ภรรยาของหนุ่มยัน

    ยันเดเระ -07-

    "สวัสดีครับ"เมื่อผมเดินเข้ามาในห้องครัว ผมก็ยกมือขึ้นไหว้หญิงสาวที่ยืนอยู่ เธอจึงส่งยิ้มแล้วพยักหน้ารับ "นี่พี่สาวหรอ?"ผมกระซิบถามซินเบาๆ



    "เอ่อ...นี่แม่ผม"ซินกระซิบตอบ...ห้ะ!!!! แม่!!!! ถามจริง!!! แม่อะไรดูสวยดูเด็กขนาดนี้!!! ก็ถึงว่าทำไมลูกชายถึงดูน่ารักขนาดนี้!!!



    "พ่อยังไม่กลับมาอีกหรอครับ?"ซินถามแม่ของตัวเอง



    "ยังจ่ะ เขาบอกว่าวันนี้อาจจะกลับดึก เพราะเป็๞วันสุดท้ายที่ทำแล้ว งานเหลืออีกแค่นิดหน่อยพ่อเลยจะทำให้เสร็จทีเดียวเลยน่ะ"แม่ของเขาตอบ ท่าทางดูใจดีแฮะ



    "มานั่งกันก่อนสิจ๊ะ"แม่ของซินพูดชวนแล้วนั่งลงตรงที่นั่งข้างๆของพี่ซาร์ ส่วนซินนั่งฝั่งตรงข้ามกับแม่ของเขา ผมก็นั่งข้างๆซิน "ว่าแต่...ชื่ออะไรล่ะ"แม่ของซินถามผมพร้อมกับยกถ้วยที่มีข้าวส่งให้พี่ซาร์เมื่อเธอตักข้าวใส่จานตัวเองเสร็จแล้ว



    "เทเซียสครับ เรียกว่าเซียสเฉยๆก็ได้"ผมตอบ พอดีกับที่ซินตักข้าวใส่จานให้ผม นี่แหละแฟนที่ดี!!!



    "แฟนซินหรอ?"แม่ของเขาถามออกมาแล้วยิ้ม



    "รู้ได้ไงครับ?"ผมถามด้วยสีหน้างุนงง นั่นน่ะสิ ยังไม่ได้บอกเลยรู้ได้ไง? หรือพี่ซาร์บอก?



    "ก็ซินไม่เคยพาใครเข้าบ้าน ซาร์เองก็ไม่เคยเอ่ยปากบอกซินให้ชวนใครมาทานข้าวด้วยกัน"แม่ของเขาตอบ "ถ้าเป็๲แค่รุ่นพี่ในคณะจริงๆ ซาร์มันคงไม่มาบอกแม่หรอก ว่าผมชวนรุ่นพี่ในคณะของซินมาทานข้าวด้วยกัน มันดูแปลกๆไป แม่เลยคิดว่าน่าจะเป็๲แฟนกัน"



    "แม่ของซินไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับที่คบกัน?"ผมถามออกมาเพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่เกิดปัญหาถ้าผมคบกับซิน



    "ไม่ว่าจ่ะ เซียสเรียกแม่ว่าแม่เฉยๆก็ได้นะ"คุณแม่ตอบก่อนจะพูดบอก ผมก็พยักหน้ารับ



    "ตะวันไม่มากินข้าวหรอซาร์"แม่หันไปถามพี่ซาร์



    "ติดเกมอยู่มั้งครับ เดี๋ยวผมขึ้นไปตามมาก่อน"พี่ซาร์ตอบก่อนจะเดินไป



    "ทานข้าวกันก่อนเถอะ"คุณแม่หันมาพูด แล้วเราก็ทานอาหารด้วยกัน สักพักหนึ่งพี่ซาร์ลงมาพร้อมกับชายอีกคนหนึ่งที่น่าจะชื่อตะวัน



    "อ้าวนี่ใครอ่ะ? แฟนซินหรอ?"เขาถามแล้วมองซิน ซินจึงพยักหน้าหงึกๆ...น่ารัก! แล้วทั้งสองนั่งลงก่อนที่เราทุกคนจะเริ่มทานอาหารกันต่อ



    เมื่อทานอาหารเสร็จแล้วผมกับซินก็ช่วยกันเก็บจานแล้วล้างทำความสะอาด จากนั้นเราจึงไปนั่งกันที่ห้องรับแขก



