ไป๋ฉีถึงกับอึ้งในคำพูดของเธอ วิธีเด็ดขาดที่โรสว่ามันคืออะไรเขาเองก็ไม่อาจทราบได้ แต่เขากลับรู้สึกว่ามันน่าจะอันตรายหรือไม่ก็น่าปวดหัวมากเลยทีเดียวหากเธอใช้มันออกมา
"ฉี เรามาคุยกันตรงๆจะดีกว่า ฉันไม่เชื่อว่าสามปีก่อนสิ่งที่นายพูดจะเป็ความจริง และสิ่งที่ฉันได้ยินเมื่อคืนมันยิ่งตอกย้ำความคิดนั้นของฉันเข้าไปใหญ่"
ไป๋ฉีถึงกับผงะ "เมื่อคืน? เมื่อคืนฉันพูดอะไร? ฉันไม่เห็นรู้เื่อะไรเลย"
"หุหุ ก็นายเมานี่จะไปจำได้อย่างไร เมื่อคืนนายละเมอชื่อฉันทั้งคืน ถึงนายจำไม่ได้แต่ฉันจำได้ขึ้นใจ คุณแม่เคยบอกเอาไว้ว่าคนที่เมาคือคนที่ซื่อตรงต่อความรู้สึกตัวเองที่สุด นายว่างั้นไหม"
"เหลวไหล คนเมาก็คือเมา ฉันจำไม่ได้เธอเองก็ไม่มีหลักฐานว่าฉันพูดอะไรแบบนั้นจริงๆ"ไป๋ฉีปฏิเสธ แต่ใครจะรู้ว่าตอนนี้ในใจของเขากระวนกระวายเพียงใด
"โอ้ ถามหาหลักฐานงั้นหรือ เื่นั้นก็ง่ายดายเข้าไปใหญ่.........เฟย์ เปิดวิดิโอที่บันทึกไว้เมื่อคืนออกมาที"โรสสั่ง AI ผ่านกำไลข้อมือสีแดงที่ดูล้ำสมัย ทันใดนั้นภาพวิดิโอที่ไป๋ฉีกับโรสนอนกอดกันก็ถูกฉายออกมาซึ่งเห็นใบหน้าของทั้งสองอย่างชัดเจน แถมยังมีเสียงของไป๋ฉีที่ละเมอเรียกชื่อโรสอยู่จริงๆ
ไป๋ฉีที่ได้เห็นและได้ยินถึงกับหน้าแดงกล่ำไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาอธิบาย ทุกคนสามารถที่จะพูดโกหกได้ แต่ไม่ใช่กับตอนเมากับตอนละเมอนี่คือสิ่งที่ไป๋เฉินผู้เป็พ่อเคยสอนเอาไว้
"ฮิฮิ เป็ไง หลักฐานก็ครบถ้วนเลยใช่ไหม ถ้าหากภาพนี้หลุดออกไปมันจะเกิดอะไรขึ้นกันนะ"น้ำเสียงของโรสเต็มไปด้วยความเ้าเล่ห์ ไป๋ฉีที่ได้ยินก็ถึงกับหน้าซีดเผือดในทันที นี่สินะคือวิธีเด็ดขาดที่เธอพูดถึง เ้าหญิงโรเซเลียอัจฉริยะอันดับหนึ่งของโลกในรุ่นนี้นอนกอดกับศิษย์ของเ้าชายแห่งราชวงศ์อู่ ดูอย่างไรมันก็เป็ข่าวใหญ่อย่างไม่ต้องสงสัย
"เธอต้องใจเย็นๆ หากทำแบบนั้นเธอจะเสียหายเอานะ"
"ฉันไม่ได้ขอความเห็นนายในเื่นี้สักหน่อย สิ่งที่ฉันอยากรู้คือความจริงเมื่อสามปีก่อนว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เหตุผลงี่เง่าเพียงแค่คำพูดประโยคเดียว ที่ว่าเบื่อกันแล้ว ฉันไม่เชื่อเด็ดขาด ไป๋ฉีนายเห็นฉันเป็คนโง่หรือไงกัน หากไม่ใช่ว่าวันนั้นแม่มารับตัวฉันกลับละก็นายคิดว่าจะหนีฉันไปง่ายๆอย่างนั้นได้หรือ"โรสกล่าว น้ำเสียงของเธอจริงจังขึ้นมาในทันที อารมณ์ตอนนี้ของเธอนั้นเต็มไปด้วยความหลากหลาย แม้จะโกรธที่เมื่อสามปีก่อนชายหนุ่มทิ้งเธอไป แต่ก็ดีใจที่ในวันนี้เธอได้พบเจอเขาเสียที
