“ขอบใจมากนะที่มาส่งให้ที่บ้านนะ” วาน่าเดินลงมาพร้อมบอกขอบคุณเพื่อนใหม่ที่อุสาขับมาส่งให้ถึงที่เมื่อลงมาถึงก็พบว่าของทุกอย่างถูกส่งมาให้หมดแล้วเพราะเ้าวีปเป็คนเอาขยะทั้งหลายมากองที่ถังขยะจนหมดแล้วส่วนดินก็วางเป็ถุงอยู่ด้านข้างที่เป็สวนเปล่าๆ
“ไม่ใช่เื่ใหญ่อะไรนี้น้าก็เราเป็เพื่อนกันแล้วนิเนอะอีกอย่างวาน่าก็ไม่รู้จักที่นี่เท่าไรด้วยจริงไหม” อีรัสชายผู้มีผิวสีเนื้อสวยแต่ที่แขนกลับมีลายสีฟ้าประกายตามเผ่าพันธุ์ทั้งสองข้างสีของมันคล้ายกับสีนีออนดวงตาสีน้ำตาลอ่อนกับผมสีเดียวกันแซมฟ้าขาวปนเข้ามาพูดพร้อมพยักหน้าไปทางเพื่อนที่นั่งใกล้ๆด้วยสีหน้าอารมณ์ดี
“ไม่คิดจะชวนพวกเราเข้าบ้านหรือไงเป็ผู้หญิงประสาอะไรไม่ชวนคนเข้าบ้านคนอื่นอุสามาส่งแท้ๆ” ชายผู้ไม่เป็มิตรกับเธอเท่าไรนักลักษณธสีผิวมีสีเขียวอ่อนคล้ายสีพาลเทลผมสีดำสวยพูดขึ้นมาแต่หน้ากลับหันไปทางอื่นเหมือนไม่อยากจะสบตากับเธอ
เดี๋ยวนะปกติผู้หญิงจะไม่ชวนผู้ชายเข้าบ้านไม่ใช่หรือไงถ้าตามมารยาทแล้วนะหรือว่าพวกเขาไม่ถือเื่พวกนี้หรือเปล่า
“เอ่อ...งั้นเข้ามาก่อนก็ได้นะมาสิ”
“ได้จริงเหรอเกรงใจจัง” คาเอด้าเพื่อนชายอีกคนที่ปากพูดอีกอย่างแต่ตัวกลับเดินลงมาพร้อมเดินเข้าบ้านเธอเต็มทีเลยคาเอด้าเป็คนที่มีนิสัยร่าเริงเหมือนอีรัสสีผิวมีความเป็สีเนื้อก็ไม่ใช่ฟ้าก็ไม่เชิงแต่โดยรวมแล้วคือสวยน่าจะเป็ลูกครึ่งข้ามสายพันธุ์เพราะเธอเห็นแขนมีรอยแบบเดียวกับอีรัสแต่จางกว่าและมีน้อยกว่ามากเ้าตัวเดินกอดคอเจเพียร์มาถึงหน้าประตูบ้านเธอรอให้เ้าบ้านเปิดประตูให้ตามมารยาท
อย่างน้อยก็มีมารยาทอยู่บ้างอะนะ (-_-)
หลังจากที่เธอพาเพื่อนใหม่เข้ามาในบ้านพวกเขาก็พากันเดินสำรวจบ้านเราจนทั่วย้ำว่าทั่วทุกซอกทุกมุมจนเธอเริ่มรู้สึกกลัวว่าพวกเขาจะเป็โจรหรือเปล่าก่อนที่จะมานั่งดูหนังกันที่ห้องรับแขกประนึ่งว่าเป็บ้านตัวเองก็ไม่ปานไร้ซึ่งความเกรงใจใดทั้งสิ้นคนที่มีมารยาทมากที่สุดน่าจะเป็ฮาเดลเขาเหมือนลูกผู้ดีมาแต่เกิดทำอะไรก็มีมรยาทแม้แต่การเดินก็ยังดูเหมือนคนที่ถูกอบรมสั่งสอนมาอย่างดี
