บทที่ 1 หลุดเข้าโลกนิยาย
ตะวันสีหน้าเล่อล่า รีบลดมือลงจากหน้าอกแล้วหันซ้ายขวา ก็มีเธอคนเดียวในห้องเพราะฉะนั้นคุณหนูที่ว่าต้องเป็เธอเองแน่นอน ก่อนจะสะดุ้งโหยงเมื่อเด็กสาวผู้มาใหม่ทรุดตัวลงนั่งบนพื้น
“คุณหนูฟื้นแล้ว”
คุณหนูฟื้นแล้ว... แต่ทำไมร่างกายถึงได้สั่นเป็เ้าเข้าเช่นกัน ไม่มากอดปลอบต้อนรับอะไรหน่อยหรือ
ไม่สิที่ต้องใกว่าคือทำไมเธอกลายเป็คุณหนู? ร่างนี้คืออะไร? ที่นี่ที่ไหนสถานที่แปลกตายังกับกำลังอยู่ในกองถ่ายละครจีนย้อนยุคอย่างไรเช่นนั้น นี่ต้องเป็ความฝันแน่ๆ
ไม่รอช้าตะวันรีบตบหน้าตัวเองแรงๆ ดัง
เพี๊ยะ!
“คุณหนู!” เด็กสาวบนพื้นอ้าปากค้างที่จู่ๆ ร่างบางตรงหน้ายกมือทำร้ายตัวเอง
ไม่ตื่น และเจ็บมาก…
ตะวันงุนงงจะตบหน้าตัวเองอีกรอบก็ชะงัก ถ้าตื่นคงตื่นนานแล้วย่ะ จะตบซ้ำอีกครั้งให้เจ็บตัวเพื่อ หลังจากคิดได้ก็หันควับไปหาคนที่พื้น เด็กนี่สะดุ้งอีกแล้ว
“นี่ ที่นี่ที่ไหน”
“สำนักจันทร์กระจ่างฟ้าเ้าค่ะ”
เอ๋ จะว่าไปตอนนี้พวกเธอกำลังคุยกันเป็ภาษาจีนนี่! เอ๊ะแล้วชื่อสำนักนี่มัน
“แล้ว.. ข้าคือใคร?”
คำถามที่ดูโง่ที่สุดในชีวิตถูกถามออกไป
คนถูกถามยังทำหน้าแปลกใจแต่ก็ยอมตอบออกมาแต่โดยดี
“คุณหนูหลิงเชียนเสวี่ยเ้าค่ะ”
หลิงเชียนเสวี่ย? พอได้ยินชื่อตะวันก็ขมวดคิ้วทันที ทั้งชื่อสำนัก ชื่อเ้าของร่างนี้ อย่าบอกนะว่า...
“เชียนเชียน!” เสียงหวานใสดังขึ้นทำให้เ้าของชื่อใหม่ถึงกับใ มองไปทางประตูพบร่างสตรีนางหนึ่งในชุดฮั่นฝูหรูหรายืนปิดปาก น้ำตาคลอเบ้าก่อนจะะโร้องเรียกสามี “ท่านพี่ เชียนเชียนฟื้นแล้ว”
บุรุษรูปงามโผล่มาแทบจะทันที ทั้งสองตรงเข้ามาในห้องแล้วทำการกอดร่างบางที่ยืนตื่นตะลึงอยู่กับที่
“เชียนเชียนลูกพ่อ” มือหนาเข้าลูบศีรษะลูกสาวด้วยความรัก ส่วนหญิงสาวที่คาดว่าเป็แม่ของร่างนี้ก็เข้ามากอดมาหอม
“แม่คิดว่าเ้าจะไม่ฟื้นแล้ว”
เดี๋ยวก่อน เวทอะมินิท (wait a minute) รอหน่อยรอหน่อย
ตะวันฝืนตัวออกจากอ้อมกอด จ้องหน้าทั้งสองคนด้วยแววตาสั่นระริก ถึงจะมีรูปร่างที่ผอมขึ้นได้สัดส่วน ผิวพรรณดีขาวผ่อง และเยาว์วัยขึ้นแต่โครงหน้าแบบนี้ ดวงตาแบบนี้ จมูกและปากแบบนี้
นี่มันพ่อแม่ของเธอที่เสียชีวิตไปแล้วไม่ใช่เหรอ!
