“คุณหนู... เ้าต้องช่วยข้า...” น้ำเสียงแหบพร่าของบุรุษร่างสูงกำยำที่พุ่งเข้ามากอดรัดฟัดเหวี่ยงทำเอาหว่านฉิงสะดุ้งโหยง นางหันไปมองใบหน้าหล่อเหลาแดงก่ำด้วยฤทธิ์ราคะ ขณะที่เขาซุกไซ้ลงตรงซอกคอขาวระหง มือหนาอีกข้างคว้าหมับเข้าที่เอวและสะโพก
“คุณชายตั้งสติก่อน! ในห้องข้ามียาถอนพิษกำหนัด... ที่นี่เป็หอนางโลม เื่แค่นี้ข้าจัดการได้ ช้าก่อน...” นางดิ้นลนลาน พยายามจะผลักอกแกร่งออกโดยสัญชาตญาณ ทว่าด้วยแรงของบุรุษตัวโตที่กำลังคลุ้มคลั่ง ยากเกินกว่านางจะดิ้นรนขัดขืน
[จะไล่หนุ่มหล่อระดับ SSS+ ไปทำไมกันโฮสต์? กว่าข้าจะวางแผนไล่ต้อนเขาขึ้นมาจนถึงห้องพักของท่านได้เนี่ย มันโหดหินมากเลยนะขอรับ!]
ไม่ทันขาดคำดี บานประตูก็ถูกกระแทกออกอีกครั้ง บุรุษในอาภรณ์สง่างามอีกสองคนมุ่งตรงมายังนางด้วยท่าทางหิวกระหายไม่ต่างจากคนแรก
[ในที่สุดก็มากันครบ ระบบอัญเชิญตัวละครเอกของเื่มาถึงที่แล้วขอรับ... เอ้า! ส่งยิ้มหวานให้บรรดามือสังหารที่จะปลิดชีพโฮสต์ในตอนจบหน่อยเร็ว!]
‘ไอ้ระบบเฮงซวย! แกพาพวกเขามาในสภาพซอมบี้หิวโซพร้อมรุมกินโต๊ะฉันขนาดนี้ จะไม่ช่วยอะไรเลยหรือไง!’ หว่านฉิงสบถลั่นในใจ ขณะที่ต้องรับมือกับอ้อมกอดอันร้อนรุ่ม หนุ่มรูปงามเข้ามารุมกอดรัดนางอย่างไม่ใคร่เกรงใจ
[โฮสต์จะยอมยกสิทธิ์นี้ให้นางเอกหรือขอรับ? น่าเสียดายออกนะ... จำพวกสแตนดี้และฟิกเกอร์หนุ่มหล่อที่โฮสต์สะสมไว้ในคอนโดฯ ได้ไหม? ทั้งท่านแม่ทัพหรงเยว่ผู้เคร่งขรึม เสนาบดีน้อยเ้าเล่ห์ติดหูแมวขี้อ้อน โปสเตอร์ขนาดเท่าตัวจริงรุ่นลิมิเต็ดของรุ่ยอ๋อง โฮสต์ต้องปาดเหงื่อทำงานสายตัวแทบขาดถึงสามเดือนกว่าจะได้มา... แต่นี่คือตัวเป็ๆ มาบริการให้ถึงที่เชียวนะขอรับ!]
หว่านฉิงชะงักกึก... ชื่อ ‘รุ่ยอ๋อง’ กระแทกเข้ากลางใจของนางอย่างจังจนลืมไปว่ากำลังถูกลวนลาม
[ไหนๆ ก็จะตายเพราะพิษเย็นอยู่แล้ว อย่าเล่นตัวไปเลยขอรับ ข้าเห็นด้วยกับองค์ชายสามแคว้นเป่ยเหลียงนะ... ลุยเลยโฮสต์!]
‘นี่แกเป็ระบบ 18+ หรือไงกันเนี่ย?’ หว่านฉิงถามกลับในใจ ระบบก็พลันตอบรับอย่างภาคภูมิใจ
[ถูกต้องขอรับ! แล้วเื่นี้ก็เป็ฮาเร็มในฝันของสาว ๆ แต่โฮสต์ไม่ต้องเป็กังวล ระหว่าง่เวลาเข้าด้ายเข้าเข็ม ระบบจะทำการเซนเซอร์และปิดตัวลงชั่วคราว เชิญโฮสต์เสพสมกับบรรดา ‘เมน’ ที่ชื่นชอบให้เต็มอิ่มได้เลยขอรับ!]
