อะ อะไรกัน นางไม่ได้หลับสนิทอยู่หรอกหรือ
แถมยังตื่นมาทักทายข้า แล้วเหตุใดนางถึงไม่กลับไปเป็ร่างแมว
ข้ายืนอึ้งอยู่นาน จนนางแน่นิ่งไปเหลือแต่เสียงหัวใจของข้าที่เต้นแรงและดังผิดปกติ ในใจได้แต่คิดถึงสาเหตุที่เป็เช่นนั้นก่อนจะสลัดความคิดทิ้ง และจัดหาผ้าห่มอีกผืน ไปนอนบนโซฟาแทนเพราะถึงข้าจะเลี้ยงดูนาง ในฐานะสัตว์เลี้ยง แต่เพราะนางก็คือสตรีนางนึงจะให้นอนด้วยกัน บนเตียงเดียวกันทุกคืน เห็นทีจะไม่เหมาะสม
------------------------------------------------------------------------------------------
จิ๊บๆๆๆๆ
ฉันตื่นเช้ามาในห้องที่ว่างเปล่าเพราะดยุกคงออกเดินทางแต่เช้ามืดแล้ว
‘เห้ออออ ทำอะไรดีล่ะ’
ถึงจะอยากไปด้วยอยากออกไปดูโลกภายนอกบ้าง แต่จะร้องตามเป็เด็กติดพ่อก็คงไม่ใช่ อีกอย่างเขาไปทำงานถ้าพกแมวไปไหนต่อไหนด้วย คนคงมองว่าแปลกสุดๆ
ฉันลุกและออกจากห้องไปเดินเล่นดีที่ดยุกสั่งคนใช้ให้แง้มประตูไว้ให้ เผื่อฉันออกไปเที่ยวเล่นบ้าง วันนี้มันยาวนานจนน่าเบื่อแปลกๆเดินมุมนั้น ทะลุมุมนี้แล้ว ก็ยังไม่หมดวัน แอบไปสวนดอกไม้ดีกว่า
ในสวนนั้นใหญ่และเงียบเหงาผิดปกติไม่ค่อยมีใครเดินผ่านมาทางนี้เลย ฉันที่ย่องมุมเข้าไป ก็เดินชมสวนเพลินจนพบกับแมวสีเทาอ้วนกลม
ตัวหนึ่ง มันหันมามองฉัน
“...มาแล้วสินะ”
จ้ากกกก แมว พะ พูด ได้ค่าาา
ฉันเลิกลั่กด้วยความใอยู่พักนึงถึงคิดได้ว่า ก็เออฉันเป็แมวนิ จะฟังภาษาเดียวกันได้ก็ไม่แปลก แต่มันขนลุกพิกลๆแฮะ
“เอ่อออ คุณฟังฉันเข้าใจใช่ไหมคะ”
“ใช่ … และข้าก็รู้เื่ของเ้าด้วย”
“เื่ของฉัน.... หมายความว่าไงคะ”
“ข้าอยู่ที่นี่มานานแล้ว ั้แ่ดัชเชลยังมีชีวิตนางชอบให้อาหารและแวะมาเล่นกับข้าที่สวนทุกวัน “
“อ่อ แปลว่าคุณก็รู้เื่ที่นี่ดีสินะคะ”
“แน่นอน และยังรู้อีกว่า เ้าน่ะ …เป็มนุษย์”
ห้ะ เ้าแมวตัวนี้ รู้หรอว่าฉันเป็ใคร
“คุณ พอจะเล่าเื่ราวให้ฉันฟังได้ไหม”
“ได้ แต่ต้องมี..ข้อแลกเปลี่ยน” ไอ้แมวเ้าเล่ห์นี่
“คุณ้าอะไรคะ”
“อะไรดีล่ะ… ข้าน่ะ อยากมีลูกสืบสายเืซักสองสามตัว“
แมวเ้าเล่ห์พูดด้วยสายตานิ่งเฉยก่อนจะหันมามองฉัน
...มะ แมว โรคจิต มันจะบอกให้ฉันเอาตัวเข้าแลกหรอฉันฆ่าหมกสวน ทำปุ๋ยให้ดอกไม้เลยดีไหม
“=.= !!?”
