บทที่ 7 พัวพัน
รอจนค่ำ นายน้อยเ้าของจวนค่อยกลับมา ฟางเยว่ดื่มชาคำนับผู้ใหญ่ เล่าเื่ขบขันในหุบเขายาไปพลางหัวเราะไปพลาง ก็ยังไม่รู้ว่าคนที่นางกำลังรอคอยอยู่นี้ คือคนที่นางเกลียดชัง ฟางเยว่อมยิ้มเล็กๆ เอาใจคน แค่่สั้นๆ ทำคะแนนนิยมไปได้มาก ตลอดทางไกล แสร้งหยาบกระด้างบางครา รักสนุกบางครา นับจากเ้าเรือนไปถึงสาวใช้ จากสูงส่งจนถึงต่ำเตี้ย ล้วนวางตัวเป็ ลักษณะเช่นนี้ ผู้ผ่านโลกมามากอย่างเสิ่นเหลียงมองออกว่า คู่ควรกับตำแหน่งฮูหยินน้อยจวนเสิ่นอย่างยิ่ง
“จริงๆ นะขอรับ นางมีเกล็ดของท่าน ไม่เพียงหยาบคาย ยังเหิมเกริม ใบหน้าสะสวยไม่รู้ฐานะ จะคู่ควรกับนายน้อยของข้าได้อย่างไร ด้วยอำนาจและบารมีของนายน้อย ลดหลั่นจากไท่จื่อเล็กน้อย หากจะแต่งคนเข้าบ้าน ไม่ใช่องค์หญิงก็ต้องเป็เชื้อพระวงศ์ หรือไม่ก็บุตรสาวหัวหน้าเผ่าอะไรทำนองนั้น”
เ้าอ้วนฟงฝูดักรอข้างกำแพงั้แ่พลบค่ำ พอเห็นร่างสูงเดินมาแต่ไกลประหนึ่งเหาะเหิน มือเ้าเนื้อประสานกันอย่างเร่งรีบ ปากอูมอิ่มพะเยิบขึ้นลง กล่าวรายงานอย่างคล่องแคล่ว
จ้งเหว่ยนิ่งเงียบไม่พูดอันใด มองไปที่เ้าคนรับใช้ฟงฝูร่างอ้วนพุ่งพลุ้ยแวบหนึ่ง ฟงฝูอัปรีย์หน้าต่ำหลบตา แม้ผู้เป็นายไม่ได้ดุด่า แต่รู้สึกได้ถึงอายอำมหิตสายหนึ่ง ประหนึ่งมีลมเย็นผุดพุ่งออกจากทวาร อดไม่ได้ที่จะกระเถิบตัวถอยหนีทีละคืบ
จ้งเหว่ยสืบสาวเท้าไปที่โถงกลางบ้าน เห็นแค่แผ่นหลัง ก็รู้ทันทีว่าเป็นาง ในใจก่นด่าว่านางคือสตรีไร้มารยาท กลางวันชวนองค์ชายร่ำสุรา กลางคืนใจกล้าบุกจวนแม่ทัพ คิดเช่นนั้นแต่ไม่แสดงออกทางสีหน้า ชายหนุ่มเดินเข้าไปอย่างเงียบเชียบ แววตาส่อว่าไม่ยอมรับนางอย่างเห็นได้ชัด
“มาแล้ว มาแล้ว เสินเสิ่นน้อยของเรามาแล้ว” มารดายิ้ม เดินเข้ามาดึงบุตรชาย
“ไม่น้อยแล้ว” ชายหนุ่มขมวดคิ้วมุ่นไม่พอใจ
ฟางเยว่ยิ้มแย้มเบิกบาน ตั้งใจหันกลับไปมองคนผู้นั้น แม้มิได้เต็มใจผูกไมตรี แต่คนที่ท่านอาจารย์เลือก ใต้หล้านี้ต้องดีที่สุดแล้ว คิดได้อย่างนั้นก็ไม่ทุกข์ใจแล้ว พลันได้เห็นหน้าเขา ฟางเยว่ถนอมยิ้มไว้ให้ผู้อื่น หุบลงเสียดื้อๆ นางเอาแต่คิดว่าเหตุใดมาพัวพันกับเ้ากิเลนคลั่งตัวนี้อีกแล้ว โลกมันแคบนักใช่หรือไม่?
