วายุเดินออกจากกระทรวงสปิริตส์ ใช้เวลาในการเดินสำรวจเมืองพักใหญ่พร้อมกับหาอะไรทาน ตลอด่เวลาที่ผ่านมามีเพียงผลไม้เท่านั้นที่ตกถึงท้อง หลังจากทานอาหารเสร็จจึงเดินมายังโรงแรม วายุจองห้องพักมีเตียงคู่ในราคา 1,000 เหรียญทองสปิริตส์ เป็ห้องธรรมดาไม่ใช่ห้องสวีท
เมื่อเดินเข้ามา พบว่าภายในห้องตกแต่งอย่างดีไม่ต่างอะไรกับโรงแรมห้าดาว ทว่าทุกอย่างภายในห้องล้วนดูกลมกลืนกับกลิ่นอายยุค ให้ความรู้สึกเหมือนหลุดมาในสมัยโบราณแฟนตาซีกำลังภายในไม่มีผิด
หนึ่งคนหนึ่งจิ้งจอกทิ้งตัวลงนอนบนเตียงของตัวเอง คิวบิหัวถึงหมอนปุ๊บหลับปั๊บ วายุใช้เวลาสักพักเปิดพ็อกเก็ตจำกัดขึ้นมาดูพบว่ามีคำสั่งอีกมากมายน่าสนใจ นั่นคือการสื่อสาร กิลด์ รายชื่อเพื่อน และช่องแชทโลก เขาเลื่อนข้อความในแชทโลกด้วยความเพลิดเพลินก่อนจะเผลอหลับ
เช้าวันใหม่มาเยือน วายุเข้าห้องน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็ชุดระดับ A ตอนนี้เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดสีดำสวมทับด้วยเสื้อเชิ๊ตหนังสีดำแขนยาวไม่ติดกระดุม ปกคอเสื้อตั้ง ตามแขนเสื้อมีลวดลายสีเงินคล้ายหางสุนัขจิ้งจอก ด้านหลังเป็รูปใบหน้าสุนัขจิ้งจอกเงิน กางเกงฮาเร็มสีดำยาวถึงข้อเท้า เอวขวามีโซ่ห้อยร้อยติดเอาไว้ ต้นขาซ้ายมีสายรัดสามเส้นคล้ายเข็มขัด พร้อมด้วยรองเท้าหนังหุ้มข้อยาวถึงหน้าแข็งสีดำ
“ออลแบล็คทั้งตัว” วายุรู้สึกพึงพอใจในลุคใหม่ของตัวเอง มิหนำซ้ำยังดูเข้ากับเขาแบบสุดๆเพราะด้านหลังมีใบหน้าสุนัขจิ้งจอกซึ่งเป็สัตว์สปิริตส์ของตนเอง
“พอแต่งตัวดี วายุก็หล่อไม่เบานะเนี๊ย อีกหน่อยสาวตึม” คิวบิเดินวนสำรวจรอบกาย “วันนี้เราจะไปไหนกันดี”
“แน่นอน ตรงจุดที่เราตาย บางทีอาจจะเจอคนที่ฆ่าเรา ตอนนี้เลเวลถือเป็สิ่งสำคัญกว่าการ์ดทักษะ”
“คิดได้แบบนั้นก็ดี หลายคนชอบมุ่งไปแต่หาการ์ดทักษะสกิลอลังการมาใช้ หลงลืมไปว่า เลเวล 1-40 สามารถใส่การ์ดในเด็คได้ 25 ใบเท่านั้น เมื่อเลเวลเกิน 40 ขึ้นไปจึงจะสามารถใส่การ์ดลงในเด็คได้ 54 ใบ” คิวบิเดินวนไปอธิบายไป
!!.... อุ้ย.. จิ้งจอกสาวใรีบเอามือปิดปาก เห็นวายุจ้องตาเป็มัน พึ่งรู้ตัวเธอกำลังโดนเขาจับผิด
