@ คาร์เทีย
ฉันตื่นขึ้นมาพร้อมกับเช้าที่สดใส วันนี้เป็นวันที่นัดมาทำงานกลุ่มที่ห้อง ตอนนี้เวลา 8 โมงเช้าเหลือเวลาอีก 2 ชม.ก่อนที่คนอื่นจะมา ฉันจึงลุกไปหยิบโทรศัพท์ที่วางอยู่พร้อมกับส่งโลเคชั่นที่อยู่ให้กับคนอื่นๆ
เหมี้ยววว
“หืมมว่าไงคะสุดหล่อ หิวแล้วเหรอ” ฉันวางโทรศัพท์แล้วเดินไปอุ้มพพี่ฟิวส์ที่ร้องขึ้นมาแนบอก
แง่วววว
“อ้อๆ ได้เลยยไปหาอะไรกินกันน” หลังจากนั้นก็อุ้มแมวอ้วนพร้อมกับเดินไปในครัวเพื่อหาอะไรให้ทาน
“กินอะไรดีน้าาา กินนี่แล้วกันนะ” ฉันพูดพร้อมกับหยิบอาหารแมวที่อยู่ในตู้เย็นออกมาใส่จานให้ พร้อมกับเดินมาวางไว้ที่ให้ทาน
หลังจากให้อาหารแมวอ้วนแล้วก็หยิบโทรศัพท์ออกมานั่งเล่นโซเชียลที่โซฟาในห้องรับแขก
ติ้งง!!
ดอลลาร์: กูกับนิวกำลังไปนะ
คาร์เทีย : มาไวจริงๆ ฝากซื้อขนมมาด้วยนะ ไม่ได้ซื้อไว้เลย
ดอลลาร์: แน่นอนจะไปเล่นแมว เอาอะไรอีกไหมนอกจากขนม
คาร์เทีย : ซื้อพวกเครื่องดื่มมาด้วยก็ได้ เอาแค่นี้และ
ดอลลาร์: โอเคร อีก 20นาทีเข้าไป
คาร์เทีย : ส่งสติ๊กเกอร์
หลังจากคุยกับดิออร์เสร็จแล้วก็ตัดสินใจลุกไปอาบน้ำ
ซ่าาาาาา
หลังจากอาบน้ำเสร็จก็เดินหายเข้าไปในห้องแต่งตัว ใช้เวลาไม่นานก็ออกมานั่งรอเพื่อนๆที่ห้องนั่งเล่นเหมือนเดิม
แง่วววว
นั่งได้ไม่นานแมวอ้วนที่กินอาหารเสร็จแล้วเดินมาอ้วนโดยการเอาหัวมาถูกับขา ฉันเห็นแบบนั้นก็อดหมั่นไส้ไม่ได้จึงอุ้มขึ้นมาฟัด พุงกลมๆแก้มป่องๆมันน่ารักมากจริงๆ
“อิ่มไหมหืมม” ฉันพูดพร้อมกับเกาพุงของแมวอ้วนที่นอนหงายอยู่บนตัก
แง่วววว งื้ดดด
“หือออ แมวอ้วนนนนสบายนักนะ” อดใจไม่ไหวต้องก้มหน้าลงไปฟัดแก้มป่องๆกับพุงที่ยื่นออกมานั่น
เหมี้ยว แง่วววว
“ไม่เล่นเหรออ หืมมม” ฉันต้องเงยหน้าขึ้นมาจากพุงกลมๆเพราะเจ้าแมวอ้วนเอาเท้ามาดันหน้าไว้
ออด ออด
“มากันแล้วมั้ง ป่ะไปรับเพื่อนเทียกัน” เสียงออดดังขึ้นคาดว่าน่าจะเป็นดอลลาร์กับนิวยอร์คที่มาถึงฉันจึงอุ้มแมวอ้วนไปเปิดประตู
แกร๊ก
“มาแล้วววว”
“ดี” ดอลลาร์กับนิวยอร์คพูดทักทายขึ้นมาพร้อมกับเดินถือถุงขนมที่ซื้อเข้ามาในห้อง
