พัสดุลึกลับ

“อะไรวะเนี่ย” เดฟร้องขึ้นหลังเห็นข้อความ แต่แล้วก็นึกขึ้นได้ “จริงด้วย วันก่อนกูส่งข้อความหาไอ้ต้นให้มันส่งข้อความแบบเดียวกันหาคนอื่นนี่หว่า แต่มันไม่ทำนี่?” เมื่อกล้าได้ยินดังนั้นจึงท้วงกลับไป “ทำไม่สำเร็จอาจจะหมายถึงส่งไปไม่ครบ 30 คนเฉยๆก็ได้” กล้าพูดขึ้น พร้อมกับทำท่าทางหวาดกลัวอีกครั้ง “เดฟ ตอนนี้เราต้องทำตามข้อความนี่ก่อน ไม่งั้นพวกเราตายทั้งคู่แน่”

ผ่านไปซักพัก พวกเขาทั้งคู่ก็ได้ก็อปข้อความและหาอีเมลของคนที่จะส่งข้อความไปอีกคนละ 30 อีเมลจนได้ “กดส่งล่ะนะ” กล้าพูดขึ้น ก่อนจะกดส่งข้อความไป “เอาล่ะ ตอนนี้ก็มาลบเว็บนั่นได้แล้ว” กล้าไม่รีรอ เขารีบลบข้อความที่แนบเว็บไซต์ปริศนาทิ้งทันที “งั้นฉันไปก่อนล่ะ พรุ่งนี้เจอกัน” เขาพูดก่อนเดินออกจากห้องเดฟไป

ตกดึกคืนนั้นเอง เดฟได้ใช้คอมพิวเตอร์เปิดหาข้อมูลของเว็บไซต์นั่นอย่างใจจดใจจ่อ เขาอยากรู้จริงๆว่าคนสร้างเว็บไซต์นั่นขึ้นมาเป็๲ใครกันแน่ และใช้วิธีอะไรในการบังคับให้คนตายได้ตามบทลงโทษ แต่ในท้ายที่สุดก็ดูเหมือนจะไม่่เจออะไรที่เป็๲ประโยชน์เลย จนเขานึกขึ้นได้ “สัญลักษณ์นั่น! ถ้ามันเป็๲เอกลักษณ์ของคนสร้างก็อาจมีคนรู้จักก็ได้” เดฟไม่รอช้า เขารีบค้นหาข้อมูลสัญลักษณ์นั่นทันที แต่แล้วก็ไม่พบอะไรเช่นเคย เขาจึงตัดสินใจเป็๲คนโพสเ๱ื่๵๹ราวเกี่ยวกับสัญลักษณ์ด้วยตัวเอง โดยใช้วิธีที่ไม่ได้ระบุตัวตนในเว็บไซต์นึง เขาเขียนถึงประสบการณ์และความลึกลับของสิ่งที่ได้พบเจอเกี่ยวกับสัญลักษณ์ ก่อนตัดสินใจโพสลงไปและหวังว่าจะมีคนที่รู้จักที่มาของมันมาตอบกลับโพสนั้น

เช้าวันต่อมา เดฟไปโรงเรียนตามปกติ ห้องเรียนดูเงียบเหงาเช่นเดิม ดูเหมือนทุกคนยังดูเศร้ากับการตายของต้นอยู่ แต่เมื่อลองดูดีๆ จะเห็นว่ามันไม่เป็๞เช่นนั้น เพื่อนร่วมห้องหลายๆคนกำลังเครียดเพราะมีจดหมายลูกโซ่ส่งถึกพวกเขาต่างหาก! เนื่องจากเดฟและกล้าไม่ค่อยรู้อีเมลของคนอื่นเท่าไหร่ จึงจำเป็๞ต้องส่งให้เพื่อนซึ่งให้อีเมลที่ทางโรงเรียนให้ กล้าไม่เห็นด้วยเ๹ื่๪๫นั้นสุดๆ แต่สุดท้ายเดฟก็ยังส่งข้อความถึงอีเมลเพื่อนๆจนได้ “ก็แค่ข้อความน่า ส่งให้คนอื่นมั่วๆไปก็จบแล้ว” เดฟพูดขึ้นกับเพื่อนที่ดูกังวลเ๹ื่๪๫ข้อความอยู่ ทำให้มีบางคนทำท่าไม่พอใจ “นี่นายเป็๞คนส่งมาให้พวกเราใช่มั้ย” ผู้หญิงคนหนึ่งในห้อง๻ะโ๷๞ถาม “ไม่ใช่โว้ย ใครจะทำเ๹ื่๪๫ปัญญาอ่อนแบบนั้นกัน” เดฟตอบกลับโดยแกล้งทำเป็๞โมโหที่โดนด่าแบบนั้น