“เอาเถอะ พอจะมั่นใจอะไรขึ้นมาบ้างแล้ว เธอคงมีอำนาจพอตัว จึงได้อภิสิทธิ์หลายอย่างจากทางเกมและจีเอ็ม”
คิวบิสะท้านวาบ ชายคนนี้ละเอียดอ่อนไหวพริบดีกว่าที่เธอคิด เขาคงรู้แล้วว่าที่เธอเข้ากระทรวงสปิริตส์ได้ไม่ใช่เพราะระบบขัดข้อง
“คิวบิไม่ได้มีอภิสิทธิ์อะไรทั้งนั้น จะบอกให้ แล้วเหยียบให้มิดล่ะ สัตว์สปิริตส์ประจำตัวผู้เล่นน่ะเป็คนจริงสวมบทบาท หรือก็คือพนักงานที่บริษัทเกมจ้างมาทำหน้าที่เป็สปิริตส์” จิ้งจอกสาวกระซิบ
“รวมถึงเธอด้วยใช่ไหม แม่พนักงานต้อนรับ”
คิวบุสะดุ้งอีกรอบ ยิ้มแห้ง แฮะ...แฮะ
อีตานี่ฉลาดเป็กรด
“รู้ได้ไง”
วายุถอนหายใจ พูดแบบไม่สนใจ “เธอบอกเองว่าสปิริตส์ประจำตัวผู้เล่นเป็คนจริงของทางระบบ แล้วระบบจะเลือกยังไงให้พนักงานคนไหนไปเป็สปิริตส์ของผู้เล่นคนไหน ง่ายมาก พนักงานต้อนรับผู้เล่นคนไหน ก็ไปเป็สัตว์สปิริตส์ของผู้เล่นคนนั้น”
คิวบิพยักหน้ายกนิ้วซูฮก “ไม่ใช่ผู้เล่นทุกคนหรอกนะที่จะมีสัตว์สปิริตส์เป็คนสวมบทบาท สปิริตส์ที่จะมีคนสวมบทบาทนั้นมีแค่สปิริตส์ 4 สัตว์เทพ าาัฟ้า พยัคขาววัชระ เต่าคนองทรราช พญาหงส์แดงเพลิงกัลป์ และสปิริตส์สัตว์เทพส์มายา ปีศาจ์จิ้งจอกเก้าหางคิวบิโนะโยโกะ ัทองทลาย์โอริว จ้าววายุทลาย์พญาวานรหนุมาน ์ะฟีนิกซ์เพลิงซูซาคุ และ์พิโรธมหาเทพซีอุส” จิ้งจอกสาวพยักไหล่ “ก็นะ แต่อย่างเอาข้าไปนับรวมกับพวกนั้นเชียว ระดับมันต่างกัน พวกนั้นไม่ยีหร่ะข้าหรอก”
โอโฮ... จิ้งจอกเราไม่มีการถ่อมตัวเลยวุ๋ย
“เพราะเธอมีเก้าชีวิตใช่ไหม”
ฮึย.. คิวบิหน้ามุ้ย คนอะไรเดาออกไปเสียหมด “ใช้ เก้าหลอดพลังชีวิต เก้าหลอดมานา แต่นั่นในกรณีที่คิวบิมีหางครบทั้งเก้าล่ะนะ แฮะๆ.. ในตอนนี้ถ้าเจอกับพวกนั้นล่ะก็ เราโดนเชือดชัวร้อยเปอเซน”
“อืม เราไปร้านข้ายเสื้อกับรองเท้ากันเถอะ” วายุว่าพลางเดินออกจากห้อง
จิ้งจอกสาวยืนเกาหัว “ก็มีชุดดีๆใส่แล้วจะไปร้านขายเสื้อผ้าทำไม”
“ต้องไปสิ ก็เธอเป็คนจริง ชุดนั่นมันโชว์ไป” วายุกล่าวพลางเบือนหน้าหนีอาการหน้าแดง
“ทำไมหรอ ทำไม โชว์แล้วทำไม หรือนายไม่ชอบ”
