ย้อนเวลาสร้างอนาคต

ย้อนเวลาครั้งที่ 2 : จบการศึกษา

ตรงหน้าของไฟในตอนนี้คือโรงเรียนในสมัยก่อนของเขาที่ไม่ค่อยได้กลับมาเท่าไหร่ พอมองดูแล้วก็อดแปลกใจและประหลาดใจไม่ได้ มันเป็นโรงเรียนนานาชาติที่เหมือนมหาลัยเป็นอย่างมากและมีหลายอย่างที่ทำให้ไฟแปลกใจเพราะมันไม่เหมือนกับที่เขารู้จักสักเท่าไหร่
หน้าโรงเรียนตอนนี้มีรถยนตร์ขับออกขับเข้าเต็มไปหมดมีรถจักรยานยนตร์อยู่เต็มไปหมดเหมือนกัน
เหล่านักเรียนต่างเดินเข้าออกกันเต็มไปหมดหน้าโรงเรียนนานาชาตินี้มีร้านแผงลอยขายอาหารเต็มไปหมด
นี้คือกลิ่นอายที่ไฟคิดถึงเป็นอย่างมากนี้คือโรงเรียนสไตล์ไทยอย่างแท้จริงมีร้านแผงลอยขายขนม ขายผลไม้ ขายน้ำอาหารเต็มไปหมด นักเรียนทุกคนนั้นต่างก็ใส่ชุดนักเรียนขาวน้ำเงินเป็นสีประจำโรงเรียนเดินกันเต็มไปหมด
"เห้ เพื่อนยืนเหม่ออะไรวะ ไม่รีบเข้าไปข้างในหรือยังไง" คมถามขึ้นเมื่อเห็นว่าไฟนั้นเอาแต่มองไปรอบๆเหมือนกำลังมองหาอะไรสักอย่างอยู่ หมูเมื่อเห็นแบบนั้นก็อดหัวเราะไม่ได้ก่อนจะพูด
"จะอะไรอีกละ อาการแบบนี้สงสัยกำลังมองหาคุณมีนาอยู่ละสิ" เสียงของหมูดังขึ้นนั้นทำให้เพื่อนอีกสองคนอดหัวเราะออกมาไม่ได้ คมตบไหล่เจ้าหมูเหมือนจะเห็นด้วยเป็นอย่างมาก
ส่วนไฟนั้นเมื่อได้ยินชื่อมีนานั้นทำให้เขาอดสะดุ้งไม่ได้ก่อนจะหาความทรงจำนั้น
'ฮ่าฮ่า ไม่คิดเลยว่าเราจะหลงคนได้ขนาดนี้ แต่พอเวลาผ่านไปโตขึ้นมีนาก็เป็นเพียงคนๆหนึ่งที่เขามาให้เรารู้สึกว่าความรักมันเป็นยังไงเท่านั้นเอง' ไฟส่ายหัวกับคำพูดของเพื่อนตัวเองตอนนี้มีนานั้นก็เหมือนกับเพื่อนคนหนึ่งของเขาเท่านั้นสำหรับไฟตอนนี้
"เลิกพูดได้แล้วเข้าไปข้างในกันเถอะ ยืนอยู่นี้ร้อนซะมัดแดดเมื่อไทยนี้สุดยอดจริงๆ" ไฟพูดออกมาอย่างเหลืออดก่อนจะเดินนำหน้าเพื่อนตัวเองเข้าไป
การปรากฎตัวของกลุ่มไฟนั้นเรียกเสียงกรี๊ดจากรุ่นน้องหรือรุ่นเดียวกันของผู้หญิงได้เป็นอย่างมากดี
ด้วยคมนั้นก็เป็นนักกีฬาโรงเรียนหน้าหล่อหุ่นดีพ่อรวยอีกต่างหาก ไหนจะไฟที่หล่อแบบเนิร์ดเพราะผลการเรียนของไฟนั้นทำให้ทุกคนคิดว่าไฟนั้นเป็นเด็กเนิร์ดนั้นเอง แล้วก็ยังเป็ดที่แม้จะไม่ได้เรื่องสักอย่างแต่ความรักแต่เสน่ห์นั้นมันมีเต็ม
ส่วนเจ้าหมูนั้น เอิ่มมม จะบอกว่ามันเป็นผู้ชายสายหมีอบอุ่นๆก็ว่าได้
กลุ่มของไฟนั้นทำให้เหล่าผู้ชายอิจฉาไม่น้อยเลยทีเดียว
