มึนๆหน่อย"ไว้เจอกันค่ะ ลุงเคนาส"ฉันพูดบอกกับลุงเคนาสก่อนที่ลุงเคนาสจะพยักหน้าพร้อมกับนำรถม้ากลับไปในตอนนี้ฉันอยู่ในชุดของโรงเรียนเกรทเมนเดล.. ด้วยเพราะฉันจะมาสอบเข้าที่นี่ก็จำเป็นต้องใส่ชุดของโรงเรียนด้วยเช่นกัน.."ฉันตื่นเต้นจัง อาร์ทีเมีย!"มีอาตอนนี้กำลังกุมมือของฉันพร้อมกับเขย่าขึ้นลงด้วยความตื่นเต้น.. แต่มีอานี่นะ.. เขย่าอย่างนั้นรู้ไหมหน้าอกใหญ่ๆของเธอมันเด้งเนี่ย!หัดดูรอบข้างซะบ้างง!?ตอนนี้ผู้ชายมองเธอกันตาเป็นมัน น้ำลายไหลแล้วนะ!!เฮ้อออ~ ช่างเถอะ..ฉันลากตัวมีอาไปยังสถานที่สำหรับสอบ.. ซึ่งเป็นห้องกว้างโล่งมากๆ และมีเก้าอี้พร้อมโต๊ะสอบจำนวนมากๆ น่าจะสอบได้ครั้งละราวๆนับพันได้เลยฉันเดินเข้าไปยังห้องโล่งที่ตอนนี้มีคนเริ่มเข้ามานั่งในที่ของตนเองกันแล้ว"ขอบัตรยืนยันตัวด้วยค่ะ"เสียงของหญิงสาวดังขึ้นพร้อมกับนำแขนมาบังตัวฉันไว้ ฉันเลยมองกลับไปก็เป็นสาวแว่นสุดเนี๊ยบแต่งกายคล้ายกับพวกเลขาในโลกเก่า"นี่ค่ะ"ฉันควานหาบัตรยืนยันตัวตนก่อนจะยื่นส่งให้เมื่อหญิงสาวได้บัตรไปแล้วนั้นก็มองบัตรยืนยันตัวของฉันก่อนที่จะบอกหมายเลขที่นั่งของฉัน..หลังจากนั้นมีอาก็ตามฉันมาเมื่อตรวจสอบบัตรยืนยันตัวตนเรียบร้อยแล้วฉันมองหาที่นั่งอยู่ครู่หนึ่งก็พบว่าที่นั่งของฉันอยู่ตรงช่วงกลางๆส่วนของมีอานั้นอยู่ด้านหน้าของฉันถัดไปราว 7 ที่..คงเพราะมีเด็กสมัครเข้าเป็นจำนวนมากล่ะมั้ง..?เลยทำให้ฉันกับมีอาคลาดที่กันไปห่างอยู่ช่วงใหญ่ฉันเดินไปนั่งโต๊ะหมายเลขของฉันก่อนจะนั่งรอเวลาสอบ..
ครึ่งชั่วโมงต่อมา..ฉันที่นั่งหลับคาโต๊ะมาครึ่งชั่วโมงก็ได้ยินเสียงของคนตรวจบัตรยืนยันดังขึ้น"ถึงเวลาสอบแล้ว""ขอความกรุณาผู้เข้าสอบนั่งโต๊ะหมายเลขของตัวเองด้วยค่ะ"ฉันขยี้ตาเล็กน้อยก่อนจะนั่งยื่นตัวหลังตรงเตรียมพร้อมสำหรับการสอบซึ่งด้วยลักษณะของการสอบนี้.. คงเป็นข้อสอบเขียนที่เกี่ยวกับความเข้าใจของเวทมนต์ละมั้ง..?ไม่นานมากนัก ก็มีครูอีกท่านหนึ่งเดินเข้ามาก่อนจะนั่งโต๊ะหน้าสุดพร้อมกับใช้สายตาสอดส่องไปทั่วดูเหมืิอนครูคนนี้จะเป็นคนคอยตรวจจับคนโกง..?อื้ม.. คงอย่างนั้นแหละฉันกำลังคิดเกี่ยวกับครูที่นั่งอยู่โต๊ะหน้าสุดยกสูงขึ้นนิดหน่อยนั้นก็ละความสนใจก่อนจะนั่งรอข้อสอบ..
