ออสเดินออกมาจากทางเดินที่จะเดินเข้าห้องน้ำ หลายคนเริ่มสังเกตุว่าเขามีรปภเดินคุมออกมาอาจารย์บางท่านเองก็เห็นแล้ว มีอาจารย์ชายท่ายหนึ่งเดินเข้ามา
“เกิดอะไรขึ้นครับ”
“เด็กคนนี้ทำของพังเสียหายหนะครับ”
“หา ของอะไรแพงรึป่าวแบบนี้ทางโรงเรียนต้องรับผิดชอบใช่ไหม เธอนี่ทำไมต้องก่อเื่วันนี้ด้วย”อาจารย์ชายรัวออกมาเป็ชุดแถมยังหันมาตำหนิออสโดยไม่ถามเหตุการณ์เลยแม้แต่น้อย
“ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรหรอกครับ เด็กมันจ่ายค่าเสียหายไปแล้วแต่คงต้องขอให้ออกจากร้านไปนะครับ”รปภ ตอบก่อนจะแตะแขนออสเบาๆให้เดินต่อไป
“เดี๋ยว คือไงไล่ลูกค้าแบบนี้ที่เกิดขึ้นมันอุบัติเหตุไม่ใช่หรอแล้วจ่ายค่าเสียหายแล้วด้วย”สุที่กำลังเดินมาโดยมีแพรตามมาข้างหลัง พูดด้วยสีหน้าไม่ค่อยพอใจ เธอไม่รู้ว่าออสทำอะไรพังแต่เธอมั่นใจว่าต้องไม่ได้ตั้งใจแน่นอน หลายคนไม่ได้สนใจ บางคนสมน้ำหน้า แต่ก็เริ่มมีคนส่วนน้อยเริ่มเห็นด้วยว่าถ้าจ่ายค่าเสียหายแล้วก็ควรจะจบ
“ไม่เป็ไรสุ เราซุ่มซ่ามเอง”ออสเห็นท่าไม่ค่อยดีกลัวว่าสุจะไปมีเื่กับรปภแถมถ้าคุยไปคุยมาสุดันรู้ว่าพวกไอ้พงษ์มีเอี่ยวด้วยแล้วไปทะเลาะกับพวกนั้น สุอาจจะเดือดร้อนไปด้วย พอคิดแบบนั้นออสเลยตัดสินใจตัดปัญหาทันที
พอพูดจบออสก็เดินออกไปทันทีหลังจากออสเดินออกไปแล้วรปภก็กลับไปประจำที่ของตัวเอง
ทางเดินหน้าห้องน้ำ
“แม่งจ่ายเฉยเลยหวะมันหาเงินมาจากไหนวะ”เสียงชายคนนึงให้แก๊งพูดขึ้น
“น่าจะเรียกให้หนักกว่านี้นะแม่งเอ้ย”คราวนี้เป็ไอ้ตี๋
“พอแล้วแจกันสองแสนมันเชื่อก็ดีแค่ไหนแล้วถ้ามากกว่านี้แล้วมันไม่มีจ่ายหรือสงสัยขึ้นมาจะวุ่นวายเอาอีกอย่างมันจะได้เงินมาจากไหนไม่รู้แต่2แสนสำหรับมันต้องไม่ใช่น้อยๆต้องมีเดือดร้อนกันบ้างหละวะ”หัวโจกอย่างพงษ์พูดเบรคขึ้นมา
พนักงานสาวที่ร่วมมือด้วยปล่อยให้พวกนี้คุยกันพักนึงก่อนจะถามขึ้น
“แล้วเงินนี่จะให้ทำไงต่อคะ”
“พวกเราไม่มีใครเดือดร้อนเื่เงินกันนี่ อ่อยกเว้นไอ้ตี๋แม่งโดนพ่อคุมเงินหลังเอาบัตรไปรูดเละเทะเมื่อเดือนที่แล้ว เอางี้เธอโอนให้หมอนี่ครึ่งนึงแล้วที่เหลือเก็บไว้เลย”พงษ์เป็คนหันไปตอบพนักงานหญิงคนนั้นแล้วหันไปตบไหล่ตี๋เบาๆ
พอแบ่งเงินกันเสร็จทั้งสองฝ่ายก็แยกย้าย พวกพงษ์คุยกันว่าเบื่องานนี้แล้ว เลยว่าจะออกไปหาเหล้านั่งกินกันแถวๆนี้
ส่วนพนักงานก็เดินกลับไปทำงานอย่างอารมณ์ดีเงินครึ่งนึงที่ได้มาคือหนึ่งแสนเธอต้องทำงานเกือบ4เดือนแล้วต้องลุ้นให้ได้ทิปเยอะๆด้วยถึงจะได้เงินขนาดนี้
หน้าภัตตาคาร
ออสที่กำลังเดินออกมาเพื่อที่จะเรียกรถกลับบ้าน จู่ๆก็มีรถสีดำขับมาจอดขวางหน้า