"อ้าาา เหนื่อยจริงๆเลยนี้ขนาดเดินมาที่นั่งประจำนะยังเหนื่อยขนาดนี้เลย" หมูพูดออกมาหลังจากนั่งที่เก้าอี้ยาวที่นั่งประจำแล้ว
ด้วยโรงเรียนที่ใหญ่เป็นอย่างมากทำให้พวกเขานั้นจะต้องเดินไกลมากจากหน้าโรงเรียนมาที่นั่งของตัวเอง
ในโรงเรียนนั้นมีรถรับส่งเข้าออกโรงเรียนอยู่เหมือนกันแต่พวกเขาจะไปส่งที่หน้าอาคารเรียนนั้นๆ
แต่โต๊ะประจำของพวกไฟนั้นไม่ใกล้อาคารเรียนเลยแม้แต่น้อย มันอยู่ใกล้หน้าทางเข้าที่สุดแล้วถ้าหากให้รถขับมาส่งที่อาคารที่ใกล้ที่สุดนั้นก็ต้องเดินไกลกว่าเดิม จากที่ต้องเดินจากหน้าโรงเรียนมาที่นั่งประจำของพวกเขา
สำหรับพวกเพื่อนสามคนของเขานั้นเพราะมันมีคนขับรถเข้ามาส่งถึงที่การที่นั่งแท็กซี่ครั้งนี้ทำให้พวกมันต้องเดินมาพร้อมกับไฟนั้นเอง
"เดินแค่นี้ก็เหนื่อยแล้วหรือยังไงกัน กูเนี่ยเดินทุกวันยังไม่เหนื่อยเลย" ไฟพูดออกมาเมื่อเห็นสภาพเหมือนหมูคลั่งของเจ้าเพื่อนตัวเองที่นั่งหอบเป็นตายอยู่แบบนี้
"ก็มึงมันเป้าหมายนี้ เลยทำให้มึงเดินมานั่งแถวนี้ได้ไม่เบื่อ" หมูพูดออกมาอย่างเหน็บเพื่อนตัวเอง ไฟเมื่อได้ยินแบบนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะมันจริงอย่างที่เจ้าหมูพูดมา
เพราะสมัยก่อนนั้นเขาจะมาที่นี้ประจำเพื่อมามองดูคนที่เขาแอบชอบนั้นเอง
ใช่แล้วไฟนั้นจะมานั่งตรงนี้เป็นประจำเพื่อรอให้รถของมีนาขับผ่านมาที่นี้ไฟก็พอใจแล้วในตอนนั้น
ดูเหมือนว่าการย้อนเวลาของเขาครั้งนี้อารมณ์ของเขานั้นก็ยังมีอยู่ ทำให้เขาเดินมาที่นี้โดยไม่รู้ตัวทั้งๆที่คิดเอาไว้แล้วว่าจะไม่ยุ่งกับคนชื่อมีนาแล้วแท้ๆ แต่เขาก็ยังเผลอเดินมาตรงนึ้จนได้สิน่าา
"นู้นไงมาแล้ว พี่ไฟสุดหล่อวันนี้วันสุดท้ายแล้วนะ มึงไม่คิดจะบอกความในใจเธอเลยหรือยังไงกัน" คมพูดออกมาเมื่อเห็นรถขาประจำที่ขับผ่านตรงนี้ขับมาแล้ว แน่นอนนั้นคือรถของมีนานั้นเอง
"นั้นดิ มึงก็ไม่ใช่ขี้ๆน้า ดีกรีเป็นถึงอันดับ 1 ของชั้นปีเชียว" หมูพูดให้กำลังเพื่อนตัวเองไฟเมื่อได้ยินแบบนั้นก็อดส่ายหัวไม่ได้ เพราะตอนนี้เขาคิดกับมีนาเป็นแค่เพื่อนคนหนึ่งจริงๆแม้สมัยก่อนจะชอบมาก็เถอะ
เพราะมีนานั้นทั้งสวยและยังเป็นหญิงแกร่งสายกิจกรรมอีกด้วย
แม้จะไม่ได้สวยที่สุดในโรงเรียนตามการจัดอันดับของพวกหื่นพวกนั้นก็ตามที
