Secret ความลับระหว่างเรา

    ตอนที่1 รักแรกที่ได้พบหรือแค่เรื่องชั่วคราว

    อ. : ดีใจด้วยนะนุ่นที่ได้ย้ายมาสอนมหาลัยที่เคยเรียน

    นุ่น : หนูตั้งใจอยู่แล้วค่ะอาจารย์ว่าจะมาสอนที่นี่

    อ. : ถ้าตั้งใจก็ดีแล้วแหละแต่อย่าลืมนะ

    นุ่น : อย่าลืมอะไรค่ะ?

    อ. : นู้นกระจกไปจ่ายด้วย ทำแตก๻ั้๹แ๻่ป.ตรีจนจบป.โทเป็๲อาจารย์ยังไม่ใช้ค่ากระจกเลย

    นุ่น : ค่ะๆ หนูจะรีบไปใช้ไปใช้เดี๋ยวนี้ค่ะ

    อ. : ฝ่ายบัญชีนะ

    นุ่น : ค่า


       เราชื่อนุ่นอายุยี่สิบเก้าปีเราพึ่งจบป.โทมาหมาดๆพร้อมกับเป็๞ผู้ช่วยสอนอาจารย์จนวันนี้เราพึ่งร้องขอย้ายมหาลัยกลับไปสอนมหาลัยที่เดิมที่เคยเรียนตอนป.ตรี ไหนๆก็กลับบ้านเก่าถิ่นเดิมล่ะก็ขอฉลองร้านเดิมหน่อยแล้วกัน


    นุ่น : ฮัลโหลหนิง

    หนิง : ว่าไงแกมีอะไรป่าว

    นุ่น : ว่าจะชวนมารื้อฟื้นวันเก่าๆตอนป.ตรีหน่อยอะ

    หนิง : อย่าบอกนะ

    นุ่น : ใช่ได้ย้ายกลับมาสอนที่ม.เดิมอ่ะ

    หนิง : อย่างนี้มันต้องฉลองใหญ่แล้วป่ะ

    นุ่น : เอออย่าลืมชวนไอ้เต้กับไอ้คิวมาด้วยเดี๋ยวพวกมันน้อยใจ

    หนิง : โอเคๆ ร้าน Be like เนาะ

    นุ่น : ร้านนั้นแหละ เคนะ

    หนิง : เค

    นุ่น : จ้าแค่นี้นะ


    พอมาถึงตอนค่ำทุกคนก็มากันครบหน้า


    นุ่น : ไงพวกมึงมากันแล้วหรอ

    คิว : ก็มาสิจะพลากเหล้าฟรีได้ไง

    นุ่น : โห้หาแดกฟรีว่างั้น

    คิว : เออกูหาแดกฟรี

    นุ่น : แล้วมึงล่ะไอ้เต้ ไม่ใช่ๆ อีเต้ เดี๋ยวนี้มึงสวยขึ้นนะเนี่ย

    เต้ : ก็นิดหนึ่งอะมึงก็ชมไป

    นุ่น : กูประชด

    เต้ : อีนุ่น!!


    พวกเราก็ต่อล้อต่อเถึยงกันตามประสาเพื่อนและคนอายุเกือบสามสิบ แต่ละคนเมาเละเทะอย่างกับหมาเหมือนไม่เคยดื่มก็จะมีแต่เราที่ยังคอทองคำนั่งดื่มคนเดียวแต่จริงๆที่ดื่มเยอะไม่ได้เพราะมีสอนเช้า เราก็ดื่มไปเรื่อยๆแต่กลับมีเ๱ื่๵๹ต้องหวั่นใจ


    ฝ. : ชนแก้วกับหนูหน่อยได้ไหมค่ะ

    นุ่น : ได้ค่ะได้


    น้องน่ารักมาก น่ารักสุดๆ สเปกสุดๆ เราก็นั่งล่อคุยกับน้อง๻ั้๫แ๻่สี่ทุ่มยันน้องดื่มไม่ไหวโดยที่ลืมว่าลากเพื่อนอีกสามคนมาด้วย


    นุ่น : น้อง น้องลุกไหวไหม?

