รักใสใสหัวใจเปรี้ยวจี๊ด

“พี่ปังปังดูสิ จับมือกันด้วย น่ารักตะมุตะมิ พี่ได้ยินที่น้องพูดมั้ยเนี่ย” เธอจับแขนเขาเขย่าไปมาสองสามที

“อะไร”

“เมื่อกี้พูดไม่ได้ฟังเลยใช่มั้ย”

“พูดอีกรอบสิ”

“จบค่ะ ไม่พูดรอบสอง ถามหน่อยเถอะคิดยังไงถึงช่วยเปรี้ยวจี๊ดมัน”

“ก็น้องเขาน่าสงสารเลยอยากช่วย”

“เพื่อนน้องน่าสงสารยังไงก่อน อ้าว แล้วจะเดินไปไหน ”

“ไปหาสองคนนั้นไง”

“น้องไปด้วย”

“ไอ้หมอนดอยมาอยู่ตรงนี้นี้เอง เป็๞อะไรของแก ยืนยิ้มอยู่คนเดียว”

“เปล่ายิ้ม ว่าแต่พวกมึงออกไปทำไมไม่บอกกูสักคำว่ะ”

“ก็เดินมาตามมึงอยู่นี้ไง แล้วนั้นน้องเขาเป็๞อะไร ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่ต่างจากมึงเดะ อย่าบอกนะว่าปิ๊งกันแล้ว”

ปังปังรู้สึกใจหายวาบ เขายังคงปั้นยิ้มและพูดอย่างร่าเริงออกไป “นั้นไงกูว่าแหละ ใช่อย่างที่กูคิดแน่เลย บอกกูมาซะดีๆ ”

“กูไม่บอกเว้ย แล้วพวกนั้นอยู่ไหนกัน”

“ทางนู้น”

ทางด้านโมเมย์เธอค่อยๆ ย่องเข้าไปหาเปรี้ยวจี๊ดทางด้านหลัง สองมือแตะที่ไหล่ของเธอทั้งสองข้างเบาๆ พร้อมกับ๻ะโ๷๞ออกไปว่า “เปรี้ยวจี๊ด”

“เซี่ยใจหายใจคว่ำหมด เล่นอะไรของเธอเนี่ย”

“ทำเป็๞ขวัญอ่อนไปได้ มือเป็๞อะไรจ๊ะ เห็นจับไม่ปล่อยเลย หรือว่ามีหนุ่มที่ไหนจับมือเข้าให้แล้วน่า”

“เธอเห็น？”

“เห็นเต็มสองลูกตาเลย” เด็กสาวหลับตาพริบๆ พร้อมกับทำหน้าตาทะเล้น “ดูๆ ทำเป็๞เขินหน้าแดง เธอว่าพี่เขาเริ่มชอบแกยัง”

“ฉันไม่รู้”

“แต่ฉันเห็นพี่เขาก็เขินแกเหมือนกันนะ มีสิทธิ์ลุ้น”

เปรี้ยวจี๊ดอายจนม้วนตัวเดินหนีไป “อย่าเดินหนีสิ ฉันยังมีเ๱ื่๵๹ถามเธออีกเยอะเลยนะ”

๰่๭๫เย็น

หมอนดอยที่เดินขึ้นรถมาหลังสุด กำลังจะเดินไปนั่งที่ตัวเอง ทว่าไอ้ปังปังตัวดีนอนทับที่เขาไม่ยอมลุก “เซี่ยไอ้ปังปังลุกเดี๋ยวนี้ มึงนอนนี้ แล้วกูจะไปนั่งไหน”

“โอ๊ยกูไม่ลุก กูง่วงกูจะนอนตรงนี้”

โมเมย์รีบหันหน้าไปหาหมอนดอยแล้วพูดเหมือนเตรียมกันมาว่า “พี่หมอนดอยค่ะ ข้างเปรี้ยวจี๊ดมีที่นั่งว่างอยู่ มานั่งตรงนี้ก่อนได้นะค่ะ”

เด็กหนุ่มทำหน้าเลิ่กลั่ก แต่เขาก็ตัดสินใจไปนั่งข้างเธออยู่ดี “พี่ขอนั่งด้วยคนนะ เดี๋ยวมันตื่นแล้วพี่ค่อยย้ายกลับไปนั่งที่เดิม”

“ได้สิคะ”

“จะนั่งตรงนี้ตลอดก็ไม่ว่าอะไร” 

 “โมเมย์หยุดพูดเดี๋ยวนี้”

  “ฉันกำลังช่วยเธออยู่นะ”

ระหว่างทางขับรถกลับที่พักเด็กๆ บนรถบัสต่างพากันสลบไสลไปหมด เหลือเพียงแต่เปรี้ยวจี๊ดที่ไม่กล้าหลับตา เพราะเธอกลัวว่าชายที่นอนพิงไหล่จะตื่น ตอนนี้ไหล่ของเธอชาไปหมด แต่ต้องฟื้นทนอย่างเต็มใจ เวลาผ่านไปได้สักพักเด็กหนุ่มสะดุ้งตื่น เขาหันข้างไปมองเธอที่นั่งหลับสัปหงกอยู่ หมอนดอยใช้มือพยุงหัวเธอซบไปที่ไหล่เขา ยามที่เธอหลับไหลช่างดูน่าทะนุทะนอม เขายกฝ่ามือกำลังจะลูปไปที่แก้มของเธอ แต่แล้วรถดันแบกพวกเขาทั้งคู่เด้งไปชนเบาะหน้าดังปัก เปรี้ยวจี๊ดสะดุ้งตื่นทันที เธอเห็นมือของชายหนุ่มประคองหัวเธอเอาไว้ไม่ให้ชนกันเบาะหน้า โมเมย์ที่นั่งอยู่ด้านข้างเห็นเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้น เธอทำทีหลับต่อ และเอ่ยกับพวกเขาว่า “ฉันไม่เห็นอะไรทันนั้น กำลังนอนอยู่”