ทะลุมิติไปเป็นฮองเฮา พร้อมระบบเชฟเทพนักปรุง [จบ]

        เฟิ่งเฉี่ยนกลับรู้สึกเสียดายอยู่บ้างที่จริงระหว่างนั้นมีการเดินหมากหลายก้าวที่ทำได้ดียิ่งกว่านั้นเพียงแต่นางเพิ่งจะสัมผัสการเดินหมากล้อมเป็นครั้งแรกยังคงขาดประสบการณ์จริงในการลงสนามเดินหมากอยู่นั่นเอง《ตำราทักษะการเดินหมากล้อม 》ให้ความรู้ภาคทฤษฎีส่วนหนึ่งแก่นางเท่านั้นแต่หากต้องลงสนามจริงในการเดินหมากยังคงต้องพึ่งตัวนางเอง

        น่าเสียดาย น่าเสียดาย! หากก้าวนี้ ก้าวนี้ยังมีก้าวนี้ เดินตรงนี้ ตรงนี้ ยังมีตรงนี้ก็คงดี!

        หมากหนึ่งกระดานสิ้นสุดลง สายตาของเฟิ่งเฉี่ยนยังคงจับจ้องกระดานหมากไม่วางตาในใจคิดย้อนหลังถึงหมากกระดานที่เพิ่งผ่านพ้นไป

        นางมองอย่างเอาจริงเอาจังไม่ทันได้สังเกตว่าเซวียนหยวนเช่อลอบสังเกตนางตลอดเวลาขณะที่สองพ่อลูกกำลังเก็บหมากดำหมากขาวขึ้นมาเพื่อเตรียมเดินหมากกระดานใหม่เซวียนหยวนเช่อพลันชี้มือมาที่นางและกล่าวว่า “เจ้ามาเดินหมาก!”

        เฟิ่งเฉี่ยนเงยหน้าขวั่บ เห็นเขาชี้มาที่ตนเอง นางประหลาดใจสุดๆ

        “เย่เอ๋อร์ กระดานนี้ เจ้าคอยสังเกตการณ์อยู่ด้านข้าง!” น้ำเสียงไม่ให้ปฏิเสธ

        ไท่จื่อน้อยพยักหน้าหงึกหงัก ยกขาขึ้นมานั่งขัดสมาธิอยู่ด้านข้างอย่างเชื่อฟัง

        เฟิ่งเฉี่ยนหางตากระตุก “ข้าเดินหมากไม่เป็น”

        “น้อยๆ หน่อย!” เซวียนหยวนเช่อเปิดโปงนางอย่างไร้ปราณีนิ้วมือเรียวยาวนั้นเคาะกระดานหมาก “หากเจ้าชนะเจิ้นจะให้รางวัลเป็นของล้ำค่าเจ้าหนึ่งชิ้น”

        เฟิ่งเฉี่ยนได้ยินเช่นนั้นดวงตาทั้งคู่ทอประกายเจิดจ้า ถามอย่างกระตือรือร้น“สิ่งของล้ำค่าอันใด ราคาสูงหรือไม่”

        “ชนะเจิ้นให้ได้ก่อนค่อยมาคุย” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชานิ้วมือเรียวยาวนั้นเคาะลงมาหนึ่งครั้ง หมากสีดำตัวหนึ่งลงสู่กระดาน

        เฟิ่งเฉี่ยนรวบรวมสมาธิ เริ่มเอาจริงเอาจังขึ้นมา

        พูดจริงๆ แล้วหมากกระดานเมื่อสักครู่ได้ปลุกจิตวิญญาณในการต่อสู้ของนางให้ตื่นขึ้นมานางบังเกิดความสนใจในการเดินหมากล้อมอย่างจริงๆ จังๆผนวกกับยังมีสิ่งของรางวัลมาเป็นตัวกระตุ้นยิ่งทำให้จิตวิญญาณในการต่อสู้ของนางเกิดความกระตือรือร้นขึ้นอีกหมากกระดานนี้นางจะต้องตั้งใจเดินให้ดี ฉวยโอกาสโจมตีเซวียนหยวนเช่อพิฆาตเขาให้ราบเป็นหน้ากลอง!