“ดี พี่ฟิวส์ทักทายเพื่อนเทียหน่อยเร็ว” ฉันตอบเพื่อนกลับพร้อมกับอุ้มพี่ฟิวส์ให้หันหน้าไปทักทายเพื่อนๆ
แง่ววววว
“หวัดดีค่าสุดหล่ออ ฮื้อออออน่าฟัดจังเลยอ่ะ” ดอลลาร์พูดขึ้นมาพร้อมกับยื่นมือมาจับแก้มพี่ฟิวส์ที่ฉันอุ้มอยู่ ฉันก็ก้มหน้าลงมองแมวอ้วนที่ใช้หน้าถูไถกับมือดอลลาร์อยู่
“เห็นสาวๆหน่อยไม่ได้เลยนะ” ฉันอดที่จะเอ่ยแซวไม่ได้
“ป่ะ เข้าไปในห้องกัน” ฉันพูดพร้อมกับเดินนำเข้าไปที่โซฟาห้องรับแขก
“อืม” ทั้งสองคนขานรับพร้อมกับเดินเอาของไปวางที่โต๊ะแล้วเดินมานั่งที่โซฟา
“เทียยของอุ้มหน่อยย” ดอลลาร์ที่นั่งอยู่ก็ขออุ้มบ้าง
“อ่ะ” ฉันอุ้มพี่ฟิวส์แล้วยื่นให้ดิออร์อุ้มดูบ้าง พี่ฟิวส์เป็นแมวที่เชื่องและชอบคนมากๆ เห็นคนเป็นอ้อนไม่ได้
หลังจากที่ให้ดอลลาร์ไปเล่นกับพี่ฟิวส์แล้วก็เดินไปเอาพวกน้ำอัดลมแช่ตู้เย็น นิวยอร์คที่เห็นอย่างนั้นก็เดินมาช่วยจัดของ
“ซื้อมาเยอะจัง” ฉันพูดขึ้นหลังจากที่เห็นปริมาณของที่กำลังจัดเข้าตู้เย็น
“เผื่อพวกพี่เขา อาจจะต้องอยู่ยันเย็น”
“อ้ออืม” ฉันพยักหน้ารับพร้อมกับจัดของไปด้วย
ออด ออด
“อ้ะ น่าจะมากันแล้วนะ” ฉันกับนิวยอร์คเดินออกมาจากห้องครัวก็ได้ยินเสียงออดดังขึ้น รอไม่นานดอลลาร์ก็เดินไปเปิด ทั้งที่ยังอุ้มพี่ฟิวส์อยู่
“สวัสดีค่าาา” เสียงดอลลาร์ดังขึ้น
“หวัดดีรับดอลล่าคนสวย ที่อุ้มแมวใครล่ะเนี่ย” เสียงพี่เอเธนส์ดังขึ้นมาพร้อมกับเดินเข้ากับพี่ทิวส์เดย์
“แมวของเทียค่ะ”
“พี่ๆสวัสดีค่ะ” ฉันหันไปสวัสดีพี่เขาที่เดินเข้ามาในห้อง
“อืม / หวัดดีครับ มากันครบแล้วสินะ ไอ้รัมมันยังไม่มาเลย” พี่ทิวส์เดย์พยักหน้ารับพร้อมกับพี่เอเธนส์ทักขึ้นมา
“ยังไม่ต้องรีบก็ได้ค่ะพี่ นั่งก่อนค่ะ เดี๋ยวไปเอาน้ำมาให้”
หลังจากพูดจบฉันกับนิวยอร์คก็ต้องเดินเข้าไปในครับอีกรอบเพื่อหยิบพวกน้ำขนมออกมาให้
“มีน้ำอัดลมกับน้ำป่าวพี่เอาอะไรดีคะ”
“เอาน้ำอัดลมแล้วกัน”
“นี่ค่ะ” ฉันตั้งน้ำไว้หน้าพี่เขาพร้อมกับหันไปรินน้ำให้เพื่อนๆด้วย
