“หึ ก็ได้ข้อนี้เราจะบอกเ้าให้” หมาป่าั์ส่งเสียงออกมา พร้อมพลังกดดันที่มากขึ้น
“หงิง” ริลร้องออกมาเบาๆ ตอนนี้ริลถูกระบุว่าเป็สัตว์เลี้ยงของร้านอาหารแห่งนี้ คุโระจึงสามารถอุ้มริลเข้ามาในร้านได้
“หึ” เห็นคุโระพาริลเข้าไปแอบในร้าน หมาป่าั์เค้นเสียงออกมาด้วยความหงุดหงิด ร้านเล็กๆเพียงไม่มีค่าพอให้ค่าพอจะปกป้องเ้าต่อาาผู้นี้แน่นอน
คุโระยังไม่เชื่อ หมาป่าหนุ่มคนนี้ อยู่ๆก็มาบอกว่าหมาของคนอื่นเป็เ้าสาวตัวเอง ทั้งๆที่ยังไม่เคยเจอหน้ากันด้วยซ้ำ ถ้าเกิดเป็จริงเ้าหมาป่านรกสามหัวก็คงพาริลไปหาเ้าหมาป่าหนุ่มผู้ทรงพลังนี้นานแล้ว ไม่จำเป็เลยที่เจาหนุ่มต้องออกมาด้วยตัวเอง
“คำตอบล่ะ” คุโระทวงคำตอบตอบจากคำถามเมื่อครู่
“หึ ใช้แล้วถูกของเ้า เราาาผู้นี้ยังไปไม่ถึงระดับาา เราคือลูกชายของาาแห่งเผ่าเฟนริลขนสีเงิน ซิลเวอร์ ไกเซอร์ เราคือ ซิลเวอร์ คิง ว่าทีาาองค์ต่อไปแห่งเผ่าเฟนริลขนสีเงินอย่างถูกต้อง” หมาป่าหนุ่มเชิดหัวยืดอกของเขาขึ้น เพื่อแสดงถึงอำนาจอันสูงส่ง ที่ดูสง่างามของเขา
“ตั้งชื่อลูกได้อลังการจริงๆ” คุโระคิดในใจ
“ฉันอยากรู้ว่าทำไมนายถึงคิดว่า ริล คือเ้าสาวของนาย นายพอจะมีหลักฐานยืนยันเื่นี้รึเปล่า” คุโระะโออกไป
“หึ หลักฐาน เ้ากำลังคิดว่า เราาาผู้นี้กำลังโกหกเ้าเพื่อขโมยหญิงสาวเช่นนั้นหรือ” คิงได้คำรามออกมาขณะปลดปล่อยแรงกดดันออกมาไม่หยุด
“หงิง” ริลเหมือนรู้สึกถึงอะไรบางอย่างมันร้องออกมาเบาๆขณะมองไปทาง คิง
“หึ เราไม่สามารถบอกถึงวิธีการหาคู่ของเราได้ แต่เป็ที่แน่นอนว่า เราและเ้าสาวของเรา ถูกลิขิต มาให้เป็คู่ของกันและกันอย่างแน่นอน” คิงเห็นริลร้องออกมาเบาๆ เขาก็สงบใจลงเล็กน้อยแล้วอธิบายออกมา
หมาป่าั์เริ่มหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อย เขาเป็ถึงว่าที่าาของเผ่าหมาป่า ต้องมาถูกมนุษย์ต่ำต้อยผู้นี้ซักถาม
“เอาล่ะ เราาาตอบคำถามของเ้าไปแล้ว เราจะให้ทางเลือกแก่เ้า คืนตัวเ้าสาวของเรามาแล้วเราาาจะไว้ชีวิตเ้า
หรือ สองเราาาผู้นี้จะบุกไปชิงตัวเ้าสาวของเราคืนพร้อมกับสังหารเ้าทิ้งซะ” คิงพูดออกมาขณะมองไปที่คุโระตาสีแดงของเขามีประกายเล็กน้อย เขาอยากให้คุโระเลือกทางเลือกข้อสองมากที่สุด ที่เขาให้ทางเลือกที่หนึ่งเพาะเขาเห็นแก่หน้าริลผู้เป็เ้าสาวของเขา
“ฉันจะไม่ยินยอมให้สัตว์เลี้ยงของฉัน ไปกับคนแปลกหน้าหรอกน่ะ จนนายสามารถยืนยันได้จริงๆว่าสิ่งที่นายพูดออกมาเป็จริง” คุโระพูดออกมาด้วยความมั่นใจ
“คุณระบบ ผมจะเปิดการป้องกันของร้านยังไง ถ้าเ้าหมาป่าตัวนั้นเข้ามาโจมตี” คุโระแอบกะซิบกับระบบในใจ
“ท่านไม่ต้องทำอะไรค่ะ ระบบจะดำเนินการจัดการเอง” เสียงระบบดังขึ้นมา
“แล้วจะจัดการแบบไหนหรอครับ” คุโระถามขึ้นอีกครั้ง
“ครั้งที่หนึ่งระบบจะทำการเตือนค่ะ ถ้ายังไม่สามารถหยุดได้ระบบจะเริ่มกระบวนการข่มขู่เล็กน้อย ก่อนจะลงมือสังหารทิ้งในขั้นตอนที่สามหากศัตรูยังไม่หยุดคุกคามท่านและร้านค่ะ” เสียงระบบตอบ
“งั้นหรอครับ” คุโระ ลอบกลืนน้ำลายลงคอขณะเขาฟังระบบ