        พูดแล้วก็ลงมือทำทันที!

        นางม้วนแขนเสื้อขึ้นมาปรากฏให้เห็นแขนขาวผ่องเป็นยองใยราวกับรากบัวเตรียมลงสนามจริง

        “เสด็จแม่ ท่าทางเช่นนี้ของท่าน ดูเหมือนกำลังจะไปทะเลาะวิวาทกับผู้อื่นพ่ะย่ะค่ะ”ไท่จื่อน้อยเอามือปิดปากแล้วหัวเราะออกมา

        เซวียนหยวนเช่อที่นั่งอยู่ตรงข้ามมองปราดผ่านมายังแขนทั้งสองข้างของนางเขาพูดคล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้ม “เสด็จแม่ของเจ้านั้นเป็นเหมือนเม่นแตะต้องไม่ได้ ทันทีที่แตะต้องก็จะทิ่มแทงผู้อื่น!”

        ไท่จื่อน้อยอุดปากเล็กๆ ของตนขณะหัวเราะงอหงาย

        เฟิ่งเฉี่ยนเกือบสำลักน้ำลายตัวเอง  เซวียนหยวนเช่อผู้เย็นชาเวลาไม่พูดจาก็จะไม่พูดอะไรเลย เมื่อเกี้ยวพาผู้อื่นขึ้นมาก็ไม่ปราณีเช่นกันปากคอเราะราย ทำให้คนรู้สึกทั้งเกลียดทั้งหงุดหงิด!

        โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เขาเลือกที่จะเกี้ยวพานางต่อหน้าบุตรชายช่างไม่ให้หน้านางเลย นางจะต้องชนะหมากกระดานนี้ให้ได้อาศัยความสามารถที่แท้จริงเรียกศักดิ์ศรีของตนคืนมา!

        “พูดให้น้อย ไปเจอบนกระดานหมาก!”

        แปะ!

        หมากขาวถูกวางลงบนกระดาน

        เป็นการเปิดกระดานหมากที่แสนจะธรรมดาทว่าเฟิ่งเฉี่ยนกลับเดินหมากราวกับกำลังทะเลาะวิวาท!

        เซวียนหยวนเช่อเหลือบตามองนางปราดหนึ่ง “สร้างสถานการณ์ขู่ขวัญตบตา!”

        เฟิ่งเฉี่ยนเดินหมากทันที “เสแสร้งแกล้งทำ!”

        ห้าก้าว

        สิบก้าว

        ยี่สิบก้าว

        เมื่อแรกที่เริ่มต้นเดินทาง ทั้งสองฝ่ายต่างเดินหมากด้วยวิธีการปกติทั่วไปไม่มีอะไรพิเศษหรือแปลกใหม่ แต่เมื่อหมากดำเดินในก้าวที่ยี่สิบเอ็ดสถานการณ์กลับเปลี่ยนไปทันที!

        เฟิ่งเฉี่ยนจับจ้องหมากบนกระดานแล้วเลิกคิ้วน้อยๆหมากขาวบริเวณมุมซ้ายล่างเข้าสู่สถานการณ์คับขัน และพร้อมที่เข้าสู่ทางตันตลอดเวลา

        นางย้อนคิดอย่างละเอียด ทั้งๆ ที่เป็นการเปิดกระดานอย่างธรรมดาสามัญฝ่ายตรงข้ามกลับวางกับดักให้นางเดินเข้าไปติดกับอย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัวตอนนี้นางเพิ่งจะรู้สึกตัว แต่มันสายเกินไปแล้ว!

        ยังคิดว่าตนเองมีระบบของ 《ตำราทักษะการเดินหมากล้อม 》อยู่ในมือ นางก็จะกลายเป็นยอดฝีมือในการเดินหมากล้อมเสียอีกผู้ใดจะรู้เล่าว่าเมื่อเริ่มเดินหมากตนก็จะตกเป็นรอง ทว่านางไม่ได้ถอดใจหาหนทางใหม่และเปิดพื้นที่ในต่อการสู้ใหม่

        หมากขาวถูกวางลงไป

        เซวียนหยวนเช่อมองนางด้วยความประหลาดใจแวบหนึ่งนี่นางกำลังคิดจะทิ้งหมากขาวมุมซ้ายล่าง เพื่อเปิดศึกตรงกลางกระดานหมากดูท่าแล้วสละทหารเพื่อรักษากองทัพ เปลี่ยนจากรุกมาเป็นฝ่ายรับพลังและความกล้าหาญนี้ทำให้เขาต้องมองนางใหม่

        ยี่สิบห้าก้าว!

