ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

    บทที่ 5 ลองทำตามใจ

    ออสเดินออกมาจากทางเดินที่จะเดินเข้าห้องน้ำ หลายคนเริ่มสังเกตุว่าเขามีรปภเดินคุมออกมาอาจารย์บางท่านเองก็เห็นแล้ว มีอาจารย์ชายท่ายหนึ่งเดินเข้ามา

     

    “เกิดอะไรขึ้นครับ”

    “เด็กคนนี้ทำของพังเสียหายหนะครับ”

     

    “หา ของอะไรแพงรึป่าวแบบนี้ทางโรงเรียนต้องรับผิดชอบใช่ไหม เธอนี่ทำไมต้องก่อเ๹ื่๪๫วันนี้ด้วย”อาจารย์ชายรัวออกมาเป็๞ชุดแถมยังหันมาตำหนิออสโดยไม่ถามเหตุการณ์เลยแม้แต่น้อย

     

    “ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรหรอกครับ เด็กมันจ่ายค่าเสียหายไปแล้วแต่คงต้องขอให้ออกจากร้านไปนะครับ”รปภ ตอบก่อนจะแตะแขนออสเบาๆให้เดินต่อไป

     

    “เดี๋ยว คือไงไล่ลูกค้าแบบนี้ที่เกิดขึ้นมันอุบัติเหตุไม่ใช่หรอแล้วจ่ายค่าเสียหายแล้วด้วย”สุที่กำลังเดินมาโดยมีแพรตามมาข้างหลัง พูดด้วยสีหน้าไม่ค่อยพอใจ เธอไม่รู้ว่าออสทำอะไรพังแต่เธอมั่นใจว่าต้องไม่ได้ตั้งใจแน่นอน หลายคนไม่ได้สนใจ บางคนสมน้ำหน้า แต่ก็เริ่มมีคนส่วนน้อยเริ่มเห็นด้วยว่าถ้าจ่ายค่าเสียหายแล้วก็ควรจะจบ

     

    “ไม่เป็๞ไรสุ เราซุ่มซ่ามเอง”ออสเห็นท่าไม่ค่อยดีกลัวว่าสุจะไปมีเ๹ื่๪๫กับรปภแถมถ้าคุยไปคุยมาสุดันรู้ว่าพวกไอ้พงษ์มีเอี่ยวด้วยแล้วไปทะเลาะกับพวกนั้น สุอาจจะเดือดร้อนไปด้วย พอคิดแบบนั้นออสเลยตัดสินใจตัดปัญหาทันที

     

    พอพูดจบออสก็เดินออกไปทันทีหลังจากออสเดินออกไปแล้วรปภก็กลับไปประจำที่ของตัวเอง

     

    ทางเดินหน้าห้องน้ำ

    “แม่งจ่ายเฉยเลยหวะมันหาเงินมาจากไหนวะ”เสียงชายคนนึงให้แก๊งพูดขึ้น

     

    “น่าจะเรียกให้หนักกว่านี้นะแม่งเอ้ย”คราวนี้เป็๲ไอ้ตี๋

     

    “พอแล้วแจกันสองแสนมันเชื่อก็ดีแค่ไหนแล้วถ้ามากกว่านี้แล้วมันไม่มีจ่ายหรือสงสัยขึ้นมาจะวุ่นวายเอาอีกอย่างมันจะได้เงินมาจากไหนไม่รู้แต่2แสนสำหรับมันต้องไม่ใช่น้อยๆต้องมีเดือดร้อนกันบ้างหละวะ”หัวโจกอย่างพงษ์พูดเบรคขึ้นมา

     

    พนักงานสาวที่ร่วมมือด้วยปล่อยให้พวกนี้คุยกันพักนึงก่อนจะถามขึ้น

    “แล้วเงินนี่จะให้ทำไงต่อคะ”

     

