พรมแดน คาวสวาท (ภาคต่อ แอบเป็นหมอนวด)

เพล้ง! เพล้ง! 

เสียงกระจกโดมด้านบนร้าวแตกและร่วงกราวลงมาพร้อมกับเสียงปืนเก็บเสียงที่ดังรัวสนั่นหวั่นไหว แรงระเบิดตูมใหญ่กระแทกทางเข้าคฤหาสน์กระจกเงาจนสั่นคลอนไปทั้งรากฐาน ม่านหมอกไอน้ำร้อนในห้องอบสตรีมกระจายฟุ้งหายไปในพริบตาเมื่อลมหนาวจัดพัดฮือเข้ามาปะทะผิวกาย

"หลบเร็ว!" ชานนท์ตวาดลั่น ชายหนุ่มโผตัวเข้าไปกอดร่างบางของมะปรางไว้แน่น ใช้ผ้าเช็ดตัวหนากลบตัวหล่อนพร้อมกวาดสายตามองไปรอบด้านอย่างรวดเร็ว

บอร์ดบริหารรัสเซียทั้ง 5 คน (โอเลก, บอริส, ยูริ, วิกเตอร์, และอิวาน) สะดุ้งตื่นจากภวังค์ราคะทันที สัญชาตญาณมาเฟียรัสเซียทำงานรวดเร็ว โอเลกตวาดสั่งการเสียงดังลั่นขณะที่บอริสขยับไปหยิบอาวุธปืนพกสากลที่ซ่อนไว้ใต้เก้าอี้ซาวน่าขึ้นมาเล็งยิงสวนไปยังทิศทางของผู้บุกรุก

"พวกสมุนรัญชิดา! มันกล้าบุกถึงที่นี่!" ยูริสบถปากคราง ขยับไปช่วยวิกเตอร์และอิวานคุ้มกันทางเดินหลัก

"ชานนท์! พามะปรางหนีไปทางอุโมงค์ใต้ดินด่วน! ลานจอดเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวอยู่ปลายทาง บอดี้การ์ดของฉันกวดขันระบบที่นั่นไว้แล้ว!" โอเลกสั่งการเสียงกร้าว พลางเล็งปืนยิงสกัดถล่มสมุนหน้ากากดำสองคนที่เพิ่งพังประตูเข้ามา

"ขอบคุณครับโอเลก!" ชานนท์ไม่รอช้า ชายหนุ่มคว้าข้อมือมะปรางวิ่งกึ่งลากกึ่งจูงผ่านซอกทางเดินคดเคี้ยวใต้คฤหาสน์หินอ่อน มะปรางขยับร่างระหงสวมชุดคลุมทับร่างเปลือยเปล่าอย่างทุลักทุเล เสียงระเบิดเพลิงและเสียงกระสุนปืนกระทบกำแพงคอนกรีตดังตามหลังมาเป็นระยะ ยืนยันว่าคู่อริตัวร้ายอย่างรัญชิดาจงใจเด็ดหัวพวกเขาให้จมกองเพลิง

พายุหิมะภายนอกพัดโหมกระหน่ำเย็นเยือกสุดขั้ว ชานนท์ผลักประตูเหล็กอุโมงค์ออกสู่ลานหิมะขาวโพลน เฮลิคอปเตอร์กู้ภัยขนาดใหญ่แบบสองเครื่องยนต์กำลังติดเครื่องใบพัดพัดหมุนรัวเร่งเครื่องอยู่ บอดี้การ์ดของโอเลกสองคนยืนคุมเชิงโบกมือเรียก

"ขึ้นเครื่องด่วนครับ!" ชานนท์ดันร่างมะปรางขึ้นไปบนห้องโดยสารเฮลิคอปเตอร์ก่อน ชายหนุ่มก้าวตามขึ้นมาและปิดประตูล็อคแน่นหนาทันที ทว่าขณะที่เครื่องบินกำลังลอยตัวขึ้นสู่ท้องฟ้าสีดำสลัว เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์อีกลำก็ดังแทรกเข้ามาอย่างน่ากลัว

เฮลิคอปเตอร์โจมตีสีดำมะเมื่อมไร้สัญลักษณ์ของรัญชิดาบินโฉบตัดผ่านหน้าผาฟยอร์ดหิมะ ปืนกลหนักข้างตัวเครื่องพ่นกระสุนสีทองสาดใส่เครื่องของพวกเขาจนตัวถังเหล็กสั่นสะเทือนดังเปรี้ยงๆ!

"พี่นนท์! มันตามมาแล้วค่ะ!" มะปรางกรีดร้อง สองมือจับเบาะนั่งแน่นด้วยความตระหนก ใบหน้าหวานขาวซีด

ชานนท์ขยับไปข้างหน้ากึ่งช่วยนักบินนำทางคุมแผงบังคับ ชายหนุ่มคำรามลั่น "เกาะแน่นๆ นะมะปราง!" 

เฮลิคอปเตอร์กู้ภัยเอียงวูบหลบวิถีกระสุนอย่างหวาดเสียว ชานนท์และนักบินประสานใจขับเครื่องบินพุ่งดิ่งลงสู่แนวช่องแคบหุบเขาฟยอร์ดที่ลึกชัน ลมพายุหิมะที่พัดโหมหมุนคว้างสร้างความแปรปรวนของอากาศขั้นรุนแรง เครื่องบินขยับโยกคลอนสั่นไหวอย่างรุนแรงจนมะปรางตัวโยน

ลำหลังกวดตามมาไม่ปล่อย พยายามหาจังหวะล็อกวิถีเป้าหมาย ชานนท์กัดฟันกรอด ตัดสินใจกระชากคันบังคับให้เครื่องบินบินเชิดหัวขึ้นแนวดิ่งฉับพลันผ่านหน้าผาหินใหญ่ที่หิมะจับตัวหนา เฮลิคอปเตอร์ศัตรูที่กวดตามด้วยความเร็วสูงไม่ทันตั้งตัวประกอบกับทัศนวิสัยที่มืดมิดและพายุหิมะบลายดิ้งชีร์ ทำให้นักบินศัตรูเสียการทรงตัวปะทะเข้ากับแนวหน้าผาหินแกรนิตอย่างจัง!

ตูม! 

ระเบิดเพลิงสีส้มแดงลูกใหญ่สว่างวาบตัดกับความมืดมิดและหิมะสีขาว เศษซากโลหะและกองเพลิงพุ่งตกลงสู่ก้นอ่าวฟยอร์ดเบื้องล่างสลายตัวไปในพายุหิมะที่เหน็บหนาว

ชานนท์ถอนหายใจยาว ชายหนุ่มขยับกลับมาโอบกอดร่างบางของมะปรางไว้แน่น หล่อนตัวสั่นเทิ้มด้วยความกลัว ซบหน้าลงกับอกอุ่นของสามีอย่างโหยหาความปลอดภัย

เฮลิคอปเตอร์บินผ่านน่านฟ้าพายุหิมะไปลงจอดอย่างปลอดภัย ณ สนามบินลับชายแดนนอร์เวย์ ที่ซึ่งเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวลำใหญ่ของ "เวย์" จอดรออยู่ ชานนท์และมะปรางได้รับการอพยพขึ้นเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวทันทีอย่างเงียบเชียบและปลอดภัยที่สุด

เครื่องบินทะยานขึ้นสู่น่านฟ้า มุ่งหน้ากลับสู่ภูเก็ต ประเทศไทย

ภายในห้องโดยสารสุดหรูของเครื่องบินเจ็ทส่วนตัวอันเงียบสงบ อากาศอบอุ่นและโซฟาหนังหนานุ่มช่วยเยียวยาความเหนื่อยล้า ชานนท์ใช้คอมพิวเตอร์พกพาแฮกเข้ารหัสฐานข้อมูลและพิกัดติดตามของรัญชิดา ชายหนุ่มจ้องมองหน้าจอแล้วขมวดคิ้วแน่น

"ว่ายังไงบ้างคะพี่นนท์... ยัยรัญชิดาอยู่ที่ไหน?" มะปรางถามพลางเดินเข้ามาประคองแก้วนมอุ่นให้สามี หล่อนสวมเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของชานนท์ที่คลุมต้นขาเนียน

ชานนท์รับแก้วนมมาวางไว้ ดึงร่างมะปรางขึ้นมานั่งบนตักแกร่ง โอบล้อมเอวบางไว้แน่น "สายข่าวแฮกเกอร์ของผมยืนยันแล้วครับ... รัญชิดาหนีกลับเมืองไทยไปแล้ว หล่อนรู้ว่าเราเจาะข้อมูลสโมสรกระจกเงาสำเร็จ และหล่อนกำลังมุ่งหน้าไปจัดการแผนสุดท้าย... คือการทำลายธุรกิจสปาเครือข่ายของเราที่ภูเก็ตด้วยระเบิดและแผนกวาดล้างศัตรูทั้งหมด"

มะปรางสะดุ้ง เบียดกายเข้าหาอกสามี "แล้วเราจะทำยังไงกันดีคะ?"

