กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ชาวบ้านในเมืองเกือบทั้งหมดต่างมารวมกันอยู่ที่นี่ จะมีก็แต่ตระกูลขนาดกลางและขนาดใหญ่ที่ยังไม่มาเพราะพวกมันไม่จำเป็นต้องรีบโดยทั้งหมดจะให้ลูกหลานของชาวบ้านขึ้นไปทดสอบพรสวรรค์ก่อนจากนั้นจึงตามมาด้วยตระกูลต่างๆภายในเมือง
''เอาหละเริ่มการทดสอบ คนแรกขึ้นมา''ผู้ดูแลที่เดินทางมาจากเมืองราชาพูดขึ้นด้วยเสียงที่แฝงไปด้วยพลังโดยเมืองราชาคือเมืองหลวงของทวีปมังกรศักดิ์สิทธิ์ ซึ่งทวีปมังกรศักดิ์สิทธิ์คือที่ๆทุกคนอยู่ในตอนนี้
''เอามือจับไปที่เสาหิน''หลังจากเด็กคนแรกขึ้นมาผู้ดูแลก็พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงไม่แยแสทันทีซึ่งหลังจากเด็กคนแรกจับไปที่เสาหิน วูบ! เสาหินก็เปล่งแสงออกมาพร้อมๆกันนั้นกลุ่มแสงบนแท่นหินได้มารวมตัวกันเป็นรูปวงกลม1วง
''ระดับพรสวรรค์ระดับ1 คนต่อไป!''ตูม! หลังจากทดสอบไปแล้วเส้นลมปราณของเด็กคนนั้นก็ถูกสร้างขึ้นทุกคนบนโลกเกิดมาจะไม่มีเส้นลมปราณโดยเส้นลมปราณทุกคนจะได้รับในตอนที่อายุ10ปีขึ้นไปเท่านั้นและระดับพรสวรรค์เองจะถูกแบ่งออกเป็น9ระดับ ยิ่งมีระดับสูงเส้นลมปราณที่ได้จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นเท่านั้นแต่ถ้าหากคนไหนขึ้นไปทดสอบระดับพรสวรรค์แล้วไม่มีระดับพรสวรรค์บ่งบอกออกมานั่นเป็นเรื่องน่าเศร้าที่คนๆนั้นจะไม่สามารถฝึกฝนได้และถูกตราหน้าว่าเป็นคนไร้ค่าและนอกจากนี้ยังมีอีกกรณีคือคนที่ไม่ได้ขึ้นมาทดสอบระดับพรสวรรค์คนพวกนั้นจะไม่ได้รับเส้นลมปราณกล่าวคือไม่สามารถฝึกฝนได้เหมือนกัน
''ระดับพรสวรรค์ระดับ3...''
''ข้าเอาคนนี้ มาเป็นศิษย์ที่สำนักป่าทองแดงของข้า''ระดับพรสวรรค์สูงสุดในอดีตที่มีบันทึกไว้คือระดับ9นั่นคือระดับตำนานที่ทุกคนใฝ่ฝันถึง ซึ่งทั่วโลกมีไม่เกิน50คนที่มีพรสวรรค์ระดับนี้และทุกคนที่มีพรสวรรค์ระดับ9ล้วนเป็นตัวตนที่น่าเกรงขามทั้งสิ้น
''ระดับพรสวรรค์ระดับ2 คนต่อไป''การทดสอบยังดำเนินไปอย่างช้าๆเพราะเกิดการแย่งตัวเด็กๆที่เข้าตาผ่านไปเกือบ20คนยังไม่มีใครมีระดับพรสวรรค์เกินระดับ3เลยซักคนจนกระทั่งถึงรอบตระกูลต่างๆส่งลูกหลานขึ้นไปทดสอบ
''ระดับพรสวรรค์ระดับ4...''สำนักต่างๆลุกพรวดทันที ด้วยพรสวรรค์ขนาดนี้ก็ถือว่าใช้ได้เลยทีเดียวการแย่งตัวเพื่อรับมาเป็นศิษย์เกิดขึ้นอีกครั้ง
''คนต่อไป''
''คนต่อไป''
''คนต่อไป''เหลือเพียงตระกูลหลินเท่านั้นที่ต้องขึ้นไปทดสอบ ในปีนี้ตระกูลหลินมีเพียง2คนเท่านั้นเป็นหลินเฟยและลูกสาวคนสุดท้องของหัวหน้าตระกูลหลิน 'หลินเหย่'
''ข้าไปก่อนก็แล้วกัน ข้าจะให้เจ้าเห็นว่าอัจฉริยะมันคืออะไร''หลินเหย่พูดขึ้นขณะหันไปมองหลินเฟยหลายวันที่ผ่านมาข่าวของหลินเฟยที่มองเห็นข้อบกพร่องของวิชากระจายไปทั่วตระกูลอย่างหนาหูนั่นสร้างความไม่พอใจให้กับหลินเหย่เพราะนางที่มีคนคอยสนใจอยู่ตลอดกลับถูกละเลยในทันทีฟุ่บ! วางมือลงไปเบาๆ บูม! บูม! บูม! กลุ่มแสงปรากฎออกมาอย่างรุนแรงและต่อเนื่องกลุ่มแสง7วง ทุกคนในเมืองรวมทั้งผู้ดูแลตกใจจนหัวใจแทบจะหยุดเต้น ฟุ่บ!ผู้ดูแลกระโจนเข้าใส่หลินเหย่อย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงทำการสำรวจเส้นลมปราณของหลินเหย่ทันที