ดวงตากลมโตสั่นไหว ความร้อนเอ่อขึ้นรอบกระบอกตา รู้สึกถึงหยาดน้ำตาที่คลอเบ้าจนแทบมองคนทั้งสองตรงหน้าไม่ชัด
“ลูกแม่”
ทันทีที่มือบางของอีกฝ่ายนาบลงแก้ม ตะวันก็ร้องไห้ออกมาทันที
“ป๊าม๊า!” แล้วพุ่งตัวเข้ากอด โหยหาความอบอุ่นที่หายไปเกือบสิบปี
“โอ๋ๆ” สามีภรรยาช่วยกันปลอบลูกสาวที่เอาแต่ร้องไห้หนัก พูดจาไม่รู้เื่พร้อมกอดร่างพวกเขาทั้งคู่ไว้แน่น คาดว่าขวัญเสียอย่างหนักจากอุบัติเหตุที่เกิดขึ้น
ผ่านไปเกือบหนึ่งเค่อกว่าตะวันจะสามารถหยุดร้องไห้ หยุดดราม่า ตอนนี้พากันมานั่งที่เตียง เธอนั่งตรงกลางโดยมีพ่อและแม่นั่งขนาบข้างคนละฝั่ง มือเล็กกุมมือบุพการีทั้งสองไว้แน่น ริมฝีปากเม้มกลั้นเสียงสะอื้นแต่ยังคงมีสะอึกจากการร้องไห้หนัก หญิงสาวข้างกายยื่นผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำมูกให้โดยไม่รังเกียจ ก่อนที่ขมับข้างซ้ายจะถูกบิดากดจมูกหอม
“เ้าสลบไปตั้งหนึ่งอาทิตย์ แม่เป็ห่วงแทบแย่”
ตะวันปาดน้ำตา เอ่ยทั้งรอยยิ้ม
“หนูก็คิดถึงป๊าม๊ามากๆ เลย” สูดน้ำมูกไปทีหนึ่ง
คำเรียกที่แปลกไปทำให้ทั้งสองสบตากัน แต่ก็ไม่ได้ทักอะไรออกมา
“เชียนเชียน หยุดร้องแล้วดื่มยาสักหน่อยเถิด” ป๊ายื่นมือไปรับถ้วยยาสมุนไพรจากเด็กสาวที่เข้ามาเจอเธอคนแรกมาไว้ในมือแล้วส่งให้ลูกสาว
เชียนเชียนชื่อเล่นของเ้าของร่างนี้สินะ หลังจากตั้งสติได้ตะวันก็มาตระหนักได้ถึงสิ่งแวดล้อมรอบตัว ชื่อหลิงเชียนเสวี่ยและสำนักจันทร์กระจ่างฟ้า
“ป๊าม๊าแล้วหลัวอี้โจวล่ะเ้าคะ” ถามเสร็จก็กระดกยาขึ้นดื่ม
อิ่ว ขมมากแม่ ท่องไว้ตะวัน หวานเป็ลมขมเป็ยา
ร่างบางกลั้นลมหายใจแล้วกระดกทีเดียวหมดถ้วยรีบยื่นมือไปรับน้ำจากเด็กสาวที่คาดว่าเป็สาวใช้
“ถามทำไมรึ”
ป๊าเลิกคิ้ว ส่วนม๊าก็ทำหน้าสงสัยเช่นเดียวกัน
ลูกสาวส่ายหน้า “หนูอยากเจ- อยากรู้ว่าเขาเป็อย่างไรบ้าง” ใจเริ่มเต้นแรงขึ้นเมื่อผู้เป็พ่อไม่ได้กล่าวปฏิเสธหรือบอกว่าไม่รู้จัก
“ก็คงเรียนอยู่ที่อาคารฝึกซ้อมนั่นแหละ”
ตะวันเลียริมฝีปากก่อนจะตัดสินใจถามต่อ
“ทั้งซุนเต๋อหัวกับเยี่ยเมิ่งลู่ก็เรียนอยู่ใช่ไหมเ้าคะ”
“ใช่”
ตอนนี้เธอมั่นใจแล้ว ทั้งสามชื่อที่กล่าวมาคือชื่อตัวร้าย พระเอกและนางเอกในนิยายเื่ล่าสุดที่ตนอ่าน
ส่วนหลิงเชียนเสวี่ยก็คือชื่อนางร้าย!
โอมายก๊อซ จะมีเื่ให้อึ้งทึ้งอีกกี่รอบกัน
นี่เธอหลุดเข้ามาในโลกนิยายเหรอเนี่ย นิยายอีโรติกสุดร้อนแรงที่ติดอันดับมานานหลายเดือน
จะว่าไปตอนล่าสุดนักเขียนเพิ่งอัพนี่หว่า กำลังพีคเลยที่พระเอกได้ข่าวว่านางเอกถูกลักพาตัวไป และนางเอกก็กำลังจะถูกทำมิดีมิร้าย จากตอนที่แล้วพระเอกไปช่วยไม่ทันแน่ๆ แล้วก็ค้างอยู่ตรงนั้น เธอจึงเดาว่าคนที่มาช่วยนางเอกจะต้องเป็ตัวร้ายสุดที่รักของเธอแน่ๆ ส่วนคนแต่งก็หายหัวไปเกือบอาทิตย์เพิ่งมาอัพ
ไม่นะ เธออยากอ่านมาก หลุดมาในนี้แล้วเธอจะอ่านต่อได้ที่ไหน
อยากอ่านนิยายตอนต่อไปโว้ยยยยยยยยยยยยยย
1K