"ขอบคุณค่ะ"ฉันพูดขอบคุณอาจารย์ที่นำข้อสอบมาให้..อ๊ะ.. ติดนิสัยโลกเก่าซะแล้วสิ..ซึ่งอาจารย์ที่นำข้อสอบมาให้ฉันนั้นก็หยุดชะงักนิดหน่อย.. ก่อนที่อาจาร์ยท่านนั้นจะเริ่มแจกข้อสอบให้กับคนอื่นต่อ..เมื่อเห็นอาจารย์เดินแจกข้อสอบแล้วฉันก็ละความสนใจก่อนจะสำรวจข้อสอบที่ได้มา'ประวัติศาสตร์ของเวทมนต์''การควบคุมมานา''ทฤษฏีมานา''ทฤษฏีการแปรธาตุ'.....ฉันมองโจทย์บนข้อสอบที่เป็นแบบเขียนทั้งหมดก่อนที่จะเริ่มลงมือทำแน่นอนว่าฉันเองก็ห่วงมีอาไม่น้อยที่ว่าเธอจะทำข้อสอบนี้ได้ไหม..แต่ห่วงไปก็ช่วยอะไรไม่ได้.. ต้องทำของฉันให้ดีที่สุดก่อน
ฉันเริ่มลงมือขีดเขียนข้อสอบ.. ฉันนำทฤษฏีที่เคยคิดในตอนที่อ่านหนังสือยามว่างเขียนลงไปด้วยเช่นกันในขณะที่ฉันเขียนข้อสอบอยู่นั้นก็ได้ยินเสียงของเหล่าเด็กน้อยร้องระหมกันไม่น้อยเพราะว่าพวกนั้นทำข้อสอบไม่ได้ยังไงละ..
ฉันใช้เวลากว่า 3 ชั่วโมงในการเขียนคำตอบพร้อมกับทฤษฏีที่ฉันคิดได้ใหม่ลงไปในกระดาษ.. ซึ่งมันมีมากถึง 7 แผ่นในตอนแรกอาจาร์ยนั้นจะให้กระดาษโจทย์แก่นักเรียนและอีกแผ่นเป็นกระดาษคำตอบ..แต่ด้วยที่ฉันเขียนคำตอบไม่พอฉันเลยต้องยกมือเพื่อขอกระดาษสำหรับตอบเพิ่ม..ซึ่งอาจารย์ก็จัดการหาให้ฉันถึงที่ในเวลาไม่นาน
"หมดเวลาสอบค่ะ.."เสียงของอาจารย์คนนั้นดังขึ้นทำให้ฉันต้องละปากกาไว้บนโต๊ะก่อนที่อาจาร์ยท่านนั้นจะเดินเข้ามาเก็บกระดาษคำตอบของฉัน..ซึ่งเมื่อเธอมาเก็บของฉันนั้นเธอก็ตกใจอยู่บ้าง.. ก่อนที่จะรักษาสีหน้าให้เป็นแบบเดิมอย่าวรวดเร็ว..จนเมื่อเธอเก็บข้อสอบหมดแล้วเธอก็ไปยืนอยู่ข้างอาจารย์อีกท่านก่อนจะพูดออกมาอีกครั้ง"หลังจากนี้จะเป็นช่วงเวลาพักเบรคของการสอบ""พวกเรามีเวลาให้พวกเธอทั้งหมด 1 ชั่วโมง""จะไปทำธุระส่วนตัวหรืออะไรก็ได้แต่ต้องมาภายใน 1 ชั่วโมง""หากเกิน 5 นาทีจะหมดสิทธิ์สอบทันที!"ฉันได้ยินเช่นนั้นก็ลุกขึ้นก่อนจะเดินไปสะกิดมีอาซึ่งมีอาก็รู้ตัวทันทีก่อนจะเดินออกจากห้องสอบไปด้วยกัน..
"ทำได้ไหม มีอา?"ฉันถามมีอาด้วยความเป็นห่วง"หึ..ๆ อาร์ทีเมียก็รู้ว่า.."มีอาหัวเราะหึ ก่อนจะเปิดปากพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม"ทำไม่ได้ละสิ.."ฉันพูดแทรกมีอาก่อนที่นางจะได้พูด.."อื้ม... ทำได้ครึ่งหนึ่งน่ะ"มีอาคอตกพร้อมกับพูดออกมาว่าตัวเองทำได้แค่ครึ่ง.. ซึ่งนั่นก็ถือว่าผ่านอยู่แล้ว..ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาดน่าจะสอบผ่าน"ช่างเถอะๆ"ฉันพ่นลมหายใจออกมาก่อนจะโบกมือเอาบรรยากาศนี้ออกไปก่อนจะเดินตรงไปยังซุ้มดอกไม้..ส่วนมีอาก็เดินเพื่อไปหาอะไรมาทาน.. แน่นอนว่าฉันสั่งให้เธอไปซื้อเผื่อฉันด้วยละนะ..
