ธีโอดอร์รีบกลับบ้านหลังจากที่ซื้อของเสร็จแล้ว เขาในตอนนี้ยิ้มแก้มไม่หุบเลย ภารกิจสำเร็จไปได้ด้วยดี เขารู้จักชื่อของพนักงานร้านสะดวกซื้อสาวสวยแล้ว อบิเกลเป็ชื่อที่ไพเราะเป็อย่างมาก
ธีโอดอร์ในมือตอนนี้นอกจากของที่ซื้อมาจากร้านสะดวกซื้อแล้ว ที่นิ้วชี้ของเขายังมีแหวนไม้ที่แก๊ะสลักด้วยอักษรภาษาอะไรบางอย่างอยู่ด้วย ซึ่งเป็ภาษาที่ธีโอดอร์ไม่เคยเห็นมาก่อน
นี่คือแหวนที่ไว้สำหรับเก็บของ รางวัลจากระบบที่ทำภารกิจสำเร็จ ธีโอดอร์ไม่รู้ว่าว่ามันมาจากไหน เขาแค่เห็นมันปรากฏขึ้นในมือของเขาหลังจากที่ภารกิจเสร็จสิ้นแล้วเท่านั้น
ธีโอดอร์ลองใช้มันเก็บของดู เขาสามารถเก็บของแบบแยกชิ้นได้ หรือว่ารวมชิ้นก็ได้เช่นกัน แต่พัสดุที่ใช้ในการเก็บของจะต้องเหมือนกัน ตัวอย่างเช่น
หากเก็บของหลายๆอย่างไว้ในกล่องไม้จะถูกนับเป็หนึ่งอย่างเท่านั้น และถ้ามีกล่องไม้อีกกล่องหนึ่งที่ใส่ของหลายๆอย่างแต่ไม่เหมือนกันกับกล่องแรกแต่ตัวกล่องเหมือนกันกล่องนี้ก็จะถูกนับรวมกับกล่องแรก และจะเสียพื้นที่ในแหวนไปเพียงแค่ช่องเดียวเท่านั้น แหวนจะจดจำเฉพาะภาชนะนอกสุดที่ใส่ของ ไม่สนใจของที่อยู่ข้างใน หากเขาใช้แหวนนี้อย่างฉลาดหน่อย เขาสามารถเก็บของได้แทบจะทุกอย่างที่เขา้าเลย
ธีโอดอร์กลับมาถึงบ้าน เขานั้นอยากจะปรุงยาตามความรู้ที่เขามีทันที เขาเดินตรงเข้าไปในครัวหยิบหม้อมาใบหนึ่งก่อนที่จะใส่ของทุกอย่างลงไปในหม้อ ก่อนที่จะเปิดไฟปานกลางและทำการเคี่ยวมัน
ธีโอดอร์ไม่ได้หวังอะไรกับมันมาก ถ้าสำเร็จก็ดี ถ้าไม่สำเร็จเขาก็แค่เสียเงินไปสี่ดอลล่าเท่านั้น เขาในขณะที่รอให้น้ำยาเพิ่งขีดความสามารถปรุงเสร็จก็เดินไปหยิบเครื่องเล่นเกมพกพามาเล่นเพื่อฆ่าเวลา
สองชั่วโมงกับการเล่นเกมที่ชอบนั้นผ่านไปไวเสมอ ไม่นานธีโอดอร์ก็ได้กลิ่นอะไรบางอย่างที่หอมมากๆ เขามองไปที่หม้อที่เขาใช้ต้มยา เขาพบว่ามันมีแสงสีเขียวออกมาจากในหม้อ
“อุ้ย อย่าบอกนะว่าทำสำเร็จนะ”
ธีโอดอร์หยุดเล่นเกมและตรงไปยังหม้อต้มยาทันที เขาทำการปิดไฟลง ที่เขาเห็นอยู่ต่อหน้าเขาคือของเหลวสีเขียวใส ปริมาณของทั้งหมดที่เขาใส่ลงไปลดเหลือเพียงของเหลวสีเขียวประมาณหนึ่งช้อนโต๊ะเท่านั้นเอง
“ในความทรงจำของเรา เราควรจะกินยาหลังจากที่ปรุงเสร็จใหม่ๆเพื่อเป็การรักษาฤทธิ์ของยาเอาไว้ ไม่อย่างนั้นก็ต้องหาขวดแก้วฝาจุกที่สามารถปิดกลั้นไม่ให้ตัวยาละเหยออกไปได้ เราไม่รู้ว่าขวดแก้วสำหรับใส่ยาหาจากที่ไหนได้ด้วยซิ”
ธีโอดอร์คิดอยู่สักครู่หนึ่งก่อนที่จะส่ายหัว
“ไม่มีก็ไม่ต้องใช้ ลองดื่มดูเลยก็แล้วกัน มันไม่น่าเป็พิษหรอกใช่ไหม”
ธีโอดอร์กลืนน้ำลายเขาลังเลอยู่สักครู่หนึ่งเท่านั้นก่อนที่จะตัดสินใจ ตักของเหลวสีเขียวที่อยู่ในหม้อใส่ปากและกลืนลงไปทันที
เขาหลับตาลงหวังที่จะััถึงพลังหรืออะไรก็ตามที่จะเพิ่มขึ้นมาให้กับเขา แต่ทว่าเขานั้นต้องรู้สึกผิดหวัง ตัวยานั้นอร่อยดี แต่ มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นกับเขา
“ว่าแล้วต้องล้มเหลว”
ธีโอดอร์ถอนหายใจออกมา เขานั้นจริงๆแล้วก็แอบมีหวังๆอยู่เล็กน้อย แต่ถ้ามันไม่สำเร็จมันก็ช่วยไม่ได้
“ไปเล่นเกมต่อดีกว่า”
ธีโอดอร์ทำการล้างทำความสะอาดหม้อและสิ่งสกปรกที่เขาทำ และ ในตอนนั้นเองที่เขารู้สึกได้ถึงอะไรบางอย่างในตัวเขา
ธีโอดอร์ได้ดูซับ
“น้ำยาเพิ่มขีดความสามารถ”
เป็ที่เรียบร้อยแล้ว
-ความสามารถเดิมทั้งหมดเพิ่มขึ้น 400% ถาวร-
-ความสามารถในการเรียรู้สิ่งต่างๆเพิ่มขึ้น 400% ถาวร-
-ความสามารถในการพัฒนาร่างกายเพิ่มขึ้น 400% ถาวร-
-ปลดล็อคขีดจำกัดของมนุษย์!-
ธีโอดอร์รู้สึกว่าร่างกายของเขาเบาขึ้นและเต็มเปี่ยมไปด้วยพลังที่อัดแน่น เขาในตอนนี้มองอะไรไม่ค่อยชัดเจน เขารู้สึกไม่สบายตา และเมื่อเขาถอดแว่นออกเขาจึงรู้ว่า เขานั้นไม่ได้ตาสั้นต่อไปอีกแล้ว
“โว้ว ยานี้ของจริง”
ตัวยานอกจากจะช่วยในเื่ของการเพิ่มความสามารถทางด้านร่างกายทั้งหมดแล้ว ยังเพิ่มความสามารถในการฝึกฝนต่างๆให้เร็วขึ้นสี่เท่า นอกจากนี้ความสามารถของเขายังสามารถพัฒนาขึ้นไปได้อีกจนพ้นขีดจำกัดของมนุษย์ได้
นี่มันเหมือนกับเซรุ่มซุปเปอร์แมนยังไงอย่างงั้น
312
