H.D : แฟนปลอมๆ NC18+

"หัวเราะอะไรกันครับ" คิมเดินมาถึงก็เอ่ยขึ้นมา

"น้ำขิงโดนน้องน้ำอุ่นเผาน่ะสิ่" อาร์มตอบ คิมก็ยืนอมยิ้มมองน้ำอุ่น

"สวัสดีครับพ่อ สวัสดีครับแม่" คิมเอ่ยทักทายคุณพ่อคุณแม่อาร์ม

"สวัสดีจ๊ะตาคิม" คุณแม่อาร์มตอบกลับ

"ไม่เจอกันนานเลยนะคิม"

"ช่วง2-3เดือนนี้คงจะไปที่บ้านบ่อยๆนะครับ"

"มาทำไมวะ" อาร์มถามงงๆ

"ตัวแสบไม่อยู่ เหงา" คิมตอบด้วยสีหน้ายิ้มๆ

"ฮ่าๆ มาบ่อยๆเลยคิม" คุณพ่อบอกกับคิม

"เด็กๆเดินกันไวจัง ตามไม่ทัน" คุณป้าเอ่ยขึ้น น่าจะเป็นคุณแม่ของคิม

"สวัสดีครับพ่อแม่" อาร์มยกมือไหว้คุณพ่อคุณแม่คิม

"สวัสดีค่ะ" ฉันสวัสดีคุณพ่อคุณแม่อาร์ม

คุณพ่อคุณแม่อาร์มเอ่ยทักทายคุณพ่อคุณแม่คิม เราแยกกันคุย น้ำอุ่นคุยกับครอบครัวคิม ฉันก็คุยกับครอบครัวอาร์ม

"เดินทางปลอดภัยนะลูก" คุณแม่อาร์มบอกกับฉัน

"ค่ะคุณแม่"

"ดูแลตัวเองดีๆนะน้ำขิง" อาร์มบอกกับฉัน

"ค่ะ อาร์มก็ดูแลตัวเองดีๆห้ามดื้อนะ" ฉันตอบยิ้มๆ

"ไปลูกเดี๋ยวไม่ทัน" คุณพ่อเอ่ยขึ้น

"ขอกอดก่อน" อาร์มเอ่ยพร้อมกับอ้าแขนรอ ฉันเดินเข้าไปสวมกอดเขา

"ไปก่อนนะ" ฉันบอกกับอาร์ม

"ครับ"

"ไปก่อนนะคะคุณพ่อคุณแม่"

"จ๊ะ"

ฉันและยัยน้ำอุ่นเดินเข้าไปด้านใน เราทำทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยก็นั่งรอเครื่อง จนได้เวลาบิน

ARM TALK

วันนี้น้ำขิงเดินทางแล้วครับ ผมนี่หงอยเลย ห่างกันตั้งหลายเดิน คิดถึงแย่

ผมมาส่งน้ำขิงที่สนามบิน มองเธอเดินเข้าด้านในจนละสายตา

"กลับได้แล้วมึง" ไอ้คิมเอ่ยขึ้น

"ทำไมมึงดูไม่หงอยเลยว่ะไอ้คิม" ผมถามมัน ผมเห็นมันดูชิลๆมาก

"ฮ่าๆ กูก็คิดถึงยัยตัวแสบแหละ แต่น้องเขามีหน้าที่ต้องทำ มึงคิดดูนะปีๆนึงเราได้อยู่กับเขาตั้งหลายเดือน แต่พ่อแม่เขาได้อยู่กับเขาแค่ไม่กี่เดือนเอง"

"ก็จริงของมึง"

"มึงทำตัวให้มันสดชื่น รอเขากลับมาดิ่วะ"

"เออ มึงมาหากูบ่อยๆนะ"

"มึงนิ่อย่างกับเด็ก ฮ่าๆ" ไอ้คิมหัวเราะออกมา

"กูกลับละ" ผมเอ่ยขึ้น

เรา2ครอบครัวเอ่ยลากัน และแยกย้ายกันกลับ

~วิดิโอคอล~

สายวิดิโอคอล น้ำขิงเธอคอลมาครับ

"ฮัลโหลลล" น้ำขิงเอ่ยเสียงยานเมื่อผมกดรับ

"ถึงนานยัง"