''นะ...นี่ เส้นลมปราณเยือกแข็ง''เส้นลมปราณที่หายาก คนที่ครอบครองเส้นลมปราณนี้จะแข็งแกร่งมากทุกการโจมตีจะแฝงไปด้วยความหนาวเหน็บและการพัฒนาจะอยู่ในระดับที่รวดเร็ว
''เจ้าต้องไปเมืองราชากับข้า''ผู้ดูแลพูดออกมานั่นทำให้สำนักต่างๆที่ต้องการตัวหลินเหย่หุบปากลงถึงจะไม่พอใจแต่ก็ทำอะไรไม่ได้
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า หลินหลงเจ้าดูน้องสาวของเจ้าสิมีระดับพรสวรรค์มากกว่าเจ้าซะอีก''หัวหน้าตระกูลหลินหัวเราะออกมาอย่างมีความสุข มันมีลูก2คนและทั้ง2คนก็เป็นอัจฉริยะทั้งคู่
''ข้าคิดเอาไว้แล้วว่ามันต้องเป็นแบบนี้ ฮ่า ฮ่า ฮ่า และข้าเองก็เตรียมของขวัญเอาไว้แล้วด้วย''
''ดีจริงๆ นี่มันดีมากจริงๆ ทีนี้ก็เหลือคนสุดท้าย ไอ้นอกคอกที่มาอาศัยตระกูลของเราอยู่...''แววตาของผู้นำตระกูลหลินเปลี่ยนไป หลินเทียนและหลินเฟยไม่ใช่คนในตระกูลหลินอย่างแท้จริงทั้ง2คนแค่มีแซ่ที่เหมือนกันเท่านั้น โดยหลินเทียนได้ช่วยหัวหน้าตระกูลคนก่อนเอาไว้หลินเทียนจึงเข้ามาอยู่ในตระกูลหลินและกลายเป็นผู้อาวุโสของตระกูลไปหลายคนในตระกูลหลินไม่ชอบใจแต่ก็พูดอะไรไม่ได้เพราะท้ังหมดคือคำสั่งของหัวหน้าตระกูลรุ่นก่อนที่เก็บตัวฝึกฝนอยู่ภายในตระกูล
''มันไม่น่าจะมีพรสวรรค์อะไรหรอกท่านพ่อ แต่ความรู้ในการแก้ไขวิชาของมันสุดยอดมากจริงๆเราสามารถเก็บหลินเฟยเอาไว้พัฒนาวิชาของเราได้''หลินหลงไม่แสแยขณะพูดออกมาถึงหลินเทียนจะอยู่ในบริเวณนั้นหลินหลงก็พูดออกมาโดยไม่ไว้หน้าหลินเทียน
''เงียบก่อนมันกำลังขึ้นไปทดสอบแล้ว''หลินเฟยเอามือไปจับแท่นหินอย่างแผ่วเบา
''...''ไม่มีอะไรเกิดขึ้นแท่นหินยังคงเงียบสงบ จบแล้วหลินเฟยไม่มีพรสวรรค์เส้นลมปราณไม่ถูกสร้างนับต่อจากนี้หลินเฟยจะกลายเป็นแค่คนไร้ค่า
''ลงไป!''ผู้ดูแลตะโกนไล่หลินเฟยให้ลงไปทันที ต่อจากนั้นไม่มีอะไรอีกทุกคนแยกย้ายกันกลับไปตระกูลต่างๆที่ส่งลูกหลานออกไปเพื่อตีสนิทกับหลินเฟยมีคำสั่งใหม่ทั้งหมดต่างให้ลูกหลานถอนตัวออกมาแล้วสั่งห้ามไม่ให้ไปยุ่งเกี่ยวกับหลินเฟยอีก แต่จำเป็นต้องสั่ง?มันไม่จำเป็นเลยเพื่อนของหลินเฟยต่างถอยออกมาด้วยความเต็มใจ
''ท่านพ่อข้าขอโทษที่ทำให้ท่านผิดหวัง ข้ามันไร้ความสามารถไม่สามารถฝึกฝนตัวเองได้''หลินเฟยพูดเมื่อกลับมาถึงบ้าน ตลอดเวลาหลินเฟยฝันจะฝึกฝนตนเองและอยู่เหนือคนอื่นมาโดยตลอดทั้งหมดก็เพื่อตัวเองและเพื่อหลินเทียนโดยทั้งหมดหลินเฟยต้องการให้คนในตระกูลหลินเลิกดูถูกแต่...ตอนนี้ความฝันทั้งหมดได้พังทลายลงไม่มีชิ้นดี
''ลูกพ่อ...เจ้ายังจำที่พ่อเคยบอกเอาไว้ได้มั้ย จงอดทนแล้วผ่านมันไปให้ได้''หลินเทียนพูดออกมาได้แค่นั้นมันไม่สามารถบอกอะไรได้มากไปกว่านี้ หลินเฟยในตอนนี้ยังอ่อนแอเกินไปที่จะรู้เรื่องทุกอย่าง
''อดทน? ท่านพ่อท่านไม่ต้องพูดแบบนี้หรอก ถึงข้าจะอดทนไปยังไงข้าก็เป็นได้แค่คนอ่อนแอเท่านั้นตอนนี้ข้าอยากอยู่คนเดียว''หลินเฟยเดินเข้าห้องของตัวเองและปิดประตูลงอย่างแผ่วเบาทิ้งให้หลินเทียนที่สีหน้าที่เจ็บปวดเอาไว้ด้านนอก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่3:ไร้พรสวรรค์?

นิยายแนะนำ

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่3:ไร้พรสวรรค์?

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้