“เธออยู่ที่นี่คนเดียวเหรอวาน่า” ฮาเดลถามขึ้นมาเมื่อสำรวจแล้วกลับไม่พบใครเลย “อืม ทำไมเหรอ”
“เปล่าหรอกแค่ถามเฉยๆ นะเห็นไม่มีคนอื่นเลย”
“แล้ววาน่าไม่เบื่อบ้างเหรอมีแค่เธอกับหุ่นยนต์เองนะว่าแต่ฉันกินเ้าของในตู้เย็นนี้ได้ใช่ไหม” เจเพียร์กับอีรัสตอนนี้อยู่ที่หน้าตู้เย็นกำลังเลือกหาของกินอย่างเพลินตาเพลินใจอยู่ะโถามขึ้นมาก่อนที่จะหยิบของกินแล้วเดินมานั่งที่ไม่รอให้เ้าของบ้านตอบ
ถ้าไม่อยากได้คำตอบแล้วถามทำไมวะไม่เข้าใจสองคนนี้เลยจริงๆแต่เดียวนะทำไมอีเทอร์เนียร์เขาถึงมองแบบนั้นล่ะไม่ใช่ว่ากำลังคีพลุคอยู่หรอกนะวาน่าหันไปเห็นอีเทอร์เนียร์ที่หันไปมองที่ของหวานอย่างเด็กน้อยที่อยากได้แต่ไม่กล้าเอามากินอย่างไรอย่างนั้นทำให้ร่างบางที่เห็นนึกสงสารขึ้นมา
“นี้อะไรเหรอวาน่า น่ากินมากเลยนะดูสิ สีมันน่ากินมากเลย” อีรัสกับคนอื่นหันมาถามสายตามองไปยังเ้าลูกบอลสีน้ำตาลรูปทรงกลมเป็ลูกบอล “นี้เป็ช็อกโกแลตนมนะทำมาจากนมข้นกับผงช็อกโกแลต”
“อือ...ง้ำๆๆ อร่อยดีนะ หนึบๆ ยืดๆ หวานๆ ดีฉันชอบ”
“อย่าตะกละสิ หันมีคำว่าเกรงใจใส่ลงไปในหัวบ้างสิ” ฮาเดลมองมาที่เพื่อนของตัวเองที่ด้วยสายตาเหลือเชื่อ “เกรงใจทำไมเพื่อนๆ กันทั้งนั้นแหละเนอะวาน่าเนอะ”
“เอาที่สบายใจเลย” ไม่ขัดอยู่แล้วเพราะยังไงเราก็ขัดไม่ได้อยู่แล้วนี้น้า เฮ้อ...
“เห็นไหมขนาดวาน่ายังไม่พูดอะไรเลย” (^v^)
“จริงสิ เธอจะสตรีมอีกเมื่อไรฉันติดตามเธอด้วยนะรู้หรือเปล่า” เซอร์เทียพูดไปก็หยิบเอาของกินเข้าปากไปด้วยแต่ก็ถูกคาเอด้าตีมือเสียก่อนเพราะ้าที่จะถ่ายรูปลงโซเชียวก่อนที่เพื่อนๆที่กำลังกินกันจะกินหมดเสียก่อน