"นี่.. เธอชื่ออะไรหรอ?"ฉันได้ยินเสียงข้างหลังก็หันตามเสียงก็พบกับชายหนุ่มรูปงามพอสมควร.."อาร์ทีเมียน่ะ""หื้ม.. ผมชื่อ ครอน เดอะ ออลเรน""เป็นองค์ชายจาก อาณาจักรเคล"อื้ม.. อาณาจักรเคล? อาณาจักรขนาดกลางใต้บริวารของอาณาจักรไพราซน่ะหรอ..?เด็กหนุ่มเดินมาหาฉันพร้อมกับดึงมือของฉันไปพร้อมนำริมฝีปากแตะที่มือ..ซึ่งฉันไม่ว่าอะไรเพราะนี่เป็นการทักทายของพวกราชวงค์กับหญิงสาวที่พวกเขานั้นจะสนใจในตัวหญิงสาว"ค่ะ"ฉันพูดตอบห้วนๆไป.. ส่วนหนึ่งก็เพราะว่าฉันรู้สึกหยะแหยง.. ที่เด็กหนุ่มนี่มาจุ๊บมือของฉันด้วยท่าทีอ่อนหวานเหมือนฉันเป็นแก้วซะอย่างนั้น"หื้ม.. ผมขอนั่งด้วยได้ไหม"เด็กหนุ่มยังไม่วายจับมือของฉันก่อนจะถือวิสาสะนั่งลงข้างๆฉันโดยที่ฉันยังไม่ได้พูดอนุญาตเลยเสียด้วยซ้ำ..ทำให้ฉันต้องเขยิบหนีเพื่อให้ห่างจากเด็กนี่"อาร์ทีเมีย รอนานไหม..!?"มีอาวิ่งมาพร้อมกับขนมปังในมือสองก้อนพร้อมกับนมกล่องจู๊ดจ็อบ! มีอาเธอมาได้ทันเวลาพอดี"คนนี้ใครหรอคะ..?"มีอาหันมาถามฉัน.. ซึ่งฉันกำลังจะตอบมีอาเด็กหนุ่มก็เสนอหน้า"ผมเป็นเจ้าชายจาก อาณาจักรเคล ชื่อครอนครับ คุณผู้หญิง"ว่าแล้วมันก็ลุกขึ้นก่อนจะดึงมือมีอาไปพร้อมกับจุมพิตที่มือเบาๆ..ก่อนที่มันจะยืนขึ้นตัวตรงซึ่งฉันก็ส่ายหน้าอย่างหน่ายๆ"ค่ะ.. ดิฉัน มีอา เป็นคนรับใช้ของคุณหนูอาร์ทีเมีย เดอะ แฮร์ฟอร์ด จากอาณาจักรไพราซค่ะ"มีอาพูดแนะนำตัวพร้อมย่อตัวลงอย่างผู้ดี"คุณมีอาซินะ.. คะ.. ห๊ะ!?""คุณหนูของคุณมีอาชื่ออะไรนะครับ""อาร์ทีเมีย เดอะ แฮร์ฟอร์ด ค่ะ""ขะ.. ขออภัยที่ล่วงเกินครับบ!!""ดะ..ได้โปรดอย่าบอกท่านดยุกคราวน์เลยครับ!!"เด็กหนุ่มพอได้ยินชื่อของฉันอีกครั้งก็หันหน้ามาหาฉันก่อนจะโค้งตัวพร้อมหยาดเหงื่อไหลเต็มตัว..เขาไม่อยากหัวขาดตั้งแต่ยังเด็กหรอกนะ!!"อื้ม.. ฉันไม่เอาความอะไร"ฉันพูดตอบเด็กหนุ่มที่ก้มหน้าขอโทษฉัน.."ถะ..ถ้างั้น ผมขอตัวคร๊าบบบ!!"พอเด็กหนุ่มคนนั้นได้ยินคำให้อภัยจากปากของฉัน มันก็วิ่งแจ่นหนีออกไปทันที..เฮ้ออ~ เป็นคุณหนูนี่มันลำบากจัง..