    “พวกเราไม่มีใครเดือดร้อนเ๹ื่๪๫เงินกันนี่ อ่อยกเว้นไอ้ตี๋แม่งโดนพ่อคุมเงินหลังเอาบัตรไปรูดเละเทะเมื่อเดือนที่แล้ว เอางี้เธอโอนให้หมอนี่ครึ่งนึงแล้วที่เหลือเก็บไว้เลย”พงษ์เป็๞คนหันไปตอบพนักงานหญิงคนนั้นแล้วหันไปตบไหล่ตี๋เบาๆ

     

    พอแบ่งเงินกันเสร็จทั้งสองฝ่ายก็แยกย้าย พวกพงษ์คุยกันว่าเบื่องานนี้แล้ว เลยว่าจะออกไปหาเหล้านั่งกินกันแถวๆนี้

     

    ส่วนพนักงานก็เดินกลับไปทำงานอย่างอารมณ์ดีเงินครึ่งนึงที่ได้มาคือหนึ่งแสนเธอต้องทำงานเกือบ4เดือนแล้วต้องลุ้นให้ได้ทิปเยอะๆด้วยถึงจะได้เงินขนาดนี้ 

     

    หน้าภัตตาคาร

     

    ออสที่กำลังเดินออกมาเพื่อที่จะเรียกรถกลับบ้าน จู่ๆก็มีรถสีดำขับมาจอดขวางหน้า 

    อะไรอีกวะเนี่ย เขาคิดในใจอย่างหงุดหงิดเพราะวันนี้เจอแต่เ๱ื่๵๹วุ่นๆ

     

    รถสีดำพอจอดหน้าออสประตูหลังก็เปิดออกคนที่เดินลงมาไม่ใช่ใครเป็๲พ่อบ้านชุนนั่นเอง ส่วนอีกฝั่งก็มีชายหนุ่มน่าจะอายุราวๆ30ต้นๆเดินลงมา

     

    “กำลังจะกลับแล้วหรือครับทำไมถึงกลับเร็วนักหละครับ”พ่อบ้านชุนถาม

     

    “ไม่มีอะไรหรอกครับพอดีผมเบื่อแล้ว เลยออกมาก่อน”ออสตอบโดยไม่ได้แปลกใจที่พ่อบ้านชุนรู้อยู่แล้วว่าเขาอยู่ที่นี่

     

    “ผมแนะนำให้รู้จักนะครับ นี่คุณลีเป็๲เ๽้าของภัตรคารไชนี่”พ่อบ้านชุนแนะนำชายอีกคนที่ลงจากรถและเดินมาอยู่ด้านข้างเขา

     

    พอลีได้ยินก็ก้มหัวให้ออสเล็กน้อยก่อนกล่าวทักทาย “สวัสดีครับท่าน”

     

    “สวัสดีครับ เอ่อ” ออสทักทายก่อนจะนึกออกว่าเขาพึ่งจะทำแจกันราคาแพงของภัตราคารตกแตก

     

    คุณลีเมื่อเห็นออสทำสีหน้าแปลกๆหลังจากที่พ่อบ้านชุนแนะนำเขา ก็รู้สึกสงสัยแต่พอกำลังจะเอ่ยปากถาม

     

    “ผมทำแจกันราคาแพงของคุณแตกครับ ขอโทษด้วยจริงๆ”ออสพยายามแสดงสีหน้ารู้สึกผิด ทั้งๆที่ในใจกำลังหงุดหงิดสุดๆเพราะที่แจกันแตกมันไม่ใช่ความผิดเขาเลยซํกนิด

     

    “แจกันไหนครับ”คุณลีถามกลับเขามั่นใจว่าเขาไม่มีแจกันราคาแพง แจกันที่เขามีก็เป็๲แจกันใบถูกๆที่เขาซื้อมาตอนไปเดินดูงานที่วิทยาลัยศิลปะและช่วยซื้อผลงานของนักศึกษามาราคาไม่กี่ร้อยแล้วเอามาวางประดับตรงทางเดินหน้าห้องน้ำ

     

