ทะลุมิติยุค 70 ฉบับตัวร้าย (มี E-Book เล่ม1,2,3)

    ตอนที่ 2 : สั่งของออนไลน์ (อ่านฟรี รีไรท์)

            กลับมาที่ปัจจุบันจิงจิงกำลังเหม่อลอยมองบ้านของตนอีกครั้ง ซึ่งตอนนี้เธอแทบไม่อยากจะเชื่อตัวเองเธอลงมือทำมันแล้วจริงๆ บ้าน 2 ชั้น ที่ชั้นแรกเป็๲ห้องรับแขกเล็กๆห้องครัวและห้องเก็บของ มีที่จอดรถด้านข้าง มีส่วนพื้นที่สีเขียวเท่าหมาดิ้นตายอยู่เล็กน้อยส่วนชั้น2 เป็๲ห้องนอน 2 ห้องมีห้องน้ำในตัว และห้องวาดภาพเล็กอีก1ห้อง 

            ซึ่งตอนนี้ลานในห้องรับแขกเต็มไปด้วยกระสอบที่บรรจุข้าวและของใช้อีกมากมายไม่ว่าเป็๞ แป้ง น้ำมัน เกลือ น้ำตาล ซอส  วุ้นเส้น บะหมี่กึ่งสำเร็จรูปไข่ เนื้อแห้ง นมผง นมกล่อง ผลไม้ ขนมกล่อง ซึ่งเธอสั่งของมาจากในเว็บไซต์ที่ตอนนี้ขนส่งเริ่มทยอยส่งของมาให้แล้วของใช้พวกนี้เป็๞ของที่จิงจิงกดสั่งในห้างสรรพสินค้าในอินเทอร์เน็ตซึ่งมีให้เลือกกดแบบส่งด่วนภายในวันนี้ได้เลย ก็นะ ยุคนี้อะไรอะไรก็ง่ายจริงๆเพียงแค่มีเงิน

             

            ตอนนี้ก็มีรถอีกคันที่เข้ามาจอดอยู่หน้าบ้านเพื่อมาส่งสิ่งจำเป็๞ต่อไป จำพวกเครื่องนุ่งห่มและของใช้ในชีวิตประจำวันเช่นเสื้อผ้าที่สีเรียบๆ ที่จิงจิงสั่งมากหลายแบบ และยังมีผ้าอนามัย ยาสีฟัน สบู่แชมพู ครีมบำรุง อีกจิปาถะ ผ้าเช็ดตัว ผ้าเช็ดหน้า สีเรียบ ๆ และอุปกรณ์วาดภาพของตัวเองก็ซื้อกระดาษเพิ่มมาอีก 2ลัง และอุปกรณ์ทำครัวที่ต้องซื้อเพิ่มเข้ามาให้ห้องครัวอีก มีด หม้อแต่ละขนาด  เตา ทัพพี ช้อน แก้วน้ำ นอกจากนี้ห้องครัวก็มีของค่อนข้างครบหมดแล้ว

            “สวัสดีครับ ใช่คุณหลิวอวี้จิงใช่ไหมครับ”

            “ใช่ค่ะฉันหลิวอวี้จิงค่ะ”

            “ผมจากเว็ปไซต์ออนไลน์ Gมาเพื่อส่งของครับ”

            “ค่ะช่วยฉันนำของมาไว้ได้ที่ห้องเก็บของหน่อยนะคะ”

            “ครับผม”

            หลังจากที่พนักงานส่งของมาส่งของแล้วก็เป็๞เหตุการณ์อย่างนี้อยู่ 3-4 รอบตอนนี้ของทั้งหมดก็กองเต็มห้องเก็บของ ห้องครัว และห้องนั่งเล่น ในชั้นที่ 1 เกือบเต็ม จากที่จิงจิงลองเอาของวางไว้ที่ชั้น 2 ดูแต่ของเ๮๧่า๞ั้๞กลับไม่มีเพิ่มขึ้นในระบบมิติ จึงคาดว่าของที่สามารถนำไปเพิ่มได้จะใส่ไปได้แค่ของที่เก็บเพิ่มไว้เฉพาะบริเวณชั้น 1 เท่านั้น

            จิงจิงหลับตาแล้วเปิดระบบดูก็เห็นภาพแบบเดียวกันในระบบบ้านมิติ ชั้น1

            ไหน ๆ ถ้าทะลุมิติไปจริงๆก็ต้องเตรียมพร้อมที่สุด ยังไงก็จะให้ตัวเองอดตายอยู่ในยุคนั้นไม่ได้!!

            ไหนจะสิ่งของที่สามารถขายได้ในยุคนั้นอีกถึงเธอจะไม่แน่ใจว่าจะย้อนไปจริงๆ หรือย้อนไปในปีหรือมิติแบบไหนถ้าทะลุมิติไปจริงๆ น่าจะเป็๲วันที่ 3หลังระบบโหลดข้อมูลก็เป็๲ได้ เหมือนที่การแจ้งเตือนเริ่มแรก

             เธอยังโชคดีที่ได้ระบบมิติบ้านไปด้วยอีกทั้งยังมีเวลาเตรียมตัวเพราะมีประสบการณ์จากการอ่านนิยายทะลุมิติอีกดูที่นางเอกแต่ละคนที่ทะลุมิติไปสิ ต้องไปฝ่าฟันกับครอบครัวตัวเองและคนรอบข้างอย่างอยากลำบากกว่าจะถีบตัวเองขึ้นมาจากหลุมของคนพวกนั้นได้

            เพราะฉะนั้นเธอต้องเตรียมสำหรับสถานการณ์เลวร้ายที่ตัวเองต้องเจอจากมิตินั้นเป็๲อย่างดีใครที่จะมารังแกเธอ ก็คิดดูให้ดีๆ เถอะ!!!

            พอดึงตัวเองออกจากมิติ เธอก็ภาวนาลึกๆอยู่ดี ว่าขอเป็๲แค่เ๱ื่๵๹ที่ฉันคิดไปเองเถอะ ย้อนเวลาอะไร ทะลุมิติอะไรมันไม่มีจริง!!!

    นิยายแนะนำ