    ฝ. : พี่ไปส่งหนูหน่อยได้ไหม

    นุ่น : อ่าก็ได้ๆเดี๋ยวพี่ไปส่ง

    ฝ. : ค่อยๆลุกนะ


    เชี่ยน้องมันล่อเราไปห้องรึเปล่าว่ะ แต่รู้ว่าเสี่ยงแต่คงต้องขอลองแล้วกัน


    นุ่น : บ้านน้องอยู่ไหนอ่ะ

    ฝ. : หนูอยู่หอ

    นุ่น : ห้ะ! หอ หอนอกหรอ

    ฝ. : หอในค่ะ หอสิบสี่

    นุ่น : เคถึงแล้ว ค่อยๆลุกนะ แล้วกุญแจน้องล่ะ

    ฝ. : ในกระเป่า

    นุ่น : (เปิดประตู) ค่อยลงนะ หนักเอาเ๱ื่๵๹นะเนี่ย

    ฝ. : พี่ หนูร้อนอะ

    นุ่น : เดี๋ยวพี่เช็ดให้


    ร่างของน้องมันช่างตรงสเปกไปทุกอย่าง ตัวเล็ก น่ารัก ตัวหอม ผมสั้น เอวบาง ขาวชมพู ตายแล้วนี่เราจะเผลอใจไม่ได้นะท่องไว้สิ เราเป็๲อาจารย์น้องเขาเป็๲นักศึกษา อย่าหาทำรีบชิ่งดีกว่าเรายังเหลือพวกนั้นอีกสามตัวนะ


    นุ่น : พี่ไปก่อนนะ

    ฝ. : พี่ค่ะอย่าพึ่งไป อยู่กับหนูก่อนได้ไหม

    นุ่น : แต่พี่........

    ฝ. : (จูบ) หนูรักพี่นะ


    น้องเขาไม่พูดพร่ำทำพระแสงผลักเราลงเตียงแล้วขึ้นคร่อมอย่างระดับชำนาญการ คืนนั้นเราก็มีอะไรกันตามอารมณ์ที่มันเป็๞ใจโดยเราไม่รู้เลยว่ามันกำลังจะมีความชิบหายตามมา


    นุ่น : พี่ขอโทษนะแต่พี่ต้องไปแล้ว

    ฝ. : พี่ไม่ไปไม่ได้หรอ อยู่กับหนูก่อนไม่ได้หรอ?

    นุ่น : พี่ไม่ได้รักหนู อารมณ์พี่มันแค่พาไป พี่ขอนะ ขอให้เ๹ื่๪๫ระหว่างเราสองคนจบกันตรงนี้ หนูจำไว้นะทุกอย่างมันแค่ชั่วคราว

    ฝ. : แต่.......


    สุดท้ายเราก็พยายามบังคับจิตใจให้มันอยู่ในร่องในรอยว่า สิ่งที่เกิดขึ้นมันก็แค่เ๱ื่๵๹ชั่วคราว




    ณ ห้อง 311 ภาควิชาประวัติศาสตร์




    อิง : เห้ยแกวันนี้ได้ยินว่ามีอาจารย์ใหม่มาสอนแทนเชษฐ์ด้วยแหละ

    ภา : อุ้ยผู้หญิงหรือผู้ชายอ่ะ

    อิง : ผู้หญิง

    ภา : ไม่หนุกเลยอ่า กะจะล่อขอตังมาใช้เล่นๆสักหน่อย แกว่าป่ะฝ้าย? ฝ้าย ฝ้าย อีฝ้าย!!!

    ฝ้าย : อะไรๆจารย์มาหรอ?

    ภา : ไม่ใช่โว้ย วันนี้แกเป็๞ไรว่ะนั่งเหม่อลอยมานานแล้วนะ แกมีอะไรกลุ้มใจรึเปล่า

    ฝ้าย : ก็มีนิดหน่อยอะ

    อิง : เ๹ื่๪๫พี่คนนั้นป่ะ

    ฝ้าย : อืม

    ภา : เอาน่าแกอย่าคิดมากเลย เ๹ื่๪๫ระหว่างแกกับพี่เขามันคงเป็๞แค่เ๹ื่๪๫ชั่วคราว อารมณ์มันพาไปแหละอย่าคิดมาก


    ๻ั้๫แ๻่เมื่อคืนนั้นที่เราได้พบกัน เราก็คิดถึงพี่เขาแทบจะบ้าตายพยายามที่จะตามหาแล้วก็ไม่เจอตกลงพี่เขาเป็๞ใคร อยู่ที่ไหน ชื่ออะไร เรายังไม่รู้เลย แถมพี่เขาก็ดันไม่ตอบรับความรักของเราอีกมีแต่จะฟันแล้วทิ้งเราไป


    " นักศึกษานั่งที่ค่ะ "


    เสียงคุ้นๆ


    " อาจารย์ชื่อปรียา นะคะ มาแทนอาจารย์พิเชษฐ์ที่พึ่งเกษียณ "


    รูปร่างคุ้นๆ


    " อาจารย์จะเริ่ม.......... "


    เดี๋ยวนะ...............นั้นมันพี่/น้องคนนั้น