เื่: อย่าร้องเพลงนี้ (บทเพลงมรณะ)
EP20: การหลบหนีและจุดอ่อนของคำสาป
ทิวาพาเจตที่อยู่ในสภาพาเ็ทั้งกายและใจหนีออกมาจากอพาร์ตเมนต์ของเขาได้สำเร็จ พวกเขาขับรถมอเตอร์ไซค์เก่า ๆ ของทิวาที่ยังพอใช้งานได้ ไปยังสถานที่แห่งเดียวที่ทิวาคิดว่าจะปลอดภัย—กระท่อมเล็ก ๆ กลางป่า ที่เขาเคยใช้เป็ที่พักตอนไปหัดแต่งเพลงใน่วัยรุ่น ที่นั่นไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ ไม่มีอินเทอร์เน็ต และห่างไกลจากผู้คน
เมื่อมาถึง ทิวารีบจัดการปฐมพยาบาลาแให้เจตและตัวเอง ในขณะที่เจตนั่งซึมอยู่บนพื้นไม้เก่า ๆ ของกระท่อม เขายังคงอยู่ในภาวะหวาดกลัว และพูดได้เพียงเสียงกระซิบที่แหบแห้ง
“ไอ้ทิวา... แกต้องบอกฉันว่ามันเกิดอะไรขึ้น...” เจตเขียนข้อความบนเศษกระดาษด้วยมือที่สั่นเทา “ผู้หญิงคนนั้น... เธอเป็ใครกันแน่”
ทิวาถอนหายใจยาว เขารู้ว่าถึงเวลาที่ต้องบอกความจริงทั้งหมดแล้ว เขาเล่าเื่ราวของ เธอคนนั้น อดีตคู่หูที่ถูกทรยศ เื่คำสัญญา และการฆ่าตัวตายของเธอ... รวมถึงการที่ิญญาของเธอกลับมาในร่างของ พิมพา เพื่อทวงแค้นผ่านบทเพลง
เมื่อเล่าจบ เจตนิ่งเงียบไปนาน ก่อนจะเขียนข้อความตอบกลับ:
“มันบ้าสิ้นดี! แกสร้างปีศาจขึ้นมาเอง!”
“ฉันรู้!” ทิวาตอบด้วยความรู้สึกผิด “และฉันเป็คนเดียวที่ต้องแก้ไขมัน! แกต้องช่วยฉันหาทางหยุดเพลงนี้”
เจตมองไปรอบกระท่อมที่มืดสลัว “แล้วจะหยุดมันได้ยังไงวะ! มันเป็ผีนะเว้ย! มันเป็คำสาป!”
ทิวาหยิบสมุดบันทึกเก่าของเธอคนนั้นที่เขาพกติดตัวมาด้วยขึ้นมา เขาเปิดไปที่หน้าที่เป็คำสาป
“เราต้องหาจุดอ่อนของคำสาปนี้” ทิวาชี้ไปที่ข้อความในสมุดบันทึก “ดูตรงนี้สิ... 'ฉันจะผูกดวงิญญาของฉันไว้กับบทเพลงนี้' และ 'ฉันจะกลับมาในร่างที่ไร้ซึ่งความอ้วนท้วนและมีน้ำเสียงที่สมบูรณ์แบบที่สุด' ”
“แล้วไงวะ?” เจตเขียน
“แสดงว่าอำนาจของเธอถูกผูกไว้กับ บทเพลง และ ร่างของพิมพา! ถ้าเราทำลายเพลง... หรือถ้าเราทำลายร่างของพิมพา... คำสาปอาจจะคลายลง!”
เจตเขียนอย่างรวดเร็ว: “บ้าไปแล้วเหรอ! แกจะฆ่าพิมพาไม่ได้นะเว้ย! ถึงจะเป็ร่างทรง... แต่พิมพาก็เป็มนุษย์!”