"เห้อ ที่ฉันบอกเลิกเธอก็เพราะพี่ชายของเธอ เอส เดอะฟินิกซ์ กระจ่างพอหรือยัง"ไป๋ฉีกล่าว มีดสั้นปรากฏออกมาจากกำไลข้อมือพุ่งเข้าทำลายน้ำแข็งที่ปิดประตูไว้จนสิ้นซาก ไป๋ฉีเดินออกไปข้างนอกในทันที แน่นอนว่าโรสที่ได้ยินคำตอบของชายหนุ่มก็วิ่งตามออกไป
"หมายความว่ายังไงกัน พี่ชายของฉันเกี่ยวข้องอะไรกับเื่นี้"เธอวิ่งมาดักหน้าและกล่าวถามด้วยความสงสัย
"พี่ชายเธอบอกว่า ฉันไม่คู่ควรกับเธอและมีคนที่ดีพร้อมรอเธออยู่แล้วให้ฉันเลิกยุ่งกับเธอซะ ถ้าไม่อย่างนั้นไม่ใช่แค่ฉันที่เดือดร้อนแต่เป็ครอบครัวของฉันด้วย ขอถามหน่อยหากเธอเป็ฉันในตอนนั้นจะเลือกแบบไหน?"ไป๋ฉีพูดขึ้นอย่างไม่สนใจอะไร ในตอนนี้ไม่เพียงเขามีพลังแต่ยังมีอาจารย์อยู่เื้ั ดังนั้นเขาจึงไม่จำเป็ต้องกลัวว่าใครจะมาคุกคามตัวเขาหรือครอบครัวอีกต่อไป
"ทำไมนายไม่บอกเื่นี้กับฉันั้แ่แรก"โรสหน้าแดงกล่ำในใจรู้สึกโกรธพี่ชายของตนเองมากที่ยุ่งเื่ของเธอขนาดนี้ ไป๋ฉีเป็ผู้ชายคนแรกที่เธอยอมเปิดใจ การที่แยกห่างจากกันตั้งสามปีเป็อะไรที่ทรมานเอามากๆ
"บอกไปพวกเราสองคนในตอนนั้นจะไปทำอะไรได้ล่ะ จริงอยู่ที่เธอเป็อัจฉริยะแต่ว่าพลังก็ยังอยู่ในขั้นนักสู้ ส่วนฉันและครอบครัวในตอนนั้นก็ไม่ต่างอะไรจากคนธรรมดา ถ้าหากฉันตัวคนเดียวแน่นอนฉันพร้อมจะบอกเธอและสู้ไปด้วยกัน แต่นี่ฉันมีครอบครัวอยู่ข้างหลังและไม่สามารถให้พวกเขามาเสี่ยงกับฉันได้ เอาละฉันเล่าไปหดแล้วเตรียมตัวกลับเถอะเดี๋ยวครอบครัวของเธอจะเป็ห่วงเอา"กล่าวจบก็เดินผ่านร่างของโรสไปหมายจะเรียกอาจารย์ของเขาให้ไปส่งเธอ
ทว่าทันใดนั้นเอง โรสก็พลันรู้สึกตัว เธอก็พุ่งเข้าไปะโขี่หลังของไป๋ฉีในทันทีและซุกหน้าลงที่แผ่นหลังของชายหนุ่ม "ฉันไม่กลับ ฉันบอกแล้วใช่ไหมว่าหากนายไล่ฉันอีก ฉันจะใช้วิธีเด็ดขาดกับนาย"
โรสกล่าว เธอกำลังจะอ้าปากสั่ง AI ให้เผยแพร่วิดิโอเมื่อคืนออกไป เรียกได้ว่าตอนนี้เธอไม่สนใจอะไรทั้งนั้นนอกจากไป๋ฉี
"เฟย์...เผย...อุ๊ป!"
