"กินข้าวกันเถอะค่ะ"
แล้วทั้งสามคนก็ลงมือกินข้าวกัน เมื่อกินข้าวเสร็จเฉินเฟยอวี้ก็เก็บถ้วยจานไปล้างแล้วก็เข้านอนทันที เพราะอากาศหนาวมากแล้วแต่คุณยายฉีกับคนตายฉียังไม่เข้านอนเพราะยังนั่งคุยกันอยู่ที่ลานหน้าบ้าน โดยมีกองไฟอยู่ที่ตรงกลาง เมื่อเฉินเฟยอวี้เข้ามาในห้อง ก็ทิ้งตัวลงนอนแล้วหยิบผ้าห่มผืนหนามาห่มด้วยความอบอุ่น
เมื่อตื่นขึ้นมาอีกทีก็พบว่าเป็เวลาเช้าแล้วเฉินเฟยอวี้ ก็ลุกขึ้นไปทำเหมือนเดิม เธอลุกไปทำอาหารหุงข้าว แล้วก็กวาดลานหน้าบ้าน แล้วไปยืนอยู่ที่หน้าบ้านซึ่งก็เป็เหมือนทุกวันก็มีชาวบ้านที่เดินกำลังจะไปสวน ไปหาหาล่าสัตว์บนูเา ก็มีเข้ามาทักทายเธอมาคุยกับเธอ ซึ่งเธอก็รู้จักหลายๆคน เพราะว่าเมื่อวานก็เห็นคุณยายฉีก็แนะนำให้รู้จักก็ทักทายกันตามปกติ ชีวิตตามชนบทมันช่างมีความสุขจริงๆตื่นเช้ามาก็ทำงานค่ำก็นอน บางทีเธอก็อยากใช้ชีวิตแบบนี้ตลอดไปแต่ชีวิตคนเรามันก็อยู่ที่เดิมไม่ได้คนเราต้องพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา
"เฟยอวี้หลานไปยืนทำอะไรที่หน้าบ้านอีกแล้ว"
คุณตาฉีนเมื่อตื่นมาแล้วไม่เห็นหลานสาว ก็เลยลองเรียกหลานดูเดินหาทั้วทั้งบ้านก็ไม่เจอ แต่มาเจอหลานสาวยืนอยู่หน้าบ้าน
"หนูไปดูชาวบ้าน แล้วก็ได้คุยกับชาวบ้านหลายๆคนนะคะ"
"ข้างนอกมันหนาวหลานก็ใส่เสื้อผ้าให้มันถ้าหนาๆกว่านี้หน่อยนะอากาศเย็นเดี๋ยวก็ไม่สบาย"
คุณตาฉีอดจะบ่นหลานสาวไม่ได้เพราะ ว่าร่างกายของหลานสาวมันช่างบอบบางเสียจริง
"คุณตาหนูแข็งแรงจะตาย"
"แข็งแรงอะไรผอมอย่างนี้ ลมพัดก็ปลิวแล้ว"
ตาฉีที่มองหลานสาวแล้วเขกหัว อย่างเอ็นดู 3 ครั้ง
"ตาเข้าบ้านไปล้างหน้าแปรงฟันดีกว่า เผื่อเสร็จจะได้มากินข้าวแล้วจะได้พากันไปในอำเภอ เพื่อที่จะไปตัดชุดของหลาน"
"ค่ะเดี๋ยวหนูจะไปยกข้าวออกมารอนะคะ"
แล้วเธอก็เดินเข้าไปยกอาหารที่เธอทำออกมารอคุณตาฉีกับคุณยายฉี เมื่อคุณตากับคุณยายล้างหน้าเสร็จแล้วเดินออกมาหาหลานสาวที่นั่งรออยู่บนโต๊ะกิน
"รีบกินข้าวกันเถอะลูก"
คุณยายฉีที่ได้กินไข่เจียวหมูสับของหลานสาวก็รู้สึกว่ามันอร่อยมาก เพราะเธอก็ไม่เคยกินมาก่อนั้แ่หลานสาวมาอยู่ด้วยหลานสาวจะทำอาหารแปลกใหม่ให้คุณตาฉีคุณยายฉีกินตลอด ซึ่งคุณตาฉีกับคุณยายฉีก็ภูมิใจที่หลานสาวตัวเองสามารถทำอาหารกิน และคิดว่าภายภาคหน้าเฉินเฟยอวี้จะต้องหาเลี้ยงตัวเองได้ดีแน่นอน
"กินสิลูกกินเยอะๆ"
ตายฉีที่คีบหมูแล้วผัดผักให้หลานสาวขอบคุณค่ะคุณตา คุณตาก็กินเยอะๆนะคะ"
ทั้ง 3 กินข้าวกันประมาณครึ่งชั่วโมงเพราะกินข้าวไปด้วยคุยกันไปด้วยเสียงหัวเราะบนโต๊ะกินข้าวไม่เคยขาด พลอยคิดไปถึงชีวิตเก่าของเฉินเฟยอวี้ เธอต้องกินข้าวคนเดียวจะกินข้าว 5 นาทีก็เสร็จเธอกินข้าวแข่งกับเวลาเธอไม่เคยปล่อยให้เวลามันเสียเปล่าตอนกินข้าวเธอก็ยังทำงานด้วยแล้วตอนนี้ดูสิเธอกินข้าวกับครอบครัวแล้วมีเสียงหัวเราะค่อยๆกิน มันช่างมีความสุขจริงๆเมื่อกินข้าวเสร็จอิ่มกันทุกคนแล้วเฉินเฟยอวี้ก็เก็บถ้วยจานไปล้างตามปกติ เมื่อล้างเสร็จก็เข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อที่จะเข้าไปในอำเภอเพื่อที่จะตัดชุดตามที่คุณยายฉีบอก เฉินเฟยอวี้ใส่ชุดที่คุณยายศรีเอาให้ซึ่งเป็ชุดเก่าของแม่เธอซึ่งมันก็เป็ผ้าที่สวยและมีคุณภาพดีมาก ได้แค่คิดว่าในชีวิตวัยเด็กของแม่เธอคงจะได้ใช้แต่ของดีๆเพราะคุณตาฉีกับคุณยายฉีก็เป็คนที่ทำงานหนักเพื่อให้ลูกสาวคนเดียวสบาย จนตอนนี้ค่อนข้างมีฐานะในแถบชนบท แม่เธอก็เรียนจบมัธยมปลาย และได้เป็ครูที่โรงเรียนมัธยมเหมือนกัน ถึงแม้เธอจะสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ติดก็ตามแต่ก็ถือว่าเป็คนที่มีความรู้ในสมัยนี้
"เฟยอวี้หลานเสร็จหรือยังลูก"
คุณตาฉีที่ร้องเรียกเพราะว่าหลานสาวไปเปลี่ยนชุดยังไม่ออกมา
"เสร็จแล้วค่ะคุณตา"
เฉินเฟยอวี้จากห้องแล้วก็ปิดประตูแล้วก็เดินไปหาคุณตาฉีกับคุณยายฉีที่หน้าบ้าน
"ไปกันเถอะ"
แล้วเฉินเฟยอวี้ก็นั่งที่เดิมที่ประจำของเธอก็คือจักรยานพ่วงล้อที่คุณตาทำเอาไว้ให้ทั้ง 3ไปด้วยกันได้ ตาฉีใช้เวลาปั่นจักรยานประมาณชั่วโมงกว่าเนื่องจากมีเฉินเฟยอวี้ที่อยู่ข้างหลังทำให้มีน้ำหนักเพิ่มขึ้น และทำให้ค่อนข้างช้ากว่าปกติเพราะคุณตาฉีกับยายฉีเข้าเมืองแต่ละครั้งก็ใช้เวลาปั่นจักรยานแค่ชั่วโมงครึ่ง แต่คุณตาฉีถือว่าเป็คนที่มีร่างกายค่อนข้างแข็งแรงแต่เพราะมีเฉินเฟยอวี้ และมีพ่วงล้อและมีคุณยายฉี แต่คุณตาฉียังปั่นจักรยานได้สบายเมื่อปั่นจักรยานเข้ามาถึงตัวอำเภอ คุณตาฉีก็ปั่นจักรยานไปที่ร้านผ้าเพื่อที่จะไปสั่งตัดเสื้อผ้าให้เธอและตัดชุดไว้ไปโรงเรียนเมื่อจอดรถจักรยานที่หน้าร้านพนักงานร้านก็ออกมาต้อนรับ
"สวัสดีค่ะคุณตาคุณยายวันนี้มาทำอะไรคะ"
"ฉันอยากตัดชุดให้หลานฉันสัก 5-6 ชุดนะ แล้วก็ตัดชุดไว้ให้หลานสาวไว้ใส่ไปโรงเรียนด้วย"
"คนไหนหรอค่ะ"
"เฟยอวี้หลานมานี่เร็ว"
คุณยายฉีที่เรียกหลานสาวให้เข้าไปเพื่อให้พนักงานวัดตัวให้เฉินเฟยอวี้มองดูรอบๆร้านเธอคิดว่าเสื้อผ้าในสมัยนี้มันก็สวยดีแต่เธออยากออกแบบเสื้อผ้าของตัวเองเธอเลย
"ฉันขอออกแบบชุดเองได้ไหมค่ะ"
เฉินเฟยอวี้ที่ถามพนักงานพนักงานมองหน้าเธอด้วยความสงสัยเพราะไม่เคยมีลูกค้าคนไหนที่อยากออกแบบชุดตัวเอง
"เดี๋ยวจะไปถามเ้าของร้านก่อนนะจ๊ะ"
พนักงานคนนั้นเดินเข้าไปในร้านสักพักก็ออกมา
"ได้สิจ๊ะหนู"
พนักงานหยิบกระดาษกับพู่กันมาให้เฉินเฟยอวี้ เธอลงมือวาดชุดใช้เวลาไม่นานก็เสร็จ
"โอ้แบบสวยดีนี่เป็คนมีฝีมือนะเนี่ย ฉันขอซื้อแบบชุดเธอได้ไหม"
อยู่ๆก็มีผู้หญิงอายุประมาณ30ต้นแต่ตัวสวยแต่งหน้าเต็ม เฉินเฟยอวี้คิดว่าเธอคงจะเป็เ้าของร้าน
"ได้สิค่ะ "
"แต่เดี๋ยวฉันขอตัดชุดตามแบบของเธอก่อนว่ามันจะสวยเหมือในแบบที่วาดไหม ถ้ามันออกมาสวยแล้วค่อยมาทำสัญญากันตกลงไหม"
"ตกลงค่ะ"
เมื่อสั่งตัดชุดเสร็จแล้ว ทั้งสามก็เดินทางไปที่ตลาดเพื่อที่จะซื้อข้าวของเครื่องใช้ จำเป็ในบ้านและก็ซื้ออาหารเพื่อที่จะกลับไปทำอาหารแห้งเอาไว้ตุนกินหน้าหนาวอีกด้วย เพราะมีสมาชิกอีก 1 คนมาเพิ่มคุณยายฉีเลยกลัวอาหารจะไม่พอจจนผ่านหน้าหนาว
1K