    “ที่วางอยู่หน้าห้องน้ำครับ”

     

    “อ๋อ ถ้าอันนั้นช่างมันเถอะครับ ไม่กี่ร้อยเองไม่ได้แพงอะไร ผมช่วยซื้อจากพวกนักศึกษาวิทยาลัยศิลปะมาหนะครับ เห็นว่าถ้าขายออกจริงๆจะได้คะแนนเพิ่มด้วยเลยซื้อมาเยอะเลย”

     

    พอออสได้ยินก็ตะลึงก่อจะค่อยๆเปลี่ยนเป็๲โกรธจัด “บัดซบ แม่งเอ้ยพวกแม่งร่วมมือกันห่าเอ้ย”พอคิดได้ว่านั่นไม่ใช่อุบัติเหตุแต่เป็๲การจัดฉากออสก็โกรธจัดและสบถออกมาเป็๲ชุดอย่างลืมตัว

     

    “เกิดอะไรขึ้น” คุณลีสะดุ้งแล้วถามขึ้นก่อนจะหันไปมองพ่อบ้านชุดที่ทำหน้าอึ้งๆอยู่ ก่อนจะหันกลับมามองออส

     

    พอออสเห็นทั้งสองคน๻๠ใ๽เลยเริ่มอธิบายเ๱ื่๵๹ที่เกิดขึ้น พอคุณลีได้ยินมาพนักงานของตนเกี่ยวกับเ๱ื่๵๹นี้ด้วยก็เริ่มหน้าซีด ก่อนจะหันไปมองพ่อบ้านชุนอีกครั้ง 

     

    เขารู้ว่าออสพึ่งจะรู้ฐานะตนเองไม่น่าที่จะลงโทษเขาหนัก แต่ปัญหาคือออสไม่ได้อยู่ที่นี่คนเดียว

     

    แต่พ่อบ้านชุนกลับยิ้มๆก่อนจะพูดว่า

     

    “โดนเล่นซะแล้วนะครับ” พลางคิดในใจว่าก็ดีออสจะได้เรียนรู้ว่าตัวเองมีอำนาจแค่ไหน

     

    “ทำไมถึงยิ้มแบบนั้นหละ 2แสนเลยนะ นั่นหนะปกติผมทำงานทั้งปียังไม่รู้ว่าจะเก็บได้รึป่าวเลยนะ”

     

    “ก็น่าโมโหจริงๆแหละครับ แล้วคุณจะทำยังไงดีครับจริงๆเงิน2แสนมันไม่เท่าไหร่หรอกคุณคงไม่ลืมนะครับว่าฐานะคุณตอนนี้เงินแค่นั้นไม่ต่างจากเศษเงินเลยด้วยซ้ำ แต่เ๱ื่๵๹ที่โดนจัดฉากอันนี้สิที่ยอมไม่ได้ แล้วแกล้งกันขนาดนี้ไม่ใช่อะไรที่เด็ก ม.ปลายธรรมดาจะทำแล้วนะครับ” พอได้ยินออสเองก็เริ่มใจเย็นลงและคิดได้ว่าตนเองไม่ได้เป็๲เด็กกำพร้าจนๆเหมือนเมื่อก่อน 

     

    “เข้าไปคุยกันในออฟฟิตผมก่อนดีกว่าครับ จะได้เรียกพนักงานคนนั้นมาด้วย"

     

    พอพูดจบทุกคนก็เดินเข้าไปในอาคารแต่ไม่ได้เดินเข้าไปในส่วนที่จัดเลี้ยงกันอยู่แต่เดินขึ้นบันไดด้านข้างแทน

    พอถึงออฟฟิต ลี ก็หยิบรูปพนักงานให้ดูพอออสชี้ตัวก็ให้คนรีบไปตามมา

     

    “คุณคิดจะลงโทษยังไงกับผู้หญิงคนนั้น”ระหว่างรอพ่อบ้านชุนก็พูดขึ้นแล้วหันไปหาออส

     

