" เสี่ยวซานเสี่ยวรั่วพวกหลานไม่ได้มาตั้งหลายปี คงจำภาพว่าเก่าหลังเดิมแล้วไม่ได้ใช่ไหม "
ทั้งสองพยักหน้าเป็การตอบรับพวกเขาจำไม่ได้แล้วจริงๆแต่ความทรงจำที่เลือนลางนั้นกลับเป็บ้านที่อบอุ่นมาก
" ลุงรองคนนี้ไม่กล้าทำลายบ้านของพวกเราหรอก ถึงได้ซื้อที่ดินหน้าบ้านเพิ่ม ขยับขยาย สร้างคฤหาสน์น้อยหลังนี้ยังไงล่ะ นั่นไงบ้านเรายังอยู่ตรงนั้นอยู่เลย " ชี้ไปที่หลังบ้านที่มีบ้านอีกหลังอิฐหลังคากระเบื้องที่ยังคงเอกลักษณ์ของความรุ่งเรืองที่สุดในหมู่บ้านของยุคนั้น บ้านหลังนั้นยังคงสภาพเดิมข้าวของทุกชิ้นหรือแม้แต่เตียง เก้าอี้ของพ่อแม่
" นายยังเก็บไว้จริงๆด้วย "
ลุงใหญ่มองบ้านหลังนั้นด้วยความอบอุ่นหัวใจ ที่น้องชายของเขาไม่ลืมพื้นเพเดิมแต่ถึงขนาดลงทุนซื้อที่สร้างบ้านที่หน้าบ้านเก่าตัวเองแล้ว สร้างรั้วเป็รั้วเดียวกันนี่
" เงินพอหรือ "
" แหมพี่ชายผมมีความสามารถนะครับ พวกพี่กับเ้าสามก็ได้เงินปันผลจากสวนที่ผมส่งให้พวกพี่ทุกปีไม่ใช่หรือ "
ถึงแม้พี่ชายและน้องชายจะไม่อยากยอมรับก็เถอะแต่เขาก็ยังแบ่งเปอร์เซ็นต์ ที่ทั้งสองสมควรจะได้เข้าบัญชีให้พวกเขาทุกปีอยู่แล้ว เื่เงินทอง พี่น้องต้องชัดเจนเสมอ พ่อแม่สอนเขาให้จำขึ้นใจ
แม้ว่าพ่อกับแม่จะได้แบ่งสรรปันส่วนสมบัติทำทุกอย่างเรียบร้อยแล้วและที่ดินทั้งหมดและบ้านก็เป็ของเขาใน่แรกที่ลงทุนทำสวนผลไม้กับฟารม์เงินทุนไม่พอจึงมีพี่ชายและน้องชายที่ได้รับมรดกเป็เงินสดและที่ดินในเมืองออกเงินทุนช่วย
เขาจึงตกลงแบ่งเป็หุ้นส่วนให้กับพี่ชายและน้องชาย เงินปันผลที่ได้ในแต่ละปีนับหลายหมื่นหยวนเรียกได้ว่า รายได้เป็กอบเป็กำ
" ทำไมไม่เห็นพวกเด็กๆเลย " ซ่งจินหลาง ถามหาเด็กหญิงน้อยคนนั้นในวันวาน เขาไม่ได้เจอมาตั้ง 3 ปีแล้ว ไม่รู้ว่าโตขึ้นมาจะเป็สาวน้อยน่ารักเหมือนเดิมหรือเปล่า
ในความทรงจำของเขาซ่งซิงเหลียนเป็เด็กน้อยผิวขาวชมพูน่ารักดวงตากลมโตมีรอยยิ้มสดใสประดับบนใบหน้าเสมอเป็เด็กหญิงตัวน้อยที่น่ารักจริงๆ ในครั้งแรกที่เขาเห็นทารกหญิงร่างอวบคนนั้น
" ซิงซิงไปกับผู้ใหญ่บ้านเดี๋ยวก็คงจะมา พี่ใหญ่ฉันมีสมาชิกจะแนะนำด้วยนะ "
" หมายถึงเ้านกกระจอกตัวใหม่ "
" ไม่ใช่ไม่ใช่เป็ลูกศิษย์คนที่ 3 ของซิงซิงต่างหาก แต่ว่าตอนนี้ไม่อยู่ คงพาไปเรียนรู้ การทำงานด้วยเดี๋ยวก็คงจะมา "
