สตรีมเมอร์สาว กินพิชิตอวกาศ [จบ]

ตอนที่ 40 เริ่มเลย มาถ่ายทอดสดกินปลาหมึกกันเถอะ (40)  

เมื่อพลังจิตทั้งสองหลอมรวมกัน พลังจิตที่เดิมทีไม่มีสี โปร่งใส ไม่มีตัวตนและจับต้องไม่ได้ก็มีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก!

ดาบขนาดเล็กที่มีสีโปร่งใสและสีน้ำเงินปรากฏขึ้นต่อหน้าทุกคนอย่างช้า ๆ

ก็อดวิน แอนดรูว์เป็นผู้เชี่ยวชาญระดับ 9 ที่มีชื่อเสียง เมื่อเขาก้าวลงจากเครื่องบินรบ ก็สังเกตเห็นออร่าที่ใหญ่โตมโหฬารกำลังถือกำเนิดขึ้น

และทันทีที่เขาเห็นภาพนั้น หางตาของตัวเองกระตุก!

เอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์ระดับ 9 ที่เกือบจะตายไปแล้วยังมีชีวิตอยู่ และได้วิวัฒนาการอีกครั้งและจะพัฒนาเป็นราชาระดับ 10!

ทันใดนั้นอีกฝ่ายก็ใช้พลังดวงดาวสร้างมีดปาแล้วแทงโอคาซี!

โชคดีที่องค์หญิงสามช่วยชีวิตลูกชายของเขาไว้ องค์หญิงสามก็ดูเหมือนจะได้รับบาดเจ็บสาหัสแต่ก็ยังแข็งใจลุกขึ้นได้ จากนั้นทั้งสองก็หลอมรวมพลังจิตของพวกเขาจนกลายเป็นมีดปา!

“ยังแรงไม่พอ!” ก็อดวินรู้ดีว่าถ้าเขาไม่ฆ่าเอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์ในขณะที่มันยังอ่อนแอ เมื่อบาดแผลของมันหายดีแล้ว ทุกคนที่อยู่ที่นั่นจะต้องถึงวาระสุดท้าย!

ไม่ต้องกังวลใจอีกต่อไปแล้ว เขาพุ่งพลังจิตของตัวเองเข้าไปด้วยโดยตรง!

ทหารคนอื่นไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหน้านี้ แต่ตอนนี้พวกเขารู้แล้วและ

ทั้งหมดก็พุ่งพลังจิตลงไปในมีดปานั้นเช่นกัน!

ตอนแรกมันโปร่งใสอยู่ ตอนนี้มีดปาได้กลายเป็นของจริงแล้ว!

สมองของสวี่หลิงอวิ๋นราวกับถูกมีดเฉือนอยู่ มันเจ็บจนเกือบจะตายแต่เธอก็กัดฟันและพยายามอย่างหนักเพื่อมุ่งพลังจิตไปยังจุดเดียว จากนั้นมีดปาก็ถูกวาดให้เป็นรูปร่าง

“โอ้พระเจ้า! นี่มันเกินจริงไปแล้ว! องค์หญิงสามกำลังเปลี่ยนพลังจิตของทุกคนให้กลายเป็นของจริง นี่เป็นพลังจิตที่แข็งแกร่งเกินไป!”

“ฉันกำลังคุกเข่าอยู่! แม่ของฉันถามฉันว่าทำไมฉันถึงนั่งคุกเข่าดูวิดีโอ แล้วตอนนี้แม่ก็มาคุกเข่าเคียงข้างฉัน!”

“พี่ใหญ่ กระถางธูปของพวกเราพร้อมแล้ว ท่านเกือบจะสำเร็จแล้ว!”

“องค์หญิงสามช่างยอดเยี่ยมเกินกว่าจะบรรยายได้!”

“การนำพลังจิตของผู้คนจำนวนมากมารวมกัน โอ้พระเจ้า! การทำเช่นนี้ได้ต้องใช้พลังจิตมากแค่ไหนกัน?!”

“องค์หญิงสาม ท่านเคยโกหกพวกเราแนบเนียนมาก! ทุกครั้งที่แม่สอนบทเรียนแก่ฉัน ฉันก็มักจะใช้ท่านเป็นเกราะกำบัง ดังนั้นตอนนี้แม่ของฉันจะทุบฉันให้ตาย!”

.......