“ป่าว ก็ชอบอยู่ แต่..... แค่อยากเก็บไว้ดูคนเดียว อะไรประมาณนี้” ชายหนุ่มกล่าวเสียงแ่ มีหรือสุนัขหูดีจะไม่ได้ยิน ทำเอาจิ้งจอกสาวหน้าแดงซ่าน
จีบสาวได้ทื่อมากเลยพ่อคุณเอ๋ย.. ทั้งที่กะล่อนขนาดนั้นแท้ๆ
วายุพาคิวบิไปซื้อเสื้อผ้าทว่าก็ได้แค่กางเกงที่ยาวเลยกระโปงมานิดกับรองเท้าและผ้าคลุมหลัง เนื่องจากชุดแดงของคิวบิอยู่ระดับ S จากนั้นใช้เวลาอีกครึ่งชั่วโมงในการเดินหาซื้อของจำเป็ในการเดินป่าและตั้งแคมป์รวมถึงอาหารแห้งอาหารห่อ มาจบยังร้านขายการ์ดที่วายุเล็งเอาไว้ั้แ่เข้าเมือง
“น้องชาย การ์ดขายยังไง” วายุถามพ่อค้าตัวน้อยหน้าหล่อ
“การ์ด 10ปี ราคาใบละ 100เหรียญทองสปิริตส์ครับ การ์ด 100ปี ราคา 1,000เหรียญทองสปิริตส์ การ์ด 500ปี ราคา 5,000เหรียญทองสปิริตส์ การ์ด 1,000ปี ราคา 10,000เหรียญทองสปิริตส์ นี่เป็ราคามาตรฐานที่สมาคมการค้าผู้เล่นตั้งไว้ ร้านของผมมีสูงสุดแค่การ์ด 500ปี”
โคตรแพง... การ์ดหมื่นปีไม่เป็แสนเลยเลอะ
“แล้วการ์ดหมื่นปีราคาเท่าไหร่น้องชายพอทราบไหม”
“100,000เหรียญทองสปิริตส์ครับ การ์ด 50,000ปี ราคา 1,000,000เหรียญทองสปิริตส์
หนึ่งล้าน!!.. วายุตาแทบทลัก
พ่อค้าตัวน้อยมองร้านขายการ์ดของผู้เล่นคนอื่นด้วยความรู้สึกท้อใจ ร้านพวกนั้นมีแต่การ์ด 500 ปีขึ้นไป ผู้เล่นมักเชื่อกันว่ายิ่งอายุของการ์ดมากเท่าไหร่ผลของการยิ่งทรงพลังตาม
วายุมองตามพอเดาได้ว่าเหตุใดทำไมถึงไม่มีผู้เล่นมาซื้อการ์ดของหนุ่มน้อยคนนี้ เขามองข้างตัวพ่อค้าเห็นสัตว์สปิริตส์แมวเหมียวตัวน้อยน่ารักพันธุ์เปอร์เซีย เทียบกับผู้เล่นคนอื่นแล้วคงบอกได้คำเดียวสปิริตส์ของหนุ่มน้อยไม่สามารถต่อกรได้เลย
เฮอออ.. คนรวยนี่มันเยอะจริงๆ เงินสามารถซื้อได้ทุกอย่าง แม้แต่ความแข็งแกร่งและสกิล
“พี่ชื่อวายุ นี่สปิริตส์ของพี่คิวบิ น้องชายล่ะชื่ออะไร”
“ผมชื่อโชกุนครับ ไม่ทราบพี่ชายอยากได้การ์ดแบบไหน”
“พี่ขอดูที่ละใบได้ไหม”
“ได้ครับ”
