คลั่งไคล้แฟนเด็ก

        “เดี๋ยว อย่าเพิ่งไป” เมื่อเห็นว่าผู้ชายที่หมายหัวเดินออกจากร้านจิณณวัตก็แอบวิ่งตาม เพราะกลัวว่าตัวเองจะหึงหวงจนทำอะไรให้แฟนสาวโกรธกว่าเดิม

        “มีอะไรครับ” โรสหันกลับไปเก๊กเสียงเข้ม แต่แอบกรีดร้องในใจว่าเขาจะเข้ามาหาเรื่องไหม

        “ได้ข่าวว่าจีบเมียผมอยู่เหรอ ไม่รู้หรือไงว่าพี่ดาวมีเจ้าของแล้ว” จิณณวัตถามเข้าประเด็นในทันที

        “เหรอครับ ไม่ใช่ว่าเลิกกันแล้วเหรอ”

        “ยัง! แค่งอนกันอยู่ ไม่ได้เลิก” จิณณวัตรีบสวน

        “แต่ก็เหมือนจะเลิกในอีกไม่ช้านี้ใช่ไหมครับ”

        “ไม่ใช่! เลิกยุ่งกับเมียกู ไม่งั้นอย่าหาว่ากูไม่เตือน” จิณณวัตพูดพลางชี้หน้าข่มขู่

        “คิดว่าผมกลัวเหรอครับ” แม้จะกลัวจริงแต่โรสก็ยังสวมบทบาทเล่นละครต่อ

        “ก็ลองดูไหมล่ะไอ้เวรตะไล เป็นพวกชอบฉกเมียคนอื่นเหรอ สันดานเหี้ยแบบนี้ในอนาคตก็ต้องทำอีกป๊ะ กูไม่ปล่อยให้พี่นับดาวไปคบกับมึงหรอก”

        “ดูจะหวงดาวมากเลยนะครับ” โรสยังคงทำใจถามต่อเพราะนับดาวเคยบอกว่าเด็กนี่ไม่ได้เป็นพวกใช้ความรุนแรงแก้ปัญหา

        “ก็นั่นเมียผม ไม่หวงก็แปลก เลิกยุ่งกับเมียผมอีก หวังว่าจะคุยกันเข้าใจนะครับ”

        “และถ้าผมไม่เข้าใจล่ะ”

        “ฟังภาษาคนมันเข้าใจยากมากเหรอครับ”

        “มั้ง”

        “งั้นก็ขออวยพรให้อนาคตถูกแย่งเมียแล้วกันนะครับ จะได้เข้าใจความรู้สึกผม ไม่มากวนบาทาแบบนี้” จิณณวัตพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเองให้ได้มากที่สุด

        “หึงโหดซะด้วย” โรสคิดในใจว่าดีนะที่มีผัว ไม่มีเมีย อยู่เฉย ๆ ก็โดนแช่งซะงั้น

        “พี่เจเจครับ เรียบร้อยแล้วครับ” จู่ ๆ พนักงานในร้านคนหนึ่งก็วิ่งเข้ามาขัดจังหวะ

        “ต่อยกู” จิณณวัตหันไปสั่งรุ่นน้อง

        ผัวะ!

        ชายหนุ่มรีบจัดการต่อยเข้าที่ใบหน้าของจิณณวัตจนเลือดกบปากทันที

        “เฮ้ย ทำอะไรกันเนี่ย” โรสรีบวิ่งเข้าไปหาเมื่อพนักงานคนนั้นวิ่งหนีไปแล้ว เหลือเพียงจิณณวัตที่ยืนมองมาที่เขาตาเขม็ง

        “ก็จัดการมึงน่ะสิ” จบคำจิณณวัตก็รีบจับตัวโรสให้ล้มทับตัวเอง จังหวะเดียวกับที่นับดาวรีบวิ่งออกมาจากในร้านเพราะมีคนแจ้งเธอว่าลูกค้าทะเลาะกัน

        “นี่ทำบ้าอะไรกันน่ะ ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้เลย” นับดาววิ่งไปแยกตัวทั้งสองคนออกจากกัน ก่อนที่เบิกตากว้างเมื่อเห็นมุมปากของจิณณวัตเลือดออก

        “นี่พี่โรสทำอะไรเจเจคะ!” นับดาวหันไปหารุ่นพี่ตัวเอง

        “ผัวมึงค่ะ มารยาจัดฉากให้คนอื่นมาต่อยมัน” โรสรีบบอกความจริงเพราะกลัวว่าจะโดนใส่ร้ายเพิ่ม

        “เจเจทำอะไร” นับดาวหันไปมองแฟนหนุ่มอย่างงุนงง

        “เจเจไม่ได้ทำอะไรมันสักหน่อยค่ะ แต่ตอนนี้เจเจเจ็บ” จิณณวัตโผเข้ากอดนับดาวแล้วซบใบหน้าลงที่ไหล่ของเธออย่างออดอ้อน จนโรสที่เห็นก็เบะปากออกมาทันที

        “พอเถอะดาว แฟนแกตอแหลกว่ากะเทยอีก ดีที่ไม่ต่อยหน้าสวย ๆ ของฉัน” โรสพูดพลางจับใบหน้าที่ทำมาแพงของตัวเอง

        “ขอบคุณนะคะพี่โรส เดี๋ยวดาวทำขนมอร่อยไปให้เยอะ ๆ เป็นการตอบแทนนะ”

        “โอเคจ้ะ และก็ปรับความเข้าใจกันด้วย ฉันไปละ” พูดจบโรสก็เดินแยกตัวออกไปขึ้นรถ

        “โรสเหรอ เขาเป็นใคร”

        “พี่แค่จะให้พี่โรสมาแกล้งอำเจเจเฉย ๆ” เธอว่าจะเฉลยแล้ว แต่ก็ไม่คิดว่าเด็กนี่จะทำอะไรแบบนี้ก่อน

        “แล้วถ้าเจเจหึงพี่จนไปต่อยพี่คนนั้นเข้าจะทำไงคะ”

        “ตอนแรกก็กังวลอยู่ แต่คิดว่าเจเจคงไม่กล้า”

        “เรื่องคืนนั้นสิ่งที่พี่นับดาวได้ยินคือเรื่องเข้าใจผิดจริง ๆ นะคะ เดี๋ยวแพรวาจะมายืนยันให้เจเจที่ร้าน คนสวยต้องเชื่อใจเจเจนะ”

        “รู้ไหมว่าตอนนั้นพี่เสียใจมากเลยที่ได้ยินคำพูดพวกนั้นของเจเจ โดยเฉพาะเรื่องแต่งงานที่เจเจไม่เคยคิดน่ะ” ทุกคำพูดของเขานับดาวยังจำได้ดีทุกคำ แม้จะพยายามไม่ใส่ใจแล้ว แต่คำพูดพวกนั้นก็ลอยกลับมาฉายซ้ำในหัวเธอตลอดหนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมาจนไม่อยากคุย ไม่อยากได้ยินเสียงของเขาอีก

        “แต่ถ้าคนสวยฟังจบจะไม่มีน้ำตาแน่นอนค่ะ เจเจสาบานเลยว่าตอนนั้นเจเจพูดว่ามันคือแค่ช่วงแรกจริง ๆ”

        “อือ เราเข้าไปในร้านกันเถอะ”