เมื่อสวี่หลิงอวิ๋นรวมพลังจิตทั้งหมดของเธอ เอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์ก็ค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน หนวดทั้งสามของมันงอกออกมาได้ครึ่งหนึ่งและมันยังพัฒนาเป็นสิบดาวเต็มที่ไม่สำเร็จ แต่มันไม่สามารถพัฒนาต่อไปได้อีกแล้ว!

มันสัมผัสได้ถึงออร่าอันโหดร้ายนี้แล้ว!

สวี่หลิงอวิ๋นกัดฟันของเธอเพื่อต่อสู้เป็นครั้งสุดท้าย และริมฝีปากของเธอก็เปิดขึ้น "ปล่อยได้!"

มีดปาที่มีแสงสีน้ำเงินจาง ๆ นี้กลายเป็นลำแสงที่มุ่งตรงไปยังเอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์ตัวนี้!

ชิ้ง!

สวี่หลิงอวิ๋นเฝ้าดูมีดปาของเธอแทงเอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์สิบดาว จากนั้นพลังจิตทั้งหมดก็พลุ่งพล่านไปทั่วร่างกายของมัน กลายเป็นมีดปาขนาดเล็กนับไม่ถ้วน ตัดไปทั่วร่างกายของมัน

แม้ว่าพลังในการรักษาของมันจะแข็งแกร่ง แต่ตอนนี้ก็ไม่มีพลังงานมากพอที่จะรองรับการรักษาบาดแผลมากนัก

และแผลก็ใหญ่เกินไป!

แน่นอนว่าโอคาซีและก็อดวิน พ่อของเขาจะไม่พลาดโอกาสที่ดีแบบนี้!

ทั้งสองผนึกดาบเลเซอร์ของตัวเองเข้าด้วยกัน และมันก็กลายเป็นดาบอันทรงพลังที่ใช้เพื่อต่อสู้กับเอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์ตัวนี้!

บาดเจ็บหนักขนาดนี้ ระดับสิบดาวจริง ๆ ก็ยังทนไม่ได้ ไม่ต้องพูดถึงมันที่ยังไม่พัฒนาถึงสิบดาวได้อย่างเต็มที่ และอาการบาดเจ็บของมันก็สาหัสมากไม่ใช่เหรอ?!

เมื่อเอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์ระดับ 10 ดาวล้มลงกับพื้น รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นบนปากของสวี่หลิงอวิ๋น และเธอก็ไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป

ความมืดมิดได้มาเยือนเธอแล้ว

เมื่อโอคาซีได้ยินเสียงกระแทกข้างตัวเขา พลเอกหนุ่มก็หันกลับมาและเห็นว่ามีเครื่องจักรกลของทหารล้มลงกับพื้น และคนที่อยู่ข้างในก็ไม่ขยับไม่ว่าเขาจะตะโกนมากแค่ไหนก็ตาม

หัวใจตื่นตระหนก!

ผู้หญิงคนนี้ล้มลงได้ยังไง?! แน่นอนว่าเธอบาดเจ็บ ด้วยความแข็งแกร่งระดับ 7 ดาวของเธอจะสามารถรอดชีวิตจากมีดปาของปลาหมึกยักษ์ตัวนั้นได้ยังไง?

โอคาซีกระโดดออกจากเครื่องจักรกลของตัวเองแล้วพยายามเปิดประตูของเครื่องจักรกลอย่างแรง

เขาตื่นตระหนกจนลืมไปว่าเครื่องจักรกลนี้มีเพียงผู้เป็นเจ้าของเท่านั้นที่จะสามารถเข้าไปได้

ทหารคนเดิมรีบวิ่งเข้ามา พลเอกชาร์ลพยายามเปิดออกแต่ก็เปิดไม่ออกเลย ดวงตาของชายผู้นั้นสังเกตเห็นแต่เครื่องจักรกลเท่านั้น แล้วผู้หญิงที่อยู่ข้างในโอเคหรือเปล่า?!

“ท่านพลเอก ไม่ต้องกังวลครับ! เราจะเปิดเครื่องจักรกลได้ในไม่ช้า!” ชาร์ลให้ความมั่นใจแก่โอคาซี

ก็อดวินเข้ามาตบไหล่ลูกชายของเขา "ไม่ต้องกลัว อย่าลืมว่าองค์หญิงสามคือคนในคำทำนาย"

ใช่แล้ว! คนในคำทำนาย! จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเธอทำภารกิจไม่สำเร็จ!

