วี้... หวี่..... แป๊ะ !!!!! ปิ๊ง !!!!!!
"ท่านได้ทำการสังหารยุง ค่าประสบการณ์ +1"
เสียงแจ้งเตอนของระบบดังขึ้นมา หลังจากเทียนิก็รีบเปิดหน้าต่างสถานะขึ้นมา ปรากฏว่าที่แถบค่าสถานะตอนนี้มีความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น สิ่งที่เขากำลังหาคำตอบ บัดนี้ได้คำตอบแล้ว ค่าประสบการณ์ได้เพิ่มขึ้นมา 1 หน่วย นั่นหมายความว่า การที่จะเพิ่มค่าประสบการณ์ เขาต้องทำการสังหารสิ่งมีชีวิต เทียนิตาเป็ประกายหันรีหันขวาง ตอนนี้เขา้าให้ยุงมากัดเขามากๆ เขาจะได้ฆ่ามัน แล้วก็เพิ่มระดับ ไม่นานก็มีเสียง หวี่ๆ ดังขึ้นมา เขาก็จัดการตบยุงตัวนั้นทันที แป๊ะ !!! ปิ๊ง !!!
"ท่านทำการสังหารยุง ค่าประสบการณ์ +1"
ผ่านไปไม่นานเทียนิก็ได้ทำการสังหารยุงไปหลายสิบตัว จนตอนนี้ค่าประสบการณ์ได้เพิ่มขึ้นมาอยู่ที่ 99/100
"ไกล้แล้วๆ อีกตัวเดียว อยู่นั่น !!!"
เทียนิสังเกตุเห็นยุงที่กำลังบินเข้ามาหาเขา เขาไม่รอช้าพุ่งเข้าไปตบยุงตัวนั้นอย่างรวดเร็ว ปิ๊ง !!!! "ทำการสังหารยุง ค่าประสบการณ์ +1" ทาม ทาม ท๊ามมม ! ... เสียงดนตรีดังเข้ามาในหูของเทียนิพร้อมกับแสงสีทองที่สว่างขึ้นมาโดยมีร่างของเทียนิเป็ศูนย์กลาง
"ระดับของท่านเพิ่มขึ้น +1 "
"เยี่ยม !!!! ฮ่า ฮ่า ฮ่า ในที่สุดข้าก็เพิ่มระดับได้แล้ว ใช่แล้วแต้มสถานะคงเหลือล่ะ "
เทียนิรีบตรวจสอบหน้าต่างสถานะของตนทันที ตอนนี้เขารู้สึกตื่นเต้นดีใจอย่างมากเพราะเมื่อตรวจสอบดูแล้ว แต้มสถานะคงเหลือที่จากเดิมมีอยู่ 16 แต้มตอนนี้เพิ่มเข้ามาเป็ 19 แต้ม ไม่ใช่แค่แต้มสถานะคงเหลือเท่านั้นที่มีการเปลี่ยนแปลง แต่ค่าสถานะอื่นๆก็มีการเพิ่มขึ้นมานิดหน่อย
- สถานะ
- ผู้ฝึกฝน : เทียนิ
- ระดับ : 2 [ ค่าประสบการณ์ 1/200 ]
- อาชีพ : ขอทานผู้เชี่ยวชาญ
- เผ่าพันธุ์ : มนุษย์
- พลังชีวิต 45
- พลังปราณ 12
- ความแข็งแกรง 15 +1 >
- ความเร็ว 1 +1 >
- ความทนทาน 1 +1 >
- ความฉลาด 1 +1 >
- โชค 1 +1 >
- แต้มสถานะคงเหลือ 19
- วิชาติดตัว เมตตามหานิยม
"เอาล่ะ ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว เมื่อระดับเพิ่มขึ้น พลังชีวิต พลังปราณ และค่าสถานะคงเหลือก็จะเพิ่มขึ้น ตอนนี้ข้าควรที่จะเพิ่มค่าความเร็วสินะ "
เทียนิไม่รอช้าเอานิ้วจิ้มไปยังค่าความเร็วทันที เมื่อเพิ่มค่าความเร็วจนถึง 5 แต้ม เทียนิก็เลือกที่จะเอาแต้มที่เหลือ ไปลงกับค่าความทนทาน เทียนิจิ้มไปที่ค่าทนทานเรื่อยๆจนหมด ตอนนี้ค่าความทนทานของเขาอยู่ที่ 6 แต้ม และมีแต้มสถานะคงเหลืออยู่ 1 แต้ม เทียนิสังเกตุเห็นว่าเมื่อเขาเพิ่มค่าความทนทานแล้ว พลังชีวิตได้เพิ่มขึ้นมาอยู่ที่ 47 จากเดิม 45
"ค่าพลังชีวิต นอกจากจะเพิ่มขึ้นโดยการเพิ่มระดับแล้ว ยังสามารถเพิ่มขึ้นจากค่าความทนทานด้วยสินะ"
หลังจากเพิ่มค่าความเร็วและความทนทานแล้ว เทียนิก็รู้สึกว่าร่างกายของเขาเบาขึ้น ด้วยผลของค่าความเร็วที่เพิ่มขึ้น แต่เขาไม่ได้รู้สึกอะไรจากค่าความต้านทานที่เพิ่มขึ้นมา เดิมที่เขามีความคิดว่าจะโยนกระถ่างธูปใบใหญ่นั้นให้ตกใส่หัวเขาดูสักที แต่เมื่อนึกถึงสารรูปตอนนั้นที่โดนกระถางรูปตกใส่หัวแล้ว เทียนิก็ส่ายหน้าปัดความคิดนั้นทิ้งไปเลย
"ช่างมันเถ่อะ ถึงเวลาเดี๋ยวก็รู้เอง"
หลังจากที่เทียนิได้นับเหรียญในถุงแล้วทั้งหมดมีจำนวณ 321 เหรียญทองแดง ในอดีตเงินจำนวนนี้นับว่าเป็แค่เพียงเศษเงินในกระเป๋าของเขาเท่านั้น แต่ในเวลานี้มันช่างเป็เงินจำนวนมาหาศาลพอที่เขาจะใช้ซื้อของกินได้เป็เดือน
"ฮ่าๆๆ สกิลติดตัว เมตตามหานิมยมอันประเสริฐ ๆ ฮ่าๆๆๆ หลังจากนนี้ข้าก็ไม่ต้องกลัวว่าจะอดตายอีกแล้ว "
เทียนิเก็บถุงเงินใว้ในอกเสื้อเหมือนเดิมกำลังจะเอนตัวลงนอน ทันใดนั้นเองเขาก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นในหัวของเขา ปิ๊ง !!!
