ย้อนเวลามาเป็นราชาซอมบี้

    ตอนที่10 พยาบาลสาว

    แนนที่ได้ยินเขาพูดว่าจะเขาจะจ้างเธอเป็นพยาบาลส่วนตัวก็ตกใจมาก การที่จะมีพยาบาลส่วนตัวได้นั้นต้องเป็นคุณชายลูกคนใหญ่คนโต ถึงจะมีเงินพอที่จะจ้างพยาบาลส่วนตัวได้แนนมองมาที่เขาด้วยแวงตาสงสัย เหมือนเขาจะรู้ว่าเธอคิดอะไรจึงกล่าวต่อว่า"ผมบ่ได้บังคับเอื่อยดอก แต่ถ้าเอื่อยมาเป็นพยาบาลส่วนโตให้ผม ผมสิดูแลเอื่อยเองทั้งความปลอดภัยทั้งการเป็นอยู่ทุกอย่างทั้งเบิ่ด แถมผมสิให้เงินเดือน เดือนแรกห้าพันเอื่อยก่อนว่าจั่งได"การที่เขาเสนอทั้งการดูแลและสิ่งต่างๆมากมายขนาดนี้เพรสะในอนาคตเธอนั้นจะเป็นกำลังให้เขาอย่างมาก เขาไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงเรื่องการเจ็บไข้ได้ป่วยอีกต่อไป ส่วนเรื่องยารักษานั้นเขาจะไปยืมจากพวกร้านขายอุปกรณ์การแพทย์กับพวกโรงพยาบาล ร้านขายยาเองก็เท่านั้นแนนนั้นลังเลอยู่สักพักก่อนจะตอบตกลง"อืม เอื่อยตกลง"เขาที่ได้ยินว่าเธอตกลงก็ไม่แสดงอาการใดๆออกมาแม้แต่น้อย แต่ภายในใจของเขานั้นโครตจะดีใจจากการที่ได้พยาบาลสาวสวยอย่างแนนมาอยู่ในสังกัดของเขา"ว่าแต่เอื่อยมีครอบครัวอยู่บ่นิ" เขาได้ถามเธออีกครั้ง"บ่มี เอื่อยโตคนเดี่ยว"แนนนั้นได้ออกจากบ้านมาตั้งแต่เมื่อสามปีก่อนเพราะแม่ของเธอเสียไม่นานพ่อก็ได้แต่งงานใหม่ แม่เลี้ยงนั้นไม่เคยเห็นเธอเป็นคนในครอบครัวเลยแม้แต่นิดเดียว ส่วนพ่อของเธอก็ไม่ได้เอาใจใส่เธอตั้งแต่แม่เธอยังอยู่ๆแล้ว เธอจึงออกจากบ้านมาอยู่ตัวคนเดียว"ถ้าบ่มีสั้น เฮามาสร้างครอบครัวของเฮานำกันดีบ่เอื่อย" เขาตอบแบบไม่ทันได้คิด เขาคิดแค่ว่าเธอคงจะไม่เคยมีความสุขเลยตั้งแต่แม่ของเธอเสีย เขาเองก็เป็นเด็กกำพร้าพ่อแม่ถึงจะไม่เคยรู้จักหน้าตาของพ่อแม่ แต่เขาก็อยากที่จะสร้างครอบครัวของตัวเองเหมือนกัน มันเป็นหนึ่งสิ่งที่เขาอยากทำให้ตอนที่ยังทำได้มันทำให้แนนถึงกับหน้าแดงแสดงท่าทีเขินอายออกมาทันทีที่เขาพูด นี้หรือว่าที่เขาจ้างเธอไปเป็นพยาบาลส่วนตัวเพราะอยากให้เธอเป็นภรรยาของเขายังงั้นหรอเธอคิดไปต่างๆนาๆ และเริ่มมีควันลอยมาจากหัวของเธอขึ้นจนสมองเบรอไม่รู้เรื่องแล้วเจอนั้นพอเธอเริ่มตั้งสติได้ก็ได้กล่าวด้วยเสียงสั่นว่า"ร..เรียนฉันว่า แนน เฉยๆได้มั้ย"ตามจริงเขาต้องการจะเรียนเธอว่าพี่แต่ถ้าเป็นความต้องการของเธอเขาก็จะไม่ปฏิเสธ"ครับ แนน ต่อจากนี้ผมจะดูแลแนนเอง"เขาตอบกับเธอพร้อมกับรอยยิ้นหวานๆ ส่งให้แนนอย่างจริงใจ เคไม่รู้เลยว่าการที่เขาได้ส่งรอยยิ้มนี้ให้เธอมันได้ตราตรึงอยู่ในใจของเธอแล้ว"แนน ผมขอเมลเธอได้มั้ย""ได้สิ " แนนตอบ"งั้น สิ่งแรกที่ผมจะให้เธอทำคือกลับบ้านไปเจ็บของใช้ที่จำเป็นมาแล้วมาอยู่กับผม ผมสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรแนนแน่นอน"ผมกล่าวกับแนนด้วยน้ำเสรยงที่จริงจังเป็นอย่างมาก แนนที่ได้ยินก็เขินอายทันที รู้จักกันไม่ถึงวันเขาก็ชวนเธอไปนอนที่บ้านแล้ว เธอกังวนเล็กน้อยเพราะไม่เคยไปบ้านของผู้ชายคนใหนมาก่อนเลยเขาอาจจะทำมิดีมิร้ายกับเธอก็ได้ แต่พอเธอได้มองไปที่สายตาของเขามันทำให้เธอรู้ว่าเขาจริงจังแค่ใหน เธอพยักหน้ารับ"ได้ เราจะไปเก็บของที่ห้อง แล้วเคจะมารับเราตอนไหนหรอ""พรุ่งนี้ ตอนเช้า" เขาตอบกับเธอการที่เขาจะไปรับเธอตอนเช้าเพราะโลกจะเริ่มล้มสลายใน วันจันทร์ตอนเที่ยงตรง เขาไม่มีเวลามากนักในตอนนี้ เขาต้องทำทุกอย่างให้เสร็จภายในเสาร์อาทิตย์นี้ เขามีเวลาแค่วันนี้กับพรุ่งนี้เท่านั้นแล้วก็ขอตัวกลับห้องไปเก็บของใช้ส่วนตัวของเธอ 'กริ่ง'เสียงโทรศัพท์ของเคดังขึ้น เขามองไปที่โทรศัพท์ก็พบว่าแอนเมลมา"อยู่ใหนหรอ" แอน"ตอนนี้อยู่ในตัวเมืองน่ะ" ผม"ไปทำอะไรอ่ะ ไม่ชวนเราเลย" แอนตอบพร้อมกับเสียงงอลๆ"เรามาทำธุรนิดหน่อยน่ะ ก็เลยไม่ได้ชวน" ผมตอบกับ"งั้นวันจันทร์เดียวชื้อของขวัญไปง้อนะ" ผมกล่าวเสริมขึ้น"ของขวัญอะไรหรอ" แอนถามด้วยความสงสัย"ไม่บอก ถุงวันเดียวก็รู้เองน่า ฮิฮิ" ผมตอบกับแบบนี้ๆ"เชอะ" เธอกล่าวอย่างอารมเสียแล้วตัดสายไป

    แนนที่ได้ยินเขาพูดว่าจะเขาจะจ้างเธอเป็นพยาบาลส่วนตัวก็ตกใจมาก การที่จะมีพยาบาลส่วนตัวได้นั้นต้องเป็นคุณชายลูกคนใหญ่คนโต ถึงจะมีเงินพอที่จะจ้างพยาบาลส่วนตัวได้แนนมองมาที่เขาด้วยแวงตาสงสัย เหมือนเขาจะรู้ว่าเธอคิดอะไรจึงกล่าวต่อว่า"ผมบ่ได้บังคับเอื่อยดอก แต่ถ้าเอื่อยมาเป็นพยาบาลส่วนโตให้ผม ผมสิดูแลเอื่อยเองทั้งความปลอดภัยทั้งการเป็นอยู่ทุกอย่างทั้งเบิ่ด แถมผมสิให้เงินเดือน เดือนแรกห้าพันเอื่อยก่อนว่าจั่งได"การที่เขาเสนอทั้งการดูแลและสิ่งต่างๆมากมายขนาดนี้เพรสะในอนาคตเธอนั้นจะเป็นกำลังให้เขาอย่างมาก เขาไม่จำเป็นต้องเป็นห่วงเรื่องการเจ็บไข้ได้ป่วยอีกต่อไป ส่วนเรื่องยารักษานั้นเขาจะไปยืมจากพวกร้านขายอุปกรณ์การแพทย์กับพวกโรงพยาบาล ร้านขายยาเองก็เท่านั้นแนนนั้นลังเลอยู่สักพักก่อนจะตอบตกลง"อืม เอื่อยตกลง"เขาที่ได้ยินว่าเธอตกลงก็ไม่แสดงอาการใดๆออกมาแม้แต่น้อย แต่ภายในใจของเขานั้นโครตจะดีใจจากการที่ได้พยาบาลสาวสวยอย่างแนนมาอยู่ในสังกัดของเขา"ว่าแต่เอื่อยมีครอบครัวอยู่บ่นิ" เขาได้ถามเธออีกครั้ง"บ่มี เอื่อยโตคนเดี่ยว"แนนนั้นได้ออกจากบ้านมาตั้งแต่เมื่อสามปีก่อนเพราะแม่ของเธอเสียไม่นานพ่อก็ได้แต่งงานใหม่ แม่เลี้ยงนั้นไม่เคยเห็นเธอเป็นคนในครอบครัวเลยแม้แต่นิดเดียว