        สามสิบห้าก้าว!

        เมื่อหมากขาวเดินในก้าวที่สามสิบหกหมากขาวบริเวณมุมซ้ายล่างที่เดิมทีใกล้จะจนมุมนั้นกลับมามีชีวิตขึ้นมาใหม่อีกครั้ง!

        การเดินหมากที่ไร้ซึ่งกฎเกณฑ์นี้ทำให้เซวียนหยวนเช่อต้องมองนางใหม่อีกครั้ง

        ทว่าเส้นทางการกำชัยชนะของเขาไม่ได้ขึ้นอยู่กับการเดินหมากด้วยวิธีการพิสดารอันใดแต่อยู่ที่การต่อสู้อย่างแน่วแน่มั่นคง วางกลยุทธ์ทั้งกระดานฉวยโอกาสโจมตีศัตรูก่อน

        ดังนั้น ขณะที่เฟิ่งเฉี่ยนกำลังยินดีปรีดาจากการเดินหมากในก้าวนี้เมื่อเงยหน้าขึ้นอีกครั้งนางพบว่าหมากดำทั้งหมดบนกระดานได้เรียงตัวกันเป็นรูปทรงปากกระเป๋าอยู่บริเวณรอบนอกตั้งแต่เมื่อใดไม่รู้และหมากดำทั้งหมดกำลังจะกลืนกินหมากขาวของนางทั้งหมด!

        นางตกใจเสียจนหลั่งเหงื่อเย็นทั้งตัว เซวียนหยวนเช่อร้ายกาจจริงๆ อย่าได้เห็นว่าเขาเป็นคนเผด็จการบ้าอำนาจในยามปกติวิธีการเดินหมากของเขาถ่อมตน หนักแน่นยิ่งยวดภายนอกดูไปแล้วมองไม่เห็นภูเขาไม่เห็นสายน้ำทว่าความจริงแล้วได้ลอบวางกลยุทธ์หมากทั้งกระดานเอาไว้แล้วรอเพียงให้อีกฝ่ายติดกับเท่านั้น ที่น่าโมโหที่สุดก็คือ เขาจะวางกับดักเล็กๆให้เจ้าพบเห็นก่อน เจ้าคิดว่าเจ้าฝ่าออกมาได้แล้ว ทว่าที่จริงถูกเขาลากมาถึงคูน้ำยิ่งเดินยิ่งถลำลึก รอเมื่อเจ้าพบแผนการที่แท้จริงของเขา เจ้าก็จะตกลงไปในกับดักที่ใหญ่ยิ่งกว่า

        มือของเฟิ่งเฉี่ยนที่ลูบคลำหมากหยุดชะงัก สมองของนางทำงานอย่างหนัก นางจะไม่ยอมให้อีกฝ่ายจูงจมูกเดินหรอกนะนางจะต้องกระโดดออกมาให้ได้ หาเส้นทางใหม่ให้กับตนเอง...

        มีทางแล้ว!

        ดวงตาของนางเปล่งประกาย เมื่อวางหมากขาวลงบนตำแหน่งที่ไม่สลักสำคัญอะไรเลย

        “เอ๊ะ?” ไท่จื่อน้อยเงยหน้าขึ้นมองนางอย่างประหลาดใจ

        เฟิ่งเฉี่ยนกระพริบตาใส่เขาปริบๆ ไท่จื่อน้อยยกมือขึ้นปิดปากของตนทันที

        ครั้งนี้ กลายเป็นเซวียนหยวนเช่อที่ต้องคิดหนักบ้าง

        หมากก้าวนี้ของนางเดินได้อย่างประหลาดยิ่งยวดถึงขั้นที่ว่าไร้เหตุผลสิ้นดี นางกำลังคิดอะไรอยู่

        เขาถึงกับมองไม่ออกไปชั่วขณะ

        ไม่สนใจนางแล้ว เขาเดินตามเส้นทางของตนเองต่อไป

        ต่างฝ่ายต่างเก็บงำความคิดของตนเอาไว้

        เจ้าหนึ่งก้าว ข้าหนึ่งก้าว!