“อร่อย ง้ำๆ นายจะถ่ายอะไรนักหน้ากลัวคนอื่นไม่รู้หรือไงว่ามีของกินนะชิ” เซอร์เทียเสริมหลังจากที่เพื่อนทั้งหลายของเธอนั่งพูดคุยกันพอสมควรแล้วทำให้วาน่าได้รู้ว่าคาเอด้าเป็ผู้ชายที่ค่อนข้างที่จะมีชื่อเสียงในโซเชียวมากพอสมควรคงเพราะหน้าตาที่น่าดึงดูดกับนิสัยที่เป็มิตรกับทุกคนเลยยมีคนชอบและติดตามด้วยความที่ว่าทั้งห้าคนจำต้องมาเรียนอยู่แล้วและบ้านเธอก็ใกล้และเป็ที่จำต้องผ่านอยู่เป็ประจำด้วย
ทำให้เื่นี้ได้ข้อสรุปมา(คือพวกนี้สรุปกันเองแม้แต่ฮาเดลยังเข้าร่วมความคิดด้วยเลย)จนได้มาว่าทุกคนพวกเขาจะมานั่งสิงสถิตอยู่ที่บ้านพักของเธอเพราะกลัวว่าเธอจะเหงาเกินไปและอยากที่จะมาดูแลความปลอดภัยอันนี้มันเป็ข้ออ้างแค่เห็นหน้าตาก็รู้แล้วว่ากำลังคิดอะไรอยู่
พอสนิทกันทำให้เธอรู้ว่าอีเทอร์เนียร์มีนิสัยแบบนี้อยู่แล้วคงเพราะบ้านเกิดของเขาและดาวของเขามีแต่ธรรมชาติ(เจเพียร์เล่าให้ฟัง)และพวกเขามักจะเข้ากับคนอื่นได้ยากมากพอสมควรคือเป็ลักษณะนิสัยที่เป็กันทั้งดาวมันเป็จุดเด่นของดาวบีด้าเพรโทรสที่ทั้งดาวเต็มไปด้วยธรรมชาติและความอุดมไปด้วยพืชนานาชนิด
แต่เราก็เข้ากันได้นะแค่เ้าตัวปากไม่ค่อยจะดีแค่นี้เอง ไม่ใช่เื่ใหญ่อีเทอร์เนียร์ชอบของหวานพอๆกับอีรัสเลยก็ว่าได้ส่วนฮาเดลก็เป็คุณชายเสียไม่มีส่วนเซอร์เทียก็เป็พวกรักแมวขนาดหุ่นยนต์ของเรายังคุยกันได้รู้เื่เลย คาเอด้าก็เป็พวกพูดไม่หยุดชอบตุ๊กตาตอนเห็นตุ๊กตาที่เราทำยังพูดไม่หยุดปากว่าจะแอบขโมยกลับหอด้วยคนสุดท้ายคือเจเพียร์ที่เ้าตัวมักจะติดมือถือตลอดเวลาชอบของกินคืออะไรก็ได้ที่เธอทำเ้าตัวกินหมด
เจเพียร์เงยหน้าขึ้นมาจากมือถือในปากคาบของกินอยู่นั่งข้างๆกับคาเอด้าที่กำลังจ้องมองเ้าตุ๊กตาัที่เธอเป็คนทำไม่ยอมวางเป็ชั่วโมงแล้ว “วาน่าเธอไม่สตรีมเหรอสตรีมสิได้เวลาแล้วนะไม่สตรีมหรือไงพวกเราอยากดูพวกเราอยากช่วยใช่ไหมทุกคน”
“แค่นายอ้าปากก็เห็นลิ้นไก่แล้ว รู้นะว่ากำลังคิดอะไรอยู่นะ” (-_-!)
