รุ่งเช้าวันต่อมา แสงแดดอ่อนๆ ส่องกระทบห้องโถงใหญ่ของตระกูลเฉิน แต่บรรยากาศกลับไม่สดใสเหมือนเช่นเคย ความฮึกเหิมจากเมื่อคืนได้จางหายไป ถูกแทนที่ด้วยความจริงอันน่ากังวลที่ปรากฏอยู่บนใบหน้าของ เฉินเหยียน และ ลุงเฉินลู่
“ฟานเอ๋อร์ ข้าได้ตรวจสอบคลังของตระกูลแล้ว” เฉินเหยียน เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักอึ้ง “ด้วยทรัพยากรที่เรามีอยู่ตอนนี้ อย่างดีที่สุด เราสามารถสร้างศาสตราปราณแบบที่เ้าทำได้อีกแค่สองชิ้นเท่านั้น...เราไม่มีเงินทุนมากพอที่จะสร้างกองกำลังอย่างที่เ้าว่าได้”
ลุงเฉินลู่ เสริมขึ้น “ใช่แล้ว การจะซื้อแร่หยกปราณหรือแก่นอสูรในปริมาณมากนั้นต้องใช้เงินมหาศาล แค่การที่เราไปเอาแร่จากเหมืองร้างก็เสี่ยงพอแล้ว หากเราขยับตัวมากกว่านี้ ตระกูลโอวหยางและตระกูลอื่นๆ ต้องจับตามองแน่”
เฉินฟาน ที่นั่งฟังอย่างสงบกลับยิ้มออกมาเล็กน้อย ราวกับเขารู้ล่วงหน้าอยู่แล้วว่าปัญหานี้จะเกิดขึ้น
“ท่านพ่อ ท่านลุง ข้าทราบดี” เขากล่าว “ศาสตราปราณคือไพ่ตายของเรา เราจะเปิดเผยมันก็ต่อเมื่อถึงเวลาตัดสินชี้ขาดเท่านั้น การนำมันออกมาใช้สร้างกองทัพอย่างเปิดเผยในตอนนี้ เปรียบเสมือนการป่าวประกาศให้ทั้งโลกรู้ว่าเรามีความลับ...นั่นเป็การกระทำที่โง่เขลา”
“แล้วเราจะทำอย่างไร?” เฉินเหยีด ถาม
“เราต้องหาเงิน...แต่ไม่ใช่ด้วยวิธีการที่ตรงไปตรงมาเช่นนั้น” เฉินฟาน หยุดเว้นจังหวะ ก่อนจะกล่าวประโยคที่จะเปลี่ยนอนาคตของตระกูลไปตลอดกาล
“เราจะเข้าสู่ตลาดโอสถปราณ”
“โอสถปราณ!?” ลุงเฉินลู่ อุทานออกมา “ฟานเอ๋อร์ เ้าจะบ้ารึ! ตลาดโอสถในเมืองนี้ถูกผูกขาดโดย ‘หอโอสถหยกมรกต’ ทั้งหมด พวกเขามีเครือข่ายที่แข็งแกร่งและมีนักปรุงยาที่ขึ้นชื่อ โอสถฟื้นฟูปราณของพวกเขาแม้จะราคาแพง แต่ก็เป็ที่้าของชาวยุทธ์ทุกคน เราจะเอาอะไรไปสู้กับพวกเขา?”
เฉินฟาน หัวเราะเบาๆ “ท่านลุง ท่านพูดถูก...เราจะไม่ ‘สู้’ กับพวกเขา แต่เราจะทำให้โอสถของพวกเขากลายเป็ ‘ขยะ’ ที่ไม่มีใคร้า”
เขาหันไปทาง เสี่ยวหลาน ที่ยืนรอรับใช้อยู่ไม่ไกล “เสี่ยวหลาน ไปที่ตลาด ช่วยซื้อ ‘หญ้าเหล็กไหล’ กับ ‘ดอกน้ำค้างราตรี’ มาให้ข้าสักสิบชั่ง...เอาชนิดที่ถูกที่สุดที่คนอื่นใช้เลี้ยงสัตว์อสูรนั่นแหละ”
แม้จะเต็มไปด้วยความสงสัย แต่ทุกคนก็ไม่ได้คัดค้าน
ไม่นานนัก เฉินฟาน ก็ได้นำทางบิดาและลุงของเขาไปยังห้องเก็บของด้านหลังเรือน ซึ่งบัดนี้มันถูกเปลี่ยนสภาพไปจนแทบไม่เหลือเค้าเดิม เตาหลอมเก่าถูกแทนที่ด้วยอุปกรณ์แก้วใสรูปทรงประหลาดที่เชื่อมต่อกันด้วยท่อโลหะขนาดเล็ก มีเตาพลังงานที่ถูกดัดแปลงวางอยู่ข้างใต้ ส่งความร้อนคงที่ไปยังภาชนะแก้วทรงกลม
“นี่มัน...ค่ายกลแปรธาตุรูปแบบใหม่รึ?” เฉินเหยียน มองอุปกรณ์ตรงหน้าด้วยความทึ่ง
