น่าสนใจที่ว่า ระลอกของคลื่นพลังเ่าั้ จะวิ่งหมุนวนกลับไปที่เรือเหาะา และจะถูกส่งออกมาใหม่อย่างต่อเนื่องด้วยพลังที่แรงขึ้น ไม่มีทีท่าว่าจะหยุด ทว่าบนเรือเหาะสำนักเทพ์ ผู้คนบนเรือก็ยังไม่รู้ว่ามีคลื่นพลังวิ่งเข้ามาหาที่ลู่ซือ สิ่งที่แต่ละคนรับรู้ใน่เวลานี้ คือ เรือเกิดการสั่นะเือย่างรุนแรง เหมือนจะะเิได้ตลอดเวลา เพียงแต่ในยามนี้ มันยังไม่แตกหรือะเิออก
ไม่ว่าจะเ้าสำนักหรือใครบนเรือ เริ่มมีสีหน้าไม่ดีมากขึ้น ผู้าุโสำนักก็ไม่เว้น ส่วนของระลอกแห่งคลื่นพลังยังวิ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง เหมือนกำลังวิ่งเข้าหาบางสิ่งบางอย่าง แม้จะพยายามเปลี่ยนทิศทางหรือถอยกลับในยามนี้ กลับไม่สามารถทำได้ ทำได้เพียงหยุดอยู่กับที่หรือเดินหน้าต่อ หากหยุดก็จะโดนคลื่นกระแทก ไม่หยุดก็โดนเช่นกัน
ลู่ซือไม่ได้รับการเ็ปใด ๆ จากระลอกคลื่นพลังแต่อย่างใด หากแต่ในยามนี้ ลู่ซือเริ่มสังเกตและเห็นว่าคลื่นพลังที่ถูกส่งออกมา มีอักขระอินหยวนโบราณส่งเข้ามาพร้อมกัน ลู่ซือเหมือนกับว่า เคยพบเจอที่ใดมาก่อน เพียงยังนึกไม่ออกว่า มันคืออักขระใด
จงฮวา หนิงเซียน และคนอื่น ๆ อยู่ไม่ไกลจากลู่ซือนัก คนที่อยู่ใกล้ลู่ซือมากที่สุด คือ จงฮวา และหนิงเซียน ลู่ซือสังเกตอาการของทั้งสองคนที่พยายามเดินพลังปราณต่อต้านคลื่นเสียงอย่างยากลำบาก
เมื่อเห็นดังนั้น ลู่ซือจึงหยิบขลุ่ยเซียนขึ้นมา และเป่าบทเพลงวิหคเริงร่า บทเพลงที่บรรเลงออกมา ถ้าสังเกตดี ๆ คลื่นเสียงจะมีอักขระโบราณบางอย่างแสดงออกมา คลื่นเสียงนี้ เข้าไปครอบตัวจงฮวาและหนิงเซียนทั้งสองคน ส่วนคนอื่น ลู่ซือไม่ได้ให้ความสำคัญแต่อย่างใด
วิหคเริงร่า บทเพลงที่ลู่ซือแต่งด้วยตนเอง บทเพลงใช้ไตรจักระขับขานพลัง ส่งออกมา เปรียบประดุจนกน้อยเริงร่าอย่างมีความสุขอยู่บนฟากฟ้า มิได้มีความหวาดกลัวใด ๆ ไม่ว่าจะทางไหน นกน้อยพร้อมที่จะเป็ฝ่ายรุกยาม้า และเปลี่ยนเป็ฝ่ายรับเมื่อจำเป็
ระลอกพลังยังคงวิ่งเข้าสู่ลู่ซือ จักระัที่ปกติไม่ค่อยมีปฏิกิริยาใด ๆ ก็ร้อนผ่าวและรับพลังและส่งเข้าตันเถียนต่อเนื่อง ในยามนี้ สิ่งที่ลู่ซือเริ่มรู้สึกคือ ไตรจักระทั้งสาม เริ่มสร้างเส้นใยต่อเชื่อมกันอีกชั้นและผนึกเข้าด้วยกัน จากนั้นเส้นใยยังส่งต่อเชื่อมไปยังตันเถียน
จุดพลังที่เปิดได้เก้าสิบจุดแล้วก็สว่างมากขึ้น จุดที่เหลือที่ยังเปิดไม่ได้ เริ่มมีแสงเรืองรอง เห็นดังนี้ ลู่ซือย่อมเข้าใจว่า อีกไม่นานจุดพลังทุกจุดก็จะเปิดได้แล้ว เพียงอีกไม่นาน ลู่ซือไม่ได้เร่งรีบแต่ประการใด
ไม่นานนัก ระลอกคลื่นที่ส่งไปโดยรอบเริ่มจางลงและหยุด สำนักทั้งต่าง ๆ เห็นดังนั้นจึงขยับขึ้น ในขณะที่ลู่ซือส่งกระแสเสียงเตือนจงฮวา และหนิงเซียนให้ระวังตัว ลู่ซือกล่าวเตือนไม่กี่อึดใจ เรือเหาะต่าง ๆ ส่งคนของตนเองเข้าไปใหม่อีกรอบ และโจมตีเรือเหาะา โดยที่ยังไม่เห็นว่ามีผู้ใดอยู่ภายในเรือ
