ในอาณาจักร เซเลสเทีย ที่วัดค่าความเป็คนด้วยพลังเวทมนตร์ เอลริค เ้าชายลำดับที่ 4 ในวัยเพียง 11 ปี คือตัวประหลาดของราชวงศ์ ในขณะที่พี่ชายทั้งสามสามารถร่ายบอลไฟหรือเรียกพายุได้ั้แ่อายุ 7 ขวบ เอลริคกลับไม่เคยร่ายเวทมนตร์พื้นฐานได้เลยแม้แต่บทเดียว
แต่ไม่มีใครรู้ว่า... ในดวงตาสีฟ้าใสของเด็กชาย เขามองเห็นสิ่งที่จอมเวทย์หลวงมองไม่เห็น
เขามองเห็นมานาไม่ได้เป็ "ปาฏิหาริย์" แต่เห็นเป็ "สายรหัสพลังงาน" ที่สั่นะเืด้วยความถี่ต่างๆ กัน
“มานามันปั่นป่วนเกินไปครับเสด็จพ่อ คทาพวกนี้ออกแบบมาห่วยแตกเกินกว่าจะรับกระแสพลังงานที่ละเอียดขนาดนี้ได้”
เด็กชายเอลริคในชุดช่างตัวโคร่งพูดพลางวางไขควงเหล็กลง
าาโอริออน มองดูลูกชายคนเล็กที่กำลังแงะอัญมณีเวทมนตร์ออกจากคทาราคาแพงด้วยความเอ็นดูผสมความกังวล าาผู้ยิ่งใหญ่รัก เซเลน่า แม่ของเอลริคสุดหัวใจ และรักเอลริคที่มีใบหน้าถอดแบบมาจากเธอ แต่ความรักนั้นกลับกลายเป็อาวุธร้าย
“เอลริค ลูกต้องหัดใช้เวทมนตร์บ้างนะ ไม่งั้นพวกพี่ๆ และขุนนางจะ...”
“ผมไม่สนหรอกครับเสด็จพ่อ” เอลริคขัดจังหวะพลางชี้ไปที่กล่องไม้เล็กๆ ที่มีเฟืองหมุนติ้ว “ผมเพิ่งสร้างเครื่องคำนวณวงโคจรดาวสำเร็จ มันแม่นยำกว่าการพยากรณ์ของพวกนักพยากรณ์ตั้ง 200%”
คำพูดที่ดูโอหังเกินวัยและสายตาที่ฉลาดเกินมนุษย์ ทำให้พวกมเหสีคนอื่นๆ และพี่ชายทั้ง 3 หวาดกลัว พวกเขายุยงกันว่า “เด็กคนนี้คือกาลกิณี... เขาไม่ได้ใช้เวทมนตร์ แต่เขาใช้ศาสตร์มืดที่เรียกว่า 'เครื่องจักร' เพื่อล้มล้างพระเ้า”