มือปราบจั๋วงัวเงียตื่นขึ้นก่อนฟ้าสางเขาเรียกให้บ่าวรับใช้หน้าห้องเตรียมน้ำอื่นมาให้เช็ดเนื้อเช็ดตัวจากนั้นก็ออกจากจวนไปสำนักมือปราบโดยมิให้สนใจหันมามองเ้าสาวคนงามที่นอนอยู่บนเตียงแต่แม้น้อย
“คุณชายไม่รับประทานอาหารเช้าหรือขอรับ?”
“ไม่เป็ไรข้าไปซื้อกินแถวหน้าสำนักมือปราบก็ได้”ชายหนุ่มโบกมือพ่อบ้านที่ยืนพินอบพิเทาอยู่หน้าห้องโถงก่อนจะลิ่วไปขึ้นขี่ม้าที่บ่าวจูงมารอหน้าประตู
เ้าสาวคนใหม่งัวเงียลุกขึ้นเมื่อตอนสายเมื่อวานนางทั้งเตรียมตัวยาวนานรอเข้าพิธีที่ซับซ้อนยุ่งยากรู้สึกปวดเมื่อยไปทั้งตัววันนี้เพิ่งมาอยู่จวนสกุลจั๋ววันแรกได้รับอนุญาตให้นอนตื่นสายได้นางจึงคิดจะนอนให้เต็มที่
“ฮูหยินน้อยเ้าคะคุณชายออกไปทำงานแล้วเ้าค่ะ”ปังฮุ่ยเดินเข้ามารายงานพร้อมเปิดม่านรับแสงแดดจากทุกผนังในห้อง
ฉงหยวนหยวนลุกขึ้นนั่งบิดกายเล็กน้อยแล้วก็ลงจากเตียงไปยังหลังฉากที่ปังิ่เตรียมน้ำอุ่นเอาไว้ให้นางเช็ดเนื้อเช็ดตัวพอแต่งกายเสร็จนางก็ลุกไปนั่งรับประทานที่สาวใช้ทั้งสองเตรียมไว้บนโต๊ะ
“ตอนบ่ายนายท่านกับฮูหยินใหญ่ให้ฮูหยินน้อยไปคารวะน้ำชานะเ้าคะ” ปังฮุ่ยยิ้มน้อยๆ นางรู้สึกยินดีที่บิดามารดาของจั๋วเหรินหาวช่างมีใจเมตตาต่อคุณหนูของนางมิได้บังคับให้ทำตามธรรมเนียมที่ต้องตื่นแต่เช้าในวันแต่งงาน
จวนถึงเที่ยงวันจั๋วเหรินหาวก็กลับมาเขายืนกอดอกรอนางอยู่หน้าเรือนแล้ว ปังฮุ่ยกับปังิ่ตามหลังฮูหยินน้อยออกมาชายหนุ่มมิได้บอกกล่าวสิ่งใด เขารู้ว่านางคงรู้กำหนดการอยู่แล้ว
“พ่อกับท่านแม่ของเ้าอยู่ที่นี่แค่สามวันก็ต้องกลับอำเภอเฉินแล้วพวกเราคิดถึงเป่าเป๋าน้อยจะแย่แล้ว จวนนี้คงต้องฝากให้พวกเ้าช่วยกันดูแล”
นายอำเภอจั๋วหยางกำลังเห่อหลานชายที่เกิดจากจั๋วเกิงซินบุตรชาย คนโต ครั้นเห็นว่างานแต่งงานของจั๋วเหรินหาวเรียบร้อยดีทั้งสองจึงอยากจะกลับไปหาหลานชายตัวน้อย
ผ่านไปสามวันถึงกำหนดที่ต้องพาเ้าสาวกลับไปเยือนบ้านเดิมนายอำเภอจั๋วกับฮูหยินก็เดินทางกลับอำเภอเฉินใต้เท้าฉงถือโอกาสกล่าวต่อหน้าทุกคนในจวน
“วันนี้ข้าเชิญนักพรตมาทำพิธีปัดเป่าความชั่วร้ายในจวนของพวกเราประเดี๋ยวพวกเ้าทุกคนออกไปแท่นทำพิธีที่สวนหน้าเรือนใหญ่ด้วย”
ฉงหยวนหยวนเอียงคอสงสัยนางไม่เคยเห็นว่าท่านพ่อของตนจะสนใจเื่บูชาเทพหรือนับถือนักพรตมาก่อนแต่เมื่อหันไปมองจั๋วเหรินหาวก็เห็นเขารับคำใต้เท้าฉงแข็งขันเมื่อฮูหยินใหญ่และอนุภรรยาทุกคนไปยืนกันอย่างพร้อมหน้าโต๊ะบูชาที่ตั้งไว้โดยมีของเซ่นไหว้ครบถ้วนก็ถูกล้อมรอบ นักพรตใบหน้าคมคายพร้อมด้วยขบวนผู้ติดตามทั้งสี่สั่นกระดิ่งเดินเข้ามาวนเวียนโต๊ะพิธีอย่างพร้อมเพรียง
กรุ๊งกริ๊ง! กรุ๊งกริ๊ง!
