ตอนที่ 5 องค์ชายเขาดันไม่เล่นตามบท (12)
เหยียนเจ๋อมองไปทางเรือนโยวหราน ไม่รู้ว่าคุณชายน้อยจะจัดการสาวใช้ที่หักหลังนายคนนั้นอย่างไร อย่าได้ใจอ่อนจนกลายเป็ภัยเสียล่ะ
เหอหรงให้คนอุดปากอวิ๋นซิ่วเอาไว้ กดให้นางคุกเข่าอยู่ในลาน ในลานเหลือเพียงหงซิ่วกับจ้าวหมอมอและบ่าวรับใช้เก่าแก่ที่ภักดีไม่กี่คน
เหอหรงนั่งอยู่ตรงระเบียงเรือนตรวจสอบค่าความฟินอย่างละเอียด เมื่อครู่เขาพะเน้าพะนอสลับเหยียบย่ำองค์ชายรองอี้อวิ๋นเฟย ค่าความฟินท้ายที่สุดหยุดนิ่งอยู่ที่ 47 คะแนน
ดูท่าเติบโตมาด้วยกันก็เพียงเท่านี้ อี้อวิ๋นเฟยนั่นไม่แน่ว่าจะจริงใจกับจี้อู๋โยว
เหอหรงชายตาขึ้นมองอวิ๋นซิ่วที่คุกเข่าอยู่กลางลาน “เอาผ้าอุดปากนางออกให้นางโต้แย้งเถอะ”
ทันทีที่สาวใช้เฒ่าดึงผ้าอุดปากนางออก อวิ๋นซิ่วก็ทรุดตัวลงร่ำไห้กับพื้น ร้องไห้พลางพูดว่า “อวิ๋นซิ่วรับใช้คุณชายั้แ่เล็ก วันนี้เอ่ยถึงท่านชายทำให้คุณชายไม่พอใจ ขอคุณชายโปรดเห็นแก่ความสัมพันธ์หลายปีปล่อยข้าน้อยไปเถอะนะเ้าคะ”
เหอหรงยิ้มเย็นกล่าว “ก็เพราะมีสัมพันธ์หลายปีข้าจึงผิดหวัง ใช่แล้ว เมื่อก่อนเ้าชื่อหงซิ่ว ต่อมาบอกว่าชื่อนี้โดดเด่นเกินไปจึงเปลี่ยนเป็อวิ๋นซิ่ว อวิ๋นซิ่วชื่อนี้เป็องค์ชายรองมอบให้กระมัง หือ เ้าเป็คนของเขาั้แ่เมื่อไร”
อวิ๋นซิ่วยังคงปากแข็งว่า “ขอคุณชายโปรดตรวจสอบให้กระจ่างด้วยเ้าค่ะ! แม้ข้าน้อยทำเื่ผิดไป แต่ข้าน้อยจงรักภักดีกับคุณชายนะเ้าคะ”
เหอหรงยกมือเขวี้ยงจอกใบหนึ่ง “จงรักภักดีหรือ เ้าไม่สนชื่อเสียงสกุลจี้ เกลี้ยกล่อมหลอกล่อให้ข้าออกไปข้างนอกกับองค์ชายรอง ชักจูงให้ข้าอาศัยความรักของท่านชายทำตัวอกตัญญู ความภักดีนี้ของเ้า ข้ารับไว้ไม่ไหว”
อวิ๋นซิ่วเรียกร้องขอความเป็ธรรมไม่ยอมรับผิด
เหอหรงส่ายหน้า จี้อู๋โยวรักและเอ็นดูเด็กสาวผู้นี้มาก แต่กลับเลี้ยงออกมาให้เป็คนทรยศเสียได้
“ข้าเห็นแก่ความสัมพันธ์ในวันวาน หากเ้ายอมรับผิดแต่โดยดี ข้าจะเพียงให้เ้ากับครอบครัวไปทำงานที่หมู่บ้าน หากไม่ยอมรับ จะขายไปที่เขตาชายแดน เ้าว่า องค์ชายรองผู้นั้นของเ้า จะขัดความ้าของข้าเพื่อช่วยเหลือเ้าหรือไม่” เหอหรงยิ้มเย็นกล่าว
อวิ๋นซิ่วรู้สึกแผ่นหลังเย็นวาบ นางไม่กลัวโดนทุบตีไม่กลัวบทลงโทษ แต่หากถูกขายไปชายแดนานางต้องอยู่ไม่รอดเป็แน่
ในอดีตจี้อู๋โยวแม้จะเอาแต่ใจแต่กลับไม่ได้เด็ดขาดเช่นนี้ ไม่รู้ั้แ่เมื่อไรที่จี้อู๋โยวเติบโตถึงเพียงนี้ภายใต้เปลือกตาของนาง
“ข้าสารภาพเ้าค่ะ...
“องค์ชายรองตรัสว่า พระองค์ทรงมีใจให้คุณชาย กลัวคลำความคิดคุณชายไม่ถูกจะทำให้คุณชายรังเกียจ พระองค์ให้ข้าน้อยปรนนิบัติคุณชายอย่างดี ช่วยพระองค์สืบข่าวคราว ภายหลังเมื่อองค์ชายรองกับคุณชายแต่งงานกันแล้วจะปลดปล่อยการเป็ทาสให้ข้าน้อยเ้าค่ะ...”
“ยังโกหกอีก!” เหอหรงเห็นนางพูดถึงตอนท้ายแล้วดวงตากลับกลอกไปมา จึงรู้ว่านางไม่ได้พูดความจริงเป็แน่ “ได้ จ้าวหมอมอ นางไม่ยอมพูดก็ช่างแล้ว จับนางกับครอบครัวนางมัดเข้าด้วยกัน ขายไปชายแดน!”
อวิ๋นซิ่วใร้อง “ไม่ ไม่นะเ้าคะ! ข้าพูด ข้าจะพูดทั้งหมด...”
1K
![RINGER [ริงเกอร์: สงครามแหวนมนตรา]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1588630049_23434104.webp)