"เลิกพูดเหอะพวกมึงอะ บอกไม่บอกเดี๋ยวกูตัดสินใจเองนั้นแหละ" ไฟพูดออกมาอย่างเหลืออดตอนนั้นเองรถคันนั้นก็ขับผ่านมานั้นทำให้ไฟ แอบหันไปมองอย่างอดไม่ได้เขาเห็นเพียงเด็กสาวยิ้มหวานกำลังคุยกับคนขับรถด้วยความสนิทสนมอยู่
ตอนนั้นเองอยู่ๆมีนาก็หันมามองที่พวกเขานั่งอยู่เมื่อสบตากับมีนาไฟกับไม่ได้หันหน้าหนีแต่เป็นมีนาที่หันหน้าหนีแทน
"ฮั่นแน่ ทำหญิงเขินได้ด้วยเว้ยๆ" คมพูดออกมาเมื่อเห็นว่ามีนานั้นหันหน้าหนีเมื่อมองมาทางพวกเขา แน่นอนว่าคมและเพื่อนอีกสองคนนั้นรู้ว่ามีนามองไฟอยู่แน่นอน
เพราะตลอดเวลาที่เรียนกันนั้นพวกคมและหมูนั้นชอบแซวมีนากับไฟอยู่บ่อยๆ
แต่เป็นไฟเองที่เขินอายและไม่กล้าจะมองหน้ามีนาเท่าไหร่แต่ครั้งนี้เหมือนจะผิดคาดพวกเขาจริงๆ
"พวกมึงนี้ก็นะ แซวไปเรื่อยจริงๆขอให้เจริญๆเถอะ ไปได้แล้วงานใกล้จะเริ่มแล้ว" ไฟพูดเหน็บเพื่อนตัวเองก่อนจะเดินออกจากโต๊ะประจำเหมือนที่เคยทำ เพื่อนทั้งสามหัวเราะอย่างชอบใจก่อนจะเดินตามไป
วันนี้เป็นวันจบการศึกษาของ ม.3-ม.6 นั้นเองทำให้มีงานจัดอยู่ที่ห้องโถงใหญ่ที่ไว้ใช้จัดงานกิจกรรมใหญ่ต่างๆ
09.30 น.
ในที่สุดงานก็เริ่มแล้วในห้องโถงนั้นเต็มไปด้วยเหล่านักเรียน ม.3-ม.6 เต็มไปหมดนักเรียนในโรงเรียนนานาชาติแห่งนี้นั้นมีถึง 4-5 พันคนเลยทีเดียวนับว่าเยอะเป็นอย่างมาก
ผู้อำนวยการโรงเรียนขึ้นไปกล่าวสุนทรพจน์ในห้องโถงก็เงียบลงฟังสิ่งที่ผู้อำนวยการกำลังพูดอยู่
เวลาไหลผ่านไปเรื่อยๆในที่สุดการกล่าวก็ได้จบลงเหล่าเพื่อนนักเรียนก็เริ่มเข้าไปพูดคุยถึงเรื่องต่างๆกับเพื่อนตัวเอง
ช่วงนี้มีเพียงแค่พี่ ม.6 เป็นส่วนมากเพราะ ม.3 นั้นส่วนมากก็ยังเรียนต่อที่เดิมมีบ้างที่จะย้ายออกไปแต่ก็ส่วนน้อยเท่านั้น ในนี้เต็มไปด้วยเหล่านักเรียน ม.6 และคุณครูประจำชั้นนั้นๆเท่านั้น ส่วนคุณครูคนอื่นๆก็ออกไปเพื่อเตรียมนักเรียนรุ่นน้องที่จะมาแสดงความยินดีกับรุ่นพี่ที่กำลังจบออกไปนี้

-----------------------------อืมมม เม้นเพื่อเป็นกำลังใจให้ด้วยนะครับ !!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ย้อนเวลาครั้งที่ 2 : จบการศึกษา

นิยายแนะนำ

ย้อนเวลาสร้างอนาคต

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ย้อนเวลาครั้งที่ 2 : จบการศึกษา

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้