เมื่อรักมาเยือน

        ​

        ตอนที่ 6

        ​

        @  ณ.ห้องของรัญ

        " โอ้ยยย..รัญ..เจ็บนะ .." หญิงสาว ร้องออกมาเสียงดัง.. แต่ ชายหนุ่ม ไม่สนใจ ตามมาบนเตียงนุ่มๆของเธอติดๆ นนท์ ขึ้นนั่งค่อมทับร่างบางของ หญิงสาวไว้ไม่ให้ เธอ ดิ้นหนีไปได้อีก..

        "  นายนนท์ ปล่อย ฉัน.."  แม้จะพยายามขัดขืน ต่อต้านเพียงใด. แต่สุดท้าย รัญ ก็ไม่อาจจะหยุดยั้ง นนท์ ได้เลย..

        " ฉัน.ไม่ ปล่อย..อยากไปกับ มัน มากใช่ไหม.." ชายหนุ่ม ยังคงอารมณ์เดือดพร่านอยู่..

        " ฉัน..จะไปไหนกับใคร   มัน เกี่ยวอะไรกับ นาย ด้วย.." หญิงสาว พูดออกไปแล้วช่างไม่รู้เลยว่ายิ่งทำให้ นนท์ โกรธ มากไป..กันใหญ่.. นนท์  จับแขนทั้งสองข้างกดและบีบแรงขึ้นกว่าเดิม.. รัญ.. กำลังจะ อ้าปากต่อว่า เขา แต่ก็ไม่ทันแล้ว เพราะ ชายหนุ่ม ก้มหน้าเอาปากของเขา มาปิดปากของ เธอ เรียบร้อยแล้ว..

        ชายหนุ่ม ไม่สนใจว่า หญิงสาว จะดิ้นรนขัดขืน ..ยังไงก็ตาม ความโกรธ ความหึงหวงของ เขา มันช่างมากมายเหลือเกิน..นนท์ กด จูบ บดขยี่ ริมฝีปากบาง ก่อนที่ลิ้นร้อน จะสอดแทรก เข้าไปภายใน เกี่ยวตวัดกับลิ้นเรียวเล็ก เล่นเอาคนไร้ประสบการณ์อ่อนระทวย นนท์ เห็น อาการ รัญ เริ่มอ่อนลง จึงค่อยๆ ดึงริมฝีปากออกมา  ใช้จมูกโด่ง ของเขากดลงไปที่ซอกคอ หอมกรุ่น สูดดม กลิ่นอายของ หญิงสาว ที่เฝ้าแต่จะทำให้ อารมณ์ของ เขา มีความปราถนาอยู่ตลอดเวลา.. มือของ นนท์ เริ่มอยู่ไม่สุข เขาเริ่ม ลูบไส้เนื้อตัว ของ หญิงสาว อย่างตั้งใจ..

        " นนท์ คะ " หญิงสาวเรียก ชายหนุ่ม ด้วยเสียงที่แ๵่๭เบา  รัญ เริ่มรู้สึกว่า วาบหวิว ซาบซ่าน หัวใจเต็นไม่เป็๞จังหวะ ขืนปล่อย ให้เป็๞แบบนี้ต่อไป ..เธอต้องตกเป็๞ของ ชายหนุ่ม แน่นนอนคืนนี้.. นนท์ เงยหน้ามองใบหน้า ของ รัญ ..

        " ว่าไง.." น้ำเสียงของ นนท์ และท่าทางเริ่มเปลื่ยนไป กลายเป็๲ อ่อนลงและนุ่มนวล ไม่รุนแรง เหมือนเช่นตอนแรก  ...

        " รัญ. ยังไม่พร้อมค่ะ.."  หญิงสาว บอกออกไปแล้วก็ค่อยๆผ่อนลมหายใจเบาๆ เพราะกลัวว่าจะทำให้ นนท์ โกรธอีก ไม่งั้น ตัวเธอเอง จะไม่รอดแน่ๆ.. ชายหนุ่ม หยุดคิดแป๊ป..ใช่ซิ..เรา ยังไม่ได้ หมั้นหรือแต่งงานกันเลย ตัวของ รัญ เอง ก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า เรา มีสัญญาหมั้นหมายกัน ..ชายหนุ่ม ถอนหายใจเบาๆ และลงจาก ตัวเธอ มานอน ข้างๆ และยังคง นอนกอด หญิงสาว ใว้ไม่ยอมปล่อย..เขา ยอมรับแบบไม่อายว่า รัญ เข้ามาในชีวิต ของเขาทำให้เขาเปลื่ยนไป ไม่เป็๞ตัวของ ตัวเอง เลยเวลาที่อยุ่ใกล้ เธอ

        " ฉัน..ขอโทษ.." ถึง เขา จะบอกขอโทษ หญิงสาว แต่เขา ก็ยังคงนอนกอด เธอ ไม่ยอมปล่อยอยู่ดี.. นนท์ นอนกอด รัญ ไม่ยอมกลับห้องของ เขา จนเวลาล่วงเลยจนดึก..ในที่สุด เขาก็ต้องตัดใจ ยอมปล่อย เธอไปก่อน..ก่อนจะลุกกลับห้องของ ตัวเอง ยังไม่วาย จูบมัดจำ หญิงสาว อีกรอบ..

        " โว้ยย..รัญ. เธอ เป็๞อะไร ทำไม ถึงยอมสนองความ๻้๪๫๷า๹ของ เขาด้วย.."  รัญ รู้สึกวาบหวิว ทุกครั้งที่ นนท์ จูบ และ๱ั๣๵ั๱ ร่างกาย ของเธอ..อาการแบบนี้ รัญ ไม่เคยเจอและ๱ั๣๵ั๱ กับใครมาก่อน..รัญ เผลอนอนยิ้มกลิ่งไปกลิ่งมา..กว่าจะข่มตาหลับลงได้ก็เกือบเช้าแล้ว..