‘ฉันรักแกก็วันนี้แหละ! ไอ้ระบบที่น่ารัก แกมันฉลาดปราดเปรื่องที่สุด ฉันสัญญาว่าจะไม่ด่าแกโง่เป็สมองหมูอีกแล้ว!’ หว่านฉิงตาเป็ประกายวาววับ ความเ็ปจากพิษเย็นดูเหมือนจะบรรเทาลงทันทีเมื่อเห็นกล้ามเนื้อแน่นๆ ใบหน้าหล่อเหลาระดับดาราซีรีส์ใหญ่ของหนุ่มในชุดโบราณ เรือนผมดำขลับยาวลู่ไปกับแผ่นหลัง บนมวยผมปิ่นด้วยหยกราคาแพง
หล่อน่าขย้ำทั้งสามคน! จะเลือกรูทไหนดีเนี่ย เลือกไม่ได้ก็เหมาหมดเลยได้ไหม!?
[เก็บอาการหน่อยโฮสต์! อย่าลืมรักษาคาแรคเตอร์นายหญิงแห่งหอหงเหมยผู้หยิ่งทะนง... น้ำลายโฮสต์ไหลแล้ว... โอ้... นั่นเืกำเดาไหลตามมาขอรับ!]
หว่านฉิงได้กลิ่นคาวเื นางยกมือปาดจมูกตัวเองไม่ทันไร ก็สบเข้ากับั์ตาคู่คม...
แสงเทียนในห้องสะท้อนให้เห็นใบหน้าที่สมบูรณ์แบบจนนางแทบหยุดหายใจ
บุรุษเบื้องหน้านางมีโครงหน้าคมชัดราวถูกแกะสลักอย่างประณีตจากหยกเนื้อดีที่สุด คิ้วเรียวยาวพาดเฉียงรับกับั์ตาคมกริบ ดวงตาคู่หวานคมของเขาราวซุกซ่อนประกายดวงดาวอันลึกลับชวนให้ลุ่มหลง
ในยามที่ต้องฤทธิ์ยาพิษกำหนัดเช่นนี้ ั์ตาของเขากลับสั่นระริก ประหนึ่งจะอ้อนขอบางสิ่งจากนาง
หว่านฉิงหลุบตามองสันจมูกโด่งคมเป็เส้นตรงลงมาถึงปลายที่งุ้มเชิดขึ้นเล็กน้อยพองาม รับกับขอบปากหยักลึกสีแดงระเรื่อดุจกลีบกุหลาบ เขาเม้มริมฝีปากเข้าหากันเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ดิบเถื่อน เอ่ยเสียงพร่า “ช่วยข้าด้วย แม่นางน้อย...”
นี่มันยิ่งกว่าฟิกเกอร์สเกลใหญ่ที่ฉันซื้อมาในราคาโคตรแพงเสียอีก! งานพรีเมียมระดับพระเ้าสร้างชัดๆ!
นางเบิกตากว้างตะลึง ทว่ายังไม่ทันได้ซึมซับความงามของหยกสลักตรงหน้า ร่างของนางก็ถูกกระชากด้วยแรงมหาศาลจนตัวลอยคว้างไปอยู่ในอ้อมแขนอันแข็งแกร่งของบุรุษอีกคนหนึ่งซึ่งจู่โจมเข้ามาอย่างดุดัน!
“ว๊าย... คุณชาย! ใจเย็น ๆ ก่อน พวกท่านจะรุมทึ้งข้าเช่นนี้ไม่ได้นะเ้าคะ!”
บุรุษผู้นี้คือ ‘แม่ทัพไป๋หรงเยว่’ ผู้มีกลิ่นอายคละคลุ้งไปด้วยไอสังหาร กลิ่นเหงื่อไคลอันเย้ายวน รูปร่างกำยำล่ำสัน สูงสง่าดุจขุนเขา ผิวสีน้ำผึ้งครัดเคร่งไปด้วยกล้ามเนื้อที่แน่นขนัดเข้ารูปไปกับอาภรณ์ผ้าไหมเนื้อดี
หว่านฉิงรู้สึกเหมือนถูกพันธนาการด้วยโซ่เหล็กที่ร้อนจัดอันยากจะดิ้นรน... ไม่สิ... นางไม่ดิ้นเลยต่างหาก!