"สักพักแล้วค่ะ อาร์มทำอะไรอยู่"

"นอนคิดถึงน้ำขิงอยู่"

"คิกๆ คิดถึงเหมือนกัน"

"ฮัลโหลพี่เขย" น้องน้ำอุ่นโผล่หน้าเข้ามาในกล้อง แล้วเอ่ยทักผม

"ไงจ๊ะคนสวย ทำอะไรครับ"

"คุยกับพี่คิมค่ะ" น้องน้ำอุ่นตอบพร้อมหันโทรศัพท์ให้ดู และเธอก็ไปคุยกับไอ้คิมต่อ

"น้ำขิงไปร้านป่าว"

"ไม่ไปค่ะ ไปพรุ่งนี้ วันนี้ขอพักก่อน"

"พรุ่งนี้อาร์มก็จะเข้าบริษัทครับ ไปเรียนรู้งาน"

"ดีค่ะ สู้ๆนะ"

"น้ำขิงพักผ่อนก่อนมั้ย หน้าตาดูเหนื่อย" น้ำขิงหน้าตาดูเพลียมาก ส่วนน้องน้ำอุ่นเธอดูสดใสเหมือนเดิม

"ก็ดี คิกๆ รักอาร์มนะคะ"

"อาร์มก็รักน้ำขิงครับ"

หลังจากนั้นผมก็เข้าบริษัททุกวัน ไปหาเพื่อนๆแก้เหงา แต่ละคนแฟนกลับบ้านทุกคน

พวกเราเลยนัดดื่มกันบ่อยๆ น้ำขิงก็ไม่ว่าอะไรครับ เธอเข้าใจว่าผมเหงา ผมเองก็ไม่เคยออกนอกลู่นอกทาง

จนกระทั่ง

18.20น.

"พี่คิมขา!!!" น้องน้ำอุ่นตะโกนเรียกไอ้คิม และลากกระเป๋าวิ่งมาหาไอ้คิม

"น้ำอุ่นอย่าวิ่ง" ไอ้คิมตะโกนกลับไป

"มึงเคยห้ามได้ด้วยหรอวะ" ผมเอ่ยถามไอ้คิม

"ไม่เคยอ่ะดิ่ ฮ่าๆ"

"คุณพ่อคุณแม่ คุณลุงคุณป้า พี่เค้ก พี่เขย สวัสดีค่า" น้องน้ำอุ่นเอ่ยทักทายคุณพ่อคุณแม่และพี่สาวไอ้คิม ต่อด้วย พ่อแม่ผม และผม

"คิดถึงที่สุดเลย" ไอ้คิมโผเข้ากอดน้องน้ำอุ่นไว้แน่น

"หายใจไม่ออกค่ะ" น้องน้ำอุ่นยู่หน้าและเอ่ยออกมา

"น้ำขิงล่ะ" ผมเอ่ยถามน้องน้ำอุ่น

"นู่น เดินช้าอย่างกับเต่า" น้องน้ำอุ่นชี้ไปที่น้ำขิง

"เธอว่าใครน้ำอุ่น"

"ว่าพี่น้ำขิงนั่นแหละ"

"ใครจะพลังเยอะแบบเธอล่ะ นั่งเครื่องมาตั้งนานเมื่อยขานิ่ยะ"

"พี่น้ำขิงแก่อ่ะ"