อะไรอีกวะเนี่ย เขาคิดในใจอย่างหงุดหงิดเพราะวันนี้เจอแต่เื่วุ่นๆ
รถสีดำพอจอดหน้าออสประตูหลังก็เปิดออกคนที่เดินลงมาไม่ใช่ใครเป็พ่อบ้านชุนนั่นเอง ส่วนอีกฝั่งก็มีชายหนุ่มน่าจะอายุราวๆ30ต้นๆเดินลงมา
“กำลังจะกลับแล้วหรือครับทำไมถึงกลับเร็วนักหละครับ”พ่อบ้านชุนถาม
“ไม่มีอะไรหรอกครับพอดีผมเบื่อแล้ว เลยออกมาก่อน”ออสตอบโดยไม่ได้แปลกใจที่พ่อบ้านชุนรู้อยู่แล้วว่าเขาอยู่ที่นี่
“ผมแนะนำให้รู้จักนะครับ นี่คุณลีเป็เ้าของภัตรคารไชนี่”พ่อบ้านชุนแนะนำชายอีกคนที่ลงจากรถและเดินมาอยู่ด้านข้างเขา
พอลีได้ยินก็ก้มหัวให้ออสเล็กน้อยก่อนกล่าวทักทาย “สวัสดีครับท่าน”
“สวัสดีครับ เอ่อ” ออสทักทายก่อนจะนึกออกว่าเขาพึ่งจะทำแจกันราคาแพงของภัตราคารตกแตก
คุณลีเมื่อเห็นออสทำสีหน้าแปลกๆหลังจากที่พ่อบ้านชุนแนะนำเขา ก็รู้สึกสงสัยแต่พอกำลังจะเอ่ยปากถาม
“ผมทำแจกันราคาแพงของคุณแตกครับ ขอโทษด้วยจริงๆ”ออสพยายามแสดงสีหน้ารู้สึกผิด ทั้งๆที่ในใจกำลังหงุดหงิดสุดๆเพราะที่แจกันแตกมันไม่ใช่ความผิดเขาเลยซํกนิด
“แจกันไหนครับ”คุณลีถามกลับเขามั่นใจว่าเขาไม่มีแจกันราคาแพง แจกันที่เขามีก็เป็แจกันใบถูกๆที่เขาซื้อมาตอนไปเดินดูงานที่วิทยาลัยศิลปะและช่วยซื้อผลงานของนักศึกษามาราคาไม่กี่ร้อยแล้วเอามาวางประดับตรงทางเดินหน้าห้องน้ำ
“ที่วางอยู่หน้าห้องน้ำครับ”
“อ๋อ ถ้าอันนั้นช่างมันเถอะครับ ไม่กี่ร้อยเองไม่ได้แพงอะไร ผมช่วยซื้อจากพวกนักศึกษาวิทยาลัยศิลปะมาหนะครับ เห็นว่าถ้าขายออกจริงๆจะได้คะแนนเพิ่มด้วยเลยซื้อมาเยอะเลย”
พอออสได้ยินก็ตะลึงก่อจะค่อยๆเปลี่ยนเป็โกรธจัด “บัดซบ แม่งเอ้ยพวกแม่งร่วมมือกันห่าเอ้ย”พอคิดได้ว่านั่นไม่ใช่อุบัติเหตุแต่เป็การจัดฉากออสก็โกรธจัดและสบถออกมาเป็ชุดอย่างลืมตัว
“เกิดอะไรขึ้น” คุณลีสะดุ้งแล้วถามขึ้นก่อนจะหันไปมองพ่อบ้านชุดที่ทำหน้าอึ้งๆอยู่ ก่อนจะหันกลับมามองออส
พอออสเห็นทั้งสองคนใเลยเริ่มอธิบายเื่ที่เกิดขึ้น พอคุณลีได้ยินมาพนักงานของตนเกี่ยวกับเื่นี้ด้วยก็เริ่มหน้าซีด ก่อนจะหันไปมองพ่อบ้านชุนอีกครั้ง
เขารู้ว่าออสพึ่งจะรู้ฐานะตนเองไม่น่าที่จะลงโทษเขาหนัก แต่ปัญหาคือออสไม่ได้อยู่ที่นี่คนเดียว
แต่พ่อบ้านชุนกลับยิ้มๆก่อนจะพูดว่า
“โดนเล่นซะแล้วนะครับ” พลางคิดในใจว่าก็ดีออสจะได้เรียนรู้ว่าตัวเองมีอำนาจแค่ไหน
“ทำไมถึงยิ้มแบบนั้นหละ 2แสนเลยนะ นั่นหนะปกติผมทำงานทั้งปียังไม่รู้ว่าจะเก็บได้รึป่าวเลยนะ”