“ขอบคุณครับ/ขอบคุณ”
“ค่ะ เดี๋ยวมานะไปหยิบโน๊ตบุ๊คก่อน” หลังจากตอบรับพี่เขาแล้วฉันก็หันไปบอกเพื่อนพร้อมกับลุกขึ้นไปหยิบโน๊ตบุ๊คที่วางไว้ในห้องนอน
“ไอ้รัมมันกำลังจะถึงแล้วล่ะ”
“ค่ะ”
ออด ออด
ฉันเดินออกมาพร้อมกับโน๊ตบุ๊คที่ถืออยู่ หลังจากที่ได้ยินเสียงออดก็เดินตรงไปที่ประตูเลยเพื่อที่คนอื่นจะได้ไม่ต้องลุก
“เดี๋ยวกูเปิดเอง มึงได้ไม่ต้องลุก”
“อืม”
แกร๊ก
“พี่รัม สวัสดีค่ะ”
“อืม หวัดดี” พี่รัมตอบกลับมาพร้อมกับก้มมองด้านล่าง ฉันเห็นอย่างนั้นก็ก้มลงมอง พบกับกรงขนาดไม่ใหญ่มาก
“พี่รัม กรงอะไรเหรอคะ”
“เกรย์”
“เกรย์? อ๋ออแมวของพี่รัมที่บอกใช่ไหมคะ” เห็นบอกว่าจะพามาก็ไม่นึกว่าจะพามาจริงๆ
“อืม”
“ค่ะ งั้นเข้ามาด้านในเถอะ คนอื่นมากันแล้ว”
“อือ” ฉันหันหน้าเดินเข้ามาด้านในห้องโดยที่ด้านหลังพี่รัมก็เดินตามมาพร้อมกับถือกรงแมวเขาตามมาด้วย
“มาแล้วเหรอวะ ช้าสั*” พี่เอเธนส์เอ่ยทักขึ้นมา พร้อมกับพี่ทิวส์เดยที่หันมามองพร้อมกับพยักหน้าทักทาย
“รถติด”
“พี่รัมสวัสดีค่ะ / สวัสดีค่ะ” ดอลลาร์กับนิวยอร์คเอ่ยทักทายขึ้นมา
“สวัสดีครับ” หลังจากทักทายแล้วก็หันมากาฉันพร้อมกับมองกรงแมว
“คะ? อ๋อแมวพี่ใช่ไหมคะ เดี๋ยวเทียไปพาพพี่ฟิวส์ของเทียมาก่อนนะคะพี่นั่งรอก่อนเลย” ฉันพูดขึ้นและเดินไปหาพี่ฟิวส์ที่นอนอยู่ไม่ไกลจากจานอาหาร
หลังจากอุ้มขึ้นมาแล้วก็เดินกลับไปหาพี่รัม ที่ตอนนี่แมวของพี่เขาที่ยังอยู่ในกรงอยู่ ฉันปล่อยให้พี่ฟิวส์ลงไปดมสำรวจกรงก่อนเพื่อเป็นการทำความคุ้นเคยเวลาแมวพี่เขาออกมาด้านนอกจะได้ไม่ตกใจ
“มึงเอาแมวมาทำไมวะ ปกติไม่ชอบให้ใครยุ่งนิ” พี่เอเธนส์ถามขึ้นมาพร้อมกับมองไปที่พี่รัม
“ไม่ยุ่งซักเรื่องมันจะตา*ไหม” พี่รัมที่นั่งมองแมวอยู่ตอบไปโดยที่ไม่หันไปมอง
“เดี๋ยวเทียไปหยิบแก้วมาให้นะ” ฉันเดินมาหยิบแก้วพร้อมกับถังน้ำแข็งสแตนเลสออกมา
“พี่รัมเอาน้ำอะไรคะ มีน้ำอัดลมกับน้ำป่าว”
“น้ำป่าว” ฉันพยักหน้าพร้อมกับรินน้ำส่งให้
“นี่ค่ะ”