“ล้อเล่นน่ะ แค่ปลานึ่งของเ้า คำถามละ 1 ตัว”
“....” ฮึ่ยย ล้อเล่นหรอ เอาซะดีม้างงงง
“ ถ้าคิดว่ามากไปก็แยกย้าย ”
เ้าแมวพูดก่อนจะหันเชิดหน้าทำท่าจะเดินไปที่อื่น
“ดะ เดี๋ยว…ได้ พรุ่งนี้ฉันจะมาพร้อมปลา”
หลังจากตกลงลงกับพันธมิตรได้ฉันก็ตรงกลับห้องทันที หลังเข้าห้องได้ไม่นาน แม่บ้านก็มาด้อมๆ มองๆ ฉัน แล้วก็ปิดประตูล็อคจากข้างนอก
แหม่ กลัวฉันจะหนีรึไง แมวนะยะไม่ใช่ทองจะหวงอะไรเบอร์นั้น
เช้าต่อมา ฉันรีบมาที่สวนพร้อมปลาในปาก 1 ตัว
“ มาจริงด้วยสินะ”
“ อ่ะ ตามตกลง”
ฉันวางปลาที่คาบมาพร้อมนั่งอยู่ตรงข้ามเ้าแมวอ้วน
“ฉลาดนี่.. ขอเวลานอกก่อน”
เ้าแมวเ้าเล่ห์เดินมากินปลาที่ฉันคาบมาอย่างไวประหนึ่งอดอยากมาทั้งชีวิต
“ถามได้หรือยัง”
“เ้านี่ ใจร้อนจังนะ”
“....”
“อ่ะ 1 คำถาม”
“คือ…. ฉันมาที่นี่ได้ยัง”
“ดัชเชลขอพรพระเ้าให้เ้ามาเกิดที่นี่ด้วยพันธะสัญญาบางอย่าง”
“พันธะสัญญาหรอ พันธะอะไร แล้วทำไมต้องเป็ฉัน”
“อะแฮ่ม.. 1 ตัว 1 คำถาม”
ไอ้แมวบ้านี่วอนโดนแกงซะแล้ว ถ้าฉันได้คำตอบครบล่ะก็ ฉันจะจับแกถลกหนังแน่ฉันฮึดฮัดโดดลงไปคาบปลาที่ห้องมาเพิ่มอีก 3 ตัว ดีที่ปลาเป็ปลาทูตัวเล็กฉันเลยคาบมาได้
“อ่ะ พอใจรึยัง”
เ้าแมวเหลือบตามองฉันก่อนจะเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้า
“..พันธะที่ว่า คือ ที่โลกนี้คนตายที่จิตบริสุทธิ์ จะสามารถขอพรได้ 1 ข้อ ซึ่งดัชเชลที่หมดอายุไขบนโลกใบนี้ ได้ขอให้ิญญาเ้ามาเกิดใหม่เพื่อช่วยเปลี่ยนแปลงอะไรบางอย่าง”
“เปลี่ยนแปลงหรอ เปลี่ยนแปลงอะไร”
“ไม่รู้สิ…ข้าไม่ใช่ดัชเชลซะหน่อย”
“แล้วทำไมต้องเป็ฉันล่ะ “
“เพราะิญญาเ้ามีจิตอธิฐานที่จะเกิดใหม่”
แม่งเอ้ยยย…ใช่สิ ก่อนจะตายจากโลกนั้นฉันตั้งจิตอธิฐาน …ว่าขอเกิดใหม่ในโลกที่ดีกว่านั้นนิ
“ฉันในโลกเดิม ตายแล้วงั้นหรอ”
“อืมมม ไม่รู้สิ จริงๆ ในโลกเดิมเ้าก็ควรจะสิ้นอายุไขแล้วล่ะ”
ควรจะสิ้นอายุไข !! หมายความว่าไงฟะ
ตายหรือเป็ก็บอกมาเลยเส้
“ หมดข้อตกลงแล้ว”
“ดะ เดี๋ยวสิ…”
เ้าแมวเ้าเล่ห์ ทำท่าจะเดินจากไปก่อนจะหยุดและหันมามอง
“ข้าจะบอกความลับอย่างนึงให้เพราะเห็นเราเป็มิตรกัน”
“....”
“เ้าน่ะ… จะกลายร่างเป็มนุษย์ ตอนหลับสนิท”
แมวเ้าเล่ห์ทิ้งท้ายด้วยคำพูดชวนช็อคก่อนจะโดดหายไปในโพรงหญ้า
‘อะ…อะไร
ล้อเล่นใช่ไหม??
เป็มนุษย์ตอนหลับหรอ??
ดยุกรู้หรือเปล่า??
ไม่สิ ตอนฉันหลับ เขาก็หลับนิ อีกอย่าง ถ้าเขารู้คงจะบอกอะไรฉันบ้างแล้ว’
ฉันที่มัวคิดและงุนงงในคำพูดของเ้าแมวก็ได้ส่ายหน้าเรียกสติ ก่อนจะปลอบตัวเองว่า
‘คงโกหก เพื่อให้เอาปลามาเพิ่มแหละ’
33K