“แกเลือกข้อสองสินะ อย่าเสียใจกับสิ่งที่เ้าเลือกล่ะ เราาาผู้นี้ให้ทางเลือกเ้าไปแล้ว ทีนี้ก็จงตายไปซะ” คิงแสยะยิ้มออกมาอย่างดีใจเขาพุ่งไปทางร้านของคุโระพร้อมกับเงื้อมมือตะปบออกไปทางร้านของคุโระสุดแรง
“โฮ่ง” ริลร้องออกมาขณะเห็นคิงลงมือจู่โจมคุโระ เนื่องจากคิงนั้นได้ใช้พลังของเขาเองปกป้องริลและแยกริลออกห่างจากคุโระ ริลจึงเป็ห่วงคุโระมาก
“หึ” คุโระแสยะยิ้มออกมา พร้อมกับเก็กหน้าเท่ที่ดูได้ใจเหมือนกับพระเอกที่กำลังเล่นกับตัวร้าย
“หึ ยิ้มอะไรของเ้ากันจงตายให้เราาาซะ” คิงะโออกมา
“ตู๊มมมมมมมมมมมม” นี้ไม่ใช้เสียงของร้านอาหารที่โดนตะปบแต่เป็เสียงของแรงกดดันมหาศารพุ่งออกมาจากร้านอาหารซึ่งคุโระได้ยืนยิ้มอยู่ แรงกดดันมหาศาลนี้สามารถทำให้คิงถึงกับกระอักเืออกมาทันที แต่แรงกดดันยังไม่ได้หายไป มันยังกระจายออกไปร่วมหลายร้อยกิโลเมตร ไม่สามารถเดาออกเลยว่าพลังของระบบมากแค่ไหนกัน
ในเมืองหลวงที่ไกลจากมหาป่าแห่งความตาย
“หืม” ชายที่นั่งอยู่ในบัลลังค์ทองคำขมวดคิ้วขึ้นมาขณะมองไปทางทิศที่มหาป่าแห่งความตายอยู่
“มีอะไรงั้นรึฝ่าา” ผู้ติดตามได้ถามขึ้นมาขณะที่เขาเห็นาาของตัวเองมีท่าทีแปลกๆ
“ทรงพลัง น้องชายคิดว่าเช่นไร” ชายที่นั่งบนบัลลังค์ทองคำพูดออกมา ขระหันไปมองชายอีกคน
“แน่นอน ทรงพลังมากจริงถึงขนาดปล่อยพลังกดดันมาถึงพวกเราได้ ต้องมีอะไรเกิดขึ้นที่นั้นแน่นอน” ชายที่ไว้หนวดเขราพูดออกมาขณะขมวดคิ้ว เขาเพิ่งส่งหลานของตัวเองเข้าไปสืบข้อมูลที่นั้น แต่ดันมีเื่แบบนี้เกิดขึ้น เขาชักเป็ห่วงหลานสาวของเขาแล้ว
ในใจกลางมหาป่าแห่งความตาย
“หืม” เหล่าาาทั้ง 12 ตนกำลังนั่งประชุมกันอยู่ก็รู้สึกออกมาพร้อมกันขณะหันไปทางทิศที่คุโระอยู่
ใช้แล้วพวกเขาคือเหล่าาาในาานั้นเองผู้นำเผ่ามอนสเตอร์ที่แข็งแกร่งที่สุด12ตน กำลังนั่งรรวมกันอยู่บนโต๊ะโต๊ะเดียวกัน
“เกิดอะไรขึ้นที่นั้น ทำไมถึงมีพลังกดดันประทุขึ้นมาจากที่นั้น หรือว่าาาอันดับที่สิบสามปรากฎตัวขึ้นมากัน” ชายวัยกลางคนที่ผมสีเงินพูดขึ้นมา ถ้ามองดูเขาดีๆแล้วหน้าตาของเขาจะดูคล้าย คิง มาก แน่นอนว่าเขาคือพ่อของคิงนั้นเอง าาแห่งเผ่าหมาป่าขนสีเงิน ซิลเวอร์ ไกเซอร์ นั้นเอง
“หืม พวกเราไปดูกันดีหรือไม่ ข้ากำลังเบื่ออยู่พอดี” ชายหนุ่มในชุดสีแดงเพลิงพูดขึ้นมา ถึงหน้าตาของเขายังดูหนุ่มอยู่แต่อายุจริงๆของเขาเกือบจะมากที่สุดในหมู่าาที่กำลังนั่งอยู่ในที่ที่นี้
“โปรดสงบลงก่อนก่อน ท่านาาัเพลิง เรากำลังรอท่านผู้นำมาถึงอยู่ การที่ท่านหายไปจากที่ประชุมในรอบ100ปีของเรา มันดูเสียมารยาทมาก” ชายชราผมสีฟ้าพูดขึ้นมา
“เ้าเต่า ข้าแค่ออกไปดูแปปเดียว เดียวข้าก็กลับมา ข้าไม่ได้หนีกลับบ้านซะหน่อย” ชายในหนุ่มในชุดแดงเพลิงพูดขึ้นมา
“หืม น่าสนุกข้าขอไปดูด้วยละกันให้นั่งอยู่เฉยๆมันทำให้ข้าเบื่อ” ชายหนุ่มผู้มีหางสีนำตาลพันรอบเอวพูดขึ้นมา
“งั้นข้าขอไปด้วยคน ข้าก็เบื่อเช่นกัน” หญิงสาวผมสีขาวพูดขึ้นมา เธอมีหูที่ยาว ผิวของเธอขาวเหมือนไข่มุก และรอยยิ้มที่เซ็กซี่ที่สุด ใช้แล้วเธอไม่ใช้ใครที่ไหน เธอคือราชินีของเผ่าเอลฟ์ อันเดียน่านั้นเอง
6K
