เลขาร้ายขยี้รัก

            ณัฐวุฒิเหลือบมองมาที่น้ำฟ้า ทั้งสองฝ่ายใช้สายตาพิฆาตเข้า    ฟาดฟันกันกลางอากาศ ชายหนุ่มยกยิ้มมุมปากคล้ายจะท้าทาย

         ‘จับตามองฉันเหรอ? อย่าฝันเลยว่าคืนนี้จะสกัดดาวรุ่งได้ ห้องพักพี่นาฉันก็รู้แล้ว คืนนี้ต้องบุกเข้าไปให้ได้’

          เธอนึกถึงยานอนหลับที่พกมาในกระเป๋าถือ เธอเคยคิดจะใช้มันเมื่อสี่ปีก่อนกับธนา แต่ว่าเ๱ื่๵๹ไม่เป็๲อย่างที่คิด ในตอนที่เธอให้คนช่วยกันพยุงธนาออกมาจากงานเลี้ยง ถูกณัฐวุฒิตามมาทันและแย่งเอาตัวธนาไปได้ 

        ภายหลังเธอจึงรู้ว่ายาที่บริกรใส่ให้ธนาคือยาปลุกสวาท เขารอดพ้นจากมือเธอและไม่ได้ไปกับเกวลิน ธนาไม่ได้ต่อว่าด่าทอเธอแต่เขาทำตัวรังเกียจและห่างเหิน

        “ถ้าจะวางยานายนั่น พอจะมีวิธีไหม?” น้ำฟ้าแอบชี้นิ้วไปยังณัฐวุฒิ

        “ยากค่ะ ระวังตัวแจ ดื่มแต่น้ำเปล่า แก้วเบียร์ยังไม่แตะ”

        “แล้วฉันจะหลบหมอนี่ได้ไง?”

        พิมลักษณ์ผู้ติดตามของน้ำฟ้าส่ายหน้า “ดิฉันจนปัญญาจริงๆ ค่ะ”

        น้ำฟ้าเหลือบมองไปทางเกวลินที่พารตีเลขาคู่ใจมาด้วย “เราไม่ลงมือเอง ยืมมือคนอื่นก็ได้นี่?”

        “คุณฟ้าหมายถึง?”

        “คนเคยทำ เดี๋ยวก็ทำอีกจนได้”

        พิมลักษณ์ตวัดสายตาไปทางเกวลินที่กำลังยิ้มประจบ ชายหนุ่มกำลังยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ ใบหน้าขาวผ่องของธนามีสีชมพูปรากฏขึ้นบนโหนกแก้มเล็กน้อย

        “คืนนี้คุณเกวจะลงมือเหรอคะ?”

        “ต้องลงมือแน่ ขนาดฉันยังคิด มีหรือเกวลินจะไม่คิด” น้ำฟ้าพูดจบก็ยกแก้วไวน์ขึ้นจิบ

        “อย่าดื่มมากนะคะคุณฟ้า เดี๋ยวเมาไม่รู้เ๱ื่๵๹ แผนคุณจะเสีย”

        “จริงด้วย ฉันควรพอได้แล้ว”

            วงดนตรีบนเวทีเริ่มบรรเลง หนุ่มสาวในงานร้องและเต้นตามกันอย่างสนุกสนาน แสงไฟถูกหรี่ลง น้ำฟ้าคอยจับตาดูรตีคนของเกวลินที่เดินไปซุบซิบกับผู้ชายคนหนึ่งที่ยืนอยู่พุ่มไม้ห่างออกไป

            ณัฐวุฒิปฏิบัติหน้าที่ในการดูแลธนาอย่างเข้มแข็ง เขาไม่ยอมดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ เนตรดาวหนึ่งในทีมเลขานุการถูกส่งไปประกบทักษพรผู้หญิงที่ธนาชอบ ส่วนคนอื่นๆ ก็คอยดูแลความเรียบร้อยของงานในคืนนี้ คนของเขาต้องคอยช่วยระวังเกวลินและน้ำฟ้า สองสาวไฮโซที่พยายามจะเข้าหาท่านประธานรูปหล่ออย่างธนา

            “ณัฐ ฉันเริ่มปวดหัวแล้ว อยากกลับไปพัก แกระวังหลังให้ฉันด้วย”

            “บอสครับ คุณผักกำลังจะลุกพอดี”

            ธนาแอบมองไปทางทักษพร เธอได้รางวัลเป็๲ไวน์องุ่นไปขวดหนึ่งจึงเปิดดื่มฉลองกับเพื่อนในโต๊ะ ดูเหมือนคนอื่นๆ จะแยกย้ายไปเล่นไพ่กันแล้ว เธอจึงคิดจะกลับห้องพัก

            “คุณภัทรล่ะ”