วายุหยิบการ์ดขึ้นมาอ่านรายละเอียดทีละใบอย่างตั้งใจ ในหัวคิดถึงความเหมาะสมของการ์ดและคิวบิ เขา้าทักษะที่เข้ากันได้กับคิวบิให้มากที่สุด อีกทั้งหากเป็การ์ดพิเศษยิ่งดี เพราะเขาเคยเจอผลจากการ์ดพิเศษมาแล้ว รู้เลยว่ามันทรงพลังขนาดไหน และการ์ดพิเศษหากใช้ให้ดีสามารถพลิกแพลง มีลูกเล่นในการต่อสู้ที่หลากหลายมากกว่าการ์ดทักษะที่โจมตีโดยตรงแบบดื้อๆ
คิวบิหยิบการ์ดขึ้นมาดูก่อนจะกระซิบกับวายุและหันไปพูดกับพ่อค้าตัวน้อย “น้องโชกุนไปล่าการ์ดพวกนี้มาจากไหนหรอจ๊ะ”
“ป่าดวงดาราครับ พวกพี่จะไม่ซื้อแล้วหรอครับ” เด็กน้อยท่าทางเศร้า
“ป่าวๆ พี่เลือกได้แล้ว การ์ด 10ปี 10ใบ การ์ด 100ปี 5ใบ”
“จะ...จริงเหรอครับ” โชกุนลุกยืนตาเป็ประกายวิบวับ
“แน่นอน นี่เงิน”
“ขอบคุณครับพี่ชาย ผมแถมการ์ด 100ปีให้ 2 ใบ ไม่ดิ ผมให้การ์ด 500ปีพี่ใบหนึ่ง”
วายุรับไว้ด้วยความเต็มใจให้เงินหนุ่มน้อยเพิ่มอีกหนึ่งพันเหรียญทองสปิริตส์ก่อนจะเดินออกมา
“พี่จะไม่ลืมเลย ไว้มีโอกาสพี่จะตอบแทนของแถมชิ้นนี้” เขาโบกมือลา “คิวบิน่าสงสารน้องเขาน่ะว่าไหม มีสปิริตส์เป็แมวเหมียวน่ารักแบบนั้น”
คิวบิส่ายหัว “ไม่เลย ไม่น่าสงสารสักนิด”
ใจดำ “ทำไม?” วายุถามเสียงแข็ง
“วายุจะรู้อะไร เด็กน้อยที่ชื่อโชกุนน่ะโชคดีพอๆกับวายุเลย แต่น่าเสียดาย หากเขามีไหวพริบเหมือนวายุก็คงดี” จิ้งจอกสาวลองทดสอบผู้เป็มาสเตอร์
วายุมองรอบกาย ไม่ว่าทางไหนส่วนใหญ่จะเป็สัตว์สปิริตส์ที่แข็งแกร่งและเป็รูปแบบครึ่งคนครึ่งสัตว์ หรือบางพวกก็เป็สัตว์ทั้งตัวแต่มีบางส่วนเป็มนุษย์ แทบไม่มีใครเลยที่จะเป็รูปแบบสัตว์สมบูรณ์
“วิวัฒนาการ?”
“ใช่ แมวนั่นน่ะเป็สปิริตส์สายพิเศษ สัตว์สปิริตส์เมื่อฟักตัวจะได้รับทักษะติดตัวมาทันทีสี่อย่าง แมวนั่นก็ด้วย แต่ทว่าหากวิวัฒนาการจนกลายเป็ครึ่งคนครึ่งสัตว์จะได้รับทักษะติดตัวเพิ่มอีกห้าอย่างรวมทั้งหมดเก้าอย่าง เป็รองแค่สปิริตส์มายาที่มีทักษะติดตัวสิบเอ็ดอย่างแต่ที่เหมือนกันคือมาสเตอร์สามารถใช้ทักษะของสัตว์สปิริตส์ตัวเองได้ ซึ่งสัตว์สปิริตส์ตนอื่นไม่สามารถทำได้แม้ว่าจะเป็สี่สัตว์เทพก็ตาม สปิริตส์ตนไหนที่ออกมาจากไข่แล้วมีสภาพเป็ครึ่งคนครึ่งสัตว์นั่นน่ะถือว่าโชคร้าย เพราะสมบูรณ์ั้แ่กำเนิดไม่สามารถวิวัฒนาการได้ เลยต้องมีทักษะติดตัวแค่สี่อย่าง”