ชานนท์ถอนหายใจ ลูบเรือนผมสลวยของภรรยาอย่างอ่อนโยน "เราต้องบินกลับไปเปิดศึกดวลศาสตร์นวดและล้อมจับหล่อนที่นั่นครับ... แต่ตอนนี้ มะปรางของพี่เหนื่อยและหวาดกลัวมามากแล้ว... ให้พี่ช่วยเยียวยาร่างกายและจิตใจของเมียรักก่อนนะครับ"

แววตาของชานนท์เปลี่ยนเป็นความอบอุ่นและซาบซ่านชวนฝัน ชายหนุ่มก้มลงจูบซับน้ำตาที่หางตาบางของมะปรางอย่างอ่อนโยน ริมฝีปากหนาบดเบียดจูบปากหวานเนิ่นนานและซาบซึ้ง สองมือแกร่งลูบไล้ผ่านเนื้อผ้าเชิ้ตบางเบา บีบเฟ้นสะโพกผายและลูบไล้ขาอ่อนเนียนอย่างทะนุถนอม

มะปรางใจสั่นระริก ความกลัวที่เคยสะสมมลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความรักและความอุ่นใจที่ชานนท์ป้อนให้ หล่อนกอดคอสามีแน่น ครางรับเสียงแผ่วหวานพึมพำชิดริมฝีปาก "พี่นนท์... กอดมะปรางนะคะ... มะปรางรักพี่นนท์ที่สุดเลยค่ะ ผัวขา..."

ชานนท์อุ้มร่างมะปรางขึ้นในท่าเจ้าหญิง เดินตรงไปยังห้องนอนส่วนตัวท้ายเครื่องบินเจ็ท วางร่างบางลงบนเตียงนอนหนานุ่ม ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตขาวออกจนหมด เผยเรือนร่างระหงขาวผ่อง ทรวงอกอวบอิ่มคัพ E เต่งตึงชูปลายถันสีชมพูระเรื่อท้าทายสายตา ชานนท์ตามลงไปทาบทับ กอดรัดและมอบบทรักที่แสนอ่อนโยนอบอุ่นและเสียวซ่านชโลมใจ (NC-20+) เพื่อเยียวยาความเหน็บหนาวและปัดเป่าภัยอันตรายที่ผ่านมาจนมะปรางเกร็งกระตุกกอดรัดสามีแน่น ปลดปล่อยความสุขสมจนสติหลุดลอยอยู่ท่ามกลางกลุ่มเมฆบนน่านฟ้า

หลายชั่วโมงต่อมา...

เครื่องบินเจ็ทส่วนตัวลงจอดลับ ณ สนามบินภูเก็ต ประเทศไทย อย่างเงียบสงัดในเวลากลางคืน ชานนท์และมะปรางก้าวลงจากเครื่องด้วยชุดลำลองรัดกุมพร้อมแว่นกันแดดพรางตัว ทันใดนั้น สายลับท้องถิ่นของเวย์ที่ดักรออยู่ตรงทางออกลับขยับเข้ามาหาอย่างเงียบเชียบและยื่นซองจดหมายสีดำปริศนาให้ชานนท์ก่อนจะหลบหายไปในความมืด

ชานนท์ฉีกซองจดหมายออกดึงกระดาษสีขาวที่พิมพ์ด้วยอักษรสีแดงเข้มดั่งเลือดขึ้นมาอ่านพร้อมกับมะปราง:

'ยินดีต้อนรับกลับบ้าน... มะปราง ชานนท์... แกคิดว่าชัยชนะที่ไซบีเรียกับนอร์เวย์มันจะจบลงง่ายๆ งั้นเหรอ? ถ้าอยากช่วยสปาของแกและปกป้องชีวิตบอร์ดบริหาร... จงมาพบฉันที่คฤหาสน์กรงกุหลาบเลือด เกาะร้างอันดามัน... ฉันจัดเตรียมด่านประชันราคะสุดท้าย BDSM และพันธมิตรของฉันรอพวกแกอยู่... ถ้าไม่มา เตรียมดูธุรกิจที่แกสร้างมากับมือระเบิดเป็นจุณได้เลย!'

ชานนท์และมะปรางสบสายตากันด้วยแววตาตึงเครียด สงครามราคะสวาทครั้งสุดท้ายดุเดือดระดับชีวิตเป็นเดิมพันกำลังจะเริ่มต้นขึ้น ณ ดินแดนอันดามันบ้านเกิด!

*(มะปรางจะฝ่าด่านทรมาน BDSM ของรัญชิดาได้อย่างไร? ติดตามต่อในตอนต่อไป...)*