“ก็น่าโมโหจริงๆแหละครับ แล้วคุณจะทำยังไงดีครับจริงๆเงิน2แสนมันไม่เท่าไหร่หรอกคุณคงไม่ลืมนะครับว่าฐานะคุณตอนนี้เงินแค่นั้นไม่ต่างจากเศษเงินเลยด้วยซ้ำ แต่เื่ที่โดนจัดฉากอันนี้สิที่ยอมไม่ได้ แล้วแกล้งกันขนาดนี้ไม่ใช่อะไรที่เด็ก ม.ปลายธรรมดาจะทำแล้วนะครับ” พอได้ยินออสเองก็เริ่มใจเย็นลงและคิดได้ว่าตนเองไม่ได้เป็เด็กกำพร้าจนๆเหมือนเมื่อก่อน
“เข้าไปคุยกันในออฟฟิตผมก่อนดีกว่าครับ จะได้เรียกพนักงานคนนั้นมาด้วย"
พอพูดจบทุกคนก็เดินเข้าไปในอาคารแต่ไม่ได้เดินเข้าไปในส่วนที่จัดเลี้ยงกันอยู่แต่เดินขึ้นบันไดด้านข้างแทน
พอถึงออฟฟิต ลี ก็หยิบรูปพนักงานให้ดูพอออสชี้ตัวก็ให้คนรีบไปตามมา
“คุณคิดจะลงโทษยังไงกับผู้หญิงคนนั้น”ระหว่างรอพ่อบ้านชุนก็พูดขึ้นแล้วหันไปหาออส
“ไม่รู้ครับปกติก็ต้องเอาเงินคืนแล้วก็ไล่ออกใช่มั้ย”
“เบาไปมั้งครับ เธอร่วมมือกับพวกที่หาเื่คุณมาหลายปีลงโทษหนักๆสักหน่อยสิ”
ออสนึกไม่ออกเลยว่าควรทำยังไงเพราะการเอาเงินคืนกับไล่มันก็ปกติที่คนทั่วไปทำกัน
“แจ้งความให้มีประวัติติดตัวดีไหมครับ”ออสถาม
“คุณคิดแบบคนธรรมดาเกินไปนะเพราะแบบนี้คนเลยรังแกคุณเอา งั้นเอาแบบนี้ดูดีกว่า”พ่อถามชุนเว้นจังหวะพูดครู่หนึ่งก่อนจะพูดต่อ
"คุณลองทำตามใจชอบโดยที่ไม่ต้องสนผลที่ตามมาดูสิครับ ใช้เงินได้ก็ใช้ ถ้าอันไหนต้องใช้เส้นสายก็ลองดูว่าโทรหาใครได้ หรือถ้าอันไหนเสี่ยงอันตรายก็สั่งคนอื่นไปทำแทนซะ ผมไม่ได้หมายถึงแค่ครั้งนี้นะครับแต่หมายถึงหลังจากนี้ต่อไป" พอพูดจบพ่อบ้านชุนก็ยื่นของสองอย่างไปให้ออส
"บัตรvipของธนาคารฟีนิกส์คุณใช้รูดได้ไม่จำกัดวงเงินครับ ธนาคารนี่เราเป็เ้าของเองเพราะงั้นไม่ต้องผ่อนคืนทีหลัง ส่วนอีกอันเป็มือถือที่เชื่อมต่อกับแอพของส่วนกลางถ้าคุณโทรหาใครในรายชื่อเค้าจะรู้ว่าคุณเป็ใครและจะทำตามคำสั่งคุณทุกอย่างครับ จริงๆจะให้ตัั้งแต่เมื่อวานแต่ผมดันลืม"พ่อบ้านชุนอธิบาย ก่อนจะบอกอีกว่าเงินสดที่ให้ไปเอาไว้ใช้กับร้านที่รูดบัตรไม่ได้ก็พอ
ออสรับของสองชิ้นมาชิ้นแรกเป็บัตรสีดำมีสัญลักษณ์รูปฟินิกส์ ส่วนอีกอันเป็มือถือรุ่นใหม่ล่าสุด
"ลองดูนะครับ อยากทำอะไรก็ทำไปเลย ด้วยอำนาจที่คุณมีตอนนี้ถ้าคุณอยากให้ผู้นำประเทศนี้ตายเขาก็ทำได้แค่ตายเท่านั้น เพราะงั้นลองเอาแต่ใจให้สุดๆไปเลยดูครับ”พอพูดจบพ่อบ้านชุนก็ลุกขึ้น
ออสหันไปมองหน้าห้องก็เห็นพนักงานสาวที่ร่วมมือกับพวกแก๊งเด็กเกเรมายืนรออยู่แล้ว
“งั้นผมไปนะครับที่แวะมาเพราะจะเอาของ2อย่างนี่มาให้เฉยๆ”พ่อบ้านชุนพูดหลังจากยืนขึ้น
“อ้าวคุณไม่อยู่ด้วยหรอแล้วผมต้องทำยังไงกับผู้หญิงคนนั้น”ออสที่เริ่มใจเย็นลงบ้างแล้วถามขึ้น เพราะมีพ่อบ้านชุนอยู่
พ่อบ้านชุนเหลือบตาไปมองพนักงานสาวก่อนจะยิ้มแล้วเดินมากระซิบบางอย่างกับออสซํกพักใหญ่ๆ ก่อนที่จะเดินออกไป