พาสพีท
“อาทิตย์เป็นอาทิตย์สุดท้ายแล้วนะพีท แขนของนายก็หายดีแล้วนี่ใช่ไหม ไอ้แฟนเก่าหน้าหมาของฉันเองก็น่าจะเลิกบ้าแล้วด้วย” ไอร่าพยายามเกริ่นนำถึงสิ่งที่กำลังจะใกล้มาถึงเร็วๆ นี้
นั่นก็คือจุดสิ้นสุดสัญญาระหว่างผมกับเธอ
ทั้งๆ ที่เมื่อกี้ผมกับเธอยังพึ่งจะลงรูปคู่กัน ยังแท็กหากันด้วยถ้อยคำหวานๆ อยู่แท้ๆ
ทำไม่มันถึงได้ดูว่ามีแค่ผมที่รู้สึกว่าตัวเองรู้สึกใจหายแปลกๆ จะบอกว่าเสียใจมันก็คงไม่ใช่แน่ๆ เสือผู้หญิงแบบผมเนี่ยนะที่จะเสียใจกับอะไรแบบนี้
ก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ผ่านเข้ามาชีวิตแค่ไม่กี่อาทิตย์เอง ผมคงไม่ได้หลงรักเธอรวดเร็วขนาดนั้นหลอกมั้ง
ก็คงจะแค่รู้สึกเสียดายของเล่นที่ตอบสนองผมได้ดีคนหนึ่งล่ะมั้ง
ไอร่าเดินไปมาระหว่างกองเสื้อผ้าของผม กองเสื้อผ้าของตัวเธอเอง และก็ตะกร้าผ้าวนไปวนมา
เธอเอาผ้าแยกสีและผ้าขาวลงตะกร้าเพื่อเตรียมซักตามที่ผมเคยสอนเธอเอาไว้
บอกเลยว่ามาอยู่ด้วยกันแรกๆ ผมโคตรจะหงุดหงิดกับการเป็นลูกคุณทำอะไรไม่เป็นซักอย่างของเธอเลย
ตอนนั้นผมไม่แปลกใจเลยซักนิดที่นิสัยแบบเธอจะโดนแฟนนอกใจ ก็ยัยนี่ทำอะไรไม่เป็นซักอย่างก็แย่มากพอแล้ว แต่ว่าเธอยังชอบเถียงเป็นที่สุด
เถียงฉอดๆ ก่อนเพื่อเอาชนะ แต่ว่าสุดท้ายเธอก็ยอมอ่อนลงเพราะอยากให้ผมสอนเรื่องงานบ้านให้อยู่ดี เพราะว่าอยากจะโพสอวดว่าเธอกำลังพยายามที่จะทำดีกับผมมากแค่ไหนลงโซเซียล เพื่อให้ไอ้แฟนเก่าของเธอมันกระอักเลือดตาย
“แต่แฟนเก่าของเธอยังทักมาด่า ยังคอมเม้นด่าเธออยู่เลยไม่ใช่หรอว่าไอร่าสร้างภาพ” ผมถามพร้อมทั้งใช้มือหยิบเอากางเกงในลายลูกไม้ตัวจิ๋วสุดเซ็กซี่ที่ผมซื้อให้ไอร่าแยกออกจากกางเกง
“พีทเคยสอนไปแล้วนี่ว่าชุดชั้นในถ้าจะซักเครื่องต้องใส่ถุงถนอมเนื้อผ้า”
“โอ๊ย บ่นไรอ่ะ มันก็แค่ติดอยู่ในนี้เพราะพีทนั่นแหละเป็นคนถอดกางเกงตัวนี้เมื่อคืนไง” เธอบอกด้วยใบหน้าแดงก่ำรีบคว้ากางเกงในสุดเซ็กซี่ของตัวเองคืนไปทันที
“มองอะไร จะจับผิดอะไรฉันอีกดูโน่นซะก่อน ฉันซักชั้นในทั้งหมดด้วยมือแล้วตากไปหมดแล้วเมื่อเช้าเห็นไหม ตัวนี้มันแค่หลงอยู่ในกางเกงแล้วฉันลืมไปก็แค่นั้นเอง” มือเรียวชี้ไปที่ราวตากผ้าเล็กๆ ตรงระเบียง