“อือ” หลังจากส่งแก้วให้แล้วฉันก็หันไปมองพี่ฟิวส์ที่นั่งอยู่เฉยๆไม่ได้เดินไปดมแล้ว จึงตัดสินใจว่าแมวพี่รัมน่าจะออกมาด้านนอกได้แล้ว
“พี่รัมคะ เทียเอาแมวออกมาเลยนะคะ” ฉันหันไปบอกเจ้าของแมว เมื่อพี่เขาพยักหน้าฉันก็เดินไปอุ้มน้องออกมาจากกรง
“เหมี้ยวว” อื้อหือออ ตัวอ้วน แก้มเป็นกลมๆ พุงก็กลม นี่คือคำว่าเลี้ยงดีของเขาสินะ ยอมรับเลยว่าเลี้ยงดีจริงๆ
“ฮื้ออออน่ารักก” เสียงดอลลาร์พูดขึ้นพร้อมกับนิวยอร์คที่ลูบหัวพี่ฟิวส์อยู่
“อือ น่ารักจริง”
“ไอ้รัม มึงเลี้ยงแมวหรือเลี้ยงหมูวะ ตัวกลมซะขนาดนี้” พี่เอเธนส์ถามขึ้นมาหลังจากฉันเอาแมวออกมาแล้ว
“ตอนไปซื้อก็เป็นแมวตอนนี้กูก็ไม่แน่ใจแล้ว” บูลลี่ลูกตัวเองก็ได้เหรอ
“หึ” ขนาดพี่ทิวส์เดย์ที่ปกตินิ่งๆยังหลุดขำอ่ะคิดดู ฉันวางแมวพี่รัมลงเพื่อให้พี่ฟิวส์ทำความรู้จักกัน
หลังจากนั้นฉันก็ปล่อยให้พี่ฟิวส์กับเกรย์ทำความรู้จักกันไป ส่วนพวกฉันก็หันมาทำงานกันแทน
“หัวข้อที่ได้ไปหาเนื้อหากันมาบ้างแล้วใช่ไหม”
“ใช่ค่ะ”
“โอเครงั้นเดี๋ยวให้ทุกคนทำกันได้เลยนะ ถ้าไม่เข้าใจตรงไหนก็ถามพวกพี่ได้เลย”
หลังจากพูดจบแต่ละคนก็หันไปทำงานของตัวเองฉันเองก็เหมือนกัน
หลังจากทำงานกันไปไม่นานฉันก็เจอปัญหา ตรงนี้มันต้องเขียนยังไงนะ ลืม เอาตรงเลยคำไทยต่างๆนี่ยังไม่ค่อยเข้าใจอ่ะ พูดได้ฟังได้แต่เขียนไม่ค่อยรู้เรื่อง ทุกอย่างที่ใช้เป็นอังกฤษหมดเลยทำให้เวลาเจออะไรแบบนี้จะติดขัด
“เอ่อ พี่รัมคะ” และตัวช่วยฉันก็คือพี่รัมที่นั่งอยู่ใกล้ที่สุดนั่นเอง
“หืม” พี่เขาหันมาพร้อมกับสีหน้าแสดงคำถาม
“คือเทียเขียนคำนี้ไม่ถูกอ่ะค่ะ” ฉันพูดพร้อมกับชี้ให้เขาดู
“มันแปลว่าการร่วมมือของพวกเรา”
“อ้อค่ะ ขอบคุณค่ะ” มันแปลว่าอย่างนี้นี่เอง
“อืม ไม่ได้คำไหนอีกไหม”
“เทียเองก็ไม่แน่ใจค่ะ คำไทยมันยาก”
“ถ้าไม่ได้ตรงไหนบอกจะดูให้”
“ได้ค่ะ” ฉันรู้สึกไปเองหรือว่าพี่เขาก้มหน้าลงมาใกล้จนได้กลิ่นหอมเย็นสบาย ในวินาทีที่เราสบตากันนั้น
ตึกตักตึกตัก
อะไรกันล่ะเนี่ย อยู่ๆหัวใจก็เต้นแรงเฉยเลย ฉันรีบหันหน้ากลับไปมองที่หน้าจอคอมของตัวเองต่อเพื่อหลบสายตาของเขาที่มองมาตอนนี้รู้สึกว่าหน้าตัวเองร้อนแปลกๆ