" เรียนรู้งาน "
น้ำเสียงทวนประโยคของทั้งบ้าน ไม่ได้สร้างความแปลกใจให้กับของสามีภรรยาเลย ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าเด็กน้อพิเศษคนนี้มีวิชาอาคมแก่กล้าถึงขนาด สามารถจะรับศิษย์เป็ตัวเป็ตนแล้ว ก็ยังสามารถรับจ๊อบพิเศษเสริมรายได้อีก
" เก่งขนาดนั้นแล้วหรือนี่ " ซ่งหาน ผู้ที่ไม่ค่อยเชื่อในทางไสยศาสตร์เท่าไหร่แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นลบลู่ ด้วยความอยากรู้อยากเห็นกับความสามารถของหลานสาวตัวน้อย ที่ได้ยินมาบ่อยๆจากครอบครัวพูดเสมอ ถึงความพิเศษของเธอถึงแม้เขาจะไม่ได้เห็นกับตา แต่ก็ไม่ได้ถึงขั้นเชื่อสนิทใจ
แต่ว่าพวกสมุนไพรหรือยาจีนที่หลานสาวมักจะส่งไปเป็ของฝากของความคิดถึงมันได้ผลเสมอทำให้ร่างกายของเขาจากที่ต้องนั่งรถเข็น มาหลายปีกลับสามารถยืนและเดินได้ถึงแม้ตอนนี้จะใช้ไม้เท้าพยุงก็เถอะ
" พูดอะไรอย่างนั้นหลานสาวเก่งมากเลยนะ เดี๋ยวเธอก็เห็นแล้วล่ะ พวกเธอไม่ค่อยได้ใช้เวลาร่วมกันเท่าไหร่เลยนี่ " ซีเถาพูดอย่างอวดกับความสามารถของลูกสาวของเธอ ที่เรียกได้ว่า เป็ที่นับหน้าถือตาของทั้งหมู่บ้าน
ถึงแม้เก็บข่าวเอาไว้ เพราะกลัวอันตรายจากภายนอกก็เถอะแต่ชาวบ้านก็รู้ดี ถ้ามีปัญหาอะไรพี่แก้แล้วแก้ไม่ได้ก็มักจะมักแอบๆถามซ่งซิงเหลียนเสมอแม้จะเป็คำถามที่ค่อนข้างประหลาดๆก็เถอะ หาของไม่เจอ ทำไมผลผลิตปีนี้ไม่ดี หรือแม้กระทั่งของที่หายไปหาเท่าไหร่ก็หาไม่พบแต่พอ มาถามกับเจอซะอย่างนั้น
" เสี่ยวหลงเปาเสี่ยวเซียนหยางอาสะใภ้สามมาแล้ว " จางซินผู้เป็อาสะใภ้ วิ่งตรงเข้าหาสองแฝดที่อยู่ห้องนั่งเล่น เด็กชาย 2 คนที่อ้วนกลมๆ ผิวขาวหยก หน้าตาละม้ายคล้ายซ่งหลี่เกือบ 8 ส่วน ที่กำลังเล่นบล็อกไม้อย่างสนุกสนาน ทั้งคู่ดูว่านอนสอนง่ายไม่เหมือนที่พี่สะใภ้กล่าวถึงเลยว่าดื้อซน จนเธอเอาไม่อยู่
" เสี่ยวหลงเปาเสี่ยวเซียนหยาง อาสะใภ้มีของมาฝากเธอเยอะแยะเลย "
ของเล่นเด็กที่เธอจัดเตรียมมาก็พาลทำให้ ซ่งรั่ว ผู้เป็ลูกชายถึงกับก้มหน้าหงุด เมื่อแม่ของเขาเลือกของเล่นแต่ละชนิด เหมือนว่าจะมอบให้เด็กผู้หญิงไม่ใช่เด็กผู้ชาย นี่แม่เขาลืมไปหรือเปล่าว่าลุงลองมีลูกชาย 2 คน ไม่ได้มีลูกสาวอย่างซ่งซิงเหลียนเพียงคนเดียว เพราะของฝาก 2 ใน 3 ส่วนเป็ของเด็กหญิงทั้งหมดแต่กลับมีเพียงหนึ่งส่วนเท่านั้นที่เป็ของเ้า สองแฝด