“ถ้าไม่ทำแบบนั้น แกอาจจะต้องตายเหมือนไอ้อู๊ด!” ทิวาตอบอย่างสิ้นหวัง
ในขณะที่ทั้งสองกำลังถกเถียงกันอย่างเคร่งเครียด ทิวาก็เห็นสัญญาณบางอย่างที่ผิดปกติ
แสงจากแบตเตอรี่สำรองที่เขาใช้ชาร์จมือถือสำรองอยู่... กำลังกะพริบเป็จังหวะ!
จังหวะการกะพริบนั้นคล้ายกับจังหวะของเสียงเบสในเพลง "จะขอตายในอ้อมกอดเธอ"!
— แม้แต่ในที่ที่ไม่มีสัญญาณอินเทอร์เน็ต... อาถรรพ์ก็ยังตามมา! ทิวาคิดอย่างตื่นตระหนก
ทิวารีบดึงสายชาร์จออกทันที ไฟกะพริบก็ดับลง แต่ความรู้สึกหวาดกลัวก็ไม่ได้หายไป
เจตรีบเขียนข้อความใหม่: “แกต้องไปดูข่าว! ฉันมั่นใจว่ามีคนตายเพราะเพลงนี้อีกแน่ ๆ! เธอคนนั้นกำลังล่าเหยื่อ!”
ทิวาจำใจเปิดโทรศัพท์มือถือที่จอแตกของเขาอีกครั้ง เพื่อเชื่อมต่อกับอินเทอร์เน็ต เขาต้องเสี่ยง!
ทันทีที่เขาสามารถเชื่อมต่อ Wi-Fi จากเครือข่ายใกล้เคียงที่อ่อนแอได้ โทรศัพท์ของเขาก็แจ้งเตือนการโทรเข้าอย่างรวดเร็ว—เป็เบอร์แปลก ๆ
ทิวาตัดสินใจรับสาย
“สวัสดีครับ?”
“คุณทิวาใช่ไหมคะ?” เสียงปลายสายเป็ผู้หญิงที่ฟังดูเป็ทางการ “ฉันโทรมาจากสถานีตำรวจค่ะ... เราพบศพของ คุณยศ ที่บ้านของเขา... เขาเสียชีวิตจากการฆ่าตัวตายอย่างผิดธรรมชาติ และในที่เกิดเหตุ... มีเสียงเพลงบางอย่างดังออกมาจากโทรทัศน์ของเขาซ้ำ ๆ...”
“เพลงอะไรครับ!” ทิวาถามเสียงดัง
“เพลง... 'จะขอตายในอ้อมกอดเธอ' ค่ะ... ซึ่งเป็เพลงของคุณ...”
ติ๊ด... สายถูกตัดไป
ทิวาทรุดตัวลงนั่งบนพื้นทันที! ยศ... เพื่อนสมัยเรียนของเขา... ที่เคยช่วยเขาอัดเดโมเพลงนี้ครั้งแรก... กลายเป็เหยื่อรายที่สองต่อจากอู๊ดแล้ว!
ิญญากำลังล่าเหยื่อตามลำดับความเกี่ยวข้องกับบทเพลงอาถรรพ์! และคนที่เหลืออยู่ตอนนี้คือ... เจต... และ ทิวาเอง!
“เจต!” ทิวาหันไปหาเพื่อน “เราต้องทำลายเพลงนี้ให้ได้!”
ทิวาจ้องมองไปที่แบตเตอรี่สำรองที่ดับไปแล้ว... แสงที่กะพริบตามจังหวะเบส... เขาเจอจุดอ่อนแล้ว!
“เพลงนี้ควบคุมสิ่งต่าง ๆ ที่มีพลังงานไฟฟ้า” ทิวาพูดเสียงสั่นเครือ “เราต้องใช้หลักการนี้... เพื่อทำลายแหล่งพลังงานหลักของคำสาป!”
โปรดติดตามตอนต่อไป