ยังไม่ทันได้ออกคำสั่ง ไป๋ฉีพลิกตัวของเธอลงมาจากหลังและก้มลงจูบในทันที โรสเองแม้จะตื่นตระหนกอยู่ครู่หนึ่งต่อมาก็ตอบรับรสจูบนั้นแต่โดยดี ผ่านไปสักพักไป๋ฉีก็ผละริมฝีปากออกจากเธอ
"แบบนี้แสดงว่าให้ฉันอยู่ต่อแล้วใช่ไหม?"โรสอมยิ้มแล้วกล่าวถาม
"เห้อ แล้วฉันมีทางเลือกอื่นหรือไง ให้ตายเถอะ รับมือเธอเป็สิ่งที่ฉันไม่อยากทำจริงๆ"ไป๋ฉีกล่าวอย่างเหนื่อยใจ
"ชิ ขี้บ่นเหมือนเดิม แล้วก็ไม่ต้องห่วงเื่ราชวงศ์เพราะฉันได้เขียนจดหมายส่งให้คุณย่าั้แ่เมื่อเช้าแล้ว แถมคุณย่ายังเห็นดีเหมือนงามด้วยดูสิ"โรสพูดขึ้น ภาพหน้าจอที่มีบทสนทนาของเธอกับราชินีซาร่าได้ถูกเปิดออกมา
โรส: คุณย่าค่ะ หนูมาตามหาผู้ชายของหนูที่ดราก้อนการ์เด้น ไม่ต้องตามหานะคะ
ซ่าร่า: โอ้ ที่แท้เด็กคนนั้นคือแฟนของหลานงั้นหรือ ดีๆกลับมาก็อย่าลืมพามาให้ย่ารู้จักล่ะ
ไป๋ฉีที่ได้อ่านข้อความนี้ถึงกับตะลึงงันก่อนที่จะอุทานออกมา "นี่มันบทสนทนาอะไรกันเนี้ย!"
"เป็ไงล่ะ ฉันบอกแล้วคุณย่าไม่ใช่พวกหัวโบราณสักหน่อย ด้วยข้อความนี้การันตีคนของเดอะฟินิกซ์ไม่มีทางตามฉันมาอย่างแน่นอน รับประกันได้"โรสกล่าวน้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความมั่นใจ
ไป๋ฉีที่ได้ยินก็ไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี หากเขารู้ว่าราชินีของเดอะฟินิกซ์เป็คนดีขนาดนี้แล้วสามปีที่เขาอดทนมา เขาทำไปเพื่ออะไรกัน
'เห้อ ช่างเถอะๆ ไหนๆเื่มันก็ผ่านไปนานแล้ว กลับไปแก้ไม่ได้'ไป๋ฉีคิดในใจ จากนั้นก็หันไปทางโรสที่ตอนนี้มองมาที่เขาใบหน้าเต็มไปด้วยความอารมณ์ดี
"ไปอาบน้ำแต่งตัวเถอะ ฉันจะพาไปกินข้าวที่ตึก"ชายหนุ่มเดินไปหยิบผ้าขนหนูมาให้กับโรส และแน่นอนว่าเธอย่อมรับไว้
โรสพุ่งเข้าไปหอมแก้มไปฉีอีกครั้ง ก่อนที่เธอจะวิ่งเข้าห้องน้ำไป ส่วนไป๋ฉีน่ะหรือ เขานิ่งอึ้งอยู่พักใหญ่และทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟา
"ให้ตายเถอะ ยังคงซุกซนเหมือนเดิม"
340
