"สวัสดีครับ"เมื่อผมเดินเข้ามาในห้องครัว ผมก็ยกมือขึ้นไหว้หญิงสาวที่ยืนอยู่ เธอจึงส่งยิ้มแล้วพยักหน้ารับ "นี่พี่สาวหรอ?"ผมกระซิบถามซินเบาๆ
"เอ่อ...นี่แม่ผม"ซินกระซิบตอบ...ห้ะ!!!! แม่!!!! ถามจริง!!! แม่อะไรดูสวยดูเด็กขนาดนี้!!! ก็ถึงว่าทำไมลูกชายถึงดูน่ารักขนาดนี้!!!
"พ่อยังไม่กลับมาอีกหรอครับ?"ซินถามแม่ของตัวเอง
"ยังจ่ะ เขาบอกว่าวันนี้อาจจะกลับดึก เพราะเป็วันสุดท้ายที่ทำแล้ว งานเหลืออีกแค่นิดหน่อยพ่อเลยจะทำให้เสร็จทีเดียวเลยน่ะ"แม่ของเขาตอบ ท่าทางดูใจดีแฮะ
"มานั่งกันก่อนสิจ๊ะ"แม่ของซินพูดชวนแล้วนั่งลงตรงที่นั่งข้างๆของพี่ซาร์ ส่วนซินนั่งฝั่งตรงข้ามกับแม่ของเขา ผมก็นั่งข้างๆซิน "ว่าแต่...ชื่ออะไรล่ะ"แม่ของซินถามผมพร้อมกับยกถ้วยที่มีข้าวส่งให้พี่ซาร์เมื่อเธอตักข้าวใส่จานตัวเองเสร็จแล้ว
"เทเซียสครับ เรียกว่าเซียสเฉยๆก็ได้"ผมตอบ พอดีกับที่ซินตักข้าวใส่จานให้ผม นี่แหละแฟนที่ดี!!!
"แฟนซินหรอ?"แม่ของเขาถามออกมาแล้วยิ้ม
"รู้ได้ไงครับ?"ผมถามด้วยสีหน้างุนงง นั่นน่ะสิ ยังไม่ได้บอกเลยรู้ได้ไง? หรือพี่ซาร์บอก?
"ก็ซินไม่เคยพาใครเข้าบ้าน ซาร์เองก็ไม่เคยเอ่ยปากบอกซินให้ชวนใครมาทานข้าวด้วยกัน"แม่ของเขาตอบ "ถ้าเป็แค่รุ่นพี่ในคณะจริงๆ ซาร์มันคงไม่มาบอกแม่หรอก ว่าผมชวนรุ่นพี่ในคณะของซินมาทานข้าวด้วยกัน มันดูแปลกๆไป แม่เลยคิดว่าน่าจะเป็แฟนกัน"
"แม่ของซินไม่ว่าอะไรใช่ไหมครับที่คบกัน?"ผมถามออกมาเพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่เกิดปัญหาถ้าผมคบกับซิน
"ไม่ว่าจ่ะ เซียสเรียกแม่ว่าแม่เฉยๆก็ได้นะ"คุณแม่ตอบก่อนจะพูดบอก ผมก็พยักหน้ารับ
"ตะวันไม่มากินข้าวหรอซาร์"แม่หันไปถามพี่ซาร์
"ติดเกมอยู่มั้งครับ เดี๋ยวผมขึ้นไปตามมาก่อน"พี่ซาร์ตอบก่อนจะเดินไป
"ทานข้าวกันก่อนเถอะ"คุณแม่หันมาพูด แล้วเราก็ทานอาหารด้วยกัน สักพักหนึ่งพี่ซาร์ลงมาพร้อมกับชายอีกคนหนึ่งที่น่าจะชื่อตะวัน
"อ้าวนี่ใครอ่ะ? แฟนซินหรอ?"เขาถามแล้วมองซิน ซินจึงพยักหน้าหงึกๆ...น่ารัก! แล้วทั้งสองนั่งลงก่อนที่เราทุกคนจะเริ่มทานอาหารกันต่อ
เมื่อทานอาหารเสร็จแล้วผมกับซินก็ช่วยกันเก็บจานแล้วล้างทำความสะอาด จากนั้นเราจึงไปนั่งกันที่ห้องรับแขก
"หน้าพี่ตะวันดูง่วงๆนะ นอนน้อย?"ซินพูดขึ้นมา
"เล่นเกมมากไปไง บอกให้มันนอนมันก็ไม่นอน"พี่ซาร์เป็ฝ่ายตอบแทนแล้วมองที่พี่ตะวันด้วยสายตาดุๆ
"เมื่อคืนก็จะนอนั้แ่ห้าทุ่มแล้ว แต่ใครมันทำให้ไม่ได้นอนล่ะ"พี่ตะวันตอบ ที่ผมเรียกพวกเขาว่าพี่เพราะคิดว่าเขาน่าจะเรียนจบกันแล้วแหละ
"เบาได้เบา"ซินพูดออกมาพร้อมกับมองด้วยสายตาล้อเลียน ผมก็มองซินอยู่อย่างนั้นไม่มองทางอื่น น่ารักอะไรขนาดนี้...