            วรภัทรเป็๲ผู้จัดการบริษัทสกายกิฟต์ เขาสนใจทักษพร พยายามจะจีบผู้หญิงลูกติดคนนั้นอยู่พักหนึ่งแล้ว ธนากำลังคิดวิธีกำจัดคู่ต่อสู้ให้พ้นทาง

            “คุณภัทรไปดักคุณผักอยู่ทางเดินกลับห้องพักแล้วครับ” คนของณัฐวุฒิรายงานผ่านหูฟังที่เขาสวมเอาไว้ “บอสระวังด้วย”

            “ฉันไปเอง แกจัดการเ๱ื่๵๹ทางนี้ให้เรียบร้อยเถอะ” ธนาหมายถึงน้ำฟ้า เขากลัวว่าเธอจะคิดทำอะไรบ้าๆ เหมือนครั้งก่อนอีก

            ธนาเดินลับหายไป ณัฐวุฒิรีบแจ้งให้คนของเขาอีกสองคนช่วยดูแลเ๯้านาย เพื่อให้คืนนี้ธนามีโอกาสได้อยู่กับทักษพรสองต่อสอง

            เกวลินแสร้งนั่งอยู่จิบไวน์ต่อโดยไม่ได้ตามตื้อธนา เธอสืบรู้มาว่าณัฐวุฒิแพ้ไวน์องุ่นจึงคิดจะวางกับดักเลขานุการหนุ่มคนสนิทของธนาให้ลุกไม่ขึ้น ส่วนคนที่เหลือเธอให้รตีเตรียมสกัดเอาไว้แล้ว

            ณัฐวุฒิดื่มน้ำในขวดเก็บอุณหภูมิที่นำมาส่วนตัว รตีหาจังหวะที่เขาเผลอใส่ไวน์องุ่นเข้าไปแทน

            “พี่ณัฐ เรียบร้อยแล้วครับ บอสพาคุณผักกลับวิมานน้อยไปแล้ว” เสียงปลายสายส่งเสียงหัวเราะ

            ณัฐวุฒิฟังแล้วก็ยิ้มกว้างพอใจ “ดีๆ คืนนี้ภารกิจทุกคนเรียบร้อย แยกย้ายได้” เขาหัวเราะร่า กวาดตามองไปทั่วงานเลี้ยงอย่างรื่นรมย์

            ไม่นานนักผู้ช่วยสองคนของณัฐวุฒิก็กลับมาจากทางเดินในวิลล่า เดินไปรับเหยือกเบียร์เย็นๆ ถือไปนั่งรวมกลุ่มกับเพื่อนพนักงานคนอื่นๆ

            “คุณณัฐ ไม่ดื่มบ้างเหรอคะ?” เนตรดาวที่ถูกส่งไปประกบทักษพรก็หมดภาระในคืนนี้แล้ว เธอจึงเดินกลับมาหาณัฐวุฒิผู้เป็๲หัวหน้าทีม

            “ไม่ดีกว่า ผมยังต้องดูแลความสงบเรียบร้อยของพนักงาน ดื่มน้ำเปล่าต่อไปก็ดีแล้วครับ” เขายิ้มน้อยๆ ให้กับเนตรดาว

            “ถ้างั้นดาวขอกลับไปนอนแล้วนะคะ”

            “ครับ”

            ทุกคนแยกย้ายกัน ณัฐวุฒิไปที่โต๊ะมุมห้องคว้าเอาขวดน้ำรักษาอุณหภูมิของตนออกมา เปิดจุกแล้วดื่มเข้าไปเต็มอึก พอดื่มไปจนเต็มท้องเขาจึงได้กลิ่นที่ตนเองระวังมาตลอด

            “ไวน์....ไวน์องุ่น” เขารีบคว้าเอาจุกขวดน้ำมาปิด ยกมือหนึ่งขึ้นปิดปากแล้ววิ่งไปยังอาคารที่พัก

            หัวหน้าทีมเลขานุการรีบกดลิฟต์ไปยังชั้นบนสุด เขาเริ่มมีอาการกระอักกระอ่วน ชายหนุ่มแตะคีย์การ์ดแล้วพุ่งเข้าไปในห้องพัก ถอดเสื้อแจ็คเก็ตโยนหวือใส่โซฟาแล้วเข้าไปอาเจียนในห้องน้ำ

         ‘มาล่ะ ผื่นขึ้นแล้ว ไม่ได้เตรียมยาแก้แพ้มาด้วย ทำไงดี?’

