฬิกาข้อมือทั้งแบบสายหนัง สายสแตนเลสสายยาง สายเรซิ่น ส่วนตัวเรือนนั้นเธอหยิบมาทั้งแบบเข็มและแบบดิจิตัล สำหรับสมาร์ทวอชนั้นเธอมีอยู่แล้วและในยุคนั้นคงไม่ได้ใช้มันเป็แน่
นาฬิกาที่ซินดี้เลือกมานั้นจะเป็แบบคละรูปแบบกันไปและซินดี้ไม่ได้ซื้อพวกแบรนด์แพงๆ เลย เธอเลือกซื้อแบรนด์ที่ทนทานและเป็มิตรต่อเงินในกระเป๋าแม้จะไม่สวยงามมากในยุคนี้ถ้ามันไปอยู่ในยุคนั้นมันจะกลายเป็ของมีราคาอย่างไม่ต้องสงสัยจนกระทั่งรูดบัตรจ่ายเงินเรียบร้อยซินดี้ก็ไปที่แผนกเครื่องใช้ไฟฟ้าเพื่อซื้อเครื่องใช้ไฟฟ้าหลายชนิดอาทิตู้เย็นหม้อหุงข้าว เครื่องซักผ้า ตู้แช่ โทรทัศน์ วิทยุ ไมโครเวฟ เตาอบ พัดลม ซึ่งของพวกนี้บางอย่างก็ยังไม่สามารถใช้ได้ในทันทีเมื่อไปถึงที่นั่นแต่อย่างไรเสียในอนาคตก็ยังมีโอกาสได้ใช้มันอยู่ดี
สำหรับสินค้าในแผนกนี้ซินดี้เลือกใช้บริการส่งฟรีถึงบ้านแทน เพราะแม้เธอจะมีมิติช่องว่างแต่นั่นมันคงผิดสังเกตมากเกินไปหากให้คนยกสินค้าพวกนี้ไปที่รถรถของเธอนั้นไม่สามารถที่จะบรรจุของพวกนี้ลงไปได้ทั้งหมดเพราะมันมีขนาดใหญ่มากเกินไป
“อืมพวกอุปกรณ์กีฬากับของเล่นเด็ก จักรยานเด็กอะไรพวกนี้เอาติดๆ ไปบ้างก็ได้มั้ง อุปกรณ์งานช่างของแต่งบ้าน สีทาบ้านอะไรพวกนี้ ์ยิ่งชอบแกล้งเราอยู่ด้วย” ว่าแล้วซินดี้ก็เลือกซื้อสินค้าต่ออย่างบ้าคลั่ง
ก่อนจะหมดภารกิจในห้างนี้ซินดี้ไม่ลืมที่จะซื้อเบเกอรี่ร้านโปรดเ้าประจำกลับไปด้วยและในที่สุดของที่เธอ้าในห้างนี้ก็ครบถ้วนแล้ว ซินดี้จึงบึ่งรถไปที่ห้างสรรพสินค้าสำหรับโชห่วยต่อแม้จะไกลไปสักหน่อยแต่มันก็คุ้มค่ากับการเดินทางเพราะของที่นั่นเหมาะสำหรับการซื้อคราวละมากๆหรือซื้อยกโหลอะไรทำนองนั้น
ซินดี้เริ่มคว้ารถเข็นเราเริ่มต้นที่แผนกอาหารแห้งเธอเลือกซื้อข้าวสาร ธัญพืช รวมถึงแป้งสำหรับทำอาหารมาจำนวนมาก และที่สำคัญเธอไม่ลืมที่จะหยิบบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปหลากหลายแบบหลากหลายรสชาติ และยังมีอาหารกระป๋อง ชนิดต่างๆติดไปด้วย จากนั้นเธอก็ไปที่แผนกเครื่องปรุงรสเพื่อซื้อเครื่องปรุงรสสำหรับทำอาหารทั้งแบบชนิดเป็ผง แบบชนิดเป็ก้อนและแบบชนิดน้ำ พวกซอสชนิดต่างๆทั้งซอสพริก ซอสมะเขือเทศ ซอสถั่วเหลือง ซีอิ๊วขาว ซีอิ๊วดำน้ำปลา น้ำตาลทรายขาว น้ำตาลทรายแดง น้ำตาลปึก น้ำตาลกรวด น้ำส้มสายชูแบบจีน และน้ำจิ้มนานาชนิดซึ่งยังมีที่ขาดไม่ได้เลยนั่นก็คือน้ำมันพืช ซึ่งจากการที่ซินดี้ได้อ่านข้อมูลคร่าวๆดูเหมือนว่าน้ำมันจะเป็ของหายาก และอาหารที่ทำจากเนื้อและมีมันหมูก็หายากเช่นกัน ฉะนั้นแล้วเธอจึงหยิบน้ำมันพืชมาหลายหลังรถเข็นหลายสิบคันถูกซินดี้จับจองใส่สินค้าจนเต็ม