วายุเหลียวหลังมามองพ่อค้าตัวน้อย
เฮออ... บุญมีแต่กรรมบัง ให้เขาเติบโตด้วยตนเองดีกว่า หากต้องกันจริงภายภาคหน้าเราคงได้มีชะตาร่วมกัน
“แล้วทำไมถึงให้ซื้อการ์ดพวกนี้ล่ะ” วายุถามจิ้งจอกสาว
เธอชี้ไปที่มุมขวาของการ์ดมีสัญญาลักษณ์อินฟินิตี้(ไม่จำกัด) “การ์ดพวกนี้สามารถเพิ่มจำนวนปีได้ตามสัตว์สปิริตส์ที่หลอมรวม แต่ได้สูงสุดแค่หมื่นปีล่ะนะ”
โฮ.. จากราคาใบละร้อย พุ่งไปเป็ใบละแสน
วายุยิ้มชั่วร้าย ฮึ...ฮึ...ฮ่า..ฮ่า ไม่ใช่การ์ดทุกใบจะเพิ่มจำนวนปีได้ รู้วิธีดูการ์ดแล้วด้วยว่าใบไหนเพิ่มปีได้ ฮ่า..ฮ่า
วายุและคิวบิใช้เวลาเดินทางค่อนวันจนมาถึงยังจุดที่ตนเองตาย ครั้งนี้เขาแอบสำรวจรอบด้านจนแน่ใจว่าไม่มีผู้เล่นคนอื่น
“แปลก หมอนั่นไม่ได้มาฟาร์ม ไม่มีร่องรอยเท้าคน ไม่มีรอยเท้าั รอยมีแค่ตรงจุดที่โจมตีเรา เข้าใจผิด? โจมตีผิดคนหรอ?”
“วายุ เอาการ์ดที่พึ่งซื้อออกมาซิ คิวบิจะทำการเชื่อมิญญา”
“เชื่อมิญญา?”
“ใช่ หากไม่เชื่อมิญญาก่อนจะไม่สามารถใช้ความสามารถการ์ดใบนั้นได้” คิวบิอธิบาย ก่อนทำการเชื่อมิญญา
การ์ดมากมายหมุนวนรอบตัวจิ้งจอกสาวพร้อมกับทั่วร่างคิวบิอาบคลื่นออร่าพลังิญญาสีน้ำเงินแผ่เส้นสายเชื่อมการ์ดทุกใบ
“โอเคเรียบร้อย การเชื่อมิญญามีไว้ให้สปิริตส์เรียนรู้ทำความเข้าใจทักษะ ผล เอฟเฟค ของการ์ด”
วายุพยักหน้า เกมนี้รายละเอียดเยอะกว่าที่คิด
“ลุยเลยไหมคิวบิ” วายุถามด้วยแววตาแข็งกร้าวเตรียมพร้อมต่อสู้
“ได้เลย ครั้งนี้ไม่พลาดแน่”
กล่าวจบจิ้งจอกสาวพุ่งทยานเข้าหาฝูงลิซาร์ดแมนอย่างบ้าบิ่น
“เพิ่มเติมอาบิลิตี้ ทุ้งเหมันต์นิรันดร” พื้นที่บริเวณรอบกลายเป็ทะเลน้ำแข็งในพริบตา “ตามด้วย เพิ่มเติมอาบิลิตี้กงเล็บสายฟ้า”
มือของคิวบิปรากฎกงเล็บงอกออกมาอาบด้วยสายฟ้าสีส้มทั่วแขน เปรี้ยง!.. เสียงสายฟ้าดังสนั่นคล้ายอัสนีพิโรธพร้อมลิซาร์ดแมนสิบกว่าตัวตกตาย
“มาสเตอร์วายุ สังหารสัตว์อสูรลิซาร์ดแมน ระดับทั่วไปสำเร็จ”
“มาสเตอร์วายุ บรรลุตามเงื่อนไข ระดับพื้นฐานเลื่อนขึ้นเป็เลเวล 5 ค่ะ”
เลเวลห้า! รวดเดียวสองระดับ
การล้างบางฝูงลิซาร์ดแมน เทศกาลปั๊มเลเวลของวายุจึงเริ่มขึ้น