         ณัฐวุฒิเริ่มรู้สึกมึนหัว อาการแพ้ไวน์องุ่นของเขาค่อนข้างรุนแรง ชายหนุ่มรีบสลัดเสื้อผ้าออกแล้วเปิดฝักตัวใส่ร่าง อาบน้ำแล้วพันกายด้วยผ้าเช็ดตัวออกมา เขาเปิดกระเป๋าเดินทางด้วยมืออันสั่นเทาคว้าเอาเสื้อยืดและกางเกงขาสั้นออกมาสวม กลิ่นน้ำหอมราคาแพงโชยเข้าจมูก เมื่อเช้าตอนเก็บกระเป๋าเดินทางเขาทำน้ำหอมหกใส่เสื้อผ้าที่พับแล้ว กลิ่นน้ำหอมจึงติดอยู่  

        เขาสูดลมหายใจเข้าไปเฮือกหนึ่ง กลั้นใจเดินโซเซไปปิดไฟแล้วกระโจนขึ้นบนเตียง ชายหนุ่มคิดจะนอนพัก เขาหวังว่าเช้าวันพรุ่งนี้ ตัวเองน่าจะอาการกลับเป็๞ปกติ

            “ไปแล้วค่ะ คงจะหนีกลับห้องนอนไปแล้ว” รตีหัวเราะร่วนเมื่อเห็นท่าทางของณัฐวุฒิ เธอรีบกลับมาบอกข่าวดีให้เกวลิน

            “ขอบใจนะรตี เธอไปพักได้ ที่เหลือฉันจัดการเอง” เกวลินหัวเราะพอใจ เดินออกจากบริเวณงานเลี้ยงเข้าไปในอาคารใหญ่ กดลิฟต์ไปชั้นบนสุด ธนามึนเมาเหมาะกับการไปช่วยดูแล

            พอขาก้าวเข้าไปในลิฟต์ ความง่วงก็เข้าครอบงำ เกวลินไม่รู้ตัวว่าตนเองเผลอพิงผนังลิฟต์จนหลับไปเมื่อใด

            ลิฟต์เปิดออกที่ชั้นบนสุด ผู้หญิงสองคนที่ยืนรออยู่เดินเข้าไปข้างใน

            “หลับไปแล้ว พวกเราไปส่งเธอพักผ่อนก่อนเถอะ” น้ำฟ้ายิ้มเยาะ ยานอนหลับที่เธอเตรียมมา เอาไปใช้กับณัฐวุฒิไม่ได้ก็จริงแต่ใช้กับเกวลินได้

            สองสาวหิ้วปีกเกวลินไปที่ห้องพักของเธอ น้ำฟ้าขอบใจผู้ติดตามของตน เธอยิ้มเยาะร่างไร้สติของเกวลินที่นอนกรนเบาๆ อยู่บนที่นอน

        “พิม เธอไปได้ ขอบใจนะที่ช่วย เดี๋ยวฉันไปปรับความเข้าใจกับพี่นาเอง”

        น้ำฟ้ากดลิฟต์กลับขึ้นไปชั้นบนสุดของอาคารอีกครั้ง ห้องริมสุดคือห้องพักของธนา เธอเคาะประตูอยู่พักหนึ่ง ประตูก็เปิดออก

        “พี่นาคะ ฟ้ามีเ๹ื่๪๫อยากคุยด้วย”

        บุรุษที่ยืนอยู่หลังประตูดวงตาแดงก่ำ เนื้อตัวเต็มไปด้วยจุดเล็กๆ สีแดงตามแผ่นหลังและแขน เขาก้มหน้าฟังเสียงผู้หญิงที่อยู่หน้าประตู

        “กลับไป” เขากดเสียงลงต่ำ ฟังแล้วคล้ายกับธนามาก

        “ไม่ค่ะ คืนนี้ฟ้าต้องคุยกับพี่นาให้รู้เ๱ื่๵๹”

        เธอดันประตูแล้วแทรกร่างเข้าไป ในห้องมีแสงจันทร์สลัวสาดผ่านผ้าม่านขาวบางจากหน้าต่างกระจกบานใหญ่ อุณหภูมิภายในห้องเย็นฉ่ำ ร่างสูงโปร่งของผู้ชายในห้องดึงเอาน้ำฟ้าเข้าไปกอด มือใหญ่ประคองท้ายทอยเธอให้แหงนขึ้นรับจุมพิตดุดัน

        น้ำฟ้าใจเต้นตึกตัก กลิ่นน้ำหอมคล้ายกับที่ธนาใช้โชยเข้าจมูก เธอคิดไม่ถึงเลยว่าแม้กระทั่งตอนนอน พี่นายังใส่น้ำหอม สมแล้วที่เป็๲ผู้ชายในฝันของเธอ

            “พี่นาคะ ฟ้ายังไม่ได้คุยเลย” เสียงเธออู้อี้เมื่อถูกไซ้ที่ใบหูและซอกคอ น้ำฟ้าคิดอยากจะพูดคุยกันก่อน แต่ชายหนุ่มไม่ฟังมือของเขาตะครุบหมับเข้าที่หน้าอกของเธอ

****************