“พวกเราอยากช่วยจริงๆ นะ”
“ใช่ๆๆ คราวนี้เธอต้องทำของหวานนะ” อีรัสนั่งดูหนังอยู่หันมามองจนตอนนี้วาน่ากลายเป็จุดสนใจของทุกคนอีกครั้ง
“ของกินสิ ของหวานบ้านนายกินแล้วจะอิ่มหรือไง” อีเทอร์เนียร์ที่ปากแข็งแต่ใจยังคงสนใจที่ของหวานอยู่พูดขึ้นมา
อยากกินของหวานก็พูดมาตรงๆก็ได้นะไม่ต้องอายเหมือนเรากำลังดูแลเด็กน้อยยังไงก็ไม่รู้
“ทำสิ”
“ทำเลย พวกเราจะดูอยู่ห่างๆ” เซอร์เทีย
“ไม่กวนตอนเธอทำแน่นอน” ฮาเดลพยักหน้ายืนยัน
“ดูสิคนอื่นกำลังรอเธออยู่นะมีแต่คนโพสต์ว่าเมื่อเธอจะสตรีมสักทีเห็นไหมขนาดฉันยังเห็นเลย นี้นะพอถ่ายรูปลงก็มีแต่คนถามว่าซื้อมาจากที่ไหนอร่อยหรือเปล่า ได้มาจากใครหรือมีสาวคนไหนให้มาเต็มไปหมดเลย” เ้าคนดังคนเดิมถือมือถือนิ้วก็เลื่อนขึ้นเลื่อนลงดูข้อความของคนอื่นๆที่เพิ่มขึ้นมาไม่หยุดก่อนที่จะส่งไปให้ร่างบางดูว่าผลงานของตัวเองมีคนสนใจมากแค่ไหนยิ่งเป็คลิปสั้นๆที่เ้าตัวกำลังกินแล้วซูมไปที่ช็อกโกแลตกลมที่กำลังยืดไปมาพ่วงเข้าไปด้วยคนอื่นยิ่งสนใจมากขึ้นเพราะคาเอด้าเป็คนที่ดังหรือเป็ไอดอลที่มีชื่อเสียงพอสมควร
#ผมชอบของหวานนะรู้ยัง อร่อยจนต้องบอกต่อฮิๆๆๆ
...อาราย!!มันคืออารายทำไมน่ากินอย่างนี้ไม่รู้ว่าจะมองปากของคาเอด้าดีหรือมองขนมดีน่ามองไปหมดเลย
...ว้าว ซื้อมาจากร้านไหนครับน่ากินจัง
...อย่ากินเข้าไปนะ มันอาจจะทำให้เคดไม่สบายก็ได้นะเราเป็ห่วง
...ไอดอลของฉานไปที่ไหนมา เดี๋ยวfc ผู้นี้จะตามไปถึงที่เลย
...นั้นปลายผมของน้องอีรัสใช่หรือเปล่าแค่เห็นปลายผมก็ฟินแล้ว
...กินได้แน่เหรอ?
...ทำไมสีน่ากลัวจังเลยเหมือนของเสียเลย
...ผงนั่นน่าจะเป็ผลช็อกโกแลตนะเราว่าน่าจะเป็ของหวานรึเปล่ามีขายด้วยเหรอหรือว่าร้านค้าให้เคดของเราโปรโมทหรือเปล่า
...ดูจากฉากรอบๆ เหมือนนางจะไม่ได้อยู่ที่หอนะด้านหลังมีครัวด้วยเห็นไกลๆ ไม่รู้ว่าบ้านใครแต่ไม่ใช่บ้านเพื่อนสนิทของนางแน่นางอยู่ที่ไหน
...เคดของฉันอยู่บ้านผู้หญิงคนไหนไม่ได้นะเคดของเราต้องบริสุทธิ์เท่านั้นคิดจะพรากมันไปจากเคดแกตายแน่
วาน่ามองหน้าจอมือถือของเพื่อนชายที่นิ้มแก้มปริให้เธออย่างคนอารมณ์ดีเหมือนไม่ได้รับรู้เลยว่า่หลังๆแฟนคลับของเ้าตัวเริ่มจะพูดกันไปในทางเื่ผู้หญิงหรือไม่ก็บอกว่าเป็บ้านใครไม่มีใครโฟกัสไปที่ของหวานแล้วตอนนี้