“หึ” ยังมีหน้ามาหัวเราะอีกนะ ฉันหันไปค้อนพร้อมกับมาสนใจงานของตัวเองต่อ
หลังจากนั้นฉันก็มีถามพี่เขาบ้าง ถามเพื่อนบ้างเกี่ยวกับคำที่ไม่เข้าใจหรือแปลเป็นไทยไม่ถูก
“ทุกคนพักก่อนเถอะนี่บ่าย 1 แล้ว” ฉันหันมองนาฬิกา เวลาผ่านไปไวจริงๆ งานยังไม่ถึงครึ่งเลย
“สั่งอาหารมากินที่ห้องได้ไหม” พี่เขาหันมาถามฉัน
“ได้ค่ะตามสบายเลย”
“โอเคร กินอะไรดีล่ะ”
“กูอะไรก็ได้ / กูด้วย” พี่รัมกับพี่ทิวส์เดย์เอ่ยบอกพี่เอเธนส์
“เออ สาวๆล่ะกินอะไรดี”
“ดอลอยากกินไก่ทอดกับพิซซ่า”
“แล้วคาร์เทียกับนิวยอร์คล่ะ” พี่เขาพยักหน้ารับพร้อมกับหันมาถามฉันกับนิวยอร์ค
“อย่างที่ดอลว่าก็ได้ค่ะ”
“เอาแบบดอลและ”
“โอเครงั้นพี่ได้สั่ง เอาชุดไหนดีล่ะ” ฉันปล่อยให้พี่เขากับเพื่อนเลือกชุดอาหารไป แล้วลุกขึ้นเดินไปดูพี่ฟิวส์กับเกรย์แมวพี่รัมที่กำลังเล่นอยู่ที่คอนโดแมว
“สนุกไหมหืมม” เมื่อเห็นฉันเดินเข้ามาก็เดินมาถูไถขาจนฉันอดไม่ได้ที่จะนั่งลงเล่นด้วยกับทั้ง 2 ตัว
แง้วว เหมี้ยวว
“สนุกหรออดีแล้วว แล้วนี่หิวกันไหมเทียทำงานลืมเวลาเลย” ฉันเกาพุงทั้ง 2 ตัวพร้อมกับถามได้ด้วย
เหมี้ยวๆ เหมี้ยวๆๆ
“น่าจะหิวแล้วนะ” เสียงดังขึ้นมาจากบนหัวฉันพร้อมกับมีมือหนายื่นมาเกาพุงของทั้ง 2 ตัวที่นอนอยู่ด้านหน้า
“อ้ะ พี่รัม” ค่ะคุณพี่เขานั่นเอง มาแบบไม่ให้สุ่มไม่ให้เสียงตลอด
ฉันเงยหน้าขึ้นมองตอนนี้พี่เขายืนอยู่ด้านหลังฉันแล้วมือก็ยื่นมาด้านหน้าเหมือนกับว่าเขากอดฉันอยู่
“อืม”
ฉันที่มองอยู่อย่างนั้นรู้สึกเหมือนพี่รัมก้มหน้าลงมาเรื่อยๆ จนรู้ได้ถึงลมหายใจที่ของกันและกัน ฉันจึงรีบก้มหน้าลง
“เอ่อ เทียว่าเทียไปเอาอาหารมาให้น้องๆกินดีกว่าค่ะ” ฉันรีบลุกขึ้นพร้อมกับเดินหนีเข้าไปในครัว
“หึหึ เดี๋ยวพี่ช่วย” ยังจะเดินตามมาอีก อุตส่าห์หนีออกมาแล้วแท้ๆ
“ค่ะๆ” เมื่อมาถึงห้องครัวฉันก็เดินไปหยิบอาหารออกมา 2 ซองแล้วหันไปถามพี่รัม
“พี่รัมคะ แมวพี่....”
“เกรย์”
“คะ?”