        รอเมื่อเดินหมากมาถึงก้าวที่สี่สิบสามหมากขาวพลันฝ่าวงล้อมจากปากกระเป๋าของหมากดำออกมาได้ ทำให้เกิดเส้นทางใหม่ส่งผลให้หมากขาวทั้งหมดกลับมามีชีวิตชีวาขึ้นอีกครั้ง!

        กลยุทธ์ปากกระเป๋า[1]ถูกตีแตกแล้ว!

        ไท่จื่อน้อยสูดปากด้วยความเบิกบานใจ “เสด็จแม่เก่งกาจเหลือเกินพ่ะย่ะค่ะ!”

        “เย่เอ๋อร์ มา!” เฟิ่งเฉี่ยนชูฝ่ามือทั้งสองข้างขึ้นมา

        เซวียนหยวนเช่อมองแม่ลูกแปะมือฉลองกันอย่างจนคำพูด “ยังไม่ได้ชนะเสียหน่อยจะดีใจเร็วเกินไปหรือไม่”

        เฟิ่งเฉี่ยนเลิกคิ้วอย่างกระหยิ่มยิ้มย่อง “พวกเราพอใจ!”

        เซวียนหยวนเช่อหัวเราะเบาๆ แล้ววางหมากดำลงด้านนอกของกลยุทธ์ปากกระเป๋า

        เฟิ่งเฉี่ยนขมวดคิ้วแน่น หมากก้าวนี้ของเขาเดินได้น่าประหลาดมากเช่นกันไม่เจ็บไม่คัน แต่เป็นการข่มขู่นางอยู่บ้างความรู้สึกไม่ชัดเจนเช่นนี้ทำให้จิตใจของนางไม่สงบ

        นางตอบโต้โดยการวางหมากขาวลงด้านล่างหมากดำ

        เจ้าก้าวหนึ่ง ข้าก้าวหนึ่ง

        หลังจากก้าวที่ห้าสิบหก เฟิ่งเฉี่ยนจึงพบพิรุธ เหงื่อเย็นผุดท่วมตัว!

        นี่คือ...

        นางพลาดแล้ว! นางพลาดตั้งแต่เริ่มต้น!

        เขาวางกลยุทธ์ปากกระเป๋าที่ไหน นี่มันชัดเจนเหลือเกินว่าเป็นกลยุทธ์เจดีย์สามเหลี่ยม!

        ใช่แล้ว กลยุทธ์ของเขาเปลี่ยนรูปไปแล้ว กลยุทธ์ปากกระเป๋าเป็นเพียงกลลวงเพื่อปิดบังอำพรางกลยุทธ์เจดีย์สามเหลี่ยม!

        ให้ตายเถอะ!

        ร้ายกาจเกินไป!

        เลวทรามเกินไป!

        เมื่อสักครู่นางยังลำพองใจที่ตนเองสามารถฝ่ากลยุทธ์ปากกระเป๋าของเขาออกมาได้ใครเลยจะรู้ว่านางตกลงไปในกลยุทธ์เจดีย์สามเหลี่ยมของเขาตั้งแต่เมื่อใดและออกมาไม่ได้อีกเลย!

        เฟิ่งเฉี่ยนเงยหน้าขึ้นขวั่บ นางมองไปทางเซวียนหยวนเช่อเขามีสีหน้าสบายใจเฉิบที่ควบคุมทุกอย่างเอาไว้ในมือได้ นางลอบขบฟัน

        ไม่ นางจะไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ เด็ดขาด

        จะต้องยังมีทางออกอื่นอีกแน่นอน!

[1] กลยุทธ์ปากกระเป๋าคือ กลยุทธ์ที่ใช้พื้นที่ในรูปทรงปากกระเป๋าล่อศัตรูเข้ามาในพื้นที่ของตนแล้วปิดตายไม่ให้ศัตรูออกไปได้