ตอนที่17 จีจี้กินศพ
“โอ้ยยย เมื่อยเนื้อเมื่อยตัวไปหมดเลย อื้อออ”
ผมยันกายขึ้นจากเตียงเดินไปเปิดหน้าต่างรับลมเย็นๆ แล้วบิดตัวขับไล่ความเมื่อยขบ จากนั้นก็ใช้ฝ่ามือตบท้ายทอยเบาๆ สองสามที อาการปวดหัวตุบๆ เพราะฤทธิ์เบียร์ที่ดื่มไปหลายกระป๋องย้อนกลับมาเล่นงานผมจนได้สินะ เมื่อคืนฝนตกอากาศดีด้วยความครึ้มอกครึ้มใจบวกกับเซ็งๆ กับเหตุการณ์หลายอย่างในชีวิตเลยซัดเบียร์ไปรวดเดียวหกกระป๋องรวด เล่นเอานอนฝันร้ายได้ยินเสียงกรีดร้องเหมือนเปรตผู้หญิงร้องหาผัวดังอยู่ใกล้ๆ บ้านนี่เอง
จีจี้ไปไหนนะ?
ปกติตอนเช้าผมเปิดหน้าต่างออกไปรับแสงแดดจะเห็นหน้านางมายืนยิ้มต้อนรับผมเสมอ พร้อมกับทักทายอย่างน่ารักน่าเอ็นดูด้วยการแลบลิ้นยาวๆ ออกมากล่าวสวัสดีเสมอ แต่เช้าวันนี้ผมไม่เห็นจีจี้เลย หวังว่านางจะไม่ปีนรั้วบ้านหนีออกไปเดินเล่นให้พวกคนใจร้ายแอบตีเอาหรอกนะ
วี้ดดดด
ผมผิวปากเรียกจีจี้สัตว์เลี้ยงแสนรัก ทว่ากลับไร้ความเคลื่อนไหวใดๆ
“จีจี้อยู่ไหนมาหาป๋าหน่อยลูก” เรียกด้วยน้ำเรียกเอ็นดูเบอร์สุด
ฝนด้านนอกยังตกปรอยๆ ั้แ่เมื่อคืนและไม่มีทีท่าว่าจะหยุดตกซะด้วย ปีนี้ฝนฟ้าช่างอุดมสมบูรณ์ดีเหลือเกิน ผมบ่นพึมพำกับตัวเองระหว่างคว้าร่มมากางพลางสาวเท้าเดินออกไปตามหาจีจี้
ฟู่วววว์
มีความเคลื่อนไหวบางอย่างมาจากพุ่มไม้สูงข้างรั้ว พักหลังนี้ผมคงยุ่งมากไปหน่อยเลยไม่ค่อยมีเวลาตัดหญ้าและตกแต่งกิ่งก้านของต้นไม้ภายในบ้าน จนดูรกไปหมด แต่เอาเหอะ ตอนนี้โดนไล่ออกจากงานที่โรงแรมแล้วผมคงมีเวลาว่างเยอะเลยแหละ เอาไว้นั่งๆ นอนๆ หายเซ็งเมื่อไหร่จะลุกขึ้นมาออกกำลังกายทำงานสวนซะหน่อยแล้วกัน
“จีจี้ทำอะไรน่ะ ป๋าเรียกไม่ได้ยินเหรอไง พักนี้เอาใหญ่แล้วนะชอบทำเป็หูทวนลมตลอด”
เชื่อขนมกินได้เลยว่าหากมีใครบังเอิญผ่านมาได้ยินผมพูดกับน้องจีจี้คงคิดว่าผมบ้า ไม่ก็เพี้ยนไปแล้วแน่ๆ ช่างประไร
“อยู่นี่เอง” ผมเห็นหางของจีจี้แกว่งไปมาขณะที่หัวมุดเข้าไปในพุ่มไม้ พอผมเดินเข้าไปใกล้ก็ต้องร้องอุทานออกมา
เชี้ยยยย!
ผมอุทานออกมาอย่างใเมื่อเห็นจีจี้กำลังกัดแทะรองเท้าของใครบางคนอยู่ เ้าของรองเท้านอนคว่ำหน้าอยู่หลังพุ่มไม้ดูจากรูปร่างน่าจะเป็ผู้หญิง เพราะผมเผ้าของเธอหยุ่งเหยิงกระจายปกปรกหน้าปรกตาจนมองไม่ออกว่าใครเป็ใคร
ซวยห่า! จีจี้ไปลากศพที่ไหนเข้ามากินในบ้านผมวะ
ผมกลืนน้ำลายลงคอที่แห้งผากเกือบสร่างเมาเป็ปลิดทิ้ง หันซ้ายมองขวาเห็นด้ามไม้กวาดวางอยู่แถวนั้นเลยจับมาใช้ปลายไม้กวาดเขี่ยๆ ร่างผู้หญิงที่นอนนิ่งไม่ไหวติง
“ชู่ววว์ ชู่ววว์ ตายยังวะ”
ผมใช้ด้ามไม้กวาดเขี่ยไปมา แต่ร่างนั้นก็ยังนอนนิ่ง เหลืออยู่วิธีเดียวผมทิ้งไม้กวาดแล้วค่อยๆ จับร่างเย็นๆ พลิกให้นอนหงาย
โอ้แม่เ้า… เป็ศพผู้หญิงที่นมหญ่ายยยยมาก
เหอะๆๆ ไม่สิ ไม่ใช่เวลามาทำหื่นตอนนี้ เธอเป็ผู้หญิงที่หน้าตาดีระดับดาราเลยก็ว่าได้ นอนหลับตากพริ้มปากซีด ผมลองใช้หลังมืออังไปที่จมูกของเธอ อ้าวยังไม่ตายนี่หว่า หน้าตาก็คุ้นเหลือเกินเหมือนผมเคยเจอผู้หญิงคนนี้ที่ไหนมาก่อนสักแห่ง ผิวพรรณก็ดีต่างจากคนทั่วๆไปที่เดินสวนทางกันในทุกๆ วัน
“เอาวะอุ้มเข้าไปในบ้านก่อนดีกว่า เดี๋ยวเกิดตายขึ้นมาจริงๆ เื่จะบานปลายไปใหญ่โต จีจี้หลบป๋าหน่อยสิ” ผมช้อนร่างหมดสติขึ้นอุ้มและพาเข้าไปในบ้านทันที
447K
![พลิกฟ้าผ่าปฐพี [翻天分地]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1569829092_17299909.webp)