    “ไม่รู้ครับปกติก็ต้องเอาเงินคืนแล้วก็ไล่ออกใช่มั้ย”

     

    “เบาไปมั้งครับ เธอร่วมมือกับพวกที่หาเ๹ื่๪๫คุณมาหลายปีลงโทษหนักๆสักหน่อยสิ”

     

    ออสนึกไม่ออกเลยว่าควรทำยังไงเพราะการเอาเงินคืนกับไล่มันก็ปกติที่คนทั่วไปทำกัน

    “แจ้งความให้มีประวัติติดตัวดีไหมครับ”ออสถาม

     

    “คุณคิดแบบคนธรรมดาเกินไปนะเพราะแบบนี้คนเลยรังแกคุณเอา งั้นเอาแบบนี้ดูดีกว่า”พ่อถามชุนเว้นจังหวะพูดครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ

     

    "คุณลองทำตามใจชอบโดยที่ไม่ต้องสนผลที่ตามมาดูสิครับ ใช้เงินได้ก็ใช้ ถ้าอันไหนต้องใช้เส้นสายก็ลองดูว่าโทรหาใครได้ หรือถ้าอันไหนเสี่ยงอันตรายก็สั่งคนอื่นไปทำแทนซะ ผมไม่ได้หมายถึงแค่ครั้งนี้นะครับแต่หมายถึงหลังจากนี้ต่อไป" พอพูดจบพ่อบ้านชุนก็ยื่นของสองอย่างไปให้ออส

     

    "บัตรvipของธนาคารฟีนิกส์คุณใช้รูดได้ไม่จำกัดวงเงินครับ ธนาคารนี่เราเป็๲เ๽้าของเองเพราะงั้นไม่ต้องผ่อนคืนทีหลัง ส่วนอีกอันเป็๲มือถือที่เชื่อมต่อกับแอพของส่วนกลางถ้าคุณโทรหาใครในรายชื่อเค้าจะรู้ว่าคุณเป็๲ใครและจะทำตามคำสั่งคุณทุกอย่างครับ จริงๆจะให้ตัั้งแต่เมื่อวานแต่ผมดันลืม"พ่อบ้านชุนอธิบาย ก่อนจะบอกอีกว่าเงินสดที่ให้ไปเอาไว้ใช้กับร้านที่รูดบัตรไม่ได้ก็พอ

     

    ออสรับของสองชิ้นมาชิ้นแรกเป็๲บัตรสีดำมีสัญลักษณ์รูปฟินิกส์  ส่วนอีกอันเป็๲มือถือรุ่นใหม่ล่าสุด

     

    "ลองดูนะครับ อยากทำอะไรก็ทำไปเลย ด้วยอำนาจที่คุณมีตอนนี้ถ้าคุณอยากให้ผู้นำประเทศนี้ตายเขาก็ทำได้แค่ตายเท่านั้น เพราะงั้นลองเอาแต่ใจให้สุดๆไปเลยดูครับ”พอพูดจบพ่อบ้านชุนก็ลุกขึ้น

     

    ออสหันไปมองหน้าห้องก็เห็นพนักงานสาวที่ร่วมมือกับพวกแก๊งเด็กเกเรมายืนรออยู่แล้ว

     

    “งั้นผมไปนะครับที่แวะมาเพราะจะเอาของ2อย่างนี่มาให้เฉยๆ”พ่อบ้านชุนพูดหลังจากยืนขึ้น

     

    “อ้าวคุณไม่อยู่ด้วยหรอแล้วผมต้องทำยังไงกับผู้หญิงคนนั้น”ออสที่เริ่มใจเย็นลงบ้างแล้วถามขึ้น เพราะมีพ่อบ้านชุนอยู่

     

    พ่อบ้านชุนเหลือบตาไปมองพนักงานสาวก่อนจะยิ้มแล้วเดินมากระซิบบางอย่างกับออสซํกพักใหญ่ๆ ก่อนที่จะเดินออกไป