เจรจาถกเถียงกันพักใหญ่ หาข้อสรุปไม่ได้ ฟางเยว่ปรารถนาแต่งกับเขาั้แ่เมื่อใดกัน ถุย ๆ เพียงคิดในใจเท่านั้น ไม่แสดงออกไป นับว่าไว้หน้าผู้ใหญ่อยู่บ้าง เสียแต่เ้ากิเลนคลั่งเอาแต่ปฏิเสธท่าเดียว ไม่ถนอมน้ำใจผู้ใดทั้งสิ้น ช่างเป็คนตรงไปตรงมา ยอมหักไม่ยอมงออะไรขนาดนั้น
เสิ่นเหลียงเ้าเรือน และเสิ่นเฉินนายท่านรอง เห็นว่าเื่นี้ละเอียดอ่อนยิ่ง ทุกความสัมพันธ์ต้องใช้เวลา ไม่บีบบังคับ ไม่ด่วนตัดสิน แต่ขอร้องให้หนุ่มสาวเห็นแก่บุญคุณหยูกยาที่ต้องแทนคุณ ไว้พร้อมเมื่อใดค่อยจับเข่าคุยกันอีกที นับเป็อีกวิธีหนึ่งที่ชาญฉลาด มีเวลามาก เท่ากับสร้างสะพานรักช่วยพวกเขา ไม่วันใดวันหนึ่งก็ต้องรักกัน
*****
พักจวนเสิ่นเป็การเฉพาะกิจ ดึกดื่นไม่นอน อาศัยชมจันทร์เสี้ยวคลายเหงา ยกสุราอ่อนกลืนลงท้องอึกหนึ่ง พลางอธิษฐานต่อเทพรัตติกาลทีหนึ่ง ฟางเยว่บ่นพึมพำตามประสา เ้ากิเลนคลั่งจะทำหน้าอย่างไร หากรู้ว่าไป๋เฉ่าเจาคือข้า ซือฝูซางเหล่า ตาเฒ่าหมื่นปี ถนอมข้ามานานนัก บัดนี้กลับยัดเยียดข้าให้เขาง่ายๆ
ตำหนิผู้ล่วงลับจนพอใจ ก็เดินลากเท้าอย่างเกียจคร้านนั่งบนเปลไม้ อยากจะเพลิดเพลินกับสุราดีสักกาแล้วจึงเข้านอน ครั้นปรายตาไปด้านหน้า ด้านหนึ่งคิดว่าเมามาย จนสายตาพร่าเลือนหรือไร? แต่พอหลับตาแล้วลืมขึ้นใหม่ คนผู้นั้นยังอยู่! จ้งเหว่ยนั่งชันเข่าบนเตียงนอน ขึงตามองมาที่ฟางเยว่อย่างมาดหมายเอาเื่
แค่ฟังก็รู้ว่ากำลังข่มกลั้นโทสะ เขาพูดเสียงเข้ม “คืนมันแก่ข้า”
ฟางเยว่มองดูอย่างเ็า พูดเสียงเรียบใจกล้า “ไม่คืน”
เป็ของผู้ใดนางไม่สน วิเศษวิโสเพียงใดไม่สน ของที่ท่านอาจารย์มอบให้ก่อนตาย มีค่าทางใจเกินกว่าประเมินได้
จ้งเหว่ยไม่อาจล่วงรู้เจตนารมณ์ที่แท้จริงของนาง เอาแต่คิดว่าสตรีจอมเ้าเล่ห์คนนี้ยั่วโมโห เห็นเขาเป็ของเล่น ชื่นชอบการปั่นหัวบุรุษ แต่เขาก็พอประมาณตนเองได้อีกว่า อันตัวเสิ่นจ้งเหว่ยคนนี้ ความอดทนมิได้มากเหมือนองค์ชาย ยิ่งไปกว่านั้นไม่เคยมองสตรีเป็สตรี มันผู้ใดที่ทำเื่ยุ่งยาก ยินดีมองเป็ฏ ทั้งหมด ชายหนุ่มหายตัวไปจากมุมมอง ปรากฏอีกที นิ้วทั้งห้ากอบกุมลำคอนางแล้ว ร่างใหญ่ดันสตรีไปพิงกำแพง แววตาที่ส่งมาต่างอัดแน่นด้วยความดูถูกคุกคาม น้ำเสียงข่มเหงสาดใส่นางว่า
“ตีสนิทองค์ชาย เข้าหาสกุลเสิ่น มีแผนการอันใด” แววตาและน้ำคำคมคายดั่งมีด
“แผนการ คือกำราบสุนัขขี้เรื้อนอย่างเ้ากระมัง” วาจาฉะฉานไม่เบา ฟางเยว่ไม่กลัวตาย เพราะบัดนี้เกล็ดกิเลนอยู่ที่นาง มันย่อมปกป้องนาง ผู้ใดกล้าเอาชีวิต มันผู้นั้นจะแหลกสลายไปตามหลัง
“เหลวไหล! อาศัยความมั่นใจใดมากำราบเทพกิเลน” เขาถลึงตามองนาง อยากจะฆ่า แต่ฆ่าไม่ได้