"มองอีกแล้ว เป็อะไรถึงชอบมองค้างที่ผม!?"ซินถามออกมาเมื่อเริ่มรู้ตัว
"แค่อยากมอง เพราะนายน่ารัก"ผมตอบด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ซินถึงกับหน้าแดงทันที พี่ซาร์และพี่ตะวันก็แอบกลั้นขำนิดหน่อย
กริ๊งงง~! กริ๊ง~!
ผมต้องละสายตาจากสิ่งมีชีวิตน่ารักที่เรียกว่าแฟนของผมทันที เมื่อจู่ๆโทรศัพท์ดังขึ้นมาเพราะมีคนโทรหา ก่อนที่ผมจะยกขึ้นมาดูแล้วกดรับสาย เพราะมันเป็เบอร์พ่อผมที่โทรมา...
"ฮัลโหลครับ"ผมพูดรับ
:อยู่ไหน?:พ่อผมถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง
"อยู่บ้านแฟนครับ"ผมตอบ ซินหันขวับมองผมทันที
: ... :พ่อก็เงียบไปสักพัก :แล้วจะกลับตอนไหน?:
"ทำไมครับ? มีอะไรเร่งด่วนรึปล่าว? เดี๋ยวผมกลับเลยก็ได้"ผมไม่ตอบแล้วถามกลับ ทำไมดูแปลกๆ
:มีคนติดต่องานมาที่บริษัท แล้วพ่อยังอยู่ต่างประเทศกับแม่แก เลยจะให้ไปดูแทนหน่อย พรุ่งนี้ตอนบ่ายโมง:พ่อผมบอกจุดประสงค์
"บ่ายโมงผมมีเรียน ให้เขารอตอนพ่อกลับมาไม่ได้หรอแล้วค่อยคุย ผมจะได้พาแฟนผมไปหาพ่อด้วย"ผมพูด ไหนๆก็ได้มาหาครอบครัวของแฟนที่แสนน่ารักของผมแล้วไง ก็เลยจะพาไปหาครอบครัวผมบ้าง
พ่อกับแม่ผมรู้อยู่แล้วว่าผมมีรสนิยมความชอบเป็ยังไง แต่พวกเขาก็ไม่ได้ห้ามอะไรอยู่แล้ว ครั้งแรกที่ผมเคยบอกเขาว่าผมชอบผู้ชาย ผมก็กลัวนะ...กลัวเขาจะรับไม่ได้
:เออๆ งั้นแค่นี้แหละ อาทิตย์หน้าเดี๋ยวพ่อกลับไปพร้อมแม่:พ่อพูด
"ครับๆ/ติ๊ด!"เมื่อผมตอบรับแล้ว พ่อกดวางสายทันที
"มานี่ไอ้ตะวัน"พี่ซาร์พูดก่อนจะจับมือพี่ตะวันขึ้นไปชั้นบนของบ้านด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง พี่ตะวันเดินตามไปแบบไม่ได้ขัดขืนแต่อย่างใด
"อาทิตย์หน้าพ่อกับแม่ฉันจะกลับมาจากอเมริกา เดี๋ยวจะพานายไปทำความรู้จัก"ผมพูดบอกซิน ซินก็ก้มหน้าเม้มปากนิดหน่อย "เป็อะไร?"