    "หน้าพี่ตะวันดูง่วงๆนะ นอนน้อย?"ซินพูดขึ้นมา



    "เล่นเกมมากไปไง บอกให้มันนอนมันก็ไม่นอน"พี่ซาร์เป็๞ฝ่ายตอบแทนแล้วมองที่พี่ตะวันด้วยสายตาดุๆ



    "เมื่อคืนก็จะนอน๻ั้๹แ๻่ห้าทุ่มแล้ว แต่ใครมันทำให้ไม่ได้นอนล่ะ"พี่ตะวันตอบ ที่ผมเรียกพวกเขาว่าพี่เพราะคิดว่าเขาน่าจะเรียนจบกันแล้วแหละ



    "เบาได้เบา"ซินพูดออกมาพร้อมกับมองด้วยสายตาล้อเลียน ผมก็มองซินอยู่อย่างนั้นไม่มองทางอื่น น่ารักอะไรขนาดนี้...



    "มองอีกแล้ว เป็๲อะไรถึงชอบมองค้างที่ผม!?"ซินถามออกมาเมื่อเริ่มรู้ตัว



    "แค่อยากมอง เพราะนายน่ารัก"ผมตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ซินถึงกับหน้าแดงทันที พี่ซาร์และพี่ตะวันก็แอบกลั้นขำนิดหน่อย



    กริ๊งงง~! กริ๊ง~!



    ผมต้องละสายตาจากสิ่งมีชีวิตน่ารักที่เรียกว่าแฟนของผมทันที เมื่อจู่ๆโทรศัพท์ดังขึ้นมาเพราะมีคนโทรหา ก่อนที่ผมจะยกขึ้นมาดูแล้วกดรับสาย เพราะมันเป็๞เบอร์พ่อผมที่โทรมา...



    "ฮัลโหลครับ"ผมพูดรับ



    :อยู่ไหน?:พ่อผมถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง



    "อยู่บ้านแฟนครับ"ผมตอบ ซินหันขวับมองผมทันที



    : ... :พ่อก็เงียบไปสักพัก :แล้วจะกลับตอนไหน?:



    "ทำไมครับ? มีอะไรเร่งด่วนรึปล่าว? เดี๋ยวผมกลับเลยก็ได้"ผมไม่ตอบแล้วถามกลับ ทำไมดูแปลกๆ



    :มีคนติดต่องานมาที่บริษัท แล้วพ่อยังอยู่ต่างประเทศกับแม่แก เลยจะให้ไปดูแทนหน่อย พรุ่งนี้ตอนบ่ายโมง:พ่อผมบอกจุดประสงค์



    "บ่ายโมงผมมีเรียน ให้เขารอตอนพ่อกลับมาไม่ได้หรอแล้วค่อยคุย ผมจะได้พาแฟนผมไปหาพ่อด้วย"ผมพูด ไหนๆก็ได้มาหาครอบครัวของแฟนที่แสนน่ารักของผมแล้วไง ก็เลยจะพาไปหาครอบครัวผมบ้าง



    พ่อกับแม่ผมรู้อยู่แล้วว่าผมมีรสนิยมความชอบเป็๞ยังไง แต่พวกเขาก็ไม่ได้ห้ามอะไรอยู่แล้ว ครั้งแรกที่ผมเคยบอกเขาว่าผมชอบผู้ชาย ผมก็กลัวนะ...กลัวเขาจะรับไม่ได้



    :เออๆ งั้นแค่นี้แหละ อาทิตย์หน้าเดี๋ยวพ่อกลับไปพร้อมแม่:พ่อพูด



    "ครับๆ/ติ๊ด!"เมื่อผมตอบรับแล้ว พ่อกดวางสายทันที



    "มานี่ไอ้ตะวัน"พี่ซาร์พูดก่อนจะจับมือพี่ตะวันขึ้นไปชั้นบนของบ้านด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง พี่ตะวันเดินตามไปแบบไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด



    "อาทิตย์หน้าพ่อกับแม่ฉันจะกลับมาจากอเมริกา เดี๋ยวจะพานายไปทำความรู้จัก"ผมพูดบอกซิน ซินก็ก้มหน้าเม้มปากนิดหน่อย "เป็๞อะไร?"