ส่วนพ่อของเธอก็ไม่ได้เอาใจใส่เธอตั้งแต่แม่เธอยังอยู่ๆแล้ว เธอจึงออกจากบ้านมาอยู่ตัวคนเดียว"ถ้าบ่มีสั้น เฮามาสร้างครอบครัวของเฮานำกันดีบ่เอื่อย" เขาตอบแบบไม่ทันได้คิด เขาคิดแค่ว่าเธอคงจะไม่เคยมีความสุขเลยตั้งแต่แม่ของเธอเสีย เขาเองก็เป็นเด็กกำพร้าพ่อแม่ถึงจะไม่เคยรู้จักหน้าตาของพ่อแม่ แต่เขาก็อยากที่จะสร้างครอบครัวของตัวเองเหมือนกัน มันเป็นหนึ่งสิ่งที่เขาอยากทำให้ตอนที่ยังทำได้มันทำให้แนนถึงกับหน้าแดงแสดงท่าทีเขินอายออกมาทันทีที่เขาพูด นี้หรือว่าที่เขาจ้างเธอไปเป็นพยาบาลส่วนตัวเพราะอยากให้เธอเป็นภรรยาของเขายังงั้นหรอเธอคิดไปต่างๆนาๆ และเริ่มมีควันลอยมาจากหัวของเธอขึ้นจนสมองเบรอไม่รู้เรื่องแล้วเจอนั้นพอเธอเริ่มตั้งสติได้ก็ได้กล่าวด้วยเสียงสั่นว่า"ร..เรียนฉันว่า แนน เฉยๆได้มั้ย"ตามจริงเขาต้องการจะเรียนเธอว่าพี่แต่ถ้าเป็นความต้องการของเธอเขาก็จะไม่ปฏิเสธ"ครับ แนน ต่อจากนี้ผมจะดูแลแนนเอง"เขาตอบกับเธอพร้อมกับรอยยิ้นหวานๆ ส่งให้แนนอย่างจริงใจ เคไม่รู้เลยว่าการที่เขาได้ส่งรอยยิ้มนี้ให้เธอมันได้ตราตรึงอยู่ในใจของเธอแล้ว"แนน ผมขอเมลเธอได้มั้ย""ได้สิ " แนนตอบ"งั้น สิ่งแรกที่ผมจะให้เธอทำคือกลับบ้านไปเจ็บของใช้ที่จำเป็นมาแล้วมาอยู่กับผม ผมสัญญาว่าจะไม่ทำอะไรแนนแน่นอน"ผมกล่าวกับแนนด้วยน้ำเสรยงที่จริงจังเป็นอย่างมาก แนนที่ได้ยินก็เขินอายทันที รู้จักกันไม่ถึงวันเขาก็ชวนเธอไปนอนที่บ้านแล้ว เธอกังวนเล็กน้อยเพราะไม่เคยไปบ้านของผู้ชายคนใหนมาก่อนเลยเขาอาจจะทำมิดีมิร้ายกับเธอก็ได้ แต่พอเธอได้มองไปที่สายตาของเขามันทำให้เธอรู้ว่าเขาจริงจังแค่ใหน เธอพยักหน้ารับ"ได้ เราจะไปเก็บของที่ห้อง แล้วเคจะมารับเราตอนไหนหรอ""พรุ่งนี้ ตอนเช้า" เขาตอบกับเธอการที่เขาจะไปรับเธอตอนเช้าเพราะโลกจะเริ่มล้มสลายใน วันจันทร์ตอนเที่ยงตรง เขาไม่มีเวลามากนักในตอนนี้ เขาต้องทำทุกอย่างให้เสร็จภายในเสาร์อาทิตย์นี้ เขามีเวลาแค่วันนี้กับพรุ่งนี้เท่านั้นแล้วก็ขอตัวกลับห้องไปเก็บของใช้ส่วนตัวของเธอ 'กริ่ง'เสียงโทรศัพท์ของเคดังขึ้น เขามองไปที่โทรศัพท์ก็พบว่าแอนเมลมา"อยู่ใหนหรอ" แอน"ตอนนี้อยู่ในตัวเมืองน่ะ" ผม"ไปทำอะไรอ่ะ ไม่ชวนเราเลย" แอนตอบพร้อมกับเสียงงอลๆ"เรามาทำธุรนิดหน่อยน่ะ ก็เลยไม่ได้ชวน" ผมตอบกับ"งั้นวันจันทร์เดียวชื้อของขวัญไปง้อนะ" ผมกล่าวเสริมขึ้น"ของขวัญอะไรหรอ" แอนถามด้วยความสงสัย"ไม่บอก ถุงวันเดียวก็รู้เองน่า ฮิฮิ" ผมตอบกับแบบนี้ๆ"เชอะ" เธอกล่าวอย่างอารมเสียแล้วตัดสายไปจากนั้นเคก็ลุกออกจากร้านไปทำตามแผนขั้นต่อไปของเขาต่อจากนั้นเคก็ลุกออกจากร้านไปทำตามแผนขั้นต่อไปของเขาต่อ