“ท่านจะเรียกแบบนั้นก็ได้ขอรับ” เฉินฟาน ตอบพร้อมกับเริ่มลงมือ เขาหยิบสมุนไพรราคาถูกที่ เสี่ยวหลาน นำมาให้ บดมันอย่างรวดเร็วแล้วนำไปใส่ในภาชนะแก้ว เติมน้ำกลั่นบริสุทธิ์แล้วเริ่มให้ความร้อน
ในสายตาของคนอื่น เขาแค่กำลังต้มสมุนไพรธรรมดาๆ แต่ในดวงตาของ เฉินฟาน นั้นกลับมีหน้าจออินเตอร์เฟสของ XIAN แสดงผลการวิเคราะห์โครงสร้างโมเลกุล การแยกสารประกอบ และระดับความบริสุทธิ์แบบเรียลไทม์
[กำลังเริ่มกระบวนการสกัดสารด้วยวิธีการกลั่นลำดับส่วนแบบสุญญากาศ] [เป้าหมาย: สกัดสาร ‘Spiritualis-Ether’ ความบริสุทธิ์ 98%]
เขาปรับระดับความร้อนและแรงดันอย่างแม่นยำตามคำแนะนำของระบบ ของเหลวในภาชนะเริ่มเดือดและกลั่นตัวเป็ไอ ไหลผ่านท่อโลหะที่เย็นจัดแล้วควบแน่นกลายเป็ของเหลวใสหยดลงในภาชนะแก้วอีกใบอย่างช้าๆ ทีละหยด...ทีละหยด...
เวลาผ่านไปหนึ่งชั่วยามเต็ม สมุนไพรจำนวนมหาศาลถูกเคี่ยวจนหมดสิ้น เหลือเพียงของเหลวสีเขียวใสราวกับมรกตบริสุทธิ์เพียงหยดเดียวที่ก้นขวด กลิ่นหอมสดชื่นที่อัดแน่นไปด้วยพลังปราณบริสุทธิ์แผ่กระจายไปทั่วทั้งห้อง ทำให้ทุกคนรู้สึกสดชื่นจนขนลุก
เฉินฟาน ใช้หลอดแก้วดูดของเหลวหยดนั้นขึ้นมาอย่างระมัดระวัง
“นี่คือผลงานชิ้นแรกของห้องทดลองเรา...ข้าขอเรียกมันว่า ‘หยาดปราณทิพย์’ ” เขากล่าว “ประสิทธิภาพของมันเพียงหยดเดียว เทียบเท่ากับโอสถฟื้นฟูปราณของหอโอสถหยกมรกตถึงสิบเม็ด...แต่ใช้ต้นทุนเพียงหนึ่งในร้อย”
ลุงเฉินลู่ เบิกตากว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เขาเพิ่งผ่านการฝึกซ้อมอย่างหนักมาเมื่อเช้าและรู้สึกอ่อนล้าอย่างมาก
เฉินฟาน ยิ้มราวกับอ่านใจเขาออก “ท่านลุง ลองดูสิขอรับ”
ลุงเฉินลู่ ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะตัดสินใจรับหยดของเหลวสีเขียวนั้นเข้าปาก
วินาทีต่อมา...ดวงตาของเขาก็เบิกโพลง!
คลื่นพลังงานปราณที่อ่อนโยนแต่ทรงพลังมหาศาลได้แผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเขาทันที! ความเหนื่อยล้าที่สะสมมาหายวับไปในพริบตา เส้นชีพจรที่เคยติดขัดกลับรู้สึกโล่งโปร่งสบาย พลังปราณที่เคยเหือดแห้งกลับมาเต็มเปี่ยมยิ่งกว่าเดิมเสียอีก!
“นี่...นี่มัน...มหัศจรรย์เกินไปแล้ว!” เขากระทืบเท้าลงบนพื้นด้วยความตื่นเต้นจนพื้นะเื
เฉินเหยียน มองภาพนั้นด้วยความตกตะลึงจนพูดไม่ออก ในที่สุดเขาก็เข้าใจแผนการของลูกชายอย่างถ่องแท้แล้ว
“ฟานเอ๋อร์...สิ่งนี้...สิ่งนี้มันจะสั่นะเืไปทั้งแผ่นดิน!”
เฉินฟาน เก็บอุปกรณ์ของเขาอย่างใจเย็น “นี่เป็เพียงการเริ่มต้นเท่านั้นท่านพ่อ”
เขามองไปยังหยาดปราณทิพย์ที่เหลืออยู่อีกเล็กน้อยในขวดด้วยแววตาเ้าเล่ห์
“ตอนนี้เรามีสินค้าแล้ว...ขั้นตอนต่อไป คือการเปิดร้าน และทำให้ทุกคนรู้ว่า...ยุคสมัยของโอสถแบบเก่าๆ มันได้จบลงแล้ว”