    "พ่อพี่ดุไหม? เขาจะยอมรับผมไหม? ผมไม่ได้รวยหรือมีฐานะดีอะไรเลย"ซินพูดถามด้วยสีหน้ากังวล สายตาสั่นระริก



    "ไม่ดุหรอก รูปร่างหน้าตาเขาดูดุแต่ความจริงไม่ดุ ถ้าแม่ด้วยก็หายห่วงได้เลย แม่อ่ะใจดีสุดๆ ดีกับคนอื่นอ่ะนะ"ผมตอบ ก่อนจะพูดเบาๆในประโยคสุดท้าย



    ใช่ครับ!!พ่อแม่ผมใจดีสุดๆกับคนอื่นเสมอ ส่วนผมอ่ะหรอ...หึ!แทบจะตีกันตาย!!=_= นี่แหละน๊าาครอบครัวที่อบอุ่น...หรอวะ!?



    "พี่มีพี่ชายพี่สาวหรือน้องชายน้องสาวไหม?"ซินถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ผมก็ส่ายหน้าสื่อว่าไม่



    "ทำไม?"ผมถามกลับ



    "ปล่าวครับ"ซินตอบ "แล้วตอนนี้พี่อยู่กับใคร?"ซินถามออกมาอีก



    "ฉันอยู่คนเดียว นานๆทีพ่อกับแม่ถึงจะกลับมาบ้าน เพราะยุ่งเ๱ื่๵๹งานที่ต่างประเทศอยู่"ผมตอบ เอาล่ะ!มาอยู่ในจุดที่ต้องมานั่งตอบคำถามแฟนตัวเอง เค!!จะยอมตอบให้หมด! "จะถามอะไรอีกไหม?"ผมยกยิ้มแล้วถามกลับ



    "ไม่ครับ ไว้คิดออกแล้วผมจะถามอีก"ซินตอบ...โอเคครับ!



    "ถ้าอยากรู้เ๱ื่๵๹ส่วนตัวมากกว่านี้ก็ถามได้นะ"ผมพูด ซินจึงมองผมด้วยสีหน้าครุ่นคิดนิดหน่อย ก่อนจะส่ายหน้า ผมยกยิ้มขึ้นมาทันที



    "ยังไม่อยากถามตอนนี้ ไว้ค่อยถามต่อ"ซินตอบด้วยสีหน้าจริงจัง...จะมุ่งมั่นอะไรขนาดนั้นนน



    "ฮ่าๆ แล้วแต่เลย"ผมพูดติดตลกออกมา



    "อ่ะนี่จ่ะ เผื่อหิวกัน"แม่ของซินพูดบอกพร้อมกับวางจานผลไม้ที่หั่นแล้วให้บนโต๊ะตรงหน้า พร้อมกับน้ำดื่มสองแก้ว



    "ขอบคุณครับ"ผมพูดอย่างยิ้มๆ ก่อนที่แม่จะเดินกลับไปพร้อมกับถาดใส่จานผลไม้และแก้วน้ำในมือ แล้วเราก็นั่งทานและพูดคุยด้วยกันก่อนสักพักหนึ่ง



    "งั้น...ฉันกลับก่อนนะ พรุ่งนี้เดี๋ยวมารับ"ผมพูดบอก ซินทำสีหน้าลังเลนิดหน่อยก่อนจะพยักหน้ารับ "ขอตัวก่อนนะครับ สวัสดีครับ"



    ผมพูดลาแม่ซิน แม่ของเขายิ้มแล้วพยักหน้ารับก่อนที่ผมจะเดินออกไป ซินเดินตามออกมาส่งที่หน้าบ้านด้วย อุ้มกลับบ้านตัวเองได้ไหมวะ!?



    แล้วผมเดินขึ้นรถขับกลับบ้านทันที เมื่อมาถึงที่บ้านผมก็ลงไปเปิดรั้วแล้วขับเข้าไปจอด แต่เมื่อกำลังจะไขประตูเข้าบ้าน...ทำไมประตูไม่ได้ล็อค...



    ผมรีบเปิดเข้าไปทันทีด้วยความ๻๠ใ๽ แล้วเดินดูรอบๆอย่างระมัดระวังตัว ก่อนจะเห็นไฟที่ห้องรับแขกเปิดอยู่ ผมรีบเดินไปดูทันที...



    "ไงเซียส...กลับมาซะทีนะ"