"ตรวจพบทรัพย์สินส่วนตัวของท่าน ระบบได้ทำการยืนยันมูลค่าแล้ว ท่านมีทรัพย์สินถึงตามข้อกำหนด ระบบได้ปลดล็อกช่องเก็บของ ท่านสามารถทำการตรวจสอบช่องเก็บของได้โดยการใช้คำสั่ง ช่องเก็บของ "
เทียนิที่กำลังจะเอนตัวนอน เขาพลันชะงักในท่าตัว V แล้วรีบเปลี่ยนเป็ท่านั่งทันที
"ช่องเก็บของ"
ทันใดนั้น หน้าต่างช่องเก็บของสีฟ้าโปร่งใสก็ปรากฎขึ้นตรงหน้าของเขา โดยที่มีลักษณะเป็ตารางเป็ช่องๆ จำนวณ 250 ช่อง เทียนิตรวจสอบหน้าต่างช่องเก็บของไปสักพัก จากนั้นจึงล้วงไปหยิบถุงเงินในอกเสื้อออกมา เขามองดูถุงเงินในมือสลับกับมองช่องเก็บของ
"แล้วข้าจะเองของใส่เข้าไปอย่างไร"
ฟุบ !!! เพียงแค่คิด ถุงเงินในมือก็หายไปจากมือของเขาทันที ถุงเงินใบนั้นตอนนี้ได้ไปอยู่ในหน้าต่อช่องเก็บของแล้ว แต่ที่หน้าทึ่งก็คือที่แถบล่างขวาของหน้าต่างช่องเก็บของได้ระบุจำนวนเงินใว้ด้วย
"แบบนี้นี่เอง ...เพียงแค่คิดสินะ แล้วยามจะเอาออกล่ะ"
ฟุบ !!! เพียงหนึ่งความคิด ในมือของเทียนิก็ปรากฎเหรียญเงินสีทองแดงจำนวณมากจนล้นมือหล่นตกกระทบพื้น
"อ้าวววว แล้วถุงเงินล่ะ"
ฟุบ !!! เทียนิคิดถึงถุงเงิน ถุงเงินใบนั้นก็ปรากฎบนมือของเขาอีกครั้งแต่ตอนนี้ถุงเงินใบนั้นว่างเปล่า
"ระบบนี้มันจะดีเกินไปแล้ว มันสามารถจำแนกและแยกเงินไปเก็บใว้ต่างหากได้ด้วย"
หลังจากที่เทียนิได้เก็บเงินและถุงเงินใส่ในช่องเก็บของแล้ว เขาก็ทดสอบโดยการหยิดนู้น ยัดนี่ ใส่เข้าไปในช่องเก็บของและนำออกมา จนตอนนี้ในศาลเ้าร้างที่เคยรกรุงรังก็ว่างโล่ง เทียนิสังเกตุได้ว่าไม่ว่าสิ่งของจะขนาดใหญ่แค่ไหนขอเพียนเขาสามารถยิบยกมันขึ้นมาได้เขาก็สามารถนำไปใส่ไว้ใน่เก็บของได้โดยที่ของชิ้นนั้นจะไปปรากฎเป็ภาพเล็กๆในช่องเก็บโดยกินพื้นที่แค่เพียงช่องเดียวเท่านั้น ในมางกลับกันถ้าของสิ่งนั้นเขาไม่สามารถหยิบยกมันขึ้นมาได้ เขาก็ไม่สามารถนำไปเก็บในช่องเก็บของได้ และยามที่เรียกออกมาเขาสามารถกำหนดได้ว่าจะให้มันออกมาตรงไหน แต่ต้องเป็ระยะที่เขาสามารถเอื้อมมือไปถึงเท่านั้น
"ด้วยระบบช่องเก็บของนี้ หากข้าจะไปยกเค้าบ้านใคร บอกได้คำเดียวว่า เกลี้ยง !!!!"
..................................................................................................
่นี้ผมไม่ค่อยสบาย อาจจะออกตอนใหม่ช้าหน่อยนะครับ
หากมีคำไหนที่ผมพิมพ์ผิด หรือ ตกหล่น รบกวนท่านผู้อ่าน คอมเม้นท์ บอกกันด้วยนะครับ
ขอบท่านผู้อ่านทุกท่านนะครับ