ในที่สุดหัวใจของโอคาซีก็สงบลง

ทหารสแกนรูม่านตาของเขาและในที่สุดเครื่องจักรกลก็เปิดออก

มองเห็นภาพด้านในได้ชัดเจน

บาดแผลบนหน้าอกขององค์หญิงสามยังคงมีเลือดไหลออกมา ริมฝีปากของเธอกลายเป็นสีขาวและเธอก็หมดสติไปแล้ว

ไม่ต้องพูดถึงทหารที่เข้าร่วมต่อสู้ แม้แต่ชาวเน็ตก็ยังมองโลกในแง่ดีไม่ได้

“เธอกำลังต่อสู้กับอาการบาดเจ็บสาหัสร้ายแรงอย่างนั้นหรือ? แล้วเธอยังสร้างมีดปาเพื่อฆ่าเอเลี่ยนปลาหมึกยักษ์ระดับ 10 ดาวได้อีก!”

“ขอพระเจ้าอวยพรชิงเหย้า! ขอพระเจ้าอวยพรองค์หญิงสาม!”

“ขอพระเจ้าอวยพรชิงเหย้า! ขอพระเจ้าอวยพรองค์หญิงสาม!”

“ขอพระเจ้าอวยพรชิงเหย้า! ขอพระเจ้าอวยพรองค์หญิงสาม!”

...........

ในเวลานี้ถึงจะไม่มีสมองก็มองผู้หญิงที่นอนจมกองเลือดคนนี้ด้วยความชื่นชม ไม่มีใครบอกว่าเธอแสร้งทำและไม่มีใครพูดถึงประวัติอันดำมืดของเธอ

ตอนนี้เธอเป็นฮีโร่!

ในยามวิกฤตเช่นนี้เธอจะวิ่งไปอยู่แนวหน้าเสมอ ใครบ้างที่ไม่รักองค์หญิงผู้ยิ่งใหญ่แบบนี้?

อันที่จริงแล้วพวกคนที่พูดถึงประวัติอันดำมืดของเธอทุกวันก็รู้อยู่แก่ใจดี พวกเขาไร้เดียงสาจริง ๆ เหรอ? อันที่จริงแล้วคุณยังคงทนไม่ได้กับความจริงที่ว่าสตรีผู้สูงศักดิ์คนนี้สามารถใกล้ชิดกับพลเอกที่คุณเอื้อมไม่ถึงได้ไม่ใช่เหรอ?

เธอเก่งและมั่นใจ! อาจจะไม่สง่างามพอที่จะเข้ากับคำจำกัดความขององค์หญิง แต่ก็เป็นองค์หญิงที่หัวเราะ 'ฮ่าฮ่า' ทำอาหารให้ทหารและมีกลอุบายมากมายนับไม่ถ้วน

เธอเป็นเหมือนน้องสาวจอมซนของเพื่อนบ้าน เจ้าเล่ห์ น่ารักและตรงไปตรงมา

โอคาซีพาตัวเธอออกจากห้องเครื่องจักรกลด้วยมือที่สั่นเทา แพทย์สนามวิ่งมารับและส่งองค์หญิงสามขึ้นเครื่องบินรบเพื่อมุ่งหน้าไปที่โรงพยาบาลของทหารอวกาศ

หลังจากถูกส่งไปที่โรงพยาบาลแล้ว เหล่าแพทย์ก็มาตรวจอาการขององค์หญิงสามและรู้สึกโล่งใจ

“ท่านพลเอกไม่ต้องเป็นห่วง บาดแผลที่เกิดจากคมดาบขององค์หญิงสามไม่สร้างความเสียหายต่อส่วนสำคัญ แต่ก็เสียเลือดมากเกินไป เราจะถ่ายเลือดให้แก่องค์หญิงสามในภายหลัง นอกจากนี้ยังมีการใช้พลังจิตมากเกินไป และต้องใช้เวลาในการฟื้นฟูมากพอสมควร"

คำพูดของแพทย์ทำให้ทุกคนถอนหายใจด้วยความโล่งอก

ทุกวันนี้พวกทหารต่างก็ตกหลุมรักองค์หญิงสาม พวกเขาตกใจกลัวเมื่อเห็นร่างอันโชกเลือดขององค์หญิงสาม!