“โอเคพีทผิดเองแหละเพราะงั้นตัวนี้เดี๋ยวพีทซักให้แล้วกัน” ผมแย่งกางเกงในตัวจิ๋วออกมาจากมือของเธอที่กำลังเก็บแอบมันให้พ้นจากสายตาของผมมาไว้ที่มือของตัวเอง
“จะบ้าหรอ เดี๋ยวฉันซักเอง เอาคืนมานะ”
“ไม่เป็นไรพีทซักให้พีทเต็มใจ อีกอย่างพีทเองก็เป็นคนที่ทำให้มันเลอะด้วย นี่ไงคราบน้ำหวานๆ ของไอร่าที่โดนพีทยั่วเนดเมื่อวานยังติดอยู่กับเจ้านี่อยู่เลย”
“พีทอย่าดม ไม่นะอย่าเลียมันสกปรก” เธอร้องห้ามเสียงดังแต่ว่าผมกับไม่สนใจ ทั้งดมทั้งเลียคราบรอยน้ำหวานที่ติดอยู่กับกางเกงในหอมๆ ของไอร่า (หอมจริงๆ กลิ่นน้ำยาซักผ้ายังติดอยู่เลย)
“หอมจะตายไอร่า กลิ่นของเธอผสมกับกลิ่นของน้ำยาซักผ้าลองดมดูสิ”
“มะ ไม่เอา พีทชอบแกล้งไม่เล่นด้วยแล้ว ไอร่าจะเอาผ้าขาวไปซักพีทมีผ้าขาวอะไรอีกไหมจะได้เอาไปซักทีเดียว” ไอร่ายอมถอดใจง่ายเกินไปแฮะ ผมยังแกล้งเธอไม่จุใจพอเลย
แต่ก็นะผ้าขาวที่ไอร่าถามมันก็อยู่บนตัวผมกับตัวเธอนี่หน่า แกล้งต่ออีกซักหน่อยดีไหมนะ ถึงจะโดนโกรธก็จริงแต่ว่ายัยนี่หายโกรธเร็วอย่างเหลือเชื่อเลยล่ะ
“พีทมีนะ ไอร่าวางตะกร้าลงก่อนสิเดี๋ยวพีทเอาผ้าใส่ให้”
ยัยคุณหนูใสซื่อวางตะกร้าลงตามที่ผมบอก ผมจึงค่อยๆ ถอดกางเกงออกจากตัว
“ถอดเสื้อให้พีทหน่อยได้ไหมครับ ไอร่า”
“พีททท! เมื่อวานเราพึ่งจะทำกันไปนะอย่ามาเนียน”
“นี่เข้าอาทิตย์ใหม่แล้วไอร่า เร็วเข้าถอดออกให้หน่อยเธอต้องดูแลพีท นี่มันหน้าที่ของไอร่าอยู่แล้วนี่” ต้อนเธอจนมุมได้สำเร็จ จากความรู้สึกผิดของเธอเองที่เคยเป็นสาเหตุที่ทำให้ผมเจ็บตัว
“กะ ก็ได้แค่ถอดเสื้อนะพีท วันนี้ไอร่าจะซักผ้าตากผ้า ฉันสั่งข้าวให้มาส่งแล้วด้วยอีกประมาณชั่วโมงหนึ่งแหละที่ไรเดอร์จะเอามาส่ง เพราะงั้นเลิกคิดอะไรบ้าๆ เลย”
“พีทคิดอะไรที่ไหน ตอนนี้ก็มีแต่ไอร่านั่นแหละที่คิด”
“ฉันต้องคิดก็เพราะว่านายมันไว้ใจไม่ได้ไงล่ะ”
“ไอร่านั้นแหละที่ขี้โกง ตัวเองเป็นเมนส์ไปตั้งห้าวัน ไม่คิดจะชดเชยกันเลยหรือไง”
“พีทเป็นผู้ชายที่คิดเล็กคิดน้อยจัง” เธอหัวเราะคิกคักใช้นิ้วเรียวเขี่ยหัวนมผมไปมาจนตั้งแข็ง
“ถ้ายังเขี่ยเล่นอยู่จะโดนพีทจับกระแทกแล้วนะไอร่า”
“ดะ เดี๋ยวก่อนพีท อื้อออ”
![อสูรทลายสวรรค์ [แปลจบแล้ว]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1637318281_60815496.webp)
6.29M