" จำอาสะใภ้ ได้ไหมที่เราคุยกันผ่านวีดีโอคอล " เห็นทั้งสองพยักหน้าทั้งที่อายุเพียง ขวบครึ่ง ก็พาลทำให้เธอ รู้สึกสนใจในความฉลาดของเด็กทั้งสองคน ก็ได้ยินอยู่หรอกว่าทั้งสองคนแสบสันต์เสียฉลาดเกินวัยแต่ก็ไม่คิดว่าจะฟังเธอรู้เื่ขนาดนี้
" พี่สะใภ้ น้องสะใภ้ฉันจะพาขึ้นไปดูห้องค่ะ " ซีเถาได้จัดเตรียมห้องนอนให้กับพี่ชายสามีและน้องสามีเรียบร้อยรวมถึงห้องนอนของเด็กชายทั้งสองคน บนชั้น 2 ที่เธอจัดเตรียมไว้แล้ว
โชคดีที่เชื่อลูกสาวว่าควรสร้างบ้านใหม่ 2 ชั้น หลายๆห้องนอนเข้าไว้ บ้านหลังนี้มีถึง 2 ชั้น ชั้นบนเป็ห้องนอนของซ่งซิงเหลียน และห้องนอนรับแขกอีก 2 ห้องไว้สำหรับครอบครัวลุงใหญ่และอาสามเมื่อมาเยี่ยม
ส่วนชั้นล่างเป็ห้องนอนของเธอและสามี อีกทั้งยังมีห้องนอนของเ้าสองแฝด ในอนาคตอีกด้วย ห้องรับแขกและห้องครัว ได้สร้างแยกออกจากตัวบ้าน ทำให้บ้านหลังนี้กลายเป็คฤหาสน์ขนาดกลางๆ ที่กว้างขวางโอโถมแม่หรูหรา ที่สุดในหมู่บ้าน
บ้านหลังเดิมก็เก็บเป็ความทรงจำ เพราะมีข้าวของทุกชิ้นที่เธอไม่ได้ทิ้งไปแม้แต่นิดเดียว แต่ดูเหมือนว่าบ้านหลังนั้นซ่งซิงเหลียน มีความคิดที่จะทำอะไรบางอย่าง เหมือนเธอเคยได้ยิน ลูกสาวเปรยๆว่าจะทำเป็บ้านรับรอง ไว้รับแขกหรือรองรับครอบครัวลุงใหญ่กับ อาสามเมื่อมาเยี่ยมบ้านพวกเขาจะได้เป็ส่วนตัว
" น้องสะใภ้ พวกพี่ว่าจะไปนอนบ้านเดิมก็ได้นะไม่เห็นต้องถึงขนาดนี้เลย " หว่านชิง พี่สะใภ้เอ่ยอย่างเกรงอกเกรงใจ ยังไงสร้างบ้านใหม่หลังนี้ก็เป็บ้านของน้องชายสามีที่สร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรงจะให้พวกเธอที่เป็แขกพักแบบนี้มันก็กระไรอยู่ ถึงแม้จะได้ชื่อว่าครอบครัวเดียวกันก็เถอะแต่ก็ควรแยกเป็สัดเป็ส่วน มีเส้นแบ่งกันหน่อย ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่มีเื่ที่หมองใจกันแต่ ลูกหลานรุ่นต่อๆไปล่ะ
" พี่สะใภ้น้องสะใภ้ฉันเข้าใจความรู้สึกและความหมายของพวกพี่ค่ะแต่บ้านเก่านั้นยังไม่ได้ทำความสะอาดผ่านปีใหม่ฉันจะจ้างคนเข้ามารีโนเวท ให้ดูทันสมัยพอตอนพวกพี่กับน้องสะใภ้มาจะได้เข้าพักอยากสบายอกสบายใจไม่ต้องเกรงใจแบบนี้แต่ครั้งนี้ขอให้พวกพี่กับน้องสะใภ้พักบ้านหลังนี้นะคะจะได้เป็สิริมงคลกับพวกเราหน่อย "