“เรียกว่าเกรย์เถอะ”
“อ้อค่ะ เกรย์ทานอาหารซองอันนี้ได้ไหมคะ” ฉันพูดพร้อมกับชูอาหารซองที่พี่ฟิวส์ชอบกินให้ดู
“ได้”
“แล้วพี่เอาจานอาหารเกรย์มาไหมคะ” ฉันพยักหน้าพร้อมกับถามออกไป
“เอามา เดี๋ยวเดินไปเอามาให้”
“ค่ะ”
ออกไปไม่นาพี่เขาก็กลับมาพร้อมกับจานข้าวของเกรย์ ฉันที่ตัดอาหารรอไว้แล้วก็เทใส่จานพร้อมกับกำลังจะยกจานของพี่ฟิวส์ออกไปด้วย แต่พี่รัมก็เดินมาหยิบจานอาหารไปก่อนที่จะเดินไปที่คอนโดแมว โดยทิ้งฉันให้ยืนงงอยู่ ฉันทำอะไรไม่ได้เลยต้องเดินตามไป
เมื่อเข้ามาก็เห็นพี่รัมกำลังนั่งลูบขนแมวที่กำลังทานอาหารอยู่
“น้องตัวอ้วนจังเลยนะคะ” ฉันอดชมขึ้นมาไม่ได้ เขาเลี้ยงแมวดีจริงๆ ตัวสะอาดแถมอ้วนด้วย
“อืม สงสัยจะเลี้ยงดีไปหน่อย”
“อ้อน่าจะจริงนะคะ” ฉันตอบพร้อมกับนั่งมองแมวตัวเองกินข้าวสลับกันมองแมวพี่รัม
“ทำไมเราถึงเลี้ยงแมว”
“เทียชอบแมวมาตั้งแต่เด็กแล้วค่ะ แต่กลัวเลี้ยงไม่ดีเลยไม่ได้เลี้ยง พอโตมาไปอยู่คนเดียวเลยตัดสินใจซื้อน้องมาเลี้ยงค่ะ พอมาตอนนี้คิดส่าทำถูกแล้วที่ซื้อมา”
“อืม คิดถูกแล้วจริงๆ” ประโยคฉันได้ยินแต่ประโยคหลังนี่สิได้ยินไม่ชัดเลย
“คะ อะไรนะคะ”
“ป่าวไม่มีอะไร”
“แล้วทำไมพี่รัมถึงเลี้ยงน้องล่ะคะ”
“ทีแรกไม่ได้ตั้งใจซื้อหรอก แต่เห็นว่าอยู่ตัวเดียวน่าจะเหงาเลยซื้อมา”
“อ้ออ ดีจังเลยน้าตอนนี้ก็ไม่เหงาแล้ว” ฉันพูดพร้อมกับลูบหัวเกรย์
“อาจจะเหงาก็ได้”
“คะ ทำไมเหรอคะ”
“พรุ่งนี้พี่ต้องไปต่างประเทศหลายวันเอาไปด้วยไม่ได้”
“อย่างนั้นเหรอคะน้องเหงาแย่เลยแล้ว”
“แถมไม่มีคนคอยให้อาหารด้วย”
“อ่าว ทำยังไงล่ะคะทีนี้”
“พี่เอามาฝากเราเลี้ยงก่อนได้ไหม”
“คะ จะดีเหรอคะ”
“อืม เอาเกรย์มากฝากได้เล่นกับแมวเราด้วยจะได้ไม่เหงาเวลาเราไปเรียน” ที่พี่เขาพูดมาก็มีเหตุผลนะ ฉันแอบสงสารเหมือนกันเวลาไปเรียนต้องปล่อยให้พี่ฟิวส์อยู่คนเดียว
“เอาอย่างนั้นก็ได้ค่ะ”
“ขอบใจ”
--------------------------------------------------------------------------------------
เอาน้องแมวอ้วนทั้ง 2 ตัวมาฝากแล้วค้าบผมมม วันนี้มาช้าหน่อยน้าาา คุณพี่มีความลุกขึ้นมาหน่อย มีการเอาแมวมาฝาก แหนะคิดจะทำอะไรอ่ะ รีดช่วงคอมเม้นต์เป็นกำลังให้ด้วยน้าาา เจอกันพรุ่งนี้ค้าบผม ฝันเดดดดดดด