แม่ทัพหนุ่มวัยสามสิบสองปีดูคมเข้มดิบเถื่อนกว่ารุ่ยอ๋องหลายเท่า คิ้วหนาดกดำขมวดมุ่น ั์ตาแดงก่ำด้วยฤทธิ์ยาจ้องมองนางราวกับราชสีห์ที่เจอเหยื่ออันโอชะ สันกรามหนาขึ้นรูปชัดเจนแลดูดุดันอย่างร้ายกาจ นางได้ยินเขาคำรามต่ำเบา ๆ ในลำคอ จมูกซุกไซ้อยู่ตรงซอกคอ “ช่วยข้าด้วย... แม่นาง ไยเ้าตัวหอมเหลือเกิน”
สิ้นคำเท่านั้น อีกสองหนุ่มพลันพุ่งเข้ามาพยายามจะยื้อแย่งนาง ทว่ากลับถูกผลักออกไปจนกระเด็น สองคนที่ล้มลงบนพื้นต่อสู้กันเล็กน้อยด้วยความเมามายสุราและฤทธิ์ยาปลุกกำหนัด อาจเพราะว่าพวกเขายังคงไร้สัมปชัญญะ จึงท่าทางเหมือนสตรีตบตีกันมากกว่าจะเข่นฆ่าเอาชีวิต เปิดโอกาสให้แม่ทัพหนุ่มอุ้มหญิงสาวไปวางลงบนเตียงอย่างนิ่มนวล
หรงเยว่มิได้ทะนุถนอมนางราวกับนางเป็ตุ๊กตา เขากอดรัดนางด้วยสัญชาตญาณสัตว์ป่าที่พร้อมจะขย้ำและกลืนกินนางไปทั้งตัว เพียงเพื่อดับไฟราคะที่แผดเผาอยู่ภายใน แต่ถึงแม้ว่าเขาจะดิบเถื่อนดุจราชสีห์ ใบหน้าที่โน้มลงมาบดเบียดริมฝีปากนางกลับเป็จุมพิตที่อ่อนหวานจนแทบละลาย ขัดกับภาพลักษณ์โดยสิ้นเชิง
อาจารย์เวยเวยผู้หิวโหยมาทั้งชีวิต เผลอเอามือลูบไล้ไปตามหน้าอกแกร่งอย่างลืมตัว
‘แม่เ้า... นี่มันพ่อหนุ่มนักกล้ามในฝันของสาวแก่แม่ม่ายชัด ๆ!’
นางหลับตาลงอย่างเคลิบเคลิ้มไปกับรสััอันอ่อนหวานดุจน้ำผึ้งเดือนห้า คิดในใจว่าระบบไม่ได้หลอกนางจริง ๆ งานนี้ต่อให้พิษกำเริบจนไอเป็เือีกกี่รอบ นางจะยอมตายคาอกหนั่นแน่นของท่านแม่ทัพนี่แหละ!
ทว่าความหฤหรรษ์เพิ่งจะเริ่มต้น... เมื่อคนหนึ่งกำลังง่วนอยู่กับการบดจูบอย่างดูดดื่ม อีกคนตั้งสติได้ก็ปีนขึ้นเตียงเข้ามาดึงรั้งเอวบางของนาง แต่คงเพราะกลัวว่านางจะขาดเป็สองท่อนเสียก่อน พวกเขาจึงผ่อนแรงลง เปลี่ยนมาลูบไล้เรือนกายอรชรด้วยท่าทีอ่อนโยนขึ้น ส่วนคนที่คว้าปลายเท้าเปลือยเปล่าของนางได้ ก็เอาแต่คลอเคลียด้วยแววตาหลงใหล
“พี่ใหญ่... พี่รอง... ท่านควรเสียสละให้น้องเล็กก่อนขอรับ” น้ำเสียงทุ้มพร่าสั่นระริกด้วยแรงปรารถนา ขณะที่ท่านอ๋องกลับเอ่ยขัดด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ
“แต่ข้าเห็นนางก่อน ข้ามาก่อน ข้าบอกพวกเ้าแล้วว่าข้าต้องตานาง...”
4K
![[New Life] อิสระของชีวิต](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1574670037_23909837.webp)