เมื่อซินดี้มองดูแล้วว่าอาหารแห้งพวกนี้มีมากพอแล้วเธอก็ไปต่อยังแผนกอาหารสด มื้อและอาหารแช่แข็งเพื่อหยิบ เนื้อหมู เนื้อไก่เนื้อวัว เนื้อแกะ เนื้อปลา อาหารทะเล ไข่ไก่ ใครเป็ด และผักชนิดต่างๆเรียกได้ว่าสิ่งไหนที่ๆ นี่มีขาย ซินดี้ก็หยิบมันมาเกือบทั้งหมด จนเหล่าพนักงานหลายคนต้องมาช่วยอำนวยความสะดวกให้ลูกค้าคนนี้เป็กรณีพิเศษ
“พี่คะขอนมด้วยนะคะ เอาทั้งนมผงสำหรับเด็กและผู้ใหญ่รวมถึงนมกล่องยูเอชที เนย วิปครีมด้วยค่ะ” ซินดี้สั่งพนักงานให้จัดสรรสินค้าให้เธอแทน เพราะร่างกายของเธอเริ่มหมดพลังงานลงจากการที่เดินซื้อสินค้าตลอดทั้งวัน
“ผ้าอนามัยแบบกลางวันกลางคืนผ้าอ้อมสำเร็จรูปด้วยค่ะเอาทุกขนาดเลย เอ่อ เอาลูกอมด้วยนะคะคละๆ รสชาติมาเลย อ้อ แปรงสีฟันยาสีฟัน สบู่ แชมพู ขนมขบเคี้ยวด้วยนะคะ ผงซักฟอกกับน้ำยาปรับผ้านุ่มด้วยค่ะ”
“แฮ่กๆน่าจะครบแล้วนะเนี่ย เหลือแค่พวกหม้อจานชาม กระติกน้ำร้อน ถ้าอย่างนั้นก็ไปย่านคนจีนดีกว่าเผื่อจะได้ของที่เข้ากับยุคสมัยที่นั่นด้วย”
ซินดี้เข้าแถวรูดบัตรชำระเงินโดยของที่ซื้อในห้างนี้จะมีเพียงเนื้อและผักสดเท่านั้นที่ซินดี้ขอนำกลับเองเมื่อส่วนสินค้าชนิดอื่นนั้นแน่นอนว่าเธอใช้บริการเดลิเวอรี่อีกเช่นเคย
“เหลือแค่พวกหม้อเท่านั้นสู้โว้ย!!!” ซินดี้พยายามให้กำลังใจตัวเองตอนนี้เธอจะยอมแพ้ไม่ได้ เพราะหากเธอล่าช้าไปแม้แต่วันเดียวนั่นเท่ากับว่าชีวิตของเธอในโลกใหม่ก็ต้องลำบากเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว
เมื่อมาถึงย่านตลาดคนจีนซินดี้ก็รีบเลือกซื้อพวกหม้อจานชาม ถ่าน ซาลาเปา ใบชา อาหารทะเลแห้งอุปกรณ์และเมล็ดพันธุ์ด้านการเกษตร และของอย่างสุดท้ายที่จะซื้อจากที่นี่นั่นก็คือบะหมี่เกี๊ยวหลายถุงรวมถึงเกี๊ยวดิบ
“อ๊ะ!!ลืมไปเสียสนิทเลย ให้ตายสิ แวะร้านเคมีภัณฑ์ด้วยดีกว่า ไหนๆ ก็ใช้บัตรของท่านเทพทั้งทีก็ขอเอาให้คุ้มหน่อยเถอะนะยังไงฉันซื้อหนังสือเกี่ยวกับเื่พวกนี้มาแล้วด้วย เผื่อไปอยู่ที่นู่นจะได้เอาไปต่อยอดได้”
ท้ายที่ภารกิจสุดท้ายของซินดี้ก็หมดลงที่ร้านเคมีภัณฑ์และเงินสดของเธอยังเหลืออยู่ครบถ้วน!และคืนนั้นเธอก็เข้านอนด้วยความหมดแรงจากการตระเวนซื้อของมาทั้งวัน