เราจะรอดไหมเนี่ย
“ข้อความพวกนี้อะนะที่น่าสนใจ ดูยังไงมันก็เหมือนจะไปทางร้ายมากกว่าดีนะคนพวกนี้ไม่รู้ว่าจะตาดีกันไปถึงไหนมองแม้กระทั่งฉากหลังน่ากลัวจริงๆ เลยคนพวกนี้”
“ฉันเตรียมกล้องให้เรียบร้อยแล้วล่ะ”
“ของพร้อมแล้วเหลือแต่เธอนะวาน่า ทำเลยพวกเราสัญญาว่าจะอยู่แบบเงียบๆใช่ไหมเ้าวีป” เจเพียร์หันไปมองหุ่นยนต์ของเธอที่กำลังทำความสะอาดบ้านอยู่ทำให้เ้าตัวเงยหน้าขึ้นมาพูดต่อ “จะเหลือก้แต่วัตถุดิบที่วาน่าจะเป็คนทำ”
“เฮ้อ...ให้ตายเถอะพวกนายนี้นะอยากกินขนาดนั้นเลยเหรอ”
“เปล๊า” ทั้งห้าคนพูดพร้อมกันอย่างมิได้นัดหมายส่วนวาน่าที่บอกให้ทุกคนเงียบเสียงลงก่อนที่เธอจะเปิดการสตรีมอีกครั้งเพราะมันได้เวลาแล้วที่จะต้องทำแต่ไม่คิดว่าคนอื่นๆจะรอกันมากขนาดนี้เพียงแค่เปิดสตรีมทุกคนก็มารวมกันเป็กลุ่มเดียวในสตรีมของเธอ
“ไงทุกคนวาน่ากลับมาแล้วนะเมื่อเช้าไม่รู้ว่าชอบที่หนูทำกันหรือเปล่านะแต่ตอนนี้เราจะมาทำกุ้งอบวุ้นเส้นกันทำง่ายของไม่เยอะแถมอร่อยด้วย”
…มาแล้วนึกว่าจะไม่มาซะแล้วรอตั้งนาน
...ใช่ๆๆรอนานมากเมื่อเช้าเรารองทำแล้วด้วยนะอร่อยมากเลยลองมาทำตอนเที่ยงกินเองแต่ใส่น้ำเยอะไปหน่อย
...ทำอะไรกินดีวันนี้วาน่า
“ของที่ต้องมีเลยคือกุ้ง วุ้นเส้นและเบคอนถ้าไม่มีก็ไม่ต้องใส่หรือว่าจะใส่อย่างอื่นทดแทนก็ได้นะส่วนผสมมีเครื่องปรุงทั้งหลายกับน้ำเครื่องปรุงอาจจะเยอะไปสักหน่อยนะแต่ไม่ต้องห่วงเื่อื่นๆว่าจะทำยากหรืออะไรเลยเพราะฉะนั้นมาลงมือทำกันเลยลุย!”
“อุ” เสียงของเ้าตัวหนึ่งในห้าที่พยายามจะไม่หัวเราะเพราะไม่คิดว่าทำอะไรบางอย่างของเธอจนมันตกก่อนที่เ้าตัวจะส่งเสียงขึ้นมาแต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะห้ามตัวเองทัน
วาน่าที่ได้ยินก็เงยหน้าส่งสายตาไปให้เหมือนไม่พอใจปากคว่ำเป็รูปสามเหลี่ยมส่วนคนอื่นๆที่เห็นอย่างนั่นก็รีบเดินเข้าไปอุดปากเ้าคนที่ส่งเสียงรบกวนเพราะไม่อยากให้คนอื่นรู้ว่ามีคนอื่นอยู่ด้วยตอนนี้
“เอาล่ะมาต่อกันดีกว่า”
…เมื่อกี้เสียงอะไรนะ เหมือนเสียงคนเลย
...ถามมากถามมายอย่าไปเผือกเื่ของคนอื่นสิ
...มาแล้วมาทันด้วย 555
...วาน่ายังน่ารักเหมือนเดิมเลยอยู่ดาวไหนเดี๋ยวผมจะย้ายไปอยู่บ้านข้างๆ