        @ บ้านของนนท์

        "  ไง..นนท์.. มึง..ยังไม่เข้าไร่ อีกหรือ ว่ะ." ทิวา นั้นเอง

        " มึง..มาทำอะไรแต่เช้า ว่ะ..งานการไม่มีทำหรือไง." ชายหนุ่ม อดไม่ได้ที่จะต่อว่า เพื่อนของเขา..อารมณ์ ของ นนท์ เริ่มจะขุ่นมัวอีกครั้ง แต่ เขาต้องพยายามให้ใจเย็นลง..เพราะ เขาตั้งใจแล้วว่า จะค่อยๆ เรียนรู้ที่จะทำให้ ว่าที่คู่หมั้น ของเขา รักเขา และยอมให้เขา อย่างเต็มใจ..

        " คุณรัญ ละ เธอ ไม่อยู่เหรอ " ทิวาถามหา หญิงสาว เพราะ๻ั้๫แ๻่ เขามายังไม่เห็น เธอเลย..

        " ตกลง. มึง..มาหา..กู ..หรือ คู่หมั่น..กู..กันแน่ว่ะ.."   นนท์ นึกหมั้นไส้ เ๽้าทิวาเสียจริง แต่ทำอะไรไม่ได้

        "อ้าววว..ก็..คุณรัญ..ซิว่าเพื่อน..เรามีนัดกันแล้ว " นนท์ เริ่มหงุดหงิดขึ้นมาอีกครั้ง..แต่ทำได้แค่ถอนหายใจระงับอารมณ์..

        "ป้าครับ..ไปตาม คุณรัญ ทีครับ."  นนท์หันไปบอกกับป้าพิน..ไม่นาน หญิงสาว ก็เดินมาสบทบกับ หนุ่มๆทั้งสองคน..หญิงสาว เห็น นนท์ จ้องมองมาที่ เธอ สายตาของ เขา ช่างทำให้หัวใจเธอ หวั่นไหวเล็กน้อย.เผลอคิดถึง เหตุการณ์ เมื่อคืน..

        " พร้อม..หรือยังครับ คุณรัญ.." ทิวาหันไปถาม หญิงสาว ทำให้ เธอ อดที่จะมองไปทาง นนท์.ไม่ได้

        "  นาย..นายนนท์..ฉัน..ไปเที่ยวกับ คุณทิวา.ได้ไหม." รัญ หันไปขอ อนุญาติ ชายหนุ่ม เพราะอย่างน้อยๆ เขา ก็เป็๲ผู้ปกครอง ของเธอ ด้วย..อีกอย่าง เธอไม่อยากให้เขาโกรธ เพราะกลัว เขาจะทำโทษ เธออีก..

        " อืม.." นนท์ ตอบสั้นๆ ใจจรืง เขาก็ไม่อยากให้ รัญ ไปไหนกับใครทั้งนั้น..นนท์ เองก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าทำไมเขาถึงได้ หวง รัญ ขนาดนี้.

        @ ณ.ออฟฟิตของนนท์

        " ทำไม..ยังไม่กลับอีกนะ.." นนท์ มองนาฬิกา ออกจะบ่อยครั้ง บ่นพึมพำๆ จนไม่เป็๞อันทำงาน นนท์ยอมรับว่า วันนี้ เขาทำงานไม่รู้เ๹ื่๪๫เลย เพราะคอยแต่มองทาง ว่าสองคนนั้นจะกลับมาตอนไหน.. จนบ่ายแก่ๆ เขาถึงได้ยิน เสียงรถมาจอดหน้า ออฟฟิตที่ทำงานของเขา..หญิงสาว เดินเข้ามาพร้อมเสียงหัวเราะ รอยยิ้มที่มีความสุข ท่าทางสดใส และความน่ารัก ของเธอ ทุกครั้งที่เห็นทำให้เขา ยิ้ม และมีความสุขเสมอ

        .. " นายนนท์ ..ดูซิ ฉันซื้อขนมมาฝาก นายเยอะเลย"  หญิงสาว เดินมาหา นนท์ ใกล้ๆและยื่นให้ดูข้าวของที่ เธอซื้อติดมือมาเยอะเลย..รัญ.บอกกับ นนท์ และยิ้มหวานให้ เขา อีกด้วย..นนท์ มองใบหน้าของ รัญ อดไม่ได้ที่จะยิ้ม ตอบออกไปอย่างรู้สึกสุขใจยิ่งนัก..

        " เฮ้ย..กู..พามาส่งแล้วนะ " ทิวา หันไปพูดกับ นาย นนท์ แต่ดูเหมือน มัน จะไม่ได้สนใจ เขา เลยสักนิด..ทำให้ ทิวา ต้องถอนหายใจแรงๆ..และก็ต้องขอตัว กลับเสียที..

        " ไหน..ดูซิ.ซื้ออะไรมาฝาก ฉัน.บ้าง " นนท์ เดินวนมานั่งใกล้ หญิงสาว

        .

        " นี่ไง.ขนมที่อร่อยที่สุด.ในเมืองนี้.." รัญ ยกกล่องขนมยื่นออกไปให้กับ นนท์..นนท์ เอื้อมมือมารับขนมจากมือของ รัญ ทำให้เผลอจับมือของ หญิงสาวไปด้วย..ตาจ้องตา สบสายตาให้กันไปมา..นนท์ ค่อยๆดึงร่างบางเข้ามาชิดร่างกายกำยำของ เขา....

        .....................................................................................................................................................................

        โปรดติดตามตอนต่อไป

        ขอบคุณที่เข้ามาให้กำลังใจกันนะคะ