" เอาเถอะครั้งหน้า ฉันจะเข้าพักที่บ้านหลังเดิมนะ ส่วนเื่การรีโนเวทนั้น อย่าลืมล่ะต้อบอกพวกพี่กับเ้าสามก่อนจะได้ออกเงินช่วยกัน " เมื่อพวกเขาหาข้อโต้แย้งไม่ได้ก็ได้แต่ตกลงกับ 2 สามีภรรยา เพราะคำว่าศิริมงคลของครอบครัวพร้อมหน้า
" เข้าใจแล้วครับเข้าใจแล้วพวกพี่ต้องได้ออกเงินแน่ๆ เ้าสามด้วย ยังไงซะเื่การรีโนเวทบ้านเดิมอยากจะให้เ้าสาม ช่วยหานักออกแบบที่เก่งๆหน่อยเข้ามา ได้ยินว่าบ้านน้องสะใภ้มีหลานชายกำลังจะจบสถาปัตย์มาไม่ใช่หรือครับ "
" โอ้นี่พี่รอง คิดจะใช้เส้นสายในการลดราคาหรือเปล่าครับ " น้องชายถามอย่างล้อเลียน ทั้งที่ความจริงแล้วเขารู้ว่าซ่งหลี่อยากจะช่วยเหลือครอบครัวภรรยาของเขาไม่น้อย
" จริงด้วยพี่คิดจะลดราคาหรือเปล่า " จางซินยิ้มขำขันกับการหยอกล้อของสองพี่น้อง เธอรู้ว่าซ่งหลี่ไม่ได้คิด จะเอาเปรียบครอบครัวฝ่ายเธอหรืออย่างไรจะกลับกันเธอคิดว่าเขาอาจจะรู้อะไรบางอย่างมา และ้าช่วยเหลือโดยอ้อมแน่ๆ
" น้องสะใภ้พูดอะไรอย่างนั้นฉันแค่ จำได้ว่าเธอมีน้องชายคนหนึ่ง ที่กำลังจะจบจากสถาปัตย์และกำลังหาผลงาน ส่งจบไม่ใช่หรือ ก็ให้คนในครอบครัวทำดีกว่าคนนอกอยู่แล้วยังไงก็คุยกันง่าย เพราะรายละเอียดนั้นเยอะจริงๆ "
" อ้าว ฉันนึกว่าพี่พูดเล่นซะอีก " จางซินเริ่มมีสีหน้าจริงจัง เธอคิดว่าพี่ชายสามีแค่อยากช่วยเหลือ โดยคิดไม่ถึงว่าเลยว่าจะมีรายละเอียดที่สำคัญที่ทิ้งไปไมได้
" เอาจริงๆเลยนะน้องสะใภ้ บ้านหลังใหม่นี้ ซิงซิงก็เป็คนออกแบบและคุมช่างเองฉันเห็นลูกสาวทำแล้วมันเหนื่อยมากจริงๆ "
" ทุกๆรายละเอียดในบ้านหลังนี้ ไม่ได้สร้างให้ความสวยงาม แต่กลับวางค่ายกลและฮวงจุ้ยอย่างแ่าเลย ถึงขนาดว่า ต้องใช้ช่างในหมู่บ้านก็คุยกันคงง่ายกว่า "
" ถ้าอย่างนั้น บ้านเดิมก็คงคิดจะใช้หลักการเดียวกันสินะคะ "
" ถึงได้จะใช้คนในครอบครัว เพราะคุยกันง่ายกว่าฉันเชื่อว่าน้องสะใภ้คง
จะคุยกับน้องชายของเธอให้เข้าใจได้ง่ายๆ "
ยังไงซะคนกันเองก็คุยง่ายกว่าใช่ไหมล่ะ
175K
![Bustling Officialdom กลรักเกมอำนาจ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1742592710_38606727.webp)