"น้ำอุ่น!!!" น้ำขิงเอ่ยด้วยสีหน้าบึ้งตึง

"อารายป้า" น้องน้ำอุ่นพูดพร้อมยักคิ้วใส่

"ไม่จ่ายเงินไปเรียนสักอาทิตย์ดีมั้ย" น้ำขิงขู่น้ำอุ่น

"ขอพี่คิมก็ได้ แบร่" น้องน้ำอุ่นพูดแล้วแลบลิ้นใส่

"พี่ไม่มีอ่ะ" ไอ้คิมตอบน้องน้ำอุ่นด้วยสีหน้าเรียบๆ

"อ้าว" น้องน้ำอุ่นเอ่ยออกมาด้วยสีหน้าเหวอๆ

"ฮ่าๆๆๆ" พวกเราหัวเราะให้กับท่าทางของน้องน้ำอุ่น

"สวัสดีค่ะคุณแม่ สวัสดีค่ะคุณพ่อ" น้ำขิงยกมือไหว้สวัสดีพ่อแม่ผม

"สวัสดีจ๊ะ" พ่อแม่ผมรับไหว้

"คิดถึงจังเลย" ผมพูดพร้อมเดินเข้าไปกอดน้ำขิง

"คิดถึงเหมือนกันเลย" น้ำขิงกอดตอบผม

"ไปกินข้าวกันก่อนมั้ย พ่อเลี้ยงเอง" คุณพ่อไอ้คิมเอ่ยขึ้น

"ไปสิ่คะ หิวจะแย่" น้องน้ำอุ่นพูดพร้อมลูบท้องตัวเอง

พวกเราเดินทางมาถึงร้านอาหารที่อยู่ไม่ห่างจากสนามบินมากนัก

เรากินข้าวด้วยกันอย่างเอร็ดอร่อยและพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน จากนั้นก็แยกย้ายกันกลับ

"คุณพ่อคุณแม่คะ เดี๋ยวน้ำขิงจะเอาของฝากไปให้นะคะ ตอนนี้กระเป๋าเปิดยากค่ะ" น้ำขิงเอ่ยขึ้นก่อนจะลงจากรถ เมื่อเข้ามาถึงคอนโดผม

"จ๊ะ รีบๆไปหาแม่นะ แม่คิดถึง" คุณแม่ตอบยิ้มๆ

"ค่ะคุณแม่ น้ำขิงไปก่อนนะคะ สวัสดีค่ะคุณพ่อคุณแม่"

"สวัสดีครับพ่อแม่"

ผมและน้ำขิงลงจากรถละเดินขึ้นคอนโด ผมลากกระเป๋าเธอให้เองครับ

"ตอนไปกระเป๋าเบามาก ทำไมตอนกลับหนักจัง" ผมเอ่ยขึ้นมา

"ตอนไปไม่มีอะไรเลย กระเป๋าเปล่าๆ แต่ขอกลับของฝากเต็มกระเป๋า" น้ำขิงตอบยิ้มๆ ตอนไปเธอไม่เอาอะไรไปเลยครับ เธอบอกที่นู่นมีทุกอย่าง เธอเอากระเป๋าไปเพื่อใส่ของฝากกลับมาอย่างเดียว

"ถึงว่าดิ่หนักมาก" ผมพูดขึ้นเธอได้แต่ยิ้มกลับมา

ผมเดินเข้าไปอาบน้ำ ออกมาเห็นเธอกำลังรื้อกระเป๋า

"อันนี้ของอาร์ม" น้ำขิงหยิบถุงมาให้ผม1ถุง ในนั้นมีเสื้อ2ตัว น้ำหอม1ขวด เข็มขัด1เส้น

"ขอบคุณครับ"

"น้ำขิงไปอาบน้ำก่อนนะ" น้ำขิงพูดและเดินเข้าห้องน้ำไป

"เพลียมากเลยอาร์ม" น้ำขิงอาบน้ำและเดินขึ้นมานอนบนเตียง

"นั่งเครื่องนานขนาดนั้นก็ต้องเพลียดิ่"

"ก่อนกลับ ยัยน้ำอุ่นลากน้ำขิงเดินดูของที่นู่นที่นี่ ไม่รู้ไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน"

"ฮ่าๆ น้องยังเด็ก"

"นี่อาร์มว่าน้ำขิงแก่หรอ"

"ป่าวซะหน่อย"

"ชิ นอนดีกว่า" น้ำขิงพูดพร้อมล้มตัวลงนอน