เสียงส้นสูงกระทบพื้น เสียงรองเท้าหนังของเขาเดินเคียงกัน
ทุกสายตาจ้อง แต่ไม่มีใครพูด
เธอจับมือเขาแน่น...และเขาก็จับกลับโดยไม่หลบ
หน้าห้องประชุมมีใครบางคนรออยู่
“พิม” – อดีตคู่หมั้นของธัช ยืนกอดอก สายตาเยือกเย็น
> “คุณยังเลือกคนที่ทำให้คุณเสียทุกอย่างจริง ๆ ใช่ไหมธัช?”
เขาไม่ตอบ…แต่หันมากุมมือพิชชาแน่นขึ้นอีก
> “คุณไม่กลัวเหรอ? ว่าคนที่คุณเลือกจะล้มเหลวเมื่อเข้าสู่โลกจริง?”
“ไม่กลัวครับ…เพราะผมกลัวกว่าถ้าไม่มีเธออยู่ในโลกจริงของผม”
ห้องประชุม
พิชชานั่งอยู่ข้างธัช
ในที่ประชุมพิเศษซึ่งผู้บริหารเรียกจัดเพื่อ “สะสางทุกประเด็น”
พิมนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม สง่างาม แต่นัยน์ตาซ่อนพิษ
เธอพูดด้วยน้ำเสียงเรียบ…
> “ธัช...คุณเลือกทิ้งอนาคตตัวเอง เพื่อความสัมพันธ์ที่ไม่มีอนาคต…คุณมั่นใจใช่ไหม?”
ธัชตอบเสียงแน่น…
“มั่นใจครับ”
> “แล้วเธอล่ะ พิชชา...คิดว่าจะอยู่กับเขาได้ยังไง ในเมื่อเขาแบกอดีตคนรักอย่างฉันไว้?”
ทุกคนเงียบ
พิชชาหายใจลึก แล้วพูดขึ้นเสียงชัด…
“เพราะหนูไม่ต้องแบกอดีตเขาค่ะ หนูแค่จับมือเขาไว้ แล้วพาเขาเดินต่อไป…”
เสียงฮือฮาดังเบา ๆ
และพิม…หน้าเปลี่ยนเป็นเย็นชาแทบทันที
[หลังเลิกงาน ]
ไม่มีใครอยู่แล้ว
ไฟในห้องประชุมเหลือแค่ดวงเดียว
ธัชดันเธอนั่งบนโต๊ะยาว หายใจแรงจากความอัดอั้นทั้งวัน
“พิชชา…”
“คะ…”
“ผมอยากขอบคุณ…ด้วยลำตัว ไม่ใช่ลำคอ…”
พรึ่บ!
เขาผลักเธอลงนอนกับโต๊ะ มือรูดกระโปรงขึ้นจนเอว
“คุณ…กล้าสู้กับอดีตของผมทั้งที่ตัวสั่นแบบนั้น…ผมจะจูบคุณให้จำทั้งชีวิต”
เขาก้มลงเลียกลางร่องทันที
เสียงดูด จ๊วบ... แทรกกับเสียงหอบเธอ
“ธัช…ไม่ไหวแล้ว…เอาเลย…”
เขาจับเธอกางขา กดตัวตนเข้าไปจนสุด
เสียง ซวบ! ดังพร้อมเสียงคราง
“อ๊าาา…ตึงมาก…!”
เขาเริ่มกระแทกหนักขึ้น ซอยเร็ว ลึก เน้น
เสียงกระแทกดังก้องในห้องประชุมที่เคยเย็นชา
ตับ! ตับ! ตับ!