เสิ่นจ้งเหว่ยโทสะครอบงำ คงลืมไปชั่วครู่กระมัง เผลอบีบคอฟางเยว่ จนหน้าเขียวหน้าแดง ใต้ม่านตาเกิดลำแสง เกล็ดกิเลนปกป้องนางไว้อีกครั้ง มันสะท้อนไปที่เ้านายเก่าอย่างไร้ความปรานี ผลจากการสูญเสียเกล็ด พลังวิเศษลดไปมากกึ่งหนึ่ง กำลังเก่าอ่อนด้อย กำลังใหม่ไม่ฟื้นฟู จ้งเหว่ยาเ็หนักกว่าที่คาด เขากระอักเืทีหนึ่ง แววตาที่มองนางยังเต็มไปด้วยโทสะ ในใจต่างตำหนิเ้าเกล็ดเนรคุณว่า
“ได้นายใหม่ ลืมนายเก่า ข้ามั่นใจว่าไม่มีผู้ใดควบคุมของสิ่งนี้ได้ยกเว้นตัวข้า เหตุใดนางควบคุมมันได้” ยกมือทาบหน้าอกทีหนึ่ง แล้วหายตัวไปปรากฏบนที่นอน
จ้งเหว่ยหลับตาลง ประคองลมหายใจ เดินลมปราณ เคลื่อนตบะ ค่อยๆ ดำดิ่งสู่ดินแดนคู่ขนาน ประสาทััทั้งห้าคงอยู่ เพียงแต่ขยับเขยื้อนไม่ได้ชั่วคราว จนกว่าหยินหยางสมดุล
ฟางเยว่เห็นเขาแน่นิ่งไป จึงสบโอกาสฆ่าเขาให้ตาย อันตัวนางจะได้ไม่ต้องพบเจอตัวอัปรีย์อย่างเขาอีก หญิงสาวปีนขึ้นเตียง เห็นอีกคนอยู่ในท่าสงบนิ่งยิ่งสบโอกาส เรียวมือเล็กเล็งเป้าหมายคือส่วนใต้คาง ยามเขาไร้ทางสู้ก็น่าสมเพชเช่นนี้ ความรู้สึกหยิ่งผยองในอำนาจมันเป็เช่นนี้ มิน่าเล่าบุรุษถึงได้โหยหาอำนาจ นางไม่หัวเราะ ไม่ยิ้ม สีหน้าเ็า พลางพูดเย้ยหยันว่า “ท่านบีบคอข้า ข้าบีบคอท่าน นับว่าหายกัน”
ฟางเยว่ประสานมือกอบกุมลำคอเขา ตั้งใจบีบให้ตายในคราวเดียว ออกแรงได้เพียงเสี้ยวเล็บ ตัวนางกลับรู้สึกคับแน่นที่ลำคอเช่นกัน พอคลายก็โล่ง รัดอีกก็คับแน่นอีก นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?
หญิงสาวถอนมือกลับ เลิกแขนเสื้อตัวนอก หยิกแขนตัวเองทีหนึ่ง ลอบสังเกตสีหน้าจ้งเหว่ยที่นอนเป็ผัก หว่างคิ้วยับย่นเล็กน้อยขณะฟางเยว่หยิกแขนตนเอง ย้ายไปตบแก้มเขาทีหนึ่ง ตบหน้าผากทีหนึ่ง ทุบอกเขาทีหนึ่ง นางร่วมเ็ปด้วยทั้งสิ้น โชคดีที่พลังวิเศษไม่ได้ลดลงตามไปด้วย ฟางเยว่คิดได้ว่าอาจจะเป็ผลจากแรงสะท้อนเมื่อครู่ จึงทำให้ร่างกายประสานร่วมเ็ปโดยบังเอิญ
หมายจะเอาชีวิต เปลี่ยนเป็ช่วยเหลือ ฟางเยว่ถ่ายพลังวิเศษรักษาเขาอีกแรง
พละกำลังเ้ากิเลนคลั่งเป็ธาตุไฟ ส่วนฟางเยว่เป็ธาตุน้ำ นางใช้ความพยายามอย่างมากเพื่อไม่ให้มันต่อต้านกัน หากถ่ายโอนผิดวิธี เ้าสุนัขขี้เรื้อนมีโอกาสถูกธาตุอื่นแทรก เป็อันตรายต่อชีวิต เพื่อช่วยคนฟางเยว่ไม่สนครรลองอันดีงาม ปีนป่ายขึ้นไปคร่อมบนตัวชายหนุ่มในท่านั่งยอง ในที่สุดก็หาทางถ่ายพลังให้เขาได้โดยที่หยินหยางไม่ต่อต้าน ท้ายที่สุดกระแสพลังเส้นสุดท้ายถูกส่งสำเร็จ ฟางเยว่อ่อนเพลียเกินกว่าจะขยับตัวได้ นางหมดสติ ฟุบลงไปนาบบนตัวจ้งเหว่ยจวบจนฟ้าสาง ใช้ร่างเ้ากิเลนคลั่งเป็เบาะนุ่ม ๆ รองนอนไปโดยปริยาย
*****
มีเล่มอีบุ๊คแล้ว แบ่งออกเป็เล่ม 1 (อ่านฟรี) ที่ MEB / Ookbee / naiin
อีบุ๊ค เล่ม 2 (เล่มจบ) สนับสนุนได้ที่แอพ ที่ MEB / Ookbee / naiin
1K
