ระบบผู้ล้มเหลว

ตอนที่ 25 ผู้ใช้หน้ากาก

หลังจบการแข่งขัน
ชื่อของ “เจียงซูผิง”กระจายไปทั่วมหาวิทยาลัยในเวลาไม่ถึงชั่วโมง

นักเรียนจำนวนมากเริ่มพูดถึงเขา

“คนไร้อาชีพเอาชนะนักบวชแรงค์ B+ได้จริงๆ”

“หรือเขาจะปิดบังอาชีพไว้?”

“ไม่มีทาง…เครื่องวัดของมหาวิทยาลัยไม่มีทางผิด”

ในขณะเดียวกัน
ภายในห้องประชุมอาจารย์

อาจารย์หลายคนกำลังเถียงกันอย่างดุเดือด

“พลังระดับนั้นไม่ใช่สิ่งที่แรงค์ Fจะมีได้”

“เขาอาจมีสกิลหายาก”

“หรือไม่ก็ได้รับมรดกลับบางอย่าง”

ชายชราผมขาวที่นั่งหัวโต๊ะเคาะโต๊ะเบาๆ

ทุกคนเงียบลงทันที

“พอแค่นี้ก่อน”

“เด็กคนนี้ยังเป็๲นักเรียนของมหาวิทยาลัยไม่จำเป็๲ต้องสืบมากเกินไป”

“แต่…”

ชายชรายิ้มบางๆ

“จับตาดูเขาก็พอ”

…

ตกเย็น
ซูผิงกลับมาที่ห้องพัก

ทันทีที่เปิดประตูเข้าไปกลิ่นสมุนไพรจำนวนมากก็ลอยออกมา

เขาหยิบแหวนมิติออกมาก่อนเทสมุนไพรจำนวนมหาศาลลงบนพื้น

“ถึงเวลาลองหลอมยาระดับสูงแล้ว”

เมื่อคืนเขาศึกษาตำราที่ตาแก่หวังให้มาจนเกือบเช้า

และพบสูตรยาชนิดใหม่

“ยาปลดขีดจำกัดร่างกาย”

หากสำเร็จมันจะเพิ่มค่าสเตตัสถาวรได้มากกว่ายาทั่วไปหลายเท่า

แต่ความยากในการหลอมก็สูงมากเช่นกัน

ซูผิงสูดหายใจลึกก่อนเรียกเปลวเพลิงสีดำออกมา

ฟู่—

อุณหภูมิภายในห้องพุ่งสูงขึ้นทันที

สมุนไพรหลายชนิดลอยขึ้นกลางอากาศ

หนึ่งชั่วโมง…

สองชั่วโมง…

เหงื่อเริ่มไหลเต็มหน้าผากของเขา

ตูม!

ทันใดนั้นหม้อหลอม๱ะเ๤ิ๪

ควันดำลอยเต็มห้อง

ซูผิงไอออกมาหลายครั้ง ใบหน้าดำปี๋

“…พลาดตรงไหน”

แต่แทนที่จะหงุดหงิดเขากลับหัวเราะออกมาเบาๆ

เพราะในโลกนี้คนที่หลอมยาระดับสูงได้ ทุกคนล้วนผ่านความล้มเหลวนับไม่ถ้วน

เขานั่งลงอ่านตำราอีกครั้ง

จนเวลาล่วงเลยไปถึงดึก

ทันใดนั้น—

ก๊อก ก๊อก

เสียงเคาะประตูดังขึ้น

ซูผิงขมวดคิ้ว

“ใคร”

เสียงผู้หญิงตอบกลับมาเบาๆ

“ฉันเอง”

เมื่อเปิดประตู
ถิงถิงยืนอยู่ด้านหน้าในชุดลำลองธรรมดาผมยาวปล่อยสยาย ต่างจากตอนอยู่บนเวทีโดยสิ้นเชิง

ซูผิงมองเธอเงียบๆ

“มีอะไร”

ถิงถิงมองเข้าไปในห้องก่อนทำหน้า๻๠ใ๽

“นายจะวางสมุนไพรทั่วห้องแบบนี้จริงๆเหรอ…”

“มันเ๱ื่๵๹ของฉัน”

เธอส่ายหน้าอย่างจนใจก่อนโยนถุงบางอย่างให้เขา

ซูผิงรับไว้แล้วเปิดดู

ด้านในคือ “หญ้าหยกแดง”

สมุนไพรหายากระดับสูง

ดวงตาซูผิงหรี่ลงทันที

“เธอเอามาจากไหน”

ถิงถิงยิ้มเล็กน้อย

“ถือว่าเป็๲ค่าตอบแทนที่นายช่วยสั่งสอนหยางลู่”

“หมอนั่นน่ารำคาญมานานแล้ว”

ซูผิงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนพูด

“ขอบใจ”

ถิงถิงยิ้มออกมาทันที

“โอ้ คนอย่างนายก็พูดขอบคุณเป็๞ด้วย?”

“…”

ซูผิง๠ี้เ๷ี๶๯เถียงจึงเตรียมปิดประตู

แต่ถิงถิงกลับพูดขึ้นอีก

“ระวังตัวด้วย”

“มีหลายคนเริ่มสนใจนายแล้ว”

พูดจบ เธอก็เดินจากไป

ซูผิงมองแผ่นหลังเธอก่อนก้มมองสมุนไพรในมือ

มุมปากค่อยๆ ยกขึ้น

คืนนี้…เขาอาจหลอมยาสำเร็จก็ได้

แต่ในเงามืดบนดาดฟ้าอาคารไกลออกไป

ชายสวมหน้ากากลึกลับกำลังมองมายังห้องของซูผิง

พร้อมเสียงหัวเราะแ๵่๭เบา

“นักหลอมยา…งั้นเหรอ”

“น่าสนใจจริงๆ”

……จบตอน……