สิ่งที่ไม่คาดคิดพลันเกิดขึ้น ระลอกคลื่นพลังระลอกใหม่ค่อย ๆ ถูกส่งออกมาทีละระลอก ซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนกลายเป็คลื่นขนาดใหญ่กระแทกเรือเหาะโดยรอบจนะเิและแตกกระจาย เรือเหาะไม่ว่าจะเล็กใหญ่ ไม่ว่าจะสำนักใด บัดนี้ ะเิกระจาย ผู้คนร่วงหล่นลงสู่เบื้องล่าง
ลู่ซือใช้ขลุ่ยเซียนบทเพลงวิหคเมฆา ปราณขลุ่ยเซียนที่ส่งออกมาห่อหุ้มลู่ซือ จงฮวา หนิงเซียนและคนรอบข้างบางส่วนไว้ ในขณะที่เรือเหาะเทพ์ค่อย ๆ แตกร้าว โครงเรือและเสาเรือแตกเป็เสี่ยงและลำเรือหักกลางะเิในเวลาต่อมา
ปราณบทเพลงที่ลู่ซือเป่าช่วยห่อหุ้มลู่ซือและพวก ลอยมายังพื้นดินด้านล่างที่อยู่ไม่ไกลจากทะเลมากนัก ส่วนคนอื่นที่ไม่ทันระวังก็ร่วงหล่นสู่ท้องทะเลเช่นกัน แต่เนื่องจากเรือเหาะเทพ์อยู่ใกล้ปากแม่น้ำซีแดน ทำให้ไม่ยากนักที่จะว่ายนำเข้าสู่ฝั่ง
ส่วนเรือเหาะาค่อย ๆ ลอยสูงขึ้นและอยู่นิ่ง คลื่นพลังเริ่มหยุดส่ง คลื่นวงแหวนยังคงมี หากแต่มีสีฟ้ากระจ่างไม่เหมือนในยามแรกที่เป็สีขุ่น ๆ ในยามนี้ดูแมีมนตร์ขลังยิ่งนัก
หลังจากเหตุการณ์ผ่านไปสัปดาห์เศษ ...
สำนักต่าง ๆ พยายามเข้าไปในเรือเหาะโบราณอีก แต่ไม่สามารถเข้าไปได้ บางสำนักเรียก เรือเหาะโบราณ บางสำนักเรียก เรือเหาะา โดยนัยแล้ว มันคือเรือลำเดียวกัน
การร่วงหล่นของเรือเหาะทุกลำบนฟากฟ้า ทำให้มีผู้คนาเ็ล้มตายกันจำนวนมาก ไม่นับว่าเรือเหาะที่ร่วงหล่น พังพินาศ ไม่สามารถซ่อมแซมได้อีกต่อไป สำหรับสามสำนักบนซีแดน แม้เรือทั้งหมดจำนวนมากเสียหาย แต่ก็ยังเรียกว่าไม่ลำบาก เพราะทั้งสามสำนักอยู่ในพื้นที่ซีแดนอยู่แล้ว
หากแต่ห้าสำนักใหญ่ที่มา อีกทั้งสำนักเทพ์ และสำนักอื่น ๆ อีกจำนวนหนึ่งย่อมเดือดร้อน เพราะเรือเหาะที่บินมาเสียหายไม่สามารถซ่อมแซมได้อีก การเดินทางกลับมีเพียงสองวิธี คือ สร้างเรือเหาะใหม่ ซึ่งแน่นอนว่าใช้เวลายาวนาน
วิธีที่สอง คือ อาศัยเรือเหาะโดยสารเดินทางกลับ แน่นอนทั้งสองวิธี ใช้ทรัพย์มหาศาล โดยเฉพาะวิธีที่สอง ค่าโดยสารต่อคนแพงมาก และไม่รับประกันความปลอดภัยในการเดินทาง หากพบผู้ร่วมทางที่ดีก็ดีไป ในอดีต มีหญิงสาวที่เดินทางถูกปล้นพรหมจรรย์ และบางคนก็ถูกสังหารทิ้งระหว่างทางก็มี
แม้จำนวนผู้คนจะน้อยลงกว่าขาเดินทางมา แต่ก็ยังถือว่ามากอยู่ดี สำนักเฉิงฉานเสนอให้ส่งตัวแทนกลับไปที่สำนัก และนำเรือเหาะของแต่ละสำนักกลับมารับ ค่าใช้จ่ายย่อมถูกกว่า แต่จะใช้เวลาเช่นกัน เพราะช่องทางมิติเสียหายจากคลื่นพลังจากเรือเหาะโบราณ ซึ่งการเดินทางโดยไม่ผ่านช่องทางมิติ จะใช้เวลาประมาณสองปีทีเดียว แต่ก็ไม่มีทางเลือกที่ดีกว่านี้
ดังนั้น บทสรุปของสำนักต่าง ๆ จึงเห็นพ้องให้ส่งตัวแทนของแต่ละสำนักกลับไปนำเรือเหาะของตนเองมารับอีกครั้ง ถ้าโชคดีหากช่องทางมิติใช้งานได้ ก็สามารถเดินทางกลับมาโดยผ่านวงแหวนโยวหยวนได้ และจะใช้เวลาไม่นาน เ้าสำนักและาุโบางส่วนและศิษย์บางส่วนจึงเดินทางกลับโดยเรือเหาะโดยสาร
แล้วผู้คนที่เหลืออีกหลายร้อยคนจะทำอย่างไร จะใช้ชีวิตอยู่อย่างไร อย่างเร็วคือหกเดือน อย่างช้าคือสองปี สำหรับการเดินทางกลับ
3K