"พ่อพี่ดุไหม? เขาจะยอมรับผมไหม? ผมไม่ได้รวยหรือมีฐานะดีอะไรเลย"ซินพูดถามด้วยสีหน้ากังวล สายตาสั่นระริก
"ไม่ดุหรอก รูปร่างหน้าตาเขาดูดุแต่ความจริงไม่ดุ ถ้าแม่ด้วยก็หายห่วงได้เลย แม่อ่ะใจดีสุดๆ ดีกับคนอื่นอ่ะนะ"ผมตอบ ก่อนจะพูดเบาๆในประโยคสุดท้าย
ใช่ครับ!!พ่อแม่ผมใจดีสุดๆกับคนอื่นเสมอ ส่วนผมอ่ะหรอ...หึ!แทบจะตีกันตาย!!=_= นี่แหละน๊าาครอบครัวที่อบอุ่น...หรอวะ!?
"พี่มีพี่ชายพี่สาวหรือน้องชายน้องสาวไหม?"ซินถามด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง ผมก็ส่ายหน้าสื่อว่าไม่
"ทำไม?"ผมถามกลับ
"ปล่าวครับ"ซินตอบ "แล้วตอนนี้พี่อยู่กับใคร?"ซินถามออกมาอีก
"ฉันอยู่คนเดียว นานๆทีพ่อกับแม่ถึงจะกลับมาบ้าน เพราะยุ่งเื่งานที่ต่างประเทศอยู่"ผมตอบ เอาล่ะ!มาอยู่ในจุดที่ต้องมานั่งตอบคำถามแฟนตัวเอง เค!!จะยอมตอบให้หมด! "จะถามอะไรอีกไหม?"ผมยกยิ้มแล้วถามกลับ
"ไม่ครับ ไว้คิดออกแล้วผมจะถามอีก"ซินตอบ...โอเคครับ!
"ถ้าอยากรู้เื่ส่วนตัวมากกว่านี้ก็ถามได้นะ"ผมพูด ซินจึงมองผมด้วยสีหน้าครุ่นคิดนิดหน่อย ก่อนจะส่ายหน้า ผมยกยิ้มขึ้นมาทันที
"ยังไม่อยากถามตอนนี้ ไว้ค่อยถามต่อ"ซินตอบด้วยสีหน้าจริงจัง...จะมุ่งมั่นอะไรขนาดนั้นนน
"ฮ่าๆ แล้วแต่เลย"ผมพูดติดตลกออกมา
"อ่ะนี่จ่ะ เผื่อหิวกัน"แม่ของซินพูดบอกพร้อมกับวางจานผลไม้ที่หั่นแล้วให้บนโต๊ะตรงหน้า พร้อมกับน้ำดื่มสองแก้ว
"ขอบคุณครับ"ผมพูดอย่างยิ้มๆ ก่อนที่แม่จะเดินกลับไปพร้อมกับถาดใส่จานผลไม้และแก้วน้ำในมือ แล้วเราก็นั่งทานและพูดคุยด้วยกันก่อนสักพักหนึ่ง
"งั้น...ฉันกลับก่อนนะ พรุ่งนี้เดี๋ยวมารับ"ผมพูดบอก ซินทำสีหน้าลังเลนิดหน่อยก่อนจะพยักหน้ารับ "ขอตัวก่อนนะครับ สวัสดีครับ"
ผมพูดลาแม่ซิน แม่ของเขายิ้มแล้วพยักหน้ารับก่อนที่ผมจะเดินออกไป ซินเดินตามออกมาส่งที่หน้าบ้านด้วย อุ้มกลับบ้านตัวเองได้ไหมวะ!?
แล้วผมเดินขึ้นรถขับกลับบ้านทันที เมื่อมาถึงที่บ้านผมก็ลงไปเปิดรั้วแล้วขับเข้าไปจอด แต่เมื่อกำลังจะไขประตูเข้าบ้าน...ทำไมประตูไม่ได้ล็อค...
ผมรีบเปิดเข้าไปทันทีด้วยความใ แล้วเดินดูรอบๆอย่างระมัดระวังตัว ก่อนจะเห็นไฟที่ห้องรับแขกเปิดอยู่ ผมรีบเดินไปดูทันที...
"ไงเซียส...กลับมาซะทีนะ"