“ขอบคุณนะแต่บ้านข้างคงจะเต็มกันหมดแล้วล่ะเรามาสนใจที่ของกินกันดีกว่านะทุกคนมาเพื่อของกินนิใช่ไหม เริ่มแรกเราต้องแกะกุ้งล้างให้สะอาดด้วยเกลือป่นก่อนในระหว่างนี้เราก็นำเครื่องปรุงเริ่มแรกเรานำกระเทียบที่เราทุบมาใส่ลงในกระทะพร้อมกับหมูสามชั้นขิงแก พริกไทย เห็ดหอมสดนำทุกอย่างไปคั่ววในกระทะให้มีกลิ่นหอมจนกลายเป็สีเหลืองแบบนี้แล้วนำไปพัก” วาน่าทำอย่างคล่องมือเป็อย่างดีเหมือนคนที่ทำมาแล้วหลายปีตามความเคยชิน
ร่างบางนำเครื่องปรุงมาใส่ลงในน้ำที่ต้มอยู่จากนั้นก็ใส่วอสหอยนางรมลงไปตามด้วยน้ำมันงาเล็กน้อยและซอสอื่นๆที่มีเท่าที่จะหาได้หรือที่สามารถนำมาแทนกันได้แล้วคนผสมให้เข้ากันก่อนที่จะใช้ช้อนตักขึ้นมาชิมกลิ่นหอมของมันหอยไปทั่วบ้านบริเวณนั้นจนคนที่พยายามนั่งอย่างเงียบๆ ต้องน้ำลายไหลจนวาน่าที่เห็นอย่างนั้นต้องตักน้ำแกงขึ้นมาให้คนอื่นๆที่เงียบอยู่หลังกล้องได้ชิมกัน
กล่อมหอมของน้ำแกงทำให้คนที่กังดูสตรีมอยู่นึกอยากกินขึ้นมาทันทีจนทุกคนที่ได้กลิ่นเริ่มทนไม่ไหวย่นกันเป็แถวว่าเมื่อไรจะเสร็จร่างบางยังคงทำต่อไปปากก็อิบายไปด้วย
“หลังจากที่เราใส่น้ำแกงของเราลงไปในหม้ออบแล้วตามมาด้วยวุ้นเส้นที่และเติมน้ำเข้าไปเล็กน้อยจากนั้นวางกุ้งของเราบนเส้นที่เหลือเราก็แค่อบมันรอเวลาประมาณ7-15 นาทีที่เหลือก็แค่นำขึ้นมาจากหม้ออบ น้ำแกงของเราไม่ต้องใส่ลงไปเยอะนะพอให้เส้นดูดน้ำแกงก็พอ”
บาบิออล: ดูทำง่ายกว่าที่คิดอีกนะแค่เห็นก็อยากกินแล้วไม่คิดว่าของที่เป็เส้นๆ แบบนี้
ร้านขนมปัง: น่ากินมากครับ
ซาล่า: ทำไมถึงรู้สึกแปลกๆเหมือนน้องไม่ได้อยู่คนเดียว
…อยากกินแล้ว
...วาน่ามีผู้ติดตามถึง 1.3แสนแล้วน้ายินดีด้วยนะ
...อยากรู้ว่าวาน่าอยู่ที่ไหนจังเลย
ซาล่า: ตอนนี้มีกลุ่มของวาน่าแล้วนะทุกคนสร้างเพื่อให้วาน่าโดยเฉพาะเลยด้วยนะเพราะเห็นว่าวาน่าทำไม่เป็
“จริงเหรอ แบบนี้ทุกคนก็อยู่ในกลุ่มนั้นหมดเลยหรือเปล่า” (o-o) ร่างบางที่กำลังส่งจานอาหารที่มีกุ้งตัวใหญ่ประดับอยู่5-6 ตัว กำลังจะส่งไปให้เครื่องเสมือนเพื่อให้คนอื่นๆได้ลองชิมกันว่ามีรสชาติถูกปากหรือเปล่า “อีกอย่างหนึ่งคือวันนี้หนูทำเอาไว้เยอะมากเลยก็เลยจะมาแบ่งให้กับผู้โชคดีให้ลิ้มลองกันเป็จำนวน5 ท่านเท่านั้นนะ ดีใจกันหรือเปล่าหนูคิดมาสักพักแล้วล่ะและอีกอย่างเลยก็คือมันมีเยอะมากเพราะทำเอาไว้เยอะเลยอยากจะแบ่งกับทุกคน”
282