เธอกระตุกแรง จิกโต๊ะไว้แน่น สะโพกกระเด้งสวนกับทุกแรงตอก
เขาดึงเธอเข้าหา พร้อมกระแทกสุดแรง
แล้วปลดปล่อยเข้าไปในตัวเธอจนล้น
ร่างเธอสั่นเหมือนจะขาดใจ แต่หัวใจเต็มเปี่ยมกว่าครั้งไหน ๆ
หลังจบทุกอย่าง เขาก้มลงจูบหน้าผาก
แล้วพูดกับเธอช้า ๆ…
“คุณคือความกล้าหาญเดียวในชีวิตผม”
เธอกอดเขาแน่น…พร้อมพูดกลับเบา ๆ
“แล้วคุณคือรางวัลที่หนูยอมแลกทุกอย่าง”
[วันแถลงข่าวภายในองค์กร]
ผู้บริหารสายหน้าตึง แต่จำใจยืนข้างไมค์
ธัชและพิชชายืนเคียงกัน
มือเขากุมมือเธอไว้แน่นไม่ปล่อยตลอดการแถลง
> “องค์กรเราไม่สนับสนุนการเลือกปฏิบัติทางความสัมพันธ์ ถ้าสองฝ่ายยังคงรักษาความเป็นมืออาชีพ”
> “และในกรณีนี้...เรายืนยันว่าคุณธัชและคุณพิชชาได้ปฏิบัติตามเงื่อนไขนั้นครบถ้วน”
เสียงปรบมือเบา ๆ ดังขึ้น
แต่อะไรที่ทำให้ทุกคนอึ้งไม่ใช่คำแถลง
มันคือ...
ธัชหันไปหาพิชชา
ยิ้มบาง ๆ ก่อนหยิบกล่องแหวนจากกระเป๋าเสื้อสูทด้านใน
เขาคุกเข่าลง...ต่อหน้าทุกคน
“พิชชา…คุณยอมอยู่ข้างผมในวันที่ไม่มีใครอยู่”
“วันนี้…ผมอยากใช้ทุกวันหลังจากนี้อยู่ข้างคุณ...ในฐานะสามี”
เธอน้ำตาไหล ยืนตัวสั่น
พยักหน้าแทนคำตอบ แล้วโผเข้ากอดเขาท่ามกลางเสียงปรบมือจริงจังจากทั้งแผนก
หลังงานจบ เขาลากเธอเข้าห้องถ่ายเอกสาร
ห้องแคบ แสงฟลูออเรสเซนส์กระพริบเล็กน้อย
เสียงเครื่องถ่ายเอกสาร กึกๆ ดังคล้ายลมหายใจ
“คุณรู้ไหมว่าผมแทบจะอดใจไม่ไหวตั้งแต่คุณพยักหน้า…”
เขาพูดพร้อมกับผลักเธอติดตู้เก็บแฟ้ม
มือของเขารูดกระโปรงลงอย่างรวดเร็ว จับเรียวขาแบะออก
ใช้ปลายนิ้วแตะเข้ากลางร่องฉ่ำที่พร้อมจนเปียกไปทั้งฝ่ามือ
“นี่ขนาดยังไม่ได้เริ่ม...คุณยังแฉะขนาดนี้เลยเหรอพิชชา”
“หนู…พร้อมเป็นเมียคุณทั้งกายทั้งใจแล้วค่ะ…”
เขาก้มลงเลียทันที
เสียงลิ้นสาดเข้าอย่างหนักแน่น
เธอกัดปากร้องดังจนเครื่องถ่ายเอกสารสั่น
“อ๊าาา…อย่า…จะเสร็จ…!”
เขาดึงตัวขึ้นทันที
ดันลำร้อนที่แข็งเต็มที่เข้าไปในตัวเธอไม่รีรอ
เสียง “ซวบ!” ดังแน่น
เขากระแทกในท่ายืน ซอยรัวติดผนัง
สะโพกเขากระแทกใส่สะโพกเธอเป็นจังหวะ
ตับ! ตับ! ตับ!
“ธัชชชชช…แรงไปแล้ววววววว!”
“เมียผมต้องรับแรงผัวให้ไหว…เข้าใจไหม?”