เสียงสวดคาถาแปลกประหลาดดังลั่นไปทั่วบริเวณนักพรตทั้งสี่โปรยกระดาษหลากสีไปรอบๆ กลิ่นธูปและกำยานตลบอบอวลไปทั่ว
“บ้านของพวกท่านมีิญญาสิงสถิตถึงสองดวงที่ยังอาฆาตแค้น!”
เสียงนักพรตหน้าแฉล้มที่ยืนหลับตาสั่นกระดิ่งเอ่ยขึ้นคนทั้งหมดสะดุ้งขึ้นพร้อมกัน พิธีกรรมที่ดูเข้มขลังศักดิ์สิทธิ์และคำทำนายที่ชวนขนหัวลุกทำให้สตรีทั้งหลายมีสีหน้าหวาดหวั่น
“ใต้เท้าถงข้าดูชะตาราศีเกิดของคนทั้งเรือนท่านแล้วยามนี้มีเพียงบุตรสาวกับบุตรเขยจะช่วยปัดเป่าได้คงต้องให้คนทั้งสองเข้ามาอยู่อาศัยในจวนนี้สักระยะหนึ่งก่อนขอรับ!”
อนุภรรยาทั้งหลายได้ยินก็หันไปสบตากันไม่มีธรรมเนียมให้บุตรเขยที่มิได้แต่งงานเข้าสกุลมาอยู่อาศัยในเรือนภรรยาแต่เมื่อเห็นใต้เท้าถงผงกศีรษะและรับคำนักพรตทุกคนก็รู้ว่ามือปราบหนุ่มที่เพิ่งแต่งงานกับบุตรสาวคนที่แปดของครอบครัวต้องได้เข้ามาอยู่อาศัยที่นี่แน่
“เช่นนั้นควรให้พวกเขาเข้ามาอยู่เมื่อใดดีขอรับ?”
“วันนี้ฤกษ์งามยามดียามตะวันตกดิน พวกเขาก็ควรจะเข้าพักในจวนนี้ได้แล้วมิฉะนั้นอาจจะต้องมีศพต่อไปที่ตายผิดธรรมชาติในจวนนี้”
ตลอดระยะการประกอบพิธีกรรมมีลมพัดวนเข้ามาในสนามหญ้าบริเวณทำพิธีอย่างน่าประหลาดเหล่าอนุล้วนเกาะแขนกับบุตรของตนหรือไม่ก็คนรับใช้ด้วยความหวาดกลัวในเวทย์มนต์อันแสนพิสดารล้ำลึกที่ได้เห็นตรงหน้าครั้นทำนายเสร็จไม่นานขบวนนักพรตเ่าั้ก็กลับออกไป
“เ้าได้ยินแล้วนะ...รีบส่งคนของเ้ากลับไปเก็บข้าวของที่จำเป็เข้ามานอนที่เรือนนี้ก่อนดีกว่าข้าเกรงว่าในจวนจะเกิดเหตุฆาตกรรมขึ้นมาอีก” ใต้เท้าถงเอ่ยกับบุตรเขยและบุตรสาวแล้วก็หันไปบอกกล่าวกับคนทั้งจวน“พวกเ้าทุกคนก็ได้ยินที่ท่านนักพรตทำนายแล้ว ในจวนสกุลถงเต็มไปด้วยเื่อัปมงคลเราจึงต้องรีบจัดการเรือนเดิมเพื่อให้เสี่ยวหาวกับหยวนหยวนเข้ามาพักในทันเย็นนี้”
พ่อบ้านเฉารีบเอาน้อมรับคำแล้วสั่งการคนรับใช้ส่วนหนึ่งมาทำความสะอาดและตกแต่งเรือนของคุณหนูแปดใหม่โดยเร่งด่วนอวี๋ฮูหยินให้หมัวมัวสวินไปเปิดห้องเก็บผ้าเพื่อจะได้เลือกผ้าม่านใหม่
อนุหนงทำหน้าเครียดให้สาวใช้ประคองกลับเรือนนับั้แ่หลินเฉินสาวใช้คนเดิมตกน้ำตาย นางก็อยู่อย่างหวาดระแวง เรือนของนางอยู่ใกล้กับเรือนของอนุฉานที่มีบุตรชายชอบใช้กำลังนางจึงรู้สึกไม่ค่อยปลอดภัยเพราะวันดีคืนดีคุณชายห้าผู้นี้ก็ทุบตีบ่าวรับใช้อยู่เนืองๆ
“นายหญิงเล็กเ้าคะท่านเขยกับคุณหนูแปดมาอยู่ในจวนคราวนี้ท่านว่าจะเป็การดีกับเราหรือไม่?”
“ก็น่าจะดีเ้าไม่รู้สึกหรือว่าหลังจากพวกมือปราบไม่มาเฝ้าในจวนของเราแล้วพวกเรือนตะวันออกดูเหมือนจะเริ่มมีการเคลื่อนไหว?”นางบุ้ยบ้ายไปทางเรือนของอนุซูกับอนุกัว
“ข้าได้ยินข่าวไม่สู้ดีมาจากเรือนคุณชายใหญ่ด้วยนะเ้าคะ”
*************************


