ความทรงจำตลอดกาล

    ครั้งแรกที่พบกัน

    ในกลางเดือนสิงหาคม เป็๲กลางเปิดภาคเรียนประจำปี 2559 โดยในมหาวิทยาลัยมีการจัดกิจกรรมรับน้องเป็๲ประจำทุกปี ทำให้ปีพี่ปี 2 ทุกคนต้องมีการคิดกิจกรรมขึ้นมา 1 กิจกรรมเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับคณะอื่น “พี่โดนัท ประธานกิจกกรมรับน้อง” เป็๲รุ่นพี่ปี 2 สาขาดนตรีศึกษา คิดกิจกรรมกรรมขึ้นมาชื่อว่า กิจกรรมสานสัมพันธ์คณะน้องพี่ โดยสั่งให้น้องในสาขาไปถ่ายรูปกับใครก็ได้ต่างคณะกันมาคนละ 10 รูป

         “น้องทุกคนฟังพี่นะคะ ในกิจกรรมนี้เป็๞กิจกรรมสานความสัมพันธ์หว่างเพื่อนๆ ต่างคณะกัน โดยมีกิจกรรมให้ทำดังนี้ ให้น้องๆทุกคน ไปถ่ายรูปกับเพื่อนต่างคณะมาคนละ 10 รูปโดยมีข้อแม้ต้องถ่าย 1 คนต่อ 1 รูป โดยพี่ให้เวลาทุกคนต้องเสร็จภายในอาทิตย์นี้ ทราบนะทุกคน!!!!

         “ทราบครับ/ค่ะ (เสียงน้องปี 1 ขานรับคำสั่งพี่โดนัท) และมีเสียงบ่นน้องปีหนึ่งแทรกขึ้นมา โห่พี่ตั้ง 10 คนเลยเหรอ เสียงรุ่นน้องปีหนึ่งกล่าว”

    ในขณะนั้นเสียงของน้องปี 1 ได้ไปกระทบหูของพี่โดนัท ทำให้พี่โดนัทต้องมองหารุ่นน้องปี 1 คนที่บ่นนั้นเป็๞ใครและสั่งให้ยืนขึ้น

         “น้องยืนขึ้นสิ เมื่อกี้น้องพูดว่าอะไรนะ พี่โดนัทได้ถาม” 

         “เปล่าครับผมไม่ได้ว่าอะไรครับพี่ผมพูดกับเพื่อนข้างๆ พร้อมกับเสียงสั่นๆ”

         “ไหนๆ ก็ยืนขึ้นแล้วแนะนำตัวให้เพื่อนๆและพี่รู้จักสิว่าชื่ออะไร”

    เสียงรุ่นพี่ปี 2 ดังขึ้นเรื่อยๆ เพื่อกดดันให้น้องปี 1 คนนั้นแนะนำชื่อว่าชื่ออะไร

         “ผมชื่อนนท์ จบจากโรงเรียนแม่ทาวิทยาคม ครับ

    ทำให้เพื่อนๆ พี่ๆ ทุกคนได้รู้จักตัวของนนท์เป็๞ครั้งแรก อาจจะดูไม่ค่อยเต็มใจเท่าไรนัก 555 หลังจากนั้นพี่โดนัทจึงสั่งให้นนท์นั้นนั้งลง และบอกข่าวดีกับน้องทุกๆคนว่าจะมีคณะอื่นมาร่วมกิจกรรมรับน้องกับเราทำให้ทุกคนตื่นเต้นกับใหญ่ยกเว้น นนท์คนเดียวที่รู้สึกเฉยๆ กับกิจกรรมนี้ เมื่อถึงเวลาได้มีนักศึกปี 1 คณะวิศวกรรมศาสตร์ได้เดิอนต่อแถวกันมาเพื่อมาร่วมกิจกรรมกับสาขาดนตรีศึกษา โดยนำทีมโดยเดือนคณะ นั้นคือ อั้ม นั่นเอง

         “ทุกคนวันนี้มีเพื่อนคณะวิศวกรรมศาสตร์มาร่วมกิจกรรมช่วยตบมือใก้กับเพื่อนเร็ว เสียงพี่โดนัทสั่งน้องปี 1” 

    เมื่อสิ้นเสียงการตบมือ อั้ม เดือนคณะได้เดินออกมาจากแถวเพื่อนแล้วพูดกับเพื่อนๆ สาขาดนตรีศึกษาว่า 

         “ฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะครับ ผมอั้มครับ ซึ่งเป็๲การพูดแบบแข็งๆ ตามสไตล์ของอั้ม”

    เมื่อนนท์ได้ยินเสียงนี้ จึงหันไปดูว่าใครว่ะที่พูดได้แข็งกระดางขนาดนี้ พร้อมกับเสียงบ่นว่าถ้าพูดแบบนี้อย่างพูดดีกว่า เมื่อนนท์หันไปดูก็เห็นร่างผู้ชายคนหนึ่ง ขาว สูง ห้อยป้ายที่มีชื่อว่าอั้ม พร้อมกับลักษณ์ท่าทางที่เขินอาย จึงทำให้ นนท์พูดในใจว่า ไม่หล่อแล้วยังอายอีก ถ้าเป็๞เราว่าไปอย่าง อื้มม !! เมื่ออั้มแนะนำตัวเสร็จก็ให้นั้งเป็๞แถวตอนลึก บังเอิญมากที่นนท์กับอั้มได้นั้งข้างๆ กัน ทำให้นนท์ได้สอบถามเ๹ื่๪๫ต่างๆ กับอั้ม 

         “นายชื่ออั้มอ่อ”

         “อืม”

    นนท์คิดในใจทำมั้ยทั้นหยิ่งจังว่ะ แม่งพูดด้วยก็พูดคำเดียวไม่คิดจะถามกลับเลยไง นนท์บ่นในใจ นนท์ก็ถามอั้มต่อว่า

         “แล้วคิดยังไงเรียนวิศวะ”

         “ก็สอบได้” 

         “อ่อ เคๆ” 

    เมื่อสิ้นเสียงนนท์ พี่โดนัทจึงเริ่มทำกิจกรรมต่างๆ จนถึงกิจกรรมสุดท้าย หลังจากนั้นก็แยกย้ายกันกลับสาขาของตัวเอง