เธอกระตุกสุดแรง เสียงแตกดังจากปาก
เขากระแทกเน้นปิดท้าย
ก่อนจะปล่อยน้ำร้อนเข้าจนล้นทะลักเปื้อนขา
[พิธีแต่งงาน – งานเล็ก ๆ แต่หัวใจใหญ่ที่สุด]
สถานที่จัดงานเป็นสวนกลางแจ้ง มีเพียงคนสนิทในสำนักงาน
ดอกไม้สีขาว-น้ำตาลอ่อนเรียงรายเรียบง่ายแต่ดูดี
เสียงเปียโนบรรเลงเบา ๆ
และพิชชาในชุดเจ้าสาวเปิดไหล่กระโปรงพองนิด ๆ ก็ปรากฏตัว
เธอสวยจนธัชแทบกลืนน้ำลายไม่ลง
> “คุณธัช สัญญาว่าจะรัก ซื่อสัตย์ และมีเพียงเธอคนเดียว ไม่ว่าจะจน เจ็บ หรือเสียวใช่ไหมครับ?”
“สัญญาครับ”
> “คุณพิชชา ยอมเป็นภรรยาของเขา ทั้งในเวลาทนาย และเวลาบนเตียงใช่ไหมครับ?”
“ยอมค่ะ…”
เสียงปรบมือดังขึ้นพร้อมรอยยิ้ม น้ำตา
และจูบแรกในฐานะ “สามีภรรยา” ที่แทบละลายทั้งสวน
ธัชเปิดประตูห้องสวีท
อุ้มพิชชาขึ้นในอ้อมแขน
วางเธอลงเบา ๆ บนเตียงที่โรยกลีบกุหลาบสีขาว
เขานั่งลงข้างตัว จูบหลังมือเธอเบา ๆ
“ต่อจากนี้คุณเป็นของผมทุกวัน ทุกคืน ทุกจังหวะหัวใจ…”
เธอจับมือเขามาวางกลางหน้าอก
“งั้นคืนนี้…จงใช้หัวใจคุณสั่งร่างกายทั้งหมดให้รักหนูได้เลยค่ะ”
เขาเริ่มถอดชุดเจ้าสาวออกทีละชิ้นด้วยมือเปล่า
ไม่รีบ ไม่ร้อน แต่ทุกสัมผัสคือไฟที่แทรกเข้ากระดูก
เขาไล้ปลายนิ้วไปตามซอกคอ เลียยอดอก
มืออีกข้างคลึงเต้าแน่นนุ่ม บีบ บด ดูดแรงสลับเบา
เสียงเธอครางคาอกเขาเหมือนเสียงหัวใจที่กำลังจะระเบิด
เขาคลานลงต่ำ
อ้าขาเธอออก แล้วกดใบหน้าลงกลางร่องทันที
เสียงเลีย เสียงดูด เสียงลิ้นกระแทกใส่ช่องทางที่สั่น
จ๊วบ…จ๊วบ…จ๊วบ…
จนเธอเสร็จแตกคาปากเขารอบแรก
เขายกตัวขึ้น
จับเรียวขาพาดไหล่
แล้วกดลำเขาเข้าไป “ลึกถึงสุด”
เสียงกระแทกดัง พั่บ! พั่บ!
แต่หัวใจกลับอบอุ่นจนเธอหลั่งน้ำตา
“ธัช…หนูรักคุณ…รักที่สุดในโลกเลย…”
“ผมก็รักคุณ…จะรักซ้ำทุกแรงกระแทกแบบนี้…”
เขากระแทกไม่หยุด ซอยแรง เร็ว รัว
เปลี่ยนท่า เปลี่ยนมุม
พาดโต๊ะ โก่งโซฟา ตะแคงข้าง กลับด้าน
เธอเสร็จไป 4 รอบ…เขาแตกใน 3 รอบ…
จนผ้าปูเปียกโชกทั้งเหงื่อและน้ำรักของพวกเขา
เธอตื่นมาพร้อมเสียงหายใจข้างหู
เขายังหลับ กอดเธอแน่น ใบหน้าแนบหลังเธอ
มือเขาวางอยู่บนหน้าท้อง…และเธอก็ยิ้ม
“อีกไม่นาน...เราจะมี ‘ใครอีกคน’ มาเป็นผลลัพธ์ของความรักคืนนี้นะคะ…พ่อทนายสายรุก”
THE END