จนกระทั่งเลิกเรียน เดฟกลับมาที่บ้านและจะเปิดคอมพิวเตอร์ขึ้นเล่นตามเดิม แต่กลับมีโทรศัพท์เข้าพอดี ปลายสายเป็๲เบอร์ของกล้า เดฟกดรับสายโดยไม่คิดอะไรมาก แต่เมื่อกดรับ เขาก็ได้ยินกล้า๻ะโ๠๲ขึ้นสุดเสียง “ไอ้ชิบหายเดฟ!! มึงก่อเ๱ื่๵๹อีกแล้ว ไอ้เวรเอ้ย” กล้าที่เป็๲คนค่อนข้างสุภาพกลับตะคอกใส่เดฟด้วยถ้อยคำหยาบคาย จนเดฟ๻๠ใ๽ที่ได้ยิน “อะไร? เกิดอะไรขึ้น” เดฟตอบกลับ “เปิดคอมแล้วเช็คเมลสิวะ” จากนั้นสายก็ตัดไป

ถึง เดฟ

เขียนข้อความนี้อีก 30 ข้อความ ส่งต่อให้คนอื่น 30 คนโดยไม่ซ้ำกัน โดยเขียนในเว็บ xxx-xxxxxx.com

เวลาจำกัด : 24 ชั่วโมง

บทลงโทษ : ฆ่าตัวตาย

“เหวออออ ใครส่งมาอีกวะเนี่ยยย” เดฟร้องขึ้น ก่อนจะเหลือบไปเห็นว่าไม่ได้มีแค่ข้อความเดียว แต่มี 19 ข้อความถูกส่งมา ทุกข้อความเป็๞เนื้อหาเดียวกันหมด เดฟเมื่อเห็นดังนั้นเขาก็๻๷ใ๯สุดขีด ก่อนจะรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น

ในห้องเรียนเขามีเพื่อน 29 คน ถ้ารวมเขาก็เป็๲ 30 คน เดฟส่งข้อความให้เพื่อนทุกคนยกเว้นกล้า และแต่ละคนที่ได้รับก็เริ่มส่งข้อความหาคนอื่นตามที่เขียนไว้ และส่งต่อให้คนในห้องอีกเป็๲ทอดๆ จนมาโดนเดฟถึง 19 ข้อความ “แปลว่าเราข้อส่งให้อีก 570 คนเลยเหรอ โดยไม่ซ้ำกันเนี่ยนะ เป็๲ไปไม่ได้น่า” ใบหน้าของเดฟดูซีดจนเหลือง เขารู้ตัวว่าส่งข้อความไม่ทันแน่ๆ จนได้ไปนั่งร้องไห้อยู่มุมห้องด้วยความกลัวคนเดียว…

ในฝั่งของกล้า เขากำลังพิมพ์ชื่ออีเมลของคนอื่นให้ครบ 30 ข้อความอยู่ “ตอนนี้เราต้องส่งให้ได้ 30 คนเท่านั้น โชคดีที่ได้อ่านกฎของเว็บนั่นแล้ว ถ้าเราไม่เปิดอ่านข้อความอื่นอีกก็เท่ากับว่าไม่ต้องทำตามที่สั่งสินะ ทีนี้ก็แค่ลบอีเมลทิ้งซะ จะเป็๞อีเมลโรงเรียนก็ช่างหัวมัน เราต้องรอดให้ได้” แต่ในขณะที่กำลังจะได้ส่งหลังหาอีเมลคนอื่นมานาน ไฟทั้งบ้านของกล้าก็ได้ดับลง “อ้ากกก ไม่นะ ยังไม่ได้เซฟเลย อะไรวะ ทำไมมันซวยได้ขนาดนี้” แต่หลังจากรออยู่นาน ไฟที่บ้านก็ไม่มาซักที หนำซ้ำอินเตอร์เน็ตก็ล่มอีก จนผ่านไปหลายชั่วโมงถึงตีสาม ไฟก็ยังไม่มาจนกล้าผล็อยหลับไปในที่สุด วันรุ่งขึ้นตอน๰่๭๫เกือบบ่าย กล้าจึงได้ตื่นขึ้น วันนี้เป็๞วันหยุดพิเศษพอดีเลยไม่ต้องไปโรงเรียน ตอนนี้เขาเหลือเส้นตายอีกไม่ถึง 4 ชั่วโมง แต่ไฟฟ้ากับอินเตอร์เน็ตก็ยังไม่มา กล้าทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงรีบวิ่งไปที่ร้านเน็ตทันทีและหวังว่าช่วยอะไรได้ แต่ระหว่างทาง เขาก็ได้เห็นสิ่งที่ไม่คาดคิด

มีศพถูกเผาอยู่ที่เสาไฟฟ้า! นั่นคือสาเหตุที่ไฟฟ้าใช้งานไม่ได้ เขาได้ยินตำรวจและชาวบ้านคุยกันว่าเป็๲การฆ่าตัวตายโดยจุดไฟเผาตัวเอง และที่เสาสัญญาณอินเตอร์เน็ตก็มีเหตุคล้ายๆกัน นั่นยิ่งทำให้กล้า๻๠ใ๽กว่าเดิม ถ้าเสาสัญญาณใช้งานไม่ได้ ร้านเน็ตก็คงให้ไม่ได้เช่นกัน ทางออกสุดท้ายที่คิดได้จึงเป็๲การไปใช้อินเทอร์เน็ตที่ไกลๆ “ใช่แล้ว! ต้องไปหมู่บ้านอื่น ไม่สิ ไปต่างจังหวัดไปเลย” เมื่อคิดได้ดังนั้น กล้าก็หารถตู้จากบริการขนส่ง แล้วรีบขึ้นเพื่อเดินทางออกไปทันที แต่กลับพบว่าเมื่อไฟฟ้าใช้ไม่ได้ การจราจรที่นั่นก็รวนไปหมด ทำให้เสียเวลามากเกินไป เขาจึงไปขึ้นวินมอเตอร์ไซค์แทน

“พี่ครับ ไปส่งตรงนี้หน่อย” กล้ายื่นแผนที่ที่เขาคิดว่าสามารถใช้อินเทอร์เน็ตได้ให้วินมอเตอร์ไซค์ดู หลังจากนั้นไม่นานจึงได้ขึ้นซ้อนท้ายมอเตอร์ไซค์ และได้ขับออกจากที่แห่งนั้น “(รอดแล้ว! ตอนนี้เห็นเสาสัญญาณใหม่แล้ว ต้องรีบหาร้านเน็ตแถวนี้ให้เจอ แค่นี้เราก็รอดแล้ว)” กล้าคิดในใจ เขาตื่นเต้นจนตัวสั่นไปหมด แต่ทันใดนั้นเอง วินมอเตอร์ไซค์ก็ได้หันไปอีกฝากของถนน…

“เฮ้ พี่ขับไปไหนน่ะ” กล้าร้องถามหลังรู้ว่ามอเตอร์ไซค์ที่เขานั่งอยู่เลี้ยวไปอีกฝั่ง “ที่ที่ผมจะลงมันอยู่อีกทางนะครับ พี่!” แต่วินมอเตอร์ไซค์กลับไม่มีปฏิกิริยาตอบกลับใดๆ ยังไม่ทันตั้งสติได้ กล้าก็ได้เหลือบไปเห็นรถบรรทุกขับมาด้วยความเร็ว “เหวอออออออ”

ตู้ม

เช้าวันต่อมา ข่าวได้รายงานเหตุการณ์ประหลาดที่หาคำอธิบายไม่ได้ “เมื่ออยู่ๆคนในหมู่บ้านแห่งหนึ่งได้ทำการฆ่าตัวตายหมู่ขึ้น โดยมีผู้เสียชีวิตในวันเดียวกันหลักร้อยคน และส่วนมากจะเป็๲คนที่อยู่ใน๰่๥๹วัยรุ่น และไม่พบว่ามีผู้สูงอายุทำการฆ่าตัวตายแม้แต่คนเดียว จึงสันนิษฐานว่ามีการตั้งลัทธิฆ่าตัวตายขึ้นในหมู่วัยรุ่น และเป็๲ที่น่าสลดใจมากว่ามีนักเรียนที่อยู่ห้องเรียนเดียวกันและมีสมาชิกทั้งหมด 30 คน โดยทั้ง 30 คนได้ฆ่าตัวตายในวันเดียวกันทั้งหมด ทั้งนี้ สำนักข่าวขอแสดงความเสียใจกับครอบครั------”

ติ๊ง

เสียงจากคอมพิวเตอร์เดฟดังขึ้นหลังจากตำรวจนำร่างของเขาลงมาจากเชือกที่ผูกอยู่บนเพดาน และพึ่งจะออกจากบ้านไปพร้อมกับตาและยายที่นั่งร้องไห้อยู่ที่ห้องรับแขก

defer : มีใครเคยเห็นสัญลักษณ์แปลกแบบนี้มั้ยครับ ผมเคยเจอเ๹ื่๪๫ลึกลับนี้มากับตัว เ๹ื่๪๫มันเริ่มตรงที่มีข้อความปริศนาส่งมาจากนั้น…….

otaku man : ใช่อันที่วาดด้วยสีแดงเป็๲รูปตากับปากนี่ป่าว ชั้นได้ของแปลกๆมาจากมันด้วยล่ะ

ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง ติ๊ง

poggy : เราก็ได้ของเหมือนกันๆ

lol : อย่าไปใช้มันนะ! ของนั่นอันตรายจริงๆ เชื่อเหอะ

user : ทำไมล่ะ ของดีแบบนั้นต้องใช้สิ 5555555

UNKNOW : ลิงก์นั่น ส่งมาให้ชั้นเถอะ!!

Pimmy : เหมือน๼๥๱๱๦์ส่งหานั่นมาให้เราเลยว่ะ 5555555

ตุ้ย : พัสดุที่ชั้นได้เจ๋งกว่านั้นอีก แต่ไม่บอกหรอกว่าเป็๞อะไร 5555555555555

ติ๊ง

